Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

117 πρώην βουλευτές ζητούν αναδρομικά εκατομμυρίων ευρώ


 Αγωγές, που πρόκειται να συζητηθούν στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, έχουν καταθέσει 117 πρώην και συνταξιούχοι βουλευτές των... 

δύο μεγάλων κομμάτων, διεκδικώντας αναδρομικά (και με τόκο) διαφορές αποδοχών, καθώς και αποζημιώσεις για ηθική βλάβη, ύψους εκατομμυρίων ευρώ.

Μεταξύ αυτών είναι ηχηρά ονόματα που πρωταγωνίστησαν στις πολιτικές εξελίξεις του τόπου επί χρόνια, όπως οι Ακης Τσοχατζόπουλος, Τ.Μαντέλης, Γ.Δρυς, Ελισ.Παπαζώη, Π.Δούκας, Ελ.Ζαγορίτης, Αν.Καραμάριος, Θ.Κασίμης κ.ά.

Από τους 117, οι 62 είναι πρώην βουλευτές της ΝΔ και 52 πρώην βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Ωστόσο, οι πληροφορίες αναφέρουν ότι αρκετοί είναι αυτοί που έχουν παραιτηθεί των διεκδικήσεων.

Το ακριβές ποσό που ζητούν οι 117 πρώην βουλευτές μέσω των Διοικητικών Δικαστηρίων δεν μπορεί να προσδιοριστεί, καθώς οι διεκδικήσεις κυμαίνονται ανάλογα με τα χρόνια που διετέλεσε ο καθένας βουλευτής.

Για παράδειγμα: Ένας ο οποίος διετέλεσε βουλευτής 37 μήνες (τρία χρόνια και κάτι) διεκδικεί διαφορές βουλευτικής αποζημίωσης ύψους 240.196 ευρώ συν τους νόμιμους τόκους. Επιπλέον, όλοι σχεδόν διεκδικούν από το ελληνικό δημόσιο και χρηματική ικανοποίηση ύψους 10.000 ευρώ για την ηθική βλάβη που υπέστησαν, από τη μη αναπροσαρμογή των αποδοχών τους.

Ορισμένοι μάλιστα έχουν καταθέσει και δύο αγωγές για διαφορετικές βουλευτικές περιόδους, όπως οι Γιάννης Βαϊνάς, Μυρσίνη Ζορμπά, Εμμ.Λουκάκης και Σωτ.Στολίδης.

Ήδη όμως έχουν εκδοθεί τρεις αποφάσεις από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, ενώ πρόκειται να συζητηθεί σειρά άλλων. Δύο από αυτές τις αγωγές έγιναν μερικά δεκτές και μία τρίτη απορρίφθηκε, ενώ το δημόσιο άσκησε ήδη έφεση επί των δύο αυτών αγωγών που έγιναν μερικά δεκτές. Πολύ μεγαλύτερος αριθμός αγωγών είναι «παγωμένες» στο Ελεγκτικό Συνέδριο.

Οι πρώην βουλευτές διεκδικούν τις διαφορές των αποδοχών τους που «παράνομα», όπως ισχυρίζονται, δεν τους χορηγήθηκαν μετά την αύξηση των αποδοχών των δικαστικών λειτουργών, βάσει της επίμαχης απόφασης του Μισθοδικείου το 2006.

Ποιοι είναι

Βουλευτές ΠΑΣΟΚ

Οι 52 πρώην και συνταξιούχοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που κατέθεσαν αγωγές και διεκδικούν αναδρομικά διαφορές αποδοχών είναι: Αλ. Ακριβάκης, Ιωάν. Ανθόπουλος, Ελένη Ανουσάκη, Παν. Αντωνακόπουλος, Γεωργ. Ανωμερίτης, Μαρία Αρσένη, Ιωαν. Βαθειάς, Ιωάν. Βαίνας, Βασ. Βασιλακάκης, Ηλ. Βλαχόπουλος, Χρ. Βοσνάκης, Αλέξ. Βούλγαρης, Δημ. Γεωργακόπουλος, Ιωάν. Γιαννακόπουλος, Μόσχος Γικόνογλου, Γκαλήπ Γκαλήπ, Μ.Ζορμπά, Χρήστος Θεοδώρου, Ιωαν. Θωμόπουλος, Λάμπρος Κανελλόπουλος, Θεόδ. Κατσανέβας, Ελεονώρα - Νόρα Κατσέλη - Καλογεροπούλου, Ιωάν. Καψής, Θεόδ. Κολιοπάνος, Ευτ. Κοντομάρης, Βασ. Κοντογιαννόπουλος (1974 - 1993 ΝΔ και 1996 - 2000 ΠΑΣΟΚ), Σωκρ. Κοσμίδης, Θεόδ. Κοτσώνης, Δημ. Κουλουριάνος (ευρωβουλευτής), Φλώρος Κωνσταντίνου, Εμμ. Λουκάκης, Αναστ. Μαντέλης, Αλεξ. Μπαλτάς, Αθαν. Μπάτσος, Φραγκ. Παπαδέλλης, Ελισάβετ Παπαζώη, Ηλ. Παπαηλίας, Βασ. Παπανικόλας, Χρ. Σμυρλής - Λιακατάς, Ιωάνν. Σουλαδάκης, Σωτ. Στολίδης, Λεων. Τζανής, Ιωάνν. Τσακλίδης, Παντ. Τσερτικίδης, Βασ. Τσιλίκας, Αποστ. Τσοχατζόπουλος, Παν. Φωτιάδης, Αλεξ. Χρυσανθακόπουλος και Αναστ. Χωρέμης.

Βουλευτές ΝΔ

Από την πλευρά της ΝΔ οι 62 πρώην βουλευτές που κατέθεσαν αγωγές είναι: Νικ. Αγγελόπουλος, Παν. Αδρακτάς, Θεοδ. Αναγνωστόπουλος, Απ. Ανδρεουλάκος, Ιωαν. Βαληνάκης, Δημ. Γαλαμάτης, Σταυρ. Δαϊλάκης, Γεωργ. Δεικτάκης, Θεοφ. Δημοσχάκης, Πέτρ. Δούκας, Ελεύθ. Ζαγορίτης, Σοφία Καλαντζάκου, Ηλ. Καλλιώρας, Γεώργ. Καλός, Κρινιώ Κανελλοπούλου, Αναστ. Καραμάριος, Αντ. Καρπούζας, Θεόδ. Κασίμης, Νικ. Κατσαρός, Θεόδ. Κατσίκης, Σταυρ. Κελέτσης, Κεφαλογιάννης, Αθηνά Κόρκα - Κώνστα, Βασ. Κορκολόπουλος, Ιωάν. Κοσμίδης, (ευρωβουλευτής), Ανδρ. Κουτσούμπας, Γεώργ. Κωνσταντόπουλος, Θεόφ. Λεονταρίδης, Μιχ. Λιάπης, Αναστ. Λιάσκος, Λεων. Λυμπερακίδης, 'Αρια Μανούσου - Μπινοπούλου, Πέτρ. Μαντούβαλος, Παν. Μελάς, Αντων. Μπέζας, Μιχ. Μπεκίρης, Νικ. Νικολόπουλος, Γεώργ. Ορφανός, Βασ. Παππάς, Αριστ. Παυλίδης, Ιωάνν. Πλακιωτάκης, Αδάμ Ρεγκούζας, Γεώργ. Σαλαγκούδης, Δημ. Σαμπαζιώτης, Παν. Σκανδαλάκης, Θεοδ. Σολδάτος, Σπ. Σπηλιωτόπουλος, Αριστ. Σταθάκης, Νικ. Σταυρογιάννης, Αποστ. Σταύρου, Πέτρ. Τατούλης, Ιορδ. Τζαμτζής, Νικ. Τσιαρτσιώνης, Κων. Τσιπλάκης, Αριστ. Τσιπλάκος, Σάββας Τσιτουρίδης, Γεώργ. Τσούρνος, Παρθένα Φουντουκίδου - Θεοδωρίδου, Αντ. Φούσας, Χρ. Φώλιας, Ηλ. Φωτιάδης και Ευγέν. Χαϊτίδης.

Ακόμη, αγωγή έχει καταθέσει η χήρα του Παναγιώτη Κοσιώνη, βουλευτή του Συνασπισμού ('89 - '93) και του ΚΚΕ ('93 - '04), Ιουλία Κοσιώνη και ο τέως ευρωβουλευτής του ΔΗΚΚΙ, Εμμ. Μπακόπουλος.

Επίσης, έχει καταθέσει αγωγή ο πρώην βουλευτής Γεώργιος Παπαγεωργίου, ωστόσο δεν έχει διευκρινιστεί για ποιον ακριβώς πρόκειται, καθώς τόσο στο ΠΑΣΟΚ όσο και στη ΝΔ υπήρξαν βουλευτές με το ίδιο ονοματεπώνυμο.

Και παραιτήσεις από τις διεκδικήσεις

Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, από τις αγωγές τους ενώπιον της Διοικητικής Δικαιοσύνης έχουν παραιτηθεί οι Μιχ.Λιάπης, Λεων.Τζανής, Γ.Ανωμερίτης, Δ.Γεωργακόπουλος, Π.Τατούλης, Π.Μαντούβαλος, Γ.Καψής και η χήρα του Παναγιώτη Κοσιώνη.

Συγκεκριμένα, με ανακοίνωσή του ο Γιάννης Καψής διευκρινίζει: «Πρός αποφυγήν κάθε παρανόησης, θέλω να σας ενημερώσω, προκαταβολικά, για τα εξής: Εις ανύποπτον χρόνον και αφού είχαν δικαιωθεί και οι δύο προσφυγές μου για τα αναδρομικά των βουλευτών, με εξώδικο μου πρός τον Διοικητήν Της Τραπέζης Ελλάδος και τον πρόεδρον της Βουλής εξεχώρησα οποιαδήποτε αναδρομική αμοιβή μου στο Ταμείον Καταπολέμησης του Δημοσίου Χρέους που έχει ανοίξει η Βουλή στην Τράπεζα Ελλάδος. Συνεπως, οποιαδήποτε συζήτηση επί του θέματος δεν με αφορά».

Μιλώντας στον ΒΗΜΑ 99,5 ο Πέτρος Μαντούβαλος τόνισε ότι αρνήθηκε να διεκδικήσει αναδρομικά «από την πρώτη στιγμή, από το πρώτο δευτερόλεπτο» που κατατέθηκαν οι κατά τα άλλα νόμιμες αγωγές.

O περιφερειάρχης Πελοποννήσου Π.Τατούλης αναφέρει: «Από τις αρχές του 2010 έχω παραιτηθεί από κάθε διεκδίκηση διαφοράς αποδοχών μου από τη Βουλή των Ελλήνων και μένω έκπληκτος για το γεγονός ότι περιλαμβάνεται το όνομα μου σε κατάλογο βουλευτών και πρώην βουλευτών που διεκδικούν αναδρομικά. Συνεπώς δε με αφορά η όποια διεκδίκηση βουλευτών και πρώην βουλευτών που διεκδικούν αναδρομικά.

Από την πλευρά του ο δήμαρχος Βόλβης Δημήτρης Γαλαμάτης δήλωσε στον aftodioikisi.gr:

«Οι συνθήκες του 2007, όταν είχα κάνει την αγωγή ήταν διαφορετικές. Έχω δώσει εντολή να αποσυρθεί η αγωγή εδώ και καιρό. Εάν δεν έχει γίνει, θα το κάνω σήμερα.»

Σχολιάζοντας τις προσφυγές, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δ.Παπαδημούλης τονίζει: «Η νόμιμη άσκηση του δικαιώματος αυτών που προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη για τη διεκδίκηση αναδρομικών αυξήσεων των μισθών τους, δεν τους απαλλάσσει από την ηθική καταδίκη της ενέργειάς τους, η οποία προκαλεί και βαίνει σε ευθεία αντίθεση με το κοινό περί δικαίου αίσθημα».

Εκκρεμούν και στο Ελεγκτικό Συνέδριο αγωγές

Υπενθυμίζεται ότι μεγάλος αριθμός ανάλογων βουλευτικών αγωγών εκκρεμούν και στο Ελεγκτικό Συνέδριο.

Συγκεκριμένα, το αρμόδιο Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου έχει δικαιώσει συνταξιούχους βουλευτές, κρίνοντας ότι με βάση το Ζ' Ψήφισμα της Βουλής του 1975, οι αυξήσεις στις αποδοχές των δικαστικών λειτουργών συμπαρασύρουν και τις αποδοχές των βουλευτών.

Στην απόφαση αυτή έχει αντιδράσει το υπουργείο Οικονομικών καταθέτοντας αίτηση αναίρεσης ενώπιον της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η Ολομέλεια έχει αναπέμψει και πάλι την υπόθεση στο Τμήμα το οποίο όμως έχει «παγώσει» το όλο θέμα.

Ήδη, από την Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου έχουν δικαιωθεί οι τέως βουλευτές Β. Μπρακατσούλας (ΠΑΣΟΚ), Αγ. Αγγελούσης και Καλλιόπη Μπουρδάρα (ΝΔ) οι υποθέσεις των οποίων έχουν παραπεμφθεί στο αρμόδιο Τμήμα, χωρίς ωστόσο να έχει προσδιοριστεί η εκδίκασή τους.

Επίσης εκκρεμούν προς εκδίκαση στην Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου οι αγωγές των κληρονόμων του Γιαν. Σκουλαρίκη (ΠΑΣΟΚ) του Αντ. Ντετιδάκη (ΠΑΣΟΚ), Ε. Ανθόπουλου (ΠΑΣΟΚ) και Ν. Παπαηλία (ανεξάρτητος).

Να σημειωθεί πάντως, ότι παραιτήθηκε από την αγωγή που είχε καταθέσει ενώπιον της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου η χήρα του βουλευτή του Σπ. Πλασκοβίτη.

ΑΠΕ-ΜΠΕ 


Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015

Είδα στον ύπνο μου τον Όμηρο

Πρώτη καταχώρηση: 29/12/2015 - 08:00
Τελευταία δημοσίευση: 17:00Ο Στάθης στον eniko
Είδα στον ύπνο μου τον Όμηρο
Ονειρο χειμερινής νυκτός με κατέλαβε, καθώς ο έναστρος ουρανός πάνω απ’ το κλεινόν άστυ σχεδίαζε τα μέλλοντα μεταξύ Αλδεβαράν και Αλφα Κένταυρου. Λένε οι γνωρίζοντες ότι τα όνειρα διαρκούν ελάχιστα δευτερόλεπτα, πριν το ένα να διαδεχθεί το άλλο, αλλά μας φαίνεται σαν να κρατούν πολύ, ενίοτε σαν μια αιωνιότητα ή σαν ένα μνημόνιο. Το δικό μου όνειρο
κράτησε μια Ιλιάδα και κάτι λίγο από Οδύσσεια. Οπως και στην Ιλιάδα όλα άρχισαν με την μήνιν του Αχιλλέως. Ο «μικρός», όπως λέγαμε όλοι χαϊδευτικά τονΑλέξη, πήρε πάνω του τον θυμό του λαού που κακοπάθαινε απ’ τους Λαιστρυγόνες και βγήκε η Ελλάδα στο κλαρί, στον Τρωικό τον Πόλεμο, για ένα φιλότιμο και μια αξιοπρέπεια. Μέγας αχός, γκόου μπακ Μέρκελ, και με ούριο άνεμο φθάσαμε στην Τροία. Εκεί, δεν θυμάμαι στο όνειρο αν κάψαμε τα καράβια πίσω μας,
ή αν τα κάναμε μακρά τείχη παρά θίν’ αλός - ξέρετε, στα όνειρα όλα γίνονται ανάκατα και μπερδεμένα. Ετσι και στο δικό μου. Σαν φθάσαμε λοιπόν, οΠολύφημος έταξε στον Αχιλλέα ότι θα τον φάει τελευταίον και κείνος αναμετρήθηκε 17 ώρες με τις σκέψεις του στα μαρμαρένια αλώνια, λούφαξε και δήλωσε ότι «δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς», παρά να μεταμορφωθεί σεΑγαμέμνονα.
Κι έτσι, ο «μικρός», όπως όλοι αποκαλούσαμε χαϊδευτικά τον Αλέξη, μεταλλάχθηκε σε έναν πραγματικά μικρόν, έναν Αγαμέμνονα, μεγάλον μονάχα στις φωνές και τα κούφια λόγια. Στο μεταξύ οι Τρώες μάς θέριζαν, χωρίς οι δικές μας συφοριασμένες προσπάθειες να μπορούν να ανακόψουν το θανατικό. Εψαχναν, λέει, οι Αχαιοί να βρουν μέσα στις τάξεις τους κι αυτοί
έναν Εκτορα να αμύνεται υπέρ πάτρης κι εύρισκαν μονάχα το Τρύφων. Και σαν να μην έφθανε αυτό, αλώνιζε μέσα στο στρατόπεδό μας η Κίρκη και μεταμόρφωνε τους Συριζαίους σε άδεια πουκάμισα. Προσπαθούσα μέσα στον ύπνο μου να ξυπνήσω, ήξερα ότι όνειρο βαρύ με πλάκωνε στο στήθος, αλλά τα μάτια μου έμεναν κλειστά κι έβλεπαν τα ανείπωτα. Μας είχαν, λέει, πάρει φαλάγγι και οι θεοί! Ηρα μαινόμενη η Μέρκελ, αμόλαγε φίδια στα σπίτια και τα λιμάνια μας, ο εκηβόλος Απόλλωνας δηλητηρίαζε το νερό μας με φαρμακωμένα λόγια και ο κοσμοσείστης Ποσειδώνας μάς έσειε τας φρένας. Μπροστά στα έσχατα, συγκαλέσαμε σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών.
Πρώτος πήρε τον λόγο ο Νέστωρ Φλαμπουράρης και μας σύστησε τονΝέστορα Λεβέντη. Με δύο Νέστορες αναθαρρήσαμε. Και είπε ο Νέστωρ Φλαμπουράρης για τον Νέστορα Λεβέντη: «Είναι ένας πολιτικός που επί τριάντα πέντε χρόνια υπερασπίζεται τους αδύναμους». Θαυμάσαμε! Ούτε το ΚΚΕ έτσι! Τότε τον λόγο έλαβε ο Αίας Καμμένος ο Τελαμώνιος, έσεισε την τρίλοφη περικεφαλαία του και ουδέν άλλο είπε. Τη σιωπή έσπασε ο Θερσίτης Σταύροςαπό τα λασπερά ποτάμια, αγορεύοντας ότι χρειαζόμαστε έναν από μηχανής θεό:έναν Καμίνη, έναν Σημίτη - στο σημείο
αυτό, το ενύπνιόν μου έφριξε και κατέβηκε στον Αδη. Και είδε τονΚατρούγκαλο μέσα στο μαύρο αίμα των περικοπών και τον Ευκλείδη να θρηνεί στη σκιά του και να λέει: καλύτερα μια μέρα στο φως και βοσκός, παρά στα τευτονικά σκοτάδια υπουργός. Κι άκουσα τον Ορφέα να λέει ακροπατώντας στης λύρας του τις νότες, τέτοιους έχομεν αρχιερείς: Λεβέντη κα Φλαμπουράρη,ΑδωνιΦώφη και Μπαλτά - δεν άκουσα άλλο, αλλά το όνειρό μου, αλαφιασμένο, με έφερε πίσω στη σύσκεψη των αρχηγών. Τον λόγο είχε λάβει ο πολυμήχανος Παππάς και έλεγε: να
φτιάξουμε ένα ξύλινο άλογο από κόκκινες γραμμές, να κλείσουμε μέσα όλους τους Αχαιούς και να τους πάμε δώρο στους Τρώες. Ω μούσα μου, έκραξα μέσα μου! Ή εσύ πολύ μου τα στρεβλώνεις, ή ο Λοξίας θολώνει πια τον λόγο και διασκεδάζει με το παράλογο. Δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Σαν τη φυλλάδα του Μεγαλέξαντρου έγινε το όνειρό μου, όπου θαλάσσια τέρατα έφτιαξαν τον Φάρο της Αλεξάνδρειας κι όπου οι Ελληνες χάθηκαν στην Τροία. Ας με ξυπνήσει επιτέλους η ροδοδάκτυλη Αυγή κι ας μην έχει λαλήσει ακόμα ο πετεινός. Και ξύπνησα.
Το χλωμό φως του πρωινού έκλεβε τη λάμψη απ’ τα νυχτερινά φώτα της εορταστικής πόλης. Εφτιαξα καφεδάκι - συνήθως δεν θυμάμαι τα όνειρά μου, προτεραιότητα έχουν οι εφιάλτες που ζούμε. Αλλωστε, σιγά μην έβλεπα στον ύπνο μου Εκτορες και Αχιλλείς, αντιθέτως νεράιδες, ταξίδια κι αυτοκίνητα θέλω να βλέπω. Απλώς με μια αλληγορία προσπάθησα να σας μιλήσω κι όσον ακόμα οι καλικάντζαροι κυκλοφορούν επί της Γης, πριν τα Φώτα να τους στείλουν στα σκοτάδια. Λέει. Διότι δεν είμαι βέβαιος αν συμβαίνει έτσι. Καθ’ ότι
στον ξύπνιο μου κι όχι στον ύπνο μου, ο μικρός μας χαϊδεμένοςΑχιλλέας μεταλλάχθηκε σε άδακρυν Αγαμέμνονα, ο πολυμήχανος Οδυσσέας σε Μνημόνιο και οι Ερινύες των ταγών μας σε Αρπυιες που τρώνε το φαΐ απ’ τα πιάτα των παιδιών.
Συγχωρήστε με που τις χρονιάρες μέρες του πρόσφυγα Θεού δεν είχε η ταπεινότης μου άλλο όνειρο να σας διηγηθεί, παρά για τις σοφιστείες και τα άχαρα έργα ανδρών και γυναικών που δεν τιμούν τους ήρωες και τους αγίους, παρά ως νεόπλουτα λιγούρια επιστατεύουν τη φτώχεια μας, τοις των Επικυριάρχων ρήμασι πειθόμενοι. Αλλων, αλλότριους νόμους εκτελούν κι όχι τους πατρώους. Και κυρίως όχι εκείνον τον υπέρτατο νόμο περί σωτηρίας της πατρίδας.
Το «όχι» που η Κίρκη έκαμε «ναι» είναι άνομο, είναι και ανόσιο. ΕίναιΥβρις . Και όπως έλεγε ο Σοφοκλής: «Υβρις φυτεύει τύραννον» (Οιδ. Τυρ). Και δεν είναι η Κασσάνδρα που προέβλεπε χωρίς κανείς να την πιστεύει, αλλά ο Πλάτωνας που λέει ότι: «ο τω οντι τύραννος τω όντι δούλος» - σ’ όλη του τη ζωή έμφοβος ο τύραννος για την τύχη του, γεμάτος σφαδασμούς αγωνίας και «ωδίνων πλήρης».
Ας το ξέρουν οι Σόιμπλε και οι διάφοροι εγχώριοι σμπίροι του που τυραννεύουν τους Ελληνες, μάχαιραν έδωκαν, μάχαιραν θα λάβουν, Υβριν διέπραξαν, η Νέμεσις θα τους επισκεφτεί...
«Καιροί δε καταλύουσι τας τυραννίδας»…

Είδα στον ύπνο μου τον Όμηρο

Πρώτη καταχώρηση: 29/12/2015 - 08:00
Τελευταία δημοσίευση: 17:00Ο Στάθης στον eniko
Είδα στον ύπνο μου τον Όμηρο
Ονειρο χειμερινής νυκτός με κατέλαβε, καθώς ο έναστρος ουρανός πάνω απ’ το κλεινόν άστυ σχεδίαζε τα μέλλοντα μεταξύ Αλδεβαράν και Αλφα Κένταυρου. Λένε οι γνωρίζοντες ότι τα όνειρα διαρκούν ελάχιστα δευτερόλεπτα, πριν το ένα να διαδεχθεί το άλλο, αλλά μας φαίνεται σαν να κρατούν πολύ, ενίοτε σαν μια αιωνιότητα ή σαν ένα μνημόνιο. Το δικό μου όνειρο
κράτησε μια Ιλιάδα και κάτι λίγο από Οδύσσεια. Οπως και στην Ιλιάδα όλα άρχισαν με την μήνιν του Αχιλλέως. Ο «μικρός», όπως λέγαμε όλοι χαϊδευτικά τονΑλέξη, πήρε πάνω του τον θυμό του λαού που κακοπάθαινε απ’ τους Λαιστρυγόνες και βγήκε η Ελλάδα στο κλαρί, στον Τρωικό τον Πόλεμο, για ένα φιλότιμο και μια αξιοπρέπεια. Μέγας αχός, γκόου μπακ Μέρκελ, και με ούριο άνεμο φθάσαμε στην Τροία. Εκεί, δεν θυμάμαι στο όνειρο αν κάψαμε τα καράβια πίσω μας,
ή αν τα κάναμε μακρά τείχη παρά θίν’ αλός - ξέρετε, στα όνειρα όλα γίνονται ανάκατα και μπερδεμένα. Ετσι και στο δικό μου. Σαν φθάσαμε λοιπόν, οΠολύφημος έταξε στον Αχιλλέα ότι θα τον φάει τελευταίον και κείνος αναμετρήθηκε 17 ώρες με τις σκέψεις του στα μαρμαρένια αλώνια, λούφαξε και δήλωσε ότι «δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς», παρά να μεταμορφωθεί σεΑγαμέμνονα.
Κι έτσι, ο «μικρός», όπως όλοι αποκαλούσαμε χαϊδευτικά τον Αλέξη, μεταλλάχθηκε σε έναν πραγματικά μικρόν, έναν Αγαμέμνονα, μεγάλον μονάχα στις φωνές και τα κούφια λόγια. Στο μεταξύ οι Τρώες μάς θέριζαν, χωρίς οι δικές μας συφοριασμένες προσπάθειες να μπορούν να ανακόψουν το θανατικό. Εψαχναν, λέει, οι Αχαιοί να βρουν μέσα στις τάξεις τους κι αυτοί
έναν Εκτορα να αμύνεται υπέρ πάτρης κι εύρισκαν μονάχα το Τρύφων. Και σαν να μην έφθανε αυτό, αλώνιζε μέσα στο στρατόπεδό μας η Κίρκη και μεταμόρφωνε τους Συριζαίους σε άδεια πουκάμισα. Προσπαθούσα μέσα στον ύπνο μου να ξυπνήσω, ήξερα ότι όνειρο βαρύ με πλάκωνε στο στήθος, αλλά τα μάτια μου έμεναν κλειστά κι έβλεπαν τα ανείπωτα. Μας είχαν, λέει, πάρει φαλάγγι και οι θεοί! Ηρα μαινόμενη η Μέρκελ, αμόλαγε φίδια στα σπίτια και τα λιμάνια μας, ο εκηβόλος Απόλλωνας δηλητηρίαζε το νερό μας με φαρμακωμένα λόγια και ο κοσμοσείστης Ποσειδώνας μάς έσειε τας φρένας. Μπροστά στα έσχατα, συγκαλέσαμε σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών.
Πρώτος πήρε τον λόγο ο Νέστωρ Φλαμπουράρης και μας σύστησε τονΝέστορα Λεβέντη. Με δύο Νέστορες αναθαρρήσαμε. Και είπε ο Νέστωρ Φλαμπουράρης για τον Νέστορα Λεβέντη: «Είναι ένας πολιτικός που επί τριάντα πέντε χρόνια υπερασπίζεται τους αδύναμους». Θαυμάσαμε! Ούτε το ΚΚΕ έτσι! Τότε τον λόγο έλαβε ο Αίας Καμμένος ο Τελαμώνιος, έσεισε την τρίλοφη περικεφαλαία του και ουδέν άλλο είπε. Τη σιωπή έσπασε ο Θερσίτης Σταύροςαπό τα λασπερά ποτάμια, αγορεύοντας ότι χρειαζόμαστε έναν από μηχανής θεό:έναν Καμίνη, έναν Σημίτη - στο σημείο
αυτό, το ενύπνιόν μου έφριξε και κατέβηκε στον Αδη. Και είδε τονΚατρούγκαλο μέσα στο μαύρο αίμα των περικοπών και τον Ευκλείδη να θρηνεί στη σκιά του και να λέει: καλύτερα μια μέρα στο φως και βοσκός, παρά στα τευτονικά σκοτάδια υπουργός. Κι άκουσα τον Ορφέα να λέει ακροπατώντας στης λύρας του τις νότες, τέτοιους έχομεν αρχιερείς: Λεβέντη κα Φλαμπουράρη,ΑδωνιΦώφη και Μπαλτά - δεν άκουσα άλλο, αλλά το όνειρό μου, αλαφιασμένο, με έφερε πίσω στη σύσκεψη των αρχηγών. Τον λόγο είχε λάβει ο πολυμήχανος Παππάς και έλεγε: να
φτιάξουμε ένα ξύλινο άλογο από κόκκινες γραμμές, να κλείσουμε μέσα όλους τους Αχαιούς και να τους πάμε δώρο στους Τρώες. Ω μούσα μου, έκραξα μέσα μου! Ή εσύ πολύ μου τα στρεβλώνεις, ή ο Λοξίας θολώνει πια τον λόγο και διασκεδάζει με το παράλογο. Δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Σαν τη φυλλάδα του Μεγαλέξαντρου έγινε το όνειρό μου, όπου θαλάσσια τέρατα έφτιαξαν τον Φάρο της Αλεξάνδρειας κι όπου οι Ελληνες χάθηκαν στην Τροία. Ας με ξυπνήσει επιτέλους η ροδοδάκτυλη Αυγή κι ας μην έχει λαλήσει ακόμα ο πετεινός. Και ξύπνησα.
Το χλωμό φως του πρωινού έκλεβε τη λάμψη απ’ τα νυχτερινά φώτα της εορταστικής πόλης. Εφτιαξα καφεδάκι - συνήθως δεν θυμάμαι τα όνειρά μου, προτεραιότητα έχουν οι εφιάλτες που ζούμε. Αλλωστε, σιγά μην έβλεπα στον ύπνο μου Εκτορες και Αχιλλείς, αντιθέτως νεράιδες, ταξίδια κι αυτοκίνητα θέλω να βλέπω. Απλώς με μια αλληγορία προσπάθησα να σας μιλήσω κι όσον ακόμα οι καλικάντζαροι κυκλοφορούν επί της Γης, πριν τα Φώτα να τους στείλουν στα σκοτάδια. Λέει. Διότι δεν είμαι βέβαιος αν συμβαίνει έτσι. Καθ’ ότι
στον ξύπνιο μου κι όχι στον ύπνο μου, ο μικρός μας χαϊδεμένοςΑχιλλέας μεταλλάχθηκε σε άδακρυν Αγαμέμνονα, ο πολυμήχανος Οδυσσέας σε Μνημόνιο και οι Ερινύες των ταγών μας σε Αρπυιες που τρώνε το φαΐ απ’ τα πιάτα των παιδιών.
Συγχωρήστε με που τις χρονιάρες μέρες του πρόσφυγα Θεού δεν είχε η ταπεινότης μου άλλο όνειρο να σας διηγηθεί, παρά για τις σοφιστείες και τα άχαρα έργα ανδρών και γυναικών που δεν τιμούν τους ήρωες και τους αγίους, παρά ως νεόπλουτα λιγούρια επιστατεύουν τη φτώχεια μας, τοις των Επικυριάρχων ρήμασι πειθόμενοι. Αλλων, αλλότριους νόμους εκτελούν κι όχι τους πατρώους. Και κυρίως όχι εκείνον τον υπέρτατο νόμο περί σωτηρίας της πατρίδας.
Το «όχι» που η Κίρκη έκαμε «ναι» είναι άνομο, είναι και ανόσιο. ΕίναιΥβρις . Και όπως έλεγε ο Σοφοκλής: «Υβρις φυτεύει τύραννον» (Οιδ. Τυρ). Και δεν είναι η Κασσάνδρα που προέβλεπε χωρίς κανείς να την πιστεύει, αλλά ο Πλάτωνας που λέει ότι: «ο τω οντι τύραννος τω όντι δούλος» - σ’ όλη του τη ζωή έμφοβος ο τύραννος για την τύχη του, γεμάτος σφαδασμούς αγωνίας και «ωδίνων πλήρης».
Ας το ξέρουν οι Σόιμπλε και οι διάφοροι εγχώριοι σμπίροι του που τυραννεύουν τους Ελληνες, μάχαιραν έδωκαν, μάχαιραν θα λάβουν, Υβριν διέπραξαν, η Νέμεσις θα τους επισκεφτεί...
«Καιροί δε καταλύουσι τας τυραννίδας»…

Είδα στον ύπνο μου τον Όμηρο

Πρώτη καταχώρηση: 29/12/2015 - 08:00
Τελευταία δημοσίευση: 17:00Ο Στάθης στον eniko
Είδα στον ύπνο μου τον Όμηρο
Ονειρο χειμερινής νυκτός με κατέλαβε, καθώς ο έναστρος ουρανός πάνω απ’ το κλεινόν άστυ σχεδίαζε τα μέλλοντα μεταξύ Αλδεβαράν και Αλφα Κένταυρου. Λένε οι γνωρίζοντες ότι τα όνειρα διαρκούν ελάχιστα δευτερόλεπτα, πριν το ένα να διαδεχθεί το άλλο, αλλά μας φαίνεται σαν να κρατούν πολύ, ενίοτε σαν μια αιωνιότητα ή σαν ένα μνημόνιο. Το δικό μου όνειρο
κράτησε μια Ιλιάδα και κάτι λίγο από Οδύσσεια. Οπως και στην Ιλιάδα όλα άρχισαν με την μήνιν του Αχιλλέως. Ο «μικρός», όπως λέγαμε όλοι χαϊδευτικά τονΑλέξη, πήρε πάνω του τον θυμό του λαού που κακοπάθαινε απ’ τους Λαιστρυγόνες και βγήκε η Ελλάδα στο κλαρί, στον Τρωικό τον Πόλεμο, για ένα φιλότιμο και μια αξιοπρέπεια. Μέγας αχός, γκόου μπακ Μέρκελ, και με ούριο άνεμο φθάσαμε στην Τροία. Εκεί, δεν θυμάμαι στο όνειρο αν κάψαμε τα καράβια πίσω μας,
ή αν τα κάναμε μακρά τείχη παρά θίν’ αλός - ξέρετε, στα όνειρα όλα γίνονται ανάκατα και μπερδεμένα. Ετσι και στο δικό μου. Σαν φθάσαμε λοιπόν, οΠολύφημος έταξε στον Αχιλλέα ότι θα τον φάει τελευταίον και κείνος αναμετρήθηκε 17 ώρες με τις σκέψεις του στα μαρμαρένια αλώνια, λούφαξε και δήλωσε ότι «δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς», παρά να μεταμορφωθεί σεΑγαμέμνονα.
Κι έτσι, ο «μικρός», όπως όλοι αποκαλούσαμε χαϊδευτικά τον Αλέξη, μεταλλάχθηκε σε έναν πραγματικά μικρόν, έναν Αγαμέμνονα, μεγάλον μονάχα στις φωνές και τα κούφια λόγια. Στο μεταξύ οι Τρώες μάς θέριζαν, χωρίς οι δικές μας συφοριασμένες προσπάθειες να μπορούν να ανακόψουν το θανατικό. Εψαχναν, λέει, οι Αχαιοί να βρουν μέσα στις τάξεις τους κι αυτοί
έναν Εκτορα να αμύνεται υπέρ πάτρης κι εύρισκαν μονάχα το Τρύφων. Και σαν να μην έφθανε αυτό, αλώνιζε μέσα στο στρατόπεδό μας η Κίρκη και μεταμόρφωνε τους Συριζαίους σε άδεια πουκάμισα. Προσπαθούσα μέσα στον ύπνο μου να ξυπνήσω, ήξερα ότι όνειρο βαρύ με πλάκωνε στο στήθος, αλλά τα μάτια μου έμεναν κλειστά κι έβλεπαν τα ανείπωτα. Μας είχαν, λέει, πάρει φαλάγγι και οι θεοί! Ηρα μαινόμενη η Μέρκελ, αμόλαγε φίδια στα σπίτια και τα λιμάνια μας, ο εκηβόλος Απόλλωνας δηλητηρίαζε το νερό μας με φαρμακωμένα λόγια και ο κοσμοσείστης Ποσειδώνας μάς έσειε τας φρένας. Μπροστά στα έσχατα, συγκαλέσαμε σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών.
Πρώτος πήρε τον λόγο ο Νέστωρ Φλαμπουράρης και μας σύστησε τονΝέστορα Λεβέντη. Με δύο Νέστορες αναθαρρήσαμε. Και είπε ο Νέστωρ Φλαμπουράρης για τον Νέστορα Λεβέντη: «Είναι ένας πολιτικός που επί τριάντα πέντε χρόνια υπερασπίζεται τους αδύναμους». Θαυμάσαμε! Ούτε το ΚΚΕ έτσι! Τότε τον λόγο έλαβε ο Αίας Καμμένος ο Τελαμώνιος, έσεισε την τρίλοφη περικεφαλαία του και ουδέν άλλο είπε. Τη σιωπή έσπασε ο Θερσίτης Σταύροςαπό τα λασπερά ποτάμια, αγορεύοντας ότι χρειαζόμαστε έναν από μηχανής θεό:έναν Καμίνη, έναν Σημίτη - στο σημείο
αυτό, το ενύπνιόν μου έφριξε και κατέβηκε στον Αδη. Και είδε τονΚατρούγκαλο μέσα στο μαύρο αίμα των περικοπών και τον Ευκλείδη να θρηνεί στη σκιά του και να λέει: καλύτερα μια μέρα στο φως και βοσκός, παρά στα τευτονικά σκοτάδια υπουργός. Κι άκουσα τον Ορφέα να λέει ακροπατώντας στης λύρας του τις νότες, τέτοιους έχομεν αρχιερείς: Λεβέντη κα Φλαμπουράρη,ΑδωνιΦώφη και Μπαλτά - δεν άκουσα άλλο, αλλά το όνειρό μου, αλαφιασμένο, με έφερε πίσω στη σύσκεψη των αρχηγών. Τον λόγο είχε λάβει ο πολυμήχανος Παππάς και έλεγε: να
φτιάξουμε ένα ξύλινο άλογο από κόκκινες γραμμές, να κλείσουμε μέσα όλους τους Αχαιούς και να τους πάμε δώρο στους Τρώες. Ω μούσα μου, έκραξα μέσα μου! Ή εσύ πολύ μου τα στρεβλώνεις, ή ο Λοξίας θολώνει πια τον λόγο και διασκεδάζει με το παράλογο. Δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Σαν τη φυλλάδα του Μεγαλέξαντρου έγινε το όνειρό μου, όπου θαλάσσια τέρατα έφτιαξαν τον Φάρο της Αλεξάνδρειας κι όπου οι Ελληνες χάθηκαν στην Τροία. Ας με ξυπνήσει επιτέλους η ροδοδάκτυλη Αυγή κι ας μην έχει λαλήσει ακόμα ο πετεινός. Και ξύπνησα.
Το χλωμό φως του πρωινού έκλεβε τη λάμψη απ’ τα νυχτερινά φώτα της εορταστικής πόλης. Εφτιαξα καφεδάκι - συνήθως δεν θυμάμαι τα όνειρά μου, προτεραιότητα έχουν οι εφιάλτες που ζούμε. Αλλωστε, σιγά μην έβλεπα στον ύπνο μου Εκτορες και Αχιλλείς, αντιθέτως νεράιδες, ταξίδια κι αυτοκίνητα θέλω να βλέπω. Απλώς με μια αλληγορία προσπάθησα να σας μιλήσω κι όσον ακόμα οι καλικάντζαροι κυκλοφορούν επί της Γης, πριν τα Φώτα να τους στείλουν στα σκοτάδια. Λέει. Διότι δεν είμαι βέβαιος αν συμβαίνει έτσι. Καθ’ ότι
στον ξύπνιο μου κι όχι στον ύπνο μου, ο μικρός μας χαϊδεμένοςΑχιλλέας μεταλλάχθηκε σε άδακρυν Αγαμέμνονα, ο πολυμήχανος Οδυσσέας σε Μνημόνιο και οι Ερινύες των ταγών μας σε Αρπυιες που τρώνε το φαΐ απ’ τα πιάτα των παιδιών.
Συγχωρήστε με που τις χρονιάρες μέρες του πρόσφυγα Θεού δεν είχε η ταπεινότης μου άλλο όνειρο να σας διηγηθεί, παρά για τις σοφιστείες και τα άχαρα έργα ανδρών και γυναικών που δεν τιμούν τους ήρωες και τους αγίους, παρά ως νεόπλουτα λιγούρια επιστατεύουν τη φτώχεια μας, τοις των Επικυριάρχων ρήμασι πειθόμενοι. Αλλων, αλλότριους νόμους εκτελούν κι όχι τους πατρώους. Και κυρίως όχι εκείνον τον υπέρτατο νόμο περί σωτηρίας της πατρίδας.
Το «όχι» που η Κίρκη έκαμε «ναι» είναι άνομο, είναι και ανόσιο. ΕίναιΥβρις . Και όπως έλεγε ο Σοφοκλής: «Υβρις φυτεύει τύραννον» (Οιδ. Τυρ). Και δεν είναι η Κασσάνδρα που προέβλεπε χωρίς κανείς να την πιστεύει, αλλά ο Πλάτωνας που λέει ότι: «ο τω οντι τύραννος τω όντι δούλος» - σ’ όλη του τη ζωή έμφοβος ο τύραννος για την τύχη του, γεμάτος σφαδασμούς αγωνίας και «ωδίνων πλήρης».
Ας το ξέρουν οι Σόιμπλε και οι διάφοροι εγχώριοι σμπίροι του που τυραννεύουν τους Ελληνες, μάχαιραν έδωκαν, μάχαιραν θα λάβουν, Υβριν διέπραξαν, η Νέμεσις θα τους επισκεφτεί...
«Καιροί δε καταλύουσι τας τυραννίδας»…

Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2015

ΜΕ ΠΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΙΣΟΠΕΔΩΝΟΥΝ ΚΑΙ ΜΟΛΥΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΝΑ ΠΕΡΝΑΝΕ ΑΡΧΟΝΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΗ ΧΛΙΔΑ ΤΟΥΣ ΟΤΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΒΟΓΓΑΕΙ ΣΤΗ ΜΑΥΡΗ ΦΤΩΧΕΙΑ ΤΟΥ; ΘΑ ΤΟΥΣ ΚΟΨΟΥΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ. Του Στέφανου Χίου

Δημοσιεύθηκε: 25/12/2015 12:13
stefanos-xios3

Με βαριά καρδιά, τέτοιες μέρες που θα έπρεπε να γιορτάζουμε την Γέννηση του Θεανθρώπου μας, αναλογίζομαι πόσα χρόνια από τότε που γεννήθηκα(1966) έχω ακούσει από τα φαρμακερά χείλη των παλιανθρώπων που κυβέρνησαν τη χώρα εις το όνομα των εντολέων τους, τη λέξη λιτότητα και τη φράση “εμείς με το Λαό είμαστε και για το Λαό πασχίζουμε”.
Ενώ αυτός ο ευλογημένος τόπος θα έπρεπε κάθε μέρα να χαμογελάει-γιατί είναι ευλογία να ζεις και να εργάζεσαι στην Ελλάδα, να ζεις και να μεγαλώνεις παιδιά στην Ελλάδα, να ζεις και να κάνεις όνειρα στην Ελλάδα-ζει καθημερινές κηδείες και μνημόσυνα επειδή τσιράκια και τσάτσοι των Νατοικών υπερατλαντικών αφεντικών και ξεπουλημένα τομάρια των Ευρωπαικών απατεώνων, αποφάσισαν ότι πρέπει να φορέσουμε το κολλάρο του ζυγού και να αφομοιωθούμε στην ισοπεδωτική μετριότητα της Δυτικής παμφαγίας των πολιτισμών.
Εσχάτως, την ιδεολογική και ιστορική κατεύθυνση του Ελληνικού Λαού ανέλαβαν εργολαβικά, χαμένοι τύποι και δουλικά υποκείμενα μέσα από τον σιχαμένο κόσμο των Ιεχωβάδων, των Μασόνων και των ειδωλολατρών της πανσπερμίας του ανθελληνικού βασιλείου: Φίλης, Δραγώνα, Ρεπούση, Δραγασάκης, Φλαμπουράρης, Τσίπρας, Μέρκελ, Ομπάμα και άλλα πτηνά και γύπες της Παγκοσμιοποίησης.
Λογάριασαν χωρίς τον ξενοδόχο. Και υποτίμησαν το μεγάλο κύμα του Ελληνικού Πατριωτισμού που θα τους πνίξει. Κι αν χρειαστεί και στο Αίμα για να πάρουμε πίσω την πατρίδα μας.
Υπάρχει ένα 5%(και δεν χρειάζεται περισσότερο, νομίζω κατά πρόχειρους υπολογισμούς)από της Υγιείς Ένοπλες Δυνάμεις της Χώρας(το υπόλοιπο 95% ουδέποτε το υπολόγισα)και ένα ακόμα 5% από τον Ελληνικό Πατριωτικό Λαό, για να τους βάλει κάτω και να φάνε το χώμα που μόλυναν.
Αυτά τα Χριστούγεννα-που μας τα μαύρισαν όπως μαύρισαν και τις ψυχές μας-είναι ώρες περισυλλογής για μια Δύναμη πελώρια που αναπτύσσεται μέσα μας και φτερουγίζει σαν τα θεικά ποιήματα του Παλαμά, του Σολωμού και του Κάλβου.
Κάποιοι με αυτά μεγαλώσαμε. Και θα πάρουμε την πατρίδα μας πίσω. Εν ανάγκη και με όλους εκείνους τους τρόπους που αυτοί αποκαλούν, αθέμιτους.
Ουδείς έχει το δικαίωμα να χάσει το κουράγιο του και να παραχωρήσει έδαφος, παρά τις πολυποίκιλες ψυχολογικές διακυμάνσεις, τις ώρες και τις στιγμές δειλίας και  φαινομενικών οπισθοχωρήσεων.
Μας έκαναν μαύρη τη ζωή. Τώρα ήρθε η ώρα να τους κάνουμε τη δική τους κατάμαυρη και να τους κόψουμε τα χέρια γιατί είναι ρουφιάνοι και εγκληματίες.
Με όποιον τρόπο, με όποιο τίμημα και βέβαια όχι στην Πλατεία Συντάγματος που είναι χώρος δικός τους.
«Αυτό κρατάει ανάλαφρο μεσ’ την ανεμοζάλη
το από του κόσμου τη βοή πρεσβυτικό κεφάλι,
αυτό το λόγο θα σας πω
δεν έχω άλλο κανένα 
Μεθύστε με τ’ αθάνατο 
κρασί του Εικοσιένα!»
Κωστής Παλαμάς
http://www.makeleio.gr/?p=509201