Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Πρόγνωση – Μια εμπεριστατωμένη ανάλυση για το σήμερα και το αύριο του κόσμου

Ιστορική αναδρομή - H εγκαθίδρυση της καπιταλιστικής κυριαρχίας
...Σε αντίθεση με τους παλιούς αριστοκράτες, οι καπιταλιστές δεν είναι δεμένοι με έναν τόπο, ή με τη διατήρησή του.
Το κεφάλαιο ρέει προς τον τόπο με τη μεγαλύτερη ανάπτυξη, όπως από την Ολλανδία στη Βρετανία, έπειτα από τη Βρετανία στις ΗΠΑ, και πιο πρόσφατα από παντού στην Κίνα.
Όπως ένα ορυχείο χαλκού θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο εκμετάλλευσης και στη συνέχεια να εγκαταλειφθεί, έτσι και στον καπιταλισμό ένα έθνος μπορεί να γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης και στη συνέχεια να εγκαταλειφθεί.
Αυτή η αποστασιοποίηση από τον τόπο οδηγεί σ΄ένα διαφορετικό είδος γεωπολιτικής στον καπιταλισμό απ΄αυτό με την αριστοκρατία.
Ένας βασιλιάς πήγαινε σε πόλεμο, όταν έβλεπε κάποιο εθνικό πλεονέκτημα. Οι ιστορικοί μπορούν να «εξηγήσουν» τους πολέμους της προ-καπιταλιστικής εποχής, όσον αφορά την άνοδο των βασιλέων και των εθνών.
Ένας καπιταλιστής ξεκινά έναν πόλεμο προκειμένου να αποκομίσει κέρδη και στην πραγματικότητα οι ελίτ οικογένειες των τραπεζιτών έχουν χρηματοδοτήσει και τις δύο πλευρές των περισσότερων στρατιωτικών συγκρούσεων, τουλάχιστον από τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά.
Εξ ου που οι ιστορικοί δυσκολεύονται να βρουν μια εξήγηση για τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο που να σχετίζεται με εθνικά κίνητρα και σκοπιμότητες.

Στην περίπτωση των πολέμων της προ-καπιταλιστικής εποχής ήταν όπως με το σκάκι, κάθε πλευρά προσπαθούσε να κερδίσει.
Στον καπιταλισμό ο πόλεμος είναι όπως το καζίνο, όπου οι παίκτες μάχονται όσο περισσότερο χρόνο μπορούν για να πάρουν πίστωση για περισσότερες μάρκες και ο πραγματικός νικητής είναι πάντα το καζίνο - οι τραπεζίτες που χρηματοδοτούν τον πόλεμο και αποφασίζουν ποιος θα είναι ο τελευταίος που θα μείνει όρθιος.
Δεν είναι μόνο οι πόλεμοι που είναι οι πιο αποδοτικές από όλες τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις.
Επιλέγοντας τους νικητές και έχοντας τη διαχείριση της ανασυγκρότησης, οι ελίτ τραπεζικές οικογένειες είναι σε θέση, με την πάροδο του χρόνου, να συντονίζουν τους γεωπολιτικούς σχηματισμούς να ταιριάζουν στα δικά τους συμφέροντα.


Έθνη και λαοί δεν είναι παρά πιόνια στα παιχνίδια τους.Εκατομμύρια πεθαίνουν σε πολέμους, υποδομές καταστρέφονται και ενώ ο κόσμος θρηνεί, οι τραπεζίτες μετρούν τα κέρδη τους και κάνουν σχέδια για τις επενδύσεις τους στη μεταπολεμική ανοικοδόμηση.
Από θέση ισχύος, ως χρηματοδότες των κυβερνήσεων, η ελίτ των τραπεζών έχει τελειοποιήσει με την πάροδο του χρόνου τις μεθόδους ελέγχου τους.

Παραμένοντας πάντα πίσω από το προσκήνιο, κινούν τα νήματα ελέγχοντας τα μέσα ενημέρωσης, τα πολιτικά κόμματα, τις υπηρεσίες πληροφοριών, τις χρηματιστηριακές αγορές και τις κυβερνήσεις.Και ίσως από τους μεγαλύτερους μοχλούς της εξουσίας τους είναι ο έλεγχό τους στα νομίσματα.

Μέσω της απάτης των κεντρικών τραπεζών τους, κατασκευάζουν κύκλους άνθησης και ύφεσης και τυπώνουν χρήματα εκ του μηδενός και στη συνέχεια το δανείζουν με τόκο στις κυβερνήσεις.
Η δύναμη της ελίτ των τραπεζιτών είναι απόλυτη και διακριτική...

Το τέλος της ανάπτυξης – καπιταλιστές εναντίον του καπιταλισμού

Ήταν αναπόφευκτο ότι σε ένα πεπερασμένο πλανήτη θα υπάρξει ένα όριο στην οικονομική ανάπτυξη.
Η εκβιομηχάνιση έδωσε τη δυνατότητα να σπεύσουμε προς αυτό το όριο κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων.

Η παραγωγή έχει γίνει όλο και πιο αποτελεσματική, οι αγορές γίνονται όλο και πιο παγκόσμιες και τελικά φτάσαμε στο σημείο όπου το πρότυπο της διαρκούς αύξησης δεν μπορεί πλέον να διατηρηθεί.
Το οριακό αυτό σημείο το φθάσαμε στην πραγματικότητα γύρω στο 1970.
Από τότε το κεφάλαιο δεν έχει αναζητήσει ανάπτυξη μέσω της αύξησης της παραγωγής, αλλά μέσω μεγαλύτερων αποδόσεων από σχετικά σταθερά επίπεδα παραγωγής.

Εξ ου και η παγκοσμιοποίηση, η οποία μεταφέρει την παραγωγή σε περιοχές με χαμηλότερους μισθούς, επιτρέποντας μεγαλύτερα περιθώρια κέρδους.
Εξ ου και η ιδιωτικοποίηση, η οποία μεταφέρει στους επενδυτές τα έσοδα που προηγουμένως πήγαιναν στα εθνικά δημόσια ταμεία.
Εξ ου και τα παράγωγα προϊόντα και οι αγορές συναλλάγματος, οι οποίες δημιουργούν την ηλεκτρονική ψευδαίσθηση οικονομικής ανάπτυξης, χωρίς πραγματικά να παράγουν τίποτα στον πραγματικό κόσμο.
Αν μελετήσει κανείς την κατάρρευση των πολιτισμών, αυτό που μαθαίνει είναι ότι η αποτυχία προσαρμογής είναι μοιραία.
Συνεχίζοντας στο δρόμο της επιδίωξης ανάπτυξης δεν είναι παρά μια τέτοια αδυναμία προσαρμογής.
Αν διαβάσει κανείς τις οικονομικές σελίδες αυτές τις μέρες, θα διαπιστώσει ότι είναι γεμάτες κακές ειδήσεις.
Διαβάζουμε ότι η ευρωζώνη είναι καταδικασμένη και η Ελλάδα είναι μόνο το πρώτο θύμα.
Διαβάζουμε ότι οι δέσμες μέτρων ανάκαμψης δεν είναι αποτελεσματικές, η ανεργία αυξάνεται, το δολάριο είναι μεγάλο πρόβλημα, η ανάπτυξη εξακολουθεί να λιμνάζει, οι επιχειρήσεις ακινήτων θα είναι η επόμενη φούσκα που θα σκάσει, κλπ.

Δίνεται η εντύπωση ότι ο καπιταλισμός αδυνατεί να προσαρμοστεί και ότι οι κοινωνίες μας κινδυνεύουν να καταρρεύσουν στο χάος.
Μια τέτοια εντύπωση είναι εν μέρει αληθινή και εν μέρει λανθασμένη.



Για να κατανοήσουμε την πραγματική κατάσταση πρέπει να κάνουμε σαφή διάκριση μεταξύ των καπιταλιστικών ελίτ και του καπιταλισμού.


Για να κατανοήσουμε την πραγματική κατάσταση πρέπει να κάνουμε σαφή διάκριση μεταξύ των καπιταλιστικών ελίτ και του καπιταλισμού.


Ο καπιταλισμός είναι ένα οικονομικό σύστημα οδηγούμενο κυρίως από την ανάπτυξη
Η καπιταλιστική ελίτ είναι αυτοί που έχουν καταφέρει να αποκτήσουν τον έλεγχο του δυτικού κόσμου κατά τη διάρκεια του καπιταλισμού τους δύο τελευταίους αιώνες.

Το καπιταλιστικό σύστημα έχει ημερομηνία λήξης και η ελίτ των τραπεζιτών το γνωρίζουν και προσαρμόζονται.
Ο καπιταλισμός είναι ένα όχημα που βοήθησε τους τραπεζίτες να αποκτήσουν την απόλυτη εξουσία, αλλά δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη πίστη στο σύστημα αυτό, καθόλου περισσότερη από ό,τι σ΄έναν τόπο ή οποιονδήποτε άλλο.

Όπως προαναφέρθηκε, σκέφτονται σε παγκόσμια κλίμακα θεωρώντας τα έθνη και τους πληθυσμούς πιόνια.
Καθορίζουν τί είναι το χρήμα και το χειρίζονται ακριβώς όπως ο τραπεζίτης σε ένα παιχνίδι Monopoly.



Μπορούν επίσης να φτιάξουν ένα νέο παιχνίδι με νέα μορφή χρήματος.
Έχουν εδώ και καιρό ξεπεράσει την ανάγκη να στηρίζονται σε οποιοδήποτε ιδιαίτερο οικονομικό σύστημα προκειμένου να διατηρήσουν την εξουσία τους.



Ο καπιταλισμός βόλευε σε μια εποχή ταχείας ανάπτυξης.
Για την εποχή της μη-ανάπτυξης, ένα διαφορετικό παιχνίδι είναι στο στάδιο της προετοιμασίας.





Έτσι, ο καπιταλισμός δεν έχει το δικαίωμα να πεθάνει από φυσικό θάνατο.
Πρώτα τέθηκε σε σύστημα υποστήριξης της ζωής του, όπως προαναφέρθηκε, με τηνπαγκοσμιοποίηση, την ιδιωτικοποίηση, τις αγορές παραγώγων, κ.λπ.
Μετά του έγινε ένεση ναρκωτικών για ευθανασία με τη μορφή των τοξικών παραγώγων.
Και όταν συνέβη η σχεδιαζόμενη κατάρρευση, αντί να στηριχθεί ο βιομηχανικός καπιταλισμός στηρίχθηκαν οι ελίτ τραπεζίτες.
Δεν ήταν ότι οι τράπεζες ήταν υπερβολικά μεγάλες για να αποτύχουν, αλλά οι τραπεζίτες ήταν πολύ ισχυροί πολιτικά για να αποτύχουν.
Έκαναν στις κυβερνήσεις μια προσφορά που δεν μπορούσαν να αρνηθούν.
Το αποτέλεσμα των τρισεκατομμυρίων δολαρίων στήριξης μπορούσε εύκολα να προβλεφθεί αν και δεν θα το ξέρετε από την ανάγνωση των οικονομικών σελίδων.
Οι εθνικοί προϋπολογισμοί ήταν ήδη στα ύψη και σίγουρα δεν είχαν αποθέματα για να διατεθούν για τη στήριξη των τραπεζών.
Έτσι, η στήριξη των τραπεζών δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την ανάληψη τεράστιων νέων οφειλών από τις κυβερνήσεις.
Προκειμένου να εκπληρωθούν οι δεσμεύσεις στήριξης των τραπεζών, τα χρήματα θα έπρεπε να δανειστούν από τα ίδια τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα τα οποία διεσώθηκαν με αυτά.
Με τις διασώσεις των τραπεζών οι δυτικές κυβερνήσεις παρέδωσαν τα έθνη τους στους χούφτες των τραπεζιτών. Οι κυβερνήσεις βρίσκονται τώρα σε διαρκή δουλεία για χρέη προς τους τραπεζίτες.
Αντί να τεθούν οι τράπεζες σε καθεστώς πτώχευσης, τέθηκαν σε κατάσταση πτώχευσης οι κυβερνήσεις.
Το υπουργικό συμβούλιο και οι σύμβουλοι του Ομπάμα είναι σχεδόν όλοι από την Γουόλ Στριτ.
Είναι στο Λευκό Οίκο ώστε να μπορούν να έχουν στενή παρακολούθηση για τη νέα κατάκτησή τους, τις άλλοτε κυρίαρχες ΗΠΑ.
Ίσως σύντομα θα επιβλέπουν τη διάλυσή τους.
Οι τραπεζίτες έχουν πλέον τον έλεγχο των εθνικών προϋπολογισμών.
Λένε τι μπορεί να χρηματοδοτηθεί και τι δεν μπορεί.
Όταν πρόκειται για τη χρηματοδότηση πολέμων και της παραγωγής των όπλων τους δεν θέτουν όρια.Όταν πρόκειται για δημόσιες υπηρεσίες, τότε λένε ότι τα ελλείμματα πρέπει να διατηρούνται υπό έλεγχο.
Η κατάσταση αυτή εκφράζεται πολύ καλά από τον Brian Cowan, επικεφαλής της κυβέρνησης της Ιρλανδίας.
Την ίδια εβδομάδα που η Ιρλανδία υποσχέθηκε 200 δισεκατομμύρια ευρώ για να διασώσει τις τράπεζες τον ρώτησα γιατί περικόπτει μερικά εκατομμύρια ευρώ από κρίσιμους προϋπολογισμούς υπηρεσιών.
Μου απάντησε, "Λυπάμαι, αλλά δεν υπάρχουν χρήματα".
Φυσικά δεν υπάρχουν! Το θησαυροφυλάκιο δόθηκε μακριά. Είναι άδειο το ντουλάπι.
Όπως ήταν αναμενόμενο, η υψηλότερη προτεραιότητα για τον προϋπολογισμό είναι η εξυπηρέτηση του χρέους προς τις τράπεζες.
Ακριβώς όπως οι περισσότερες χώρες του τρίτου κόσμου υπόκεινται στη δουλεία του χρέους προς το ΔΝΤ, έτσι και το σύνολο της Δύσης υπόκειται στη δουλεία του χρέους στις δικές της κεντρικές τράπεζες.
Η Ελλάδα είναι ο προάγγελος του τι πρόκειται να συμβεί παντού".



"Κάποιοι από τους μεγαλύτερους άντρες των ΗΠΑ
φοβούνται κάτι. Γνωρίζουν ότι υπάρχει μια δύναμη κάπου,
τόσο οργανωμένη, τόσο διακριτική, τόσο επάγρυπνη,
τόσο διασυνδεδεμένη, τόσο ολοκληρωτική, τόσο διάχυτη
που είναι καλύτερα να μην ακούγονται
όταν λένε κάτι εναντίον της"
Wilson Woodrow Πρόεδρος ΗΠΑ




Η οικονομία του άνθρακα – O έλεγχος της κατανάλωσης
Σε μια οικονομία μη ανάπτυξης, οι μηχανισμοί παραγωγής γίνονται σχετικά στατικοί.
Αντί να ανταγωνίζονται οι επιχειρήσεις στην καινοτομία, θα έχουμε γραφειοκρατίες παραγωγής.
Θα είναι ημικρατικές, ημι-ιδιωτικές γραφειοκρατίες, απασχολούμενες με προϋπολογισμούς και ποσοστώσεις και όχι με ανάπτυξη, κάτι σαν το πρότυπο του σοβιετικού μοντέλου.
Ένα τέτοιο περιβάλλον δεν θα καθοδηγείται από την ανάγκη για ανάπτυξη του κεφαλαίου και δεν θα επιτρέπει ένα κερδοφόρο παιχνίδι.
Μπορούμε ήδη να δούμε τα βήματα που γίνονται για την αλλαγή του εταιρικού μοντέλου προς το γραφειοκρατικό μοντέλο μέσω αυξανόμενης κρατικής παρέμβασης στα οικονομικά θέματα.
Με τα πακέτα διάσωσης της Wall Street, την αναγκαστική αναδιάρθρωση της General Motors, την πρόσκληση για κεντρική μικροδιαχείριση τραπεζών και βιομηχανίας καθώς και το νομοσχέδιο για την υγεία, η κυβέρνηση δηλώνει ότι η αγορά πρόκειται να αντικατασταθεί από τις κυβερνητικές ντιρεκτίβες.
Δεν λέω ότι θα πρέπει να θρηνούμε το θάνατο του εκμεταλλευτικού καπιταλισμού, αλλάπριν να το γιορτάσουμε θα πρέπει να κατανοήσουμε τι είναι αυτό με το οποίο αντικαθίσταται.
Σε μια εποχή καπιταλισμού και ανάπτυξης το επίκεντρο του παιχνιδιού είναι στην παραγωγική όψη της οικονομίας.
Το παιχνίδι έχει ως στόχο τον έλεγχο των μέσων της ανάπτυξης: την πρόσβαση σε κεφάλαιο. Η μηχανή-ανάπτυξης του καπιταλισμού δημιουργεί τη ζήτηση για κεφάλαιο.
Οι τραπεζίτες ελέγχουν την προσφορά.
Οι φόροι βασίζονται, ως επί το πλείστον, στο εισόδημα, σχετιζόμενοι, επίσης, με την παραγωγική όψη της οικονομίας.
Σε μια εποχή μη αύξησης, το επίκεντρο του παιχνιδιού θα είναι στην καταναλωτική όψη της οικονομίας.
Το παιχνίδι θα έχει ως στόχο τον έλεγχο των αναγκών της ζωής: την πρόσβαση σε τρόφιμα και ενέργεια.Ο πληθυσμός δημιουργεί τη ζήτηση για τις ανάγκες της ζωής.
Οι τραπεζίτες προτίθενται να ελέγχουν την προσφορά.
Οι φόροι θα βασίζονται κυρίως στην κατανάλωση, ιδιαίτερα στην κατανάλωση της ενέργειας.

Περί αυτού πρόκειται με όλο αυτό τον θόρυβο περί επαπειλούμενης υπερθέρμανσης του πλανήτη, με τους φόρους άνθρακα και τις πιστώσεις άνθρακα
Ήδη στη Βρετανία γίνεται λόγος για ποσοστώσεις άνθρακα, κάτι αντίστοιχο με το δελτίο βενζίνης σε καιρό πολέμου.


Δεν είναι μόνο ότι θα πληρώνετε φόρους για ενέργεια, αλλά η ποσότητα της ενέργειας που θα μπορείτε να καταναλώνετε θα καθορίζεται από κυβερνητικές ντιρεκτίβες.
Θα σας χορηγούνται πιστώσεις άνθρακα που θα μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε για οδήγηση, για θέρμανση, ή σε σπάνιες περιπτώσεις για αεροπορικά ταξίδια.
Στη Βρετανία, οι αυτοκινητόδρομοι καλωδιώνονται ώστε να μπορούν να εντοπίζουν πόσα μίλια οδηγείτε, να σας φορολογούν ανάλογα και να σας επιβάλουν ποινή αν ταξιδεύετε πέραν από το όριό σας.
Μπορούμε να περιμένουμε τέτοιου είδους διαδικασίες να επεκταθούν σ΄όλη τη Δύση, καθώς είναι οι ίδιοι διεθνείς τραπεζίτες που έχουν τον έλεγχο παντού.

Από πλευράς προπαγάνδας, αυτός ο έλεγχος στην κατανάλωση πλασάρεται ως λύση για την υπερθέρμανση του πλανήτη και την εξάντληση του πετρελαίου.

Η όλη εκστρατεία προπαγάνδας είναι πολύ επιτυχής και όλα τα περιβαλλοντικά κινήματα έχουν εγκλωβιστεί σ΄αυτήν.
Στην Κοπεγχάγη οι διαδηλωτές ήρθαν αντιμέτωποι με την αστυνομία κρατώντας πανό για στήριξη των φόρων άνθρακα και των πιστώσεων άνθρακα.

Στην πραγματικότητα, όμως, το καθεστώς του άνθρακα δεν έχει καμία σχέση με το κλίμα ή με τη βιωσιμότητα.
Όλα είναι για τη μικροδιαχείρηση κάθε πτυχής της ζωής μας, καθώς και κάθε πτυχής της οικονομίας.

Αν αυτοί που κινούν τα πράγματα νοιάζονταν πραγματικά για τη βιωσιμότητα του πλανήτη, θα επένδυαν σε αποτελεσματική μαζική μεταφορά και θα μετατόπιζαν τη γεωργία από τις πετρελαιο-εντατικές και νερό-εντατικές μεθόδους σε βιώσιμες μεθόδους.
Αντ΄αυτού, επιβάλλουν τα βιοκαύσιμα και μας πουλάνε ηλεκτρικά αυτοκίνητα τα οποία δεν είναι ούτε περισσότερο βιώσιμα ούτε περισσότερο αποδοτικά σε άνθρακα από τα συνήθη αυτοκίνητα.

Ο πραγματικός σκοπός πίσω από τα βιοκαύσιμα είναι η γενοκτονία.
Με τις τιμές των τροφίμων συνδεδεμένες με τις τιμές της ενέργειας και την καλλιεργούμενη γη να μετατρέπεται από γη παραγωγής τροφίμων σε γη παραγωγής καυσίμων, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μόνο μια μαζική αύξηση στην πείνα του τρίτου κόσμου.
Η μείωση του πληθυσμού είναι από καιρό δεδηλωμένος στόχος των κύκλων των ελίτ.
Η δυναστεία των Ροκφέλερ έχει συχνά εμπλακεί σε ευγονικές διαδικασίες διαφόρων ειδών.

«Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας» - Προετοιμάζοντας το έδαφος για τη μετάβαση

Ο λεγόμενος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας έχει δύο μέρη.

Το πρώτο μέρος είναι πρόσχημα για την αυθαίρετη παραβίαση των δικαιωμάτων των πολιτών κάθε φορά που η υπηρεσία Εσωτερικής Ασφάλειας ισχυρίζεται ότι αυτή είναι αναγκαία για λόγους ασφάλειας
Το δεύτερο μέρος είναι πρόσχημα για στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ οπουδήποτε στον κόσμο, κάθε φορά που ο Λευκός Οίκος ισχυρίζεται ότι η Αλ Κάιντα δρα εκεί.

Τόνισα τη λέξη «ισχυρίζεται» παραπάνω, γιατί το πρόσχημα της τρομοκρατίας χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει αυθαιρεσίες, τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς.

Δεν χρειάζονται ισχυρά αποδεικτικά στοιχεία να υποβληθούν στο Κογκρέσο, τον ΟΗΕ, ή σε οποιονδήποτε άλλο, πριν να εισβάλουν σε κάποιο έθνος, πριν απαγάγουν κάποιο ή τον βασανίσουν ως «ύποπτο για τρομοκρατία», ή πριν παρθεί κάποιο νέο επεμβατικόμέτρο ασφάλειας.
Όταν η εξουσία κάνει ό,τι θέλει, τότε δεν ζούμε πια σε κράτος δικαίου, ούτε στη χώρα μας ούτε διεθνώς.
Ζούμε υπό την κυριαρχία εξουσιαστών, όπως σε ένα δικτατορικό καθεστώς, ή σε ένα βασίλειο ή αυτοκρατορία παλιάς εποχής.

Μέρος 1: Προετοιμάζοντας το δρόμο για μια νέα κοινωνική τάξη

Με πολύ πραγματική έννοια, το πρόσχημα της τρομοκρατίας χρησιμοποιείται για να ανατρέψει όλα όσα πέτυχε ο Διαφωτισμός και οι κοινωνικές επαναστάσεις πριν από δύο αιώνες.
Η ίδια η καρδιά της Χάρτας των Δικαιωμάτων - έχει αποδομηθεί.
Τα γκουλάγκ, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και οι μυστικές συλλήψεις τη νύχτα - αυτά που πάντα τα συσχετίζαμε με φασιστικές και κομμουνιστικές δικτατορίες - τώρα είναι όλα σε ισχύ υπό τη δικαιοδοσία των ΗΠΑ και τα έχει υπερασπιστεί δημοσίως ο ίδιος ο πρόεδρος.
Υπάρχει, άραγε, πράγματι τρομοκρατική απειλή για την πατρίδα και τα μέτρα αυτά μπορούν να είναι μια λογική απάντηση σε μια τέτοια απειλή;
Οι άνθρωποι είναι έντονα διχασμένοι στις απαντήσεις τους στα ερωτήματα αυτά.

Έχουν έρθει στο φως αρκετά αδιαμφισβήτητα στοιχεία σχετικά με τις διασυνδέσεις με μυστικές υπηρεσίες πληροφοριών και κατά τη δική μου άποψη τα περισσότερα από τα δραματικά «τρομοκρατικά» γεγονότα στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπηαποτελούν καλυμμένες επιχειρήσεις ψευδούς σημαίας

Από ιστορική άποψη αυτό δεν προκαλεί καθόλου έκπληξη.
Τέτοιες επιχειρήσεις έχουν αποτελέσει συνήθη πρακτική - "modus operandi" - σε πολλά έθνη, αν και συνήθως δεν αποδεικνύονται παρά χρόνια αργότερα.

Για παράδειγμα, κάθε πόλεμος στον οποίο έχουν συμμετάσχει οι ΗΠΑ χαρακτηρίζεται από το δικό του απατηλό Συμβάν στον κόλπο Tonkin, ή την απάτη των Όπλων Μαζικής Καταστροφής, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Είναι μια φόρμουλα που λειτουργεί. Άμεση κινητοποίηση της κοινής γνώμης, ταχεία έγκριση χωρίς συζήτηση, χωρίς τη δυνατότητα αποφάσεων και νομοθετημάτων.

Γιατί ο πόλεμος κατά της τρομοκρατίας να είναι κάτι διαφορετικό;
Όσον αφορά το κίνητρο: την ώρα που οι μουσουλμάνοι υποφέρουν ως αποτέλεσμα αυτών των δραματικών γεγονότων, οι ελίτ τραπεζίτες μας έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν μια αστυνομοκρατούμενη υποδομή η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την αντιμετώπιση προβλεπόμενης λαϊκής αντίστασης ή πολιτικού χάους που μπορεί να προκύψει καθώς θα προετοιμάζουν το δρόμο για το μετα-καπιταλιστικό μέλλον τους.

Με την κατάρρευση, τα πακέτα διάσωσης και την πλήρη αποτυχία να επιδιώξουν κάποιου είδους αποτελεσματική στρατηγική αποκατάστασης, οι ενδείξεις είναι πολύ σαφείς: το σύστημα θα αφεθεί να καταρρεύσει πλήρως, καθαρίζοντας έτσι το έδαφος για μια προ-αρχιτεκτονημένη «λύση».
Το Σημείο Μηδέν (στους δίδυμους πύργους) μπορεί να θεωρηθεί ως μια μεταφορά, με την καπιταλιστική οικονομία ως τους Δίδυμους Πύργους.
Και τα τοξικά παράγωγα καθιστούν σαφές το γεγονός ότι η κατάρρευση είναι στην πραγματικότητα μια ελεγχόμενη κατεδάφιση.

Μου φαίνεται αναπόφευκτο, δεδομένων των πολλών ενδείξεων, ότι ο στρατιωτικός νόμος θα αποτελέσει μέρος της διαδικασίας μετάβασης, δήθεν για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της οικονομικής κατάρρευσης.
Ίσως κατάρρευση της τροφικής αλυσίδας, λόγω κατάρρευσης της ενεργειακής αλυσίδας εφοδιασμού.
Η ανταπόκριση έκτακτης ανάγκης των ΗΠΑ στη Νέα Ορλεάνη και μετά στην Αϊτή, μας δίνει περισσότερες ενδείξεις, πραγματικές επί τόπου δοκιμές, τι είδους αντιμετώπιση «έκτακτης ανάγκης» μπορούμε να περιμένουμε.

Πρώτα απ΄όλα έρχεται η ασφάλεια των δυνάμεων κατοχής.
Αυτοί που θα υποφέρουν σε έκτακτη ανάγκη θα αντιμετωπίζονται περισσότερο σαν αντάρτες παρά σαν θύματα που χρειάζονται βοήθεια.


Στην περίπτωση της Αϊτής, η αντίδραση των ΗΠΑ μπορεί να περιγραφεί αποκλειστικά ως ένα σκόπιμο σχέδιο γενοκτονίας
Όταν οι άνθρωποι βρίσκονται θαμμένοι σε συντρίμμια μετά από ένα σεισμό, οι πρώτες 48 έως 72 ώρες είναι απολύτως κρίσιμες αναφορικά με τα ποσοστά επιβίωσης.
Όταν ο στρατός των ΗΠΑ μπλοκάρησε συστηματικά όλη την ξένη βοήθεια εκείνες τις κρίσιμες ώρες, γύρισε πίσω γιατρούς και άμεση βοήθεια, σφράγισε τη μοίρα χιλιάδων ανθρώπων που θα μπορούσαν να είχαν σωθεί.
Μπορεί κανείς να φανταστεί πολλά εφιαλτικά σενάρια δεδομένων αυτών των δυσοίωνων σημαδιών. Ο πρώτος και δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ήταν εφιάλτες που συνέβησαν πραγματικά, με εκατομμύρια να πεθαίνουν και οι ίδιες αυτές τραπεζικές δυναστείες ενορχήστρωσαν αυτά τα σενάρια και στη συνέχεια κάλυψαν τα ίχνη τους.
Πρέπει επίσης να θυμώμαστε και το Δόγμα του Σοκ και Δέος, όπου η καταστροφή θεωρείται ως ευκαιρία - όταν «τα πράγματα μπορούν να γίνουν όταν διαφορετικά δεν θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν».
Νωπά έχουμε ακόμη τα κύματα σοκ που μας εστάλησαν στις 9 / 11, και πάλι, όταν κατέρρευσε το χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Και τώρα περιμένουμε το πραγματικά μεγάλο σοκ, τη γενική κατάρρευση της κοινωνίας.
Την τελική έκδοση του Δόγματος Σοκ και Δέος: «Αν η κατάρρευση είναι συνολική, μπορούμε να πετύχουμε όλα τα κολασμένα πράγματα που θέλουμε να πετύχουμε».
Δεν θα διακινδυνεύσω να διατυπώσω μία εικασία για το πώς θα παιχτεί αυτή η διαδικασία μετάβασης, αλλά περιμένω ότι θα είναι ένας εφιάλτης με τη μία ή την άλλη μορφή.
Ήδη ο ολοένα και αυξανόμενος αριθμός αστέγων υποφέρει ένα εφιάλτη, από κάθε άποψη.
Τη μια μέρα ζείτε σε ένα σπίτι του οποίου η αξία ανεβαίνει, πηγαίνετε σε μια καλή δουλειά και την επόμενη η οικογένειά σας είναι έξω στους δρόμους.
Αυτός είναι εφιάλτης.
Ο χρόνος μετάβασης θα είναι μια δύσκολη περίοδος, αλλά θα είναι ένα μεταβατικό στάδιο, θα είναι προσωρινή, όπως με έναν πόλεμο.
Και όπως και με τον πόλεμο, θα επιτρέψει την κοινωνική και οικονομική ανασυγκρότηση την επαύριον.
Σκεφτείτε πως μετασχηματίστηκε η Ιαπωνία και η Γερμανία κοινωνικά και πολιτικά από τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση.
Ήταν ασκήσεις κοινωνικής μηχανικής, όπως ήταν και ο προηγούμενος μετασχηματισμός από τον Μουσολίνι και Χίτλερ.
Αν και τα αποτελέσματα ήταν πολύ διαφορετικά, σε κάθε περίπτωση η πλήρης κατάρρευση / ήττα ήταν το προοίμιο για την ανοικοδόμηση.
.
Η συνολική κατάρρευση της καπιταλιστικής οικονομίας είναι προδοκιμασμένη, είναι απλώς η εφαρμογή μιας αποδειγμένης φόρμουλας.
Το δεύτερο σκέλος της μαθηματικής φόρμουλας θα είναι κάποια νέα κοινωνική τάξη, ή ίσως κάποια παλιά κοινωνική τάξη, ή κάποιο μίγμα.
Κάτι κατάλληλο για μια μη αναπτυσσόμενη, εντέλλουσα οικονομία
Αυτό είναι το πρώτο μέρος του Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας:
Έχει επιτρέψει τη δημιουργία της υποδομής που απαιτείται για να αντιμετωπίσει την κατάρρευση της κοινωνίας και να παρέχει ασφάλεια για τη διαδικασία της ανοικοδόμησης.
Μέρος 2: Προετοιμάζοντας το δρόμο για παγκόσμια κυριαρχίαΤο δεύτερο μέρος του Πολέμου κατά της Τρομοκρατίας αναφέρεται στη γεωπολιτική διάσταση μιας παγκόσμιας οικονομίας βασισμένης στη μη ανάπτυξη.
Προηγουμένως ανέφερα ότι η γεωπολιτική ήταν διαφορετική στο καθεστώς του καπιταλισμού απ΄ό, τι ήταν στο καθεστώς της μοναρχίας.
Η όλη δυναμική ήταν διαφορετική.
Παρομοίως, πολλά πράγματα θα αλλάξουν και κατά την αλλαγή από τον χαοτικό, προσανατολισμένο στην ανάπτυξη καπιταλισμό, προς ένα κεντρικό, μικροδιαχειριζόμενο, οικονομικό καθεστώς.
Σκεφτείτε, για παράδειγμα, τη σημασία του ελέγχου των αποθεμάτων πετρελαίου.
Σε μια οικονομία ανάπτυξης, τα κέρδη ήταν το βραβείο,
Ο έλεγχος των αγορών και των διαύλων διανομής τους επέτρεπε να έχουν το επάνω χέρι στο παιχνίδι.
Οι τοπικοί δικτάτορες μπορούσαν να διαχειρίζονται τα πράγματα όπως ήθελαν και να παίρνουν το μερίδιό τους από τα έσοδα από το πετρέλαιο, στο βαθμό που τηρούσαν τις συμβάσεις τους με τις μεγάλες εταιρείες πετρελαίου που ήταν στην ευχάριστη θέση να το πωλούν στους πλειοδότες.
Σε μια οικονομία μη ανάπτυξης, όπου η έμφαση δίνεται στον άμεσο έλεγχο της προσφοράς και κατανομής των πόρων, καθίσταται αναγκαίο να διασφαλίζονται, με τη στρατιωτική έννοια, οι πηγές του πετρελαίου και οι δίοδοι της κυκλοφορίας του.
Δεν αρκεί πλέον μόνο να επωφελούνται.Η εξασφάλιση των πηγών καθώς και η κατ ευθείαν κατανομή της διανομής αποτελεί το θεμέλιο για τη μικροδιαχείρηση της οικονομίας μη ανάπτυξης.
Αυτό ισχύει και για τους άλλους κρίσιμους πόρους, όπως για το ουράνιο και τα σπάνια μέταλλα που χρειάζονται για την «άμυνα» και τις βιομηχανίας ηλεκτρονικών.
Στην πραγματικότητα, είμαστε στο μέσον ενός πολέμου αρπαγής πόρων με την Κίνα και τη Ρωσία να πραγματοποιούν μακροπρόθεσμες ενεργειακές συμφωνίες με το Ιράν και τη Βενεζουέλα, την Κίνα να αγοράζει γεωργικές εκτάσεις στην Αφρική, την Ουάσιγκτον να κάνει μακροπρόθεσμες συμφωνίες για τα βιοκαύσιμα της Βραζιλίας και υπάρχουν πολλά άλλα παραδείγματα.
Με πολλούς τρόπους ο ιμπεριαλισμός επιστρέφει στις ημέρες της αποικιοκρατίας, όταν το μοντέλο ήταν η άμεση διοίκηση, παρά το καπιταλιστικό μοντέλο: κερδοσκοπία εταιρειών από επενδύσεις υπό δικτάτορες που καταστέλλουν τους πληθυσμούς τους.
Υπάρχει μια φυσική επιστροφή στη δυναμική των "παλιών καλών ημερών της αυτοκρατορίας», όταν οι Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης επικέντρωναν τις οικονομικές τους δραστηριότητες μέσα στις ατομικές σφαίρες επιρροής τους.
Στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και τώρα στο Πακιστάν και την Υεμένη, οι ΗΠΑ με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ βάζει ένα πολύ μη ειρηνικό χέρι στο παιχνίδι αρπαγής των πόρων.
Είναι το χέρι του δυνάστη, «έχω το μεγαλύτερο όπλο, έτσι θα πάρω αυτό που θέλω».
Αυτές οι επιθετικές ενέργειες είναι πολύ προκλητικές για τη Ρωσία και την Κίνα και απειλητικές για τα ζωτικά οικονομικά τους συμφέροντα.
Μια επίθεση κατά του Ιράν θα ήταν περισσότερο από μια πρόκληση, θα ήταν ένα άμεσο ράπισμα στο πρόσωπο, μια πρόκληση: «Πολεμείστε τώρα ή παραιτηθείτε σε ψίχουλα».
Εκτός από όλο αυτό το μπλοκάρισμα του πετρελαίου, οι ΗΠΑ έχει περιβάλει τη Ρωσία και την Κίνα με στρατιωτικές βάσεις και επιτάχυνε τελευταία τις εγκαταστάσεις αντιπυραυλικών συστημάτων στα σύνορά τους, εν μέσω έντονων ενστάσεων Ρωσίας και Κίνας.

Οι ΗΠΑ είναι σκοπίμως προκλητικές και απειλούν ζωτικά συμφέροντα αυτών των πιθανών αντιπάλων. Σε ανταπάντηση σχηματίζονται συμμαχίες σε διμερή βάση και με τη μορφή SCO.

Η Κίνα και η Ρωσία είναι πολύ κοντά στη στρατιωτική τους συνεργασία και στην ανταλλαγή τεχνολογίας.
Ο στρατηγικός σχεδιασμός τους βασίζεται στην αναμονή μιας επίθεσης των ΗΠΑ και η στρατηγική αντιμετώπιση της βασίζεται στην αρχή του ασύμμετρου πολέμου.
Για παράδειγμα, ένας πύραυλος ενός εκατομμυρίου δολαρίων ικανός να αποτρέπει ένα αεροπλανοφόρο πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ή, ίσως, μια χούφτα πυραύλων ικανών να απενεργοποιήσουν τα συστήματα εντολών και ελέγχου των δορυφόρων του Πενταγώνου.
Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ δαπανούν αστρονομικά ποσά για την ανάπτυξη δυνατότητας πρώτου χτυπήματος με διαστημικά οπλικά συστήματα, κλπ.
Τα νέα αντιπυραυλικά συστήματα αποτελούν σημαντικό μέρος της στρατηγικής πρώτου χτυπήματος, μειώνοντας την ικανότητα της Ρωσίας ή της Κίνας για την επιβολή αντιποίνων.Τα συστήματα αυτά είναι κάτι παραπάνω από προκλητικά. Είναι το σύγχρονο ισοδύναμο του να παρατάσσεις το στρατός σου στα σύνορα του αντιπάλου σου.
Αν υπάρξει πυρηνική ανταλλαγή μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, οι ιστορικοί θα αναφέρουν όλα αυτά τα πράγματα που έχω αναφέρει ως «προφανή σημάδια» ότι ο πόλεμος ήταν προ των θυρών.
Παραλληρισμοί μπορούν να γίνουν με το σενάριο που προηγήθηκε πριν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, όταν η Γερμανία είχε επισκιάσει οικονομικά τη Βρετανία, όπως σήμερα η Κίνα επισκιάζει τις ΗΠΑ.
Και στις δύο περιπτώσεις, μια «απελπισμένη προσπάθεια να διατηρηθεί η ηγεμονία» μπορεί να ιδωθεί ως η αιτία του πολέμου.
Μπορεί να γίνει ή να μην γίνει τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος, αλλά όλες αυτές οι προετοιμασίες καθιστούν σαφές ότι η τραπεζική μας ελίτ προτίθενται να προΐσταται σε ένα παγκόσμιο σύστημα, με γάντζο ή απατεωνιά.
Αν ήθελαν μια ειρηνική ρύθμιση, μια διανομή της πίτας του τρίτου κόσμου, ας το πούμε έτσι, θα μπορούσε εύκολα να διεθευτηθεί ανά πάσα στιγμή συνοδευόμενη με ουσιαστικό πυρηνικό αφοπλισμό.
Η Κίνα και η Ρωσία θα ήθελαν να δουν ένα σταθερό, πολυπολικό κόσμο.
Είναι μόνον οι ελίτ των τραπεζιτών μας που έχουν εμμονή με την παγκόσμια κυριαρχία.
Είναι πιθανό ότι ο πυρηνικός πόλεμος είναι ένα «επιθυμητό αποτέλεσμα», επιτυγχάνοντας μείωση του πληθυσμού και καθιστώντας την κατάρρευση ακόμη πιο ολοκληρωτική.
Ή, ίσως, γίνει στην Κίνα και τη Ρωσία μια προσφορά που δεν θα μπορούν να αρνηθούν: «Παραιτηθείτε από την οικονομική κυριαρχία σας στο παγκόσμιο σύστημα μας, ή θα αντιμετωπίσετε τις συνέπειες».
Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η ελίτ των τραπεζιτών, οι κυρίαρχοι του σύμπαντος, σκοπεύουν να προεδρεύσουν σε ένα μικροδιαχειριζόμενο παγκόσμιο σύστημα. Το έργο της κατάρρευσης έχει πλέον δρομολογηθεί και η επιχείρηση «απόκλεισε γύρω-γύρω τον εχθρό σου» φαίνεται να έχει λίγο-πολύ ολοκληρωθεί.
Από στρατηγική προοπτική, θα υπάρξει κάποιο σημείο ενεργοποίησης, κάποιο στάδιο στο σενάριο οικονομικής κατάρρευσης, όταν η γεωπολιτική αντιπαράθεση θα κριθεί ως πιο συμφέρουσα.
Είναι μια πολυδιάστατη σκακιέρα με το χρονοδιάγραμμα των διαφόρων κινήσεων να συντονίζονται πολύ προσεκτικά. Από το γενικό σχηματισμό, φαίνεται ότι πλησιάζει το φινάλε.
Πρόγνωση για το 2012 – Ένας Νέος Μεσαίωνας
Το 2012 μπορεί να μην είναι το ακριβές έτος, αλλά είναι δύσκολο να δούμε το φινάλε να διαρκεί πολύ πέρα από αυτό.

Οι κυρίαρχοι του σύμπαντος αγαπούν το συμβολισμό, όπως μπορεί κανείς να συμπεράνει με την 9/11 και άλλα γεγονότα.
Το 2012 είναι φορτωμένο με συμβολισμό.
Το ημερολόγιο των Μάγιας και το διαδίκτυο είναι γεμάτα με διάφορες προφητείες σχετικά με το 2012: στρατηγικές επιβίωσης, αναμονή επεμβάσεων εξωγήινων, συντονισμοί με γαλαξιακά πεδία ακτινοβολίας, κλπ
Ύστερα υπάρχει και η ταινία του Hollywood, το 2012, η οποία απεικονίζει σαφώς την εξαφάνιση του μεγαλύτερου μέρους της ανθρωπότητας και την προσχεδιασμένη σωτηρία ενός μικρού αριθμού εκλεκτών.
Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει με τις Χολιγουντιανές παραγωγές, τι είναι φαντασία για απόδραση από την πραγματικότητα και τι στοχεύει στην προετοιμασία του κοινού νου σε συμβολικό επίπεδο γι αυτό που πρόκειται να συμβεί.
Ανεξάρτητα από το ποια είναι η ακριβής ημερομηνία, όλες οι απειλές θα έρθουν μαζί, γεωπολιτικά και εγχώρια και ο κόσμος θα αλλάξει.
Θα είναι μια νέα εποχή, ακριβώς όπως ο καπιταλισμός ήταν μια νέα εποχή μετά τη μοναρχία και όπως ο Μεσαίωνας ακολούθησε την εποχή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Κάθε εποχή έχει τη δική της δομή, τη δική της οικονομία, τις δικές της κοινωνικές μορφές και τη δική της μυθολογία.
Αυτά τα πράγματα πρέπει να σχετίζονται το ένα με το άλλο συνεκτικά. Η φύση τους απορρέει από τις θεμελιώδεις σχέσεις εξουσίας και τις οικονομικές συνθήκες του συστήματος.
Στον κόσμο μας μετά το 2012 θα έχουμε για πρώτη φορά μια κεντρική παγκόσμια κυβέρνηση και μια κυβερνώσα κλίκα ελίτ, ένα είδος διευρημένης βασιλικής οικογένειας, τους άρχοντες της χρηματοδότησης.
Όπως μπορούμε να δούμε με το ΔΝΤ (διεθνές νομισματικό ταμείο), τoν ΠΟΥ (παγκόσμιο οργανισμό υγείας) και τον ΠΟΕ (παγκόσμιο οργανισμό εμπορίου) και τα άλλα μέρη της εμβρυϊκής παγκόσμιας κυβέρνησης, τα θεσμικά όργανα της διακυβέρνησης δεν θα μπουν καθόλου στον κόπο να προσποιηθούν λαϊκή αντιπροσώπευση ή δημοκρατική ανταπόκριση.


Η εξουσία θα ασκείται μέσω αυταρχικών παγκόσμιων γραφειοκρατιών οι οποίες θα παίρνουν οδηγίες πως θα πορευτούν από τη βασιλική οικογένεια.
Το μοντέλο αυτό έχει ήδη λειτουργήσει εδώ και αρκετό καιρό μέσα από τις διάφορες σφαίρες επιρροής, όπως με τα προγράμματα αναδιάρθρωσης που επιβάλλονται στον τρίτο κόσμο ως προϋπόθεση για τη χρηματοδότησή του.



Κάθε φορά που υπάρχει αλλαγή εποχής, η προηγούμενη εποχή πάντοτε δαιμονοποιείται στη μυθολογία.

Στην ιστορία του Κήπου της Εδέμ δαιμονοποιείται το φίδι - ένα αγαπητό σύμβολο του παγανισμού, του προκάτοχου του χριστιανισμού.
Όταν εμφανίστηκαν οι δημοκρατίες, η δαιμονοποίηση των μοναρχών ήταν ένα σημαντικό μέρος της διαδικασίας.

Στον κόσμο μετά το 2012, θα δαιμονοποιηθούν η δημοκρατία και η εθνική κυριαρχία.
Αυτό θα είναι πολύ σημαντικό για να κάνει τους ανθρώπους να αποδεχθούν τον ολοκληρωτισμό και η μυθολογία θα περιέχει πολλά που θα είναι αλήθεια.

Θα λένε:
«Σ΄εκείνες τις τρομερές σκοτεινές ημέρες, πριν την ευλογημένη ενοποίηση της ανθρωπότητας, αναρχία βασίλευε στον κόσμο. Το ένα έθνος επιτίθετο στο άλλο, όπως τα αρπακτικά στην άγρια φύση. Τα έθνη δεν είχαν συνεκτικές πολιτικές, οι ψηφοφόροι πηγαινοέρχονταν από το ένα κόμμα στο άλλο κρατώντας τις κυβερνήσεις πάντοτε σε μεταβατικό στάδιο και σε σύγχυση.
Πώς είναι δυνατόν να σκέφτηκαν ότι μάζες ημι-μορφωμένων ανθρώπων θα μπορούσαν να αυτοκυβερνηθούν και να κυβερνήσουν μια σύνθετη κοινωνία;
Η δημοκρατία ήταν ένα κακό στη σύλληψή του πείραμα που οδήγησε μόνο σε διαφθορά και χαοτική διακυβέρνηση.
Πόσο τυχεροί είμαστε σ΄ αυτόν τον καλά οργανωμένο κόσμο, όπου η ανθρωπότητα έχει επιτέλους ενηλικιωθεί και παίρνουν τις αποφάσεις αυτοί που έχουν τα περισσότερα προσόντα».Τα οικονομικά της μη ανάπτυξης είναι ριζικά διαφορετικά από τα καπιταλιστικά οικονομικά.
Η μονάδα ανταλλαγής είναι πιθανόν να είναι μία πίστωση άνθρακα που θα σας επιτρέπει να καταναλώσετε το ισοδύναμο ενός κιλού καυσίμου.
Τα πάντα θα έχουν μια αξία σε άνθρακα η οποία θα υποτίθεται ότι βασίζεται σε πόση ενέργεια χρειάστηκε για να παραχθούν και να μεταφερθούν στην αγορά.
Η «πράσινη συνείδηση» θα είναι μια πρωταρχική ηθική που θα ενσταλάζεται νωρίς στα παιδιά. Να αρκείσαι σε λιγότερα θα είναι αρετή, η χρήση ενέργειας αντικοινωνική, η λιτότητα μια υπεύθυνη και αναγκαία κατάσταση
Όπως με κάθε νόμισμα, οι τραπεζίτες θα θέλουν να διαχειρίζονται την ανεπάρκεια των πιστώσεων άνθρακα και αυτό υπηρετεί η κινδυνολογία για υπερθέρμανση του πλανήτη.
Ανεξάρτητα από τη διαθεσιμότητα των πόρων, οι πιστώσεις του άνθρακα μπορεί να κρατούνται αυθαίρετα ανεπαρκείς φτιάχνοντας απλώς προϋπολογισμούς άνθρακα με βάση τις οδηγίες από το IPCC(Διακυβερνητικό Συμβούλιο για την Κλιματική Αλλαγή), μια άλλη από τις αναδυόμενες μονάδες παγκόσμιας γραφειοκρατικής διακυβέρνησης.
Οι οδηγίες του IPCC θα είναι το ισοδύναμο της αναγγελίας για αλλαγή των επιτοκίων από την ομοσπονδιακή τράπεζα.
Οι προϋπολογισμοί αυτοί θα καθορίζουν την κλίμακα της οικονομικής δραστηριότητας.
Πιθανώς θα συνεχίσουν να υφίστανται έθνη ως επίσημες μονάδες διακυβέρνησης.
Ωστόσο, η ασφάλεια και η αστυνόμευση θα είναι σε μεγάλο βαθμό κεντρική και ιδιωτικοποιημένη.Όπως με τις ρωμαϊκές λεγεώνες, η υπηρεσία της ασφάλειας θα υπόκειται στα κεντρικά της αυτοκρατορίας και όχι στον τόπο όπου θα σταθμεύει.
Έχουμε ήδη δει αυτήν την τάση στις ΗΠΑ, όπου οι μισθοφόροι έχουν γίνει μεγάλη επιχείρηση και οι αστυνομικές δυνάμεις είναι όλο και περισσότερο ομοσπονδιακές, στρατιωτικοποιημένες και αποξενωμένες από το ευρύ κοινό.
Ακριβώς όπως τα αεροδρόμια έχουν γίνει πλέον ομοσπονδιακά, όλα τα συστήματα μεταφορών θα είναι στη δικαιοδοσία της υπηρεσίας ασφαλείας.
Η τρομοκρατία θα συνεχίσει ως ένας διαρκής μπαμπούλας που θα δικαιολογεί οποιεσδήποτε διαδικασίες ασφαλείας θα θεωρούνται επιθυμητές για σκοπούς κοινωνικού ελέγχου.
Ολόκληρη η υπηρεσία ασφάλειας θα έχει μια μονολιθική ποιότητα, έναν ομοιόμορφο χαρακτήρα ανεξάρτητα από τα ειδικά καθήκοντα ασφάλειας ή τον τόπο.
Όλοι θα είναι με ίδιες μαύρες στολές της Αυτοκρατορίας του Κακού, με μεγάλα φωσφορίζοντα γράμματα στο πίσω μέρος του μπουφάν τους.
Στην ουσία, η υπηρεσία ασφάλειας θα είναι στρατός κατοχής, η φρουρά του αυτοκράτορα στις επαρχίες.
Θα χρειάζεται να περνάτε σε καθημερινή βάση από σημεία ελέγχου διαφόρων ειδών με διαφορετικά επίπεδα απαιτήσεων ασφαλείας.
Σ΄αυτό αποσκοπεί η χρήση βιομετρικών στοιχείων.
Αν μπορούν να εμφυτευτούν τσιπς στους ανθρώπους, τότε ένα μεγάλο μέρος της ασφάλειας μπορεί να αυτοματοποιηθεί και θα μπορεί να παρακολουθείται κανείς ανά πάσα στιγμή και να ανακτάται η προηγούμενη δραστηριότητά του.
Το τσιπ θα συνδέεται με το υπόλοιπο της πιστωτικής σας. Έτσι θα έχετε όλο σας το χρήμα πάντα μαζί σας μαζί με τον ιατρικό σας φάκελο και πολλά άλλα που δεν θα τα γνωρίζετε.
Θα έχουν απομείνει πολύ λίγα από την εθνική κυριαρχία.
Στην εξωτερική πολιτική πολλά δεν θα έχουν κανένα νόημα. Ο κύριος ρόλος της αποκαλούμενης «κυβέρνησης» θα είναι η κατανομή και η διαχείριση του πιστοληπτικού προϋπολογισμού άνθρακα που θα λαμβάνει από το IPCC.Το IPCC θα αποφασίζει πόσο πλούτο θα παίρνει κάθε έθνος για κάθε έτος και στη συνέχεια η κυβέρνηση θα αποφασίζει τον τρόπο διανομής αυτού του πλούτου με τη μορφή δημοσίων υπηρεσιών και δικαιωμάτων. Ο πλούτος θα μετράται με βάση το δικαίωμα που θα έχει κανείς να δαπανήσει ενέργεια.
Στην πραγματικότητα, αυτό συμβαίνει ήδη μετά την κατάρρευση και τις διασώσεις.
Επειδή οι κυβερνήσεις έχουν βυθιστεί τόσο πολύ στο χρέος, οι τραπεζίτες είναι σε θέση να υπαγορεύουν τους όρους των εθνικών προϋπολογισμών ως προϋπόθεση για να κρατούν ανοιχτή την πρόσβαση στην πίστωση.Η οικονομία του άνθρακα με τους κεντρικά καθοριζόμενους προϋπολογισμούς της παρέχει ένα πολύ απλούστερο και πιο άμεσο τρόπο μικροδιαχείρησης της οικονομικής δραστηριότητας και την κατανομή των πόρων σε όλη την υδρόγειο.
Για να ανοίξει ο δρόμος για την οικονομία πιστώσεων άνθρακα, θα είναι απαραίτητο να καταρρεύσουν τα δυτικά νομίσματα, να καταστούν άνευ αξίας με τα έθνη να βυθίζονται όλο και περισσότερο σε πτώχευση και το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα να συνεχίζει να απαξιώνεται συστηματικά, (βλ. US Debt-to-GDP 600%, The Whole Thing Will Collapse το χρέος των ΗΠΑ είναι 600% του ΑΕΠ. Το όλο πράγμα θα καταρρεύσει).
. Το νόμισμα του άνθρακα θα εισαχθεί ως μια εμπνευσμένη, προοδευτική «λύση» στην κρίση, ένα νόμισμα που συνδέεται με κάτι πραγματικό και τη βιωσιμότητα.Το παλιό νομισματικό σύστημα θα δαιμονοποιηθεί και πάλι η μυθολογία θα περιέχει πολλά που θα είναι αλήθεια.
Θα λένε:
«Η επιδίωξη των χρημάτων είναι η ρίζα κάθε κακού και το καπιταλιστικό σύστημα ήταν εγγενώς κακό.
Ενθάρρυνε την απληστία και την κατανάλωση και δεν έκανε τίποτα για τη σπατάλη των πόρων. Οι άνθρωποι πίστευαν ότι όσο περισσότερα χρήματα είχαν, τόσο καλύτερα ήταν.
Πόσο σοφότεροι είμαστε τώρα, που ζούμε μέσα στα όριά μας και κατανοούμε ότι μια πίστωση είναι σημάδι επιστασίας».Πολιτιστικά η μετα-καπιταλιστική εποχή θα είναι κάπως σαν τη μεσαιωνική εποχή, με ευγενείς και άρχοντες στην κορυφή και τους υπόλοιπους αγρότες και δουλοπάροικους.
Όπως μόνον η παλιά ανώτερη τάξη είχε άλογα και άμαξες, έτσι και στην εποχή αυτή μόνο η νέα ανώτερη τάξη θα έχει το δικαίωμα να έχει πρόσβαση σε σημαντικές πιστώσεις άνθρακα.
Ο πλούτος θα μετριέται με δικαιώματα άνθρακα παρά με αποκτήματα ή κέρδη.
Όσοι θα βρίσκονται εκτός των γραφειοκρατικών ιεραρχιών θα είναι δουλοπάροικοι με δικαιώματα διαμονής.
Μέσα στις γραφειοκρατίες τα δικαιώματα θα συναρτώνται με το βαθμό και την ιεραρχία.Εκείνοι που θα λειτουργούν στα κεντρικά παγκόσμια θεσμικά όργανα θα είναι οι άρχοντες της αυτοκρατορίας με απεριόριστη πρόσβαση σε πιστώσεις.
Αλλά δεν θα υπάρχει συγκέντρωση του πλούτου, ή δημιουργία οικονομικών αυτοκρατοριών εκτός των δομών των γραφειοκρατιών που θα έχουν οριστεί.
Τα δικαιώματα θα αφορούν την πρόσβαση σε πόρους και εγκαταστάσεις, θα μπορούν να χρησιμοποιούνται ή να μη χρησιμοποιούνται, αλλά δεν θα αποθηκεύονται και δεν θα χρησιμοποιούνται ως κεφάλαιο.
Η ροή των δικαιωμάτων θα είναι προς τα κάτω, μικροδιαχειριζόμενη από την κορυφή.
Θα είναι μια οικονομία βοηθημάτων ανεργίας σε όλα τα επίπεδα, για άτομα και κυβερνήσεις το ίδιο - ένας παγκόσμιος αυστηρός έλεγχος της κατανάλωσης.
Όσον αφορά τον αυστηρό έλεγχο, η μετα-καπιταλιστική νοοτροπία θα είναι κάπως σαν το σοβιετικό σύστημα: αυτή είναι η κάρτα των δικαιωμάτων σας, αυτή η ανάθεση των καθηκόντων σας και αυτός ο τόπος που θα ζείτε.
Με την κυρίαρχη υπηρεσία ασφάλειας και τη μικροδιαχείριση της οικονομικής δραστηριότητας, το σενάριο συνίσταται στο λεπτομερή κοινωνικό έλεγχο σύμφωνα με κεντρικές κατευθυντήριες γραμμές και οδηγίες.
Πιθανώς τα μέσα μαζικής ενημέρωσης θα προγραμματίζονται προσεκτικά προσφέροντας χαμηλού επιπέδου απόδραση από την πραγματικότητα και ψεύτικες ειδήσεις, μιας πιο εξελιγμένης έκδοσης του στυλ προπαγάνδας για ομαδική σκέψη που περιγράφεται στο (βιβλίο) 1984. Κάτι σαν αυτό που λίγο πολύ ήδη έχουμε και σήμερα.
Το μη εμπορικό διαδιίκτυο, αν θα υπάρχει, θα περιορίζεται στην παρακολούθηση επίσημων σχεδιασμένων "chat sites» και άλλων τύπων εξυγιανσμένων φόρουμ.
Με τέτοια εστίαση στη κοινωνική μικροδιαχείριση δεν περιμένω η οικογένεια να επιβιώσει στη νέα εποχή και περιμένω η κινδυνολογία για κακομεταχείρηση των παιδιών να είναι ο μοχλός που θα χρησιμοποιηθεί για να αποσταθεροποιήσει την οικογένεια.
Το όλο σκηνικό έχει στηθεί με όλες αυτές τις αποκαλύψεις για την εκκλησιαστική και άλλη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών.
Τέτοιες αποκαλύψεις θα μπορούσαν να είχαν γίνει οποιαδήποτε στιγμή τον περασμένο αιώνα, αλλά βγήκαν στο φως μια ορισμένη στιγμή που συμβαίνουν όλα αυτά που σηματοδοτούν τη μετάβαση στη νέα εποχή.
Οι άνθρωποι γνωρίζουν πλέον ότι συμβαίνει κακοποίηση των παιδιών σε ευρεία κλίμακα και έχουν προδιατεθεί να στηρίξουν δραστικά μέτρα για να την αποτρέψουν.
Κάθε φορά που ανοίγω την τηλεόραση, βλέπω τουλάχιστον μια διαφήμιση- έκκληση κάποιου οργανισμού που δείχνει συγκλονιστικές εικόνες με παιδιά που είναι σωματικά ή σεξουαλικά κακοποιημένα, ή εγκληματικά παραμελημένα στα σπίτια τους και δίνεται ένας αριθμός τηλεφώνου σε ανοικτή τηλεφωνική γραμμή που μπορούν να καλούν τα παιδιά.
.
Είναι εύκολο να δούμε πώς η κατηγορία για κακομεταχείρηση των παιδιών μπορεί να επεκταθεί ώστε να συμπεριλάβει τους γονείς οι οποίοι δεν ακολουθούν προγράμματα εμβολιασμού, όταν προκύπτουν στοιχεία ότι δεν ακολουθούν υγιεινή διατροφή, όταν έχουν αμφίβολα ψυχολογικά χαρακτηριστικά, κ.λπ. Η κατάσταση φτώχειας των γονέων μπορεί να θεωρηθεί ως αμέλεια κακομεταχείρησης.
Με κατάλληλη παρουσίαση των μέσων ενημέρωσης είναι εύκολη η κινδυνολογία για κακομεταχείρηση των παιδιών.
Στο τέλος, το κίνημα των «δικαιωμάτων του παιδιού » μετατρέπεται σε κίνημα κατά της οικογένειας. Το κράτος πρέπει να προστατεύει το παιδί αμέσως μετά τη γέννησή του. Η οικογένεια δαιμονοποιείται.
Θα λένε:
Αφότου εισήχθη η δημόσια εκπαίδευση το κράτος και η οικογένεια έχουν ανταγωνιστεί για τον έλεγχο της διαμόρφωσης των παιδιών στην παιδική τους ηλικία.
«Πόσο τρομακτικές ήταν οι παλιές ημέρες, όταν χωρίς άδεια, ανεκπαίδευτα ζευγάρια είχαν πλήρη έλεγχο πάνω στα ευάλωτα παιδιά πίσω από κλειστές πόρτες με όλες τις νευρώσεις, τις εξαρτήσεις, ή διαστροφές που τύχαινε να έχουν οι γονείς.
Πώς αυτό το απομεινάρι της πατριαρχικής δουλείας συνέχιζε να υπάρχει τόσο καιρό και δεν ήταν δυνατόν να αναγνωριστεί το τι ήταν;
Πόσο καλύτερη είναι τώρα η κατάσταση με τα παιδιά να μεγαλώνουν επιστημονικά από εκπαιδευμένο προσωπικό που τους διδάσκουν υγιείς αξίες».
Στις θρησκευόμενες οικογένειες, η εκκλησία έχει τη δική της συμβολή στη διαμόρφωση αυτή.
Στο μικροδιαχειριζόμενο μετα-καπιταλιστικό μέλλον, με το Δόγμα Σοκ και Δέος για το σενάριο της γέννησης, θα είναι λογικά αναμενόμενο να αδράξουν την ευκαιρία να εφαρμόσουν την «τελική λύση» του κοινωνικού ελέγχου που θα είναι να μονοπωλήσει το κράτος την ανατροφή των παιδιώνΑυτό θα εξαλείψει από την κοινωνία το δεσμό γονέα-παιδιού, και, συνεπώς, και τους οικογενειακούς δεσμούς γενικότερα. Δεν θα υπάρχει πλέον η έννοια των συγγενών.
Θα υπάρχουν απλά οι εργάτριες μέλισσες, οι μέλισσες των υπηρεσιών ασφάλειας και οι βασίλισσες μέλισσες οι οποίες θα μοιράζουν σε μικρές μερίδες το μέλι.

Υστερόγραφο
Αυτή είναι μια εκτενής και κάπως λεπτομερής πρόγνωση σχετικά με την αρχιτεκτονική του μετα-καπιταλιστικού καθεστώτος και της διαδικασία μετάβασης που απαιτείται για να υλοποιηθεί.
Ο όρος «νέα παγκόσμια τάξη» είναι εξαιρετικά ανεπαρκής για να χαρακτηρίσει τη ριζοσπαστική φύση του κοινωνικού μετασχηματισμού που προβλέπεται στην πρόγνωση αυτή.
Ένας πιο κατάλληλος χαρακτηρισμός θα ήταν ένα «ποιοτικό άλμα στην εξημέρωση του ανθρώπινου γένους».
Μικροδιαχειριζόμενες ζωές και μικροπρογραμματιζόμενες πεποιθήσεις και σκέψεις.
Ένα άλλοτε άγριο είδος μετασχηματισμένο σε κάτι που μοιάζει με την κουλτούρα των μελισσών ή των μυρμηγκιών.
Είναι περιττό να πω ότι θα επιβάλλεται η συστηματική χρήση ψυχοτρόπων ουσιών ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να ανταπεξέλθουν συναισθηματικά με ένα τέτοιο στείρο, απάνθρωπο περιβάλλον. Για να γίνει δυνατός ένας τόσο ριζικός μετασχηματισμός είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι απαιτείται ένα πολύ μεγάλο σοκ, της κλίμακας μιας κατάρρευσης, ενός κοινωνικού χάους και, ενδεχομένως, της κλίμακας μιας πυρηνικής ανταλλαγής.
Χρειάζεται να υπάρξει μια σιωπηρή εντολή «κάντε ό, τι είναι απαραίτητο να μπορέσει να κινηθεί η κοινωνία ξανά».Το σοκ θα πρέπει να αφήσει τους ανθρώπους σε κατάσταση πλήρους αδυναμίας που να συγκρίνεται με αυτήν των επιζώντων στα βομβαρδισμένα χαλάσματα της Γερμανίας και Ιαπωνίας μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Τίποτα λιγότερο δεν θα αρκεί.
Την ακρίβεια της πρόγνωσης, ως πρόβλεψης, φυσικά είναι αδύνατον να την γνωρίζουμε εκ των προτέρων.
Ωστόσο, κάθε μέρος της πρόβλεψης βασίστηκε σε πρόδρομα σημάδια που υπάρχουν ήδη, στον τρόπο λειτουργίας που έχει ήδη εισαχθεί, σε τάσεις που έχουν ήδη ξεκινήσει, αισθήματα που έχουν εκφραστεί, σινιάλα που έχουν δοθεί και ενέργειες που έχουν αναληφθεί και των οποίων οι συνέπειες μπορούν να προβλεφθούν με βεβαιότητα.
Επιπλέον, κοιτώντας όλους αυτούς τους δείκτες μαζί, βλέπει κανείς μια ορισμένη νοοτροπία, μια απολυταρχική αποφασιστικότητα για την εφαρμογή της «ιδανικής λύσης» χωρίς συμβιβασμό, χρησιμοποιώντας ακραία μέσα και με αχαλίνωτη τόλμη.
Οι παγκόσμιοι πόλεμοι έχουν αποτελέσει πρόβες γι αυτήν την ιστορική στιγμή.
Η υποδομή του αστυνομικού κράτους έχει ήδη τεθεί και έχει τεσταριστεί. Η οικονομία βρίσκεται σε στάδιο κατάρρευσης.
Ο εχθρός είναι περιτριγυρισμένος με πυραύλους.
Αν όχι τώρα το τελικό έπαθλο, τότε πότε θα υπάρξει μια καλύτερη ευκαιρία;
Οι ελίτ σχεδιαστές υποστηρίζονται από κατάλληλες ομάδες προβληματισμού και γνωρίζουν ότι η νέα κοινωνία πρέπει να έχει συνοχή διαφόρων τύπων. Έχουν ήδη αρκετή εμπειρία με την κοινωνική μηχανική όταν προετοίμαζαν την άνοδο του φασισμού και στη συνέχεια όταν εγκαθιστούσαν τα μεταπολεμικά καθεστώτα.
Κατανοούν τη σημασία της μυθολογίας.
Για παράδειγμα, υπάρχει η μυθολογία του ολοκαυτώματος, όπου η όλη ιστορία έχει να κάνει με την εξόντωση καθ΄εαυτή. Η ιστορία δεν μιλάει για την κύρια αποστολή των στρατοπέδων συγκέντρωσης που ήταν η παροχή εργασίας σκλάβων για την πολεμική παραγωγή.
Μερικές από τις εταιρείες που χρησιμοποιούσαν την εργασία σκλάβων ανήκαν σε Αμερικανούς που εφοδίαζαν τη γερμανική πολεμική μηχανή.Αυτό πετυχαίνει μυθολογία.
Αν και περιέχει αλήθεια, πετυχαίνει να αποκρύψει τα ίχνη και τα εγκλήματα των ελίτ perps, αφήνοντας άλλους να φέρουν όλο το βάρος της ιστορικής δαιμονοποίησης.
Νομίζω, λοιπόν, ότι υπάρχει μια υγιής βάση για την πρόβλεψη του είδους της μυθολογίας που θα σχεδιαστεί για να αφήσουν πίσω και να απορρίψουν τους παλιούς τρόπους και να εμφανίσουν το νέο ως σωτηρία.
Υπάρχει ένα μεγάλο ιστορικό προηγούμενο όπου αλλαγές εποχών συνδέονταν με αλλαγές μυθολογίας, συχνά εκφραζόμενες με θρησκευτικούς όρους.
Θα υπάρξει ένας οικείος κύκλος στη νέα μυθολογία, μια ανάμιξη και εκ νέου ιεράρχηση οικείων αξιών και υποθέσεων, ούτως ώστε να συντονιστούν με την δυναμική του νέου καθεστώτος.
Η φύση της οικονομίας του άνθρακα έχει κατά κάποιο τρόπο σηματοδοτηθεί με ευκρίνεια. Προυπολογισμοί άνθρακα και πιστώσεις άνθρακα προορίζονται σαφώς να καταστούν πρωτογενή συστατικά της οικονομίας.
Καθώς έχουμε δει ελίτ και λαϊκό κίνημα να υποστηρίζουν το κίνημα κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη, η αυθαίρετη ανεπάρκεια των πιστώσεων άνθρακα μπορεί εύκολα να ρυθμιστεί με το πρόσχημα της προστασίας του περιβάλλοντος..
Και η κινδυνολογία για εξάντληση του πετρελαίου είναι πάντα διαθέσιμη ως ένα πρόσθετο στήριγμα.
Όπως το έχουν εκφράσει συχνά οι εκπρόσωποι των ελίτ, όταν έρθει η ώρα, οι μάζες θα ζητήσουν να επιβληθεί η νέα παγκόσμια τάξη.

Η φύση της υπηρεσίας ασφάλειας έχει σηματοδοτηθεί σαφώς με την αντιμετώπιση των διαδηλώσεων από το 1998 στο Σιάτλ και μετά με την αυξημένη χρήση σκληροτράχηλων δολοφόνων μισθοφόρων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, από την υπερβολική και καταχρηστική συμπεριφορά της αστυνομίας, από τις διαδικασίες ασφαλείας στα αεροδρόμια, το Γκουαντάναμο και τις απαγωγές, τη δημιουργία στρατιωτικού κλάδου εσωτερικών υποθέσεων προσανατολισμένου στην αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στο εσωτερικό και από τον τρόπο που χειρίστηκαν τις έκτακτες περιστάσεις Κατρίνα και Αϊτή.
Θα ήταν μεγάλο λάθος να σκεφτούμε τις τελευταίες επιχειρήσεις (Κατρίνα και Αίτή) ως αποτυχημένες.
Ήταν ασκήσεις διαχείρισης ένος συγκεκριμένου τύπου κατάρρευσης ενός συγκεκριμένου είδους που θα πρέπει να εφαρμόζονται σε ορισμένους πληθυσμούς με την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των επιχειρήσεων στο Αφγανιστάν να θεωρούνται κατάλληλα για τη χορήγηση βοήθειας σε αμάχους θύματα καταστροφών.
Αυτά τα επιλεγμένα θύματα φυσικών καταστροφών θα θεωρούνται πρωτίστως ως απειλή για την αστική τάξη, ή ίσως ανεπιθύμητοι ώστε να φυλακίζονται ή να εξοντώνονται.
Θα δαιμονοποιούνται ως στασιαστές και αρχαιοκάπηλοι.
Η βοήθεια θα έρχεται αργότερα, αν θα έρχεται καν.
Και μπορεί όλα να μεταδίδονται από την τηλεόραση και κατά κάποιο τρόπο να θεωρούνται ως ο ενδεδειγμένος τρόπος που πρέπει να ακολουθείται.
Αυτές οι δύο ασκήσεις δεν ήταν καθόλου αποτυχημένες.
Ήταν ανησυχητικά επιτυχείς, ως προς την πραγματικού χρόνου μυθολογία PR.
Ο περιορισμένος ρόλος των εθνικών κυβερνήσεων, οι οποίες θα είναι κατά κύριο λόγο κατανεμητές των εντελλόμενων προϋπολογισμών, έχει με σαφήνεια σηματοδοτηθεί από τις μακροβιότατες πολιτικές του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στον τρίτο κόσμο και από τον τρόπο που οι τραπεζίτες έχουν ασκήσει διδακτορία στις κυβερνήσεις με τις εκτεταμένες διασώσεις.
Το παράδειγμα των προυπολογισμών των δικαιωμάτων άνθρακα επιτυγχάνει την ίδια μικροδιαχείριση με πολύ πιο άμεσο τρόπο και είναι το φυσικό αποτέλεσμα της ώθησης για επιβολή αυστηρών ορίων άνθρακα..
hthttp://agisgios2.blogspot.gr/2011/12/blog-post_8486.htmltp://agisgios2.blogspot.gr/2011/12/blog-post_
Άρθρο του Richard K. Moore με τίτλο
Prognosis 2012: Towards a New World Social Order
από την ιστοσελίδα Global Research84

Θα γίνει ΠΑΤΑΓΟΣ!! SIEMENS: Αυτοί είναι οι Έλληνες πολιτικοί που πήραν ΜΙΖΕΣ!

Δημοσιεύθηκε: 26/11/2014 10:51
siemens-kommata

Αυτό δεν θα έχει προηγούμενο…
Την έκρηξη που θα προκαλέσει στο εγχώριο πολιτικό σύστημα δεν θα μπορούν να την συναγωνιστούν τα εντυπωσιακά εφέ που χρησιμοποιούν στις ταινίες τους οι μεγαλύτεροι σκηνοθέτες-παραμυθάδες του Χόλιγουντ.
Σας καλούμε να απομακρύνετε από τις οθόνες του υπολογιστή συζύγους και παιδιά πολιτικών που έχουν λαδωθεί με οποιοδήποτε τρόπο από την Siemens.
To καλύτερο που έχουν να κάνουν οι συγκεκριμένες οικογένειες είναι να εγκαταλείψουν την χώρα μετά την έκρηξη που θα ακολουθήσει. Ή μάλλον πριν!
Σύμφωνα λοιπόν με πληροφορίες από Γερμανούς δημοσιογράφους σε περιοδικό το οποίο φιλοξένησε πρόσφατα συνέντευξη του Βόλφαγκ Σόιμπλε (κοίτα μια σύμπτωση), θα δημοσιευθούν διάλογοι του Μιχάλη Χριστοφοράκου.
Πρόκειται για διαλόγους φωτιά στους οποίους ο Χριστοφοράκος αποκαλύπτει ποιούς Ελληνες πολιτικούς λάδωσε, το πως (οι διευθύνσεις και οι “αποστολές” ακόμη και στα σπίτια τους), το πότε και το γιατί!
Μάλιστα οι Γερμανοί δημοσιογράφοι, για να κάνουν ακόμη πιο συναρπαστική την αποκάλυψη, θα δημοσιεύσουν και φωτογραφίες της Google στις οποίες θα εμφανίζονται τα σπίτια (εντός και εκτός Ελλάδας) των πολιτικών που λαδώθηκαν από την Siemens.
Για την ιστορία: Tόσο ο Σόιμπλε όσο και η Μέρκελ εμφανίζονται οργισμένοι για την συγκάλυψη που επιχειρήθηκε στο σκάνδαλο της Siemens και έχουν δώσει εντολή να γίνει ότι είναι δυνατόν- από μέρους της γερμανικής Δικαιοσύνης- να ανοιχθεί εκ νέου ο ελληνικός φάκελος του σκανδάλου.
Για όσους απορούν για την σκληράδα των Γερμανών να τούς θυμίσουμε πως οι Γερμανοί φεύγοντας είχαν σκοτώσει και πολλούς από τους δοσίλογους-προδότες.
Την ίδια σκληράδα έδειξαν και για τους Ιταλούς πρώην συμμάχους τους που εκτέλεσαν στην Κεφαλονιά κι όχι μόνο.
Γιατί τώρα;
θα ρωτήσετε
Απλά γιατί οι Γερμανοί έχουν αποφασίσει να τελειώνουν με το εγχώριο πολτικό προσωπικό που το θεωρούν την ρίζα του κακού.
Οι Ελληνες πολιτικοί είναι για τον Σόιμπλε ένας θανατηφόρος Ιός που μπορεί να καταστρέψει όλη την Ευρώπη…
http://www.makeleio.gr/?p=217083

Περιέγραψε το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης ο Διόδωρος ο Σικελιώτης;

Μετα την μαρυρία του Παυσανία περί ταφής του Μ.Αλέξανδρου σύμφωνα με το "Μακεδονικό νόμο" αλλά και της ύπαρξης του μονογράμματος Α στις φωτό του ταφικού
μνημείου,προκλήθηκαν ερωτήματα κατά πόσο είναι δυνατόν ο Βασιλεύς των βασιλέων να αναπαύεται στην Αμφίπολη.

Και όμως ίσως να υπάρχει μια ακόμα μαρτυρία αυτή τη φορά του Διόδωρου του Σικελιώτη ο οποίος φέρεται να κάνει την περιγραφή του τάφου της Αμφίπολης

Oι "αιρετικές" απόψεις του embedotimos.blogspot.gr όχι μόνο μας ιντριγκάρουν αλλά προκαλούν μεγάλα ερωτηματικά που προσφέρουν μεγαλύτερη διάυγεια από τις μέχρι τώρα απαντήσεις του ΥΠ.ΠΟ.

Ο ίδιος έιναι άγνωστο ποιος είναι και εάν είναι αρχαιολόγος, η κατάρτιση όμως που εμφανίζει στα γραπτά του αυτό δείχνει, και αν μη τι άλλο παρουσιαζουμε απόψεις με ενδιαφέρον. Μια φίλη του ιστολογίου δημοσίευσε ένα καταπληκτικό άρθρο πλήρες επιχειρημάτων με την άποψη ότι ο Διόδωρος ο Σικελίώτης περιέγραψε το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης, 2000 χρόνια πριν ανακαλυφθεί. Ας δούμε τι λέει η "Ερασιτέχνης", γιατί τα καλύτερα τελικά δεν λέγονται από το ΥΠ.ΠΟ

" Η πολύ καλή φίλη του ιστολογίου "Ερασιτέχνης", έκανε μια ερμηνεία της περιγραφής της άμαξας που μετέφερε την σορό του Μεγάλου Αλεξάνδρου από την Βαβυλώνα προς τις Αιγές, όπως ακριβώς την καταγράφει  ο Διόδωρος ο Σικελιώτης  και ισχυρίζεται ότι ίσως  η περιγραφή αυτή στην πραγματικότητα  αποδίδει το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης.

Ας την απολαύσουμε.....


ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Ας υποθέσουμε για λίγο ότι η περιγραφή της αρμάμαξας που μετέφερε τη σορό του Μεγάλου .Αλεξάνδρου, την οποία τόσο αναλυτικά μας περιγράφει ο Διόδωρος Σικελιώτης,  δεν είναι η περιγραφή μιας πραγματικής (ή φανταστικής κατ΄ άλλους ) αρμάμαξας, αλλά «συγκαλυμμένη/ αλληγορική» περιγραφή του τάφου του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Η ιδέα αυτή μου ήρθε ξαφνικά πριν από δύο τρεις μήνες  και όλα άρχισαν να μου φαίνονται πιο λογικά και ξεκάθαρα.

Δε θα ασχοληθώ προς το παρόν με το ποιος και γιατί μπορεί να έγραψε αυτή την περιγραφή, αλλά το πρώτο που μου έκανε εντύπωση είναι ότι σπατάλησε τόσο μελάνι για να μας περιγράψει αναλυτικά μια αρμάμαξα (με κουδούνια?), ενώ για τον τάφο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που τόσο κόσμος συνέρρεε στην Αλεξάνδρεια, ούτε μια κουβέντα. Γιατί άραγε ο ”παραμυθάς” Διόδωρος μας αφήνει στα κρύα του λουτρού, αφού παρακάτω το “παραμύθι” του θα γινόταν πολύ καλύτερο …

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Παραθέτω τα αποσπάσματα από το αρχαίο κείμενο και τις αντίστοιχες μεταφράσεις τους. Το κάνω αυτό γιατί πολλές φορές όταν διαβάζεις μόνο τη μετάφραση (η οποία μπορεί να μη είναι ακριβής ή ακόμα χειρότερα, να είναι ελεύθερη μετάφραση), μπορεί να μη εντοπίσεις κάποια πράγματα. Η κάθε λέξη έχει τη σημασία της.
Οι μεταφράσεις δεν είναι δικές μου. Τις βρήκα στο διαδίκτυο και δεν τις διόρθωσα  για να δείξω τη διαφορά που αναφέρω παραπάνω.

Το κείμενο του Διόδωρου παρατίθεται σε αποσπάσματα, στο τέλος των οποίων γράφω τα δικά μου σχόλια, για ευκολία στην ανάγνωση. Κατά τη διάρκεια της σύνταξης του κείμενου παρατήρησα κάτι πολύ σημαντικό και κρίσιμο για την ερμηνεία των διαφόρων στοιχείων. Ο συγγραφέας περιγράφει την κατασκευή από μέσα προς τα έξω  χωρίζοντας το μνημείο σε τρεις χώρους, όπως αυτοί οριοθετούνται από τους σφραγιστικούς / διαφραγματικούς τοίχους (νεκρικός θάλαμος, χώρος ψηφιδωτού και Καρυάτιδων, προθάλαμος ).
Όλο και κάτι θα ξέρει αυτός για να τους χωρίζει έτσι…...

Δε γνωρίζω όλα τα δεδομένα της ανασκαφής και πιθανόν κάποιες επιμέρους ερμηνείες μου να είναι λάθος. Η μόνη που είναι σε θέση  να δώσει τις τελικές ερμηνείες είναι η Κα Περιστέρη.
Η αλήθεια είναι ότι κάθε φορά που το διαβάζω ανακαλύπτω και κάτι καινούριο. Χρειάζεται ψάξιμο λέξη λέξη. Όμως δε κάνουμε δουλειά έτσι…… Άλλωστε δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Στόχος μου είναι, σε αυτή τη φάση, να καταδείξω τις ομοιότητες της περιγραφής αυτής με τα ευρήματα της ανασκαφής στην Αμφίπολη.

Τέλος σημειώνω ότι εφόσον δεχόμαστε (ως υπόθεση εργασίας) ότι πρόκειται για μια αλληγορική περιγραφή, αυτό  δημιουργεί περιορισμούς στον “συγγραφέα” ως προς την ορολογία που χρησιμοποιεί και ως προς τις πληροφορίες που μπορεί να δώσει.
Έχω πλήρη συνείδηση ότι πολλές φορές βλέπουμε  αυτό που θέλουμε να δούμε και προσαρμόζουμε τις ερμηνείες μας ώστε να «εξυπηρετούν» το σενάριο μας.
Αυτός ήταν και ο λόγος που όλο αυτό το διάστημα είχα ενδοιασμούς. Όχι όμως πλέον. Θεωρώ ότι τόσες πολλές ομοιότητες / αναλογίες  είναι πολύ δύσκολο  να βρεθούν στο ίδιο κείμενο.

Ας το διαβάσουμε λοιπόν …….

ΔΙΟΔΩΡΟΣ ΣΙΚΕΛΙΩΤΗΣ
ΒΙΒΛΟΣ ΟΚΤΩ ΚΑΙ ΔΕΚΑΤΗ

«ἐπ ἄρχοντος δ᾽ Ἀθήνησι Φιλοκλέους ἐν Ῥώμῃ κατεστάθησαν ὕπατοι Γάιος Σολπίκιος καὶ Γάιος Αἴλιος. ἐπὶ δὲ τούτων Ἀρριδαῖος ὁ κατασταθεὶς ἐπὶ τὴν κατακομιδὴν τοῦ Ἀλεξάνδρου σώματος, συντετελεκὼς τὴν ἁρμάμαξαν ἐφ᾽ ἧς ἔδει κατακομισθῆναι τὸ βασιλικὸν σῶμα, παρεσκευάζετο τὰ πρὸς τὴν κομιδήν.  ἐπεὶ δὲ τὸ κατασκευασθὲν ἔργον, ἄξιον ὑπάρχον τῆς Ἀλεξάνδρου δόξης, οὐ μόνον κατὰ τὴν δαπάνην διήνεγκε τῶν ἄλλων, ὡς ἀπὸ πολλῶν ταλάντων κατασκευασθέν, ἀλλὰ καὶ τῇ κατὰ τὴν τέχνην περιττότητι περιβόητον ὑπῆρξε, καλῶς ἔχειν ὑπολαμβάνομεν ἀναγράψαι περὶ αὐτοῦ.»
Μετάφραση
«…………τελείωσε την κατασκευή της αρμάμαξας , πάνω στην οποία έπρεπε να μεταφερθεί η σορός του βασιλιά, και ετοίμαζε το ταξίδι. Επειδή τούτο το έργο, που ήταν αντάξιο της δόξας του Αλεξάνδρου, δεν ξεπέρασε τα υπόλοιπα μόνο σε δαπάνη, με την κατασκευή του που απαίτησε πάρα πολλά τάλαντα, αλλά υπήρξε και περιβόητο για την ανυπέρβλητη τέχνη του, θεωρούμε καλό να γράψουμε γι αυτό.»

Σχόλια
1.      Θεωρούμε καλό να γράψουμε γι αυτό…………
Δέχομαι ότι ο κάθε συγγραφέας επιλέγει τις εκφράσεις που χρησιμοποιεί και τη στάση που τηρεί απέναντι στα γεγονότα Ο πρόωρος θάνατος όμως του ΜΑ καθώς και οτιδήποτε  σχετίζεται  με αυτόν, είναι ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ.
Μήπως ο “συγγραφέας” μας θέλει να πει « Επειδή τούτο το έργο, που ήταν αντάξιο της δόξας του Αλεξάνδρου, ……………….. υπήρξε και περιβόητο για την ανυπέρβλητη τέχνη του, θεωρούμε καλό να γράψουμε γι αυτό.. ..γιατί είναι κρίμα να μείνει τελείως μυστικό “?

Έψαξα λοιπόν στο λεξικό και βρήκα ότι “υπολαμβάνω”  σημαίνει μεν θεωρώ/νομίζω, αλλά η κύρια σημασία του είναι διακόπτω κάποιον που μιλάει/ παίρνω το λόγο και απαντώ.

Ποιος είναι λοιπόν αυτός που διέκοψε το Διόδωρο και πήρε το λόγο για να μας μιλήσει για την αρμάμαξα?

Ξεκινάει πρώτα με την περιγραφή του νεκρικού θαλάμου…….

«[3] πρῶτον μὲν γὰρ τῷ σώματι κατεσκευάσθη χρυσοῦν σφυρήλατον ἁρμόζον καὶ τοῦτ᾽ ἀνὰ μέσον ἐπλήρωσαν ἀρωμάτων τῶν ἅμα [p. 359] δυναμένων τὴν εὐωδίαν καὶ τὴν διαμονὴν παρέχεσθαι τῶ σώματι. [4] ἐπάνω δὲ τῆς θήκης ἐπετέθειτο καλυπτὴρ χρυσοῦς, ἁρμόζων ἀκριβῶς καὶ περιλαμβάνων τὴν ἀνωτάτω περιφέρειαν. ταύτης δ᾽ ἐπάνω περιέκειτο φοινικὶς διαπρεπὴς χρυσοποίκιλτος, παρ᾽ ἣν ἔθεσαν τὰ τοῦ μετηλλαχότος ὅπλα, βουλόμενοι συνοικειοῦν τὴν ὅλην φαντασίαν ταῖς προκατειργασμέναις πράξεσι.»
Μετάφραση
«Πρώτα, λοιπόν, κατασκευάστηκε ένα περίβλημα για το σώμα από σφυρήλατο χρυσό. Το κενό που έμενε ανάμεσα στο σώμα και το περίβλημα γέμισε με αρώματα που έδιναν ευωδιά στο σώμα και ταυτόχρονα το συντηρούσαν. Επάνω στη θήκη τοποθετήθηκε χρυσό κάλυμμα που εφάρμοζε τέλεια και κάλυπτε ολόκληρο το επάνω μέρος. Επάνω της ήταν ριγμένη μια πανέμορφη, χρυσοποίκιλτη πολεμική σημαία, πλάι στην οποία έθεσαν τα όπλα του νεκρού, θέλοντας να συνδυάσουν την όλη εξωτερική εμφάνιση με τα μεγάλα του κατορθώματα.»

Σχόλια
1.      Κατασκεύασαν λοιπόν ένα χρυσό περίβλημα, το οποίο γέμισαν με αρώματα για ευωδία και συντήρηση (μέλι για προσωρινή ταρίχευση ?) και στη συνέχεια τοποθέτησαν από πάνω ένα κάλυμμα που εφάρμοζε τέλεια στην περιφέρεια . Από όλες δλδ τις πληροφορίες που θα μπορούσε να μας δώσει για τη σαρκοφάγο αυτή,  επιλέγει να μας πει το προφανές, ότι δηλαδή το κάλυμμα περιελάμβανε όλη την περιφέρεια και εφάρμοζε τέλεια!!!
      Τι να θέλει να πει άραγε?.
Πιθανόν  εννοεί τη σφράγιση του τάφου με πώρινες πλάκες και χώμα.

Κάλυπτε όλη την περιφέρεια και εφάρμοζε τέλεια...δε φαινόταν καν ως τάφος….

2.      Φοινικίδα
Η φοινικίδα, με το βαθύ κόκκινο χρώμα αντιπροσωπεύει το νεκρικό θάλαμο.΄

3.    παρ᾽ ἣν ἔθεσαν τὰ τοῦ μετηλλαχότος ὅπλα, βουλόμενοι συνοικειοῦν τὴν ὅλην φαντασίαν ταῖς προκατειργασμέναις πράξεσι.»

παρ᾽ ἣν: Δίπλα από τη φοινικίδα ( κόκκινο νεκρικό θάλαμο)  τοποθέτησαν τα όπλα.
                           
Πού δίπλα δηλαδή?  Υπάρχει και άλλος θάλαμος?

“συνοικειοῦν τὴν ὅλην φαντασίαν” : Τα βλέπουμε τελικά τα όπλα ή τα φανταζόμαστε?
Συνοικειώ ή συνοικώ? ( γειτνιάζω, συγκατοικώ)
Υπάρχει θάλαμος δίπλα από το νεκρικό, όπου είναι τοποθετημένα τα όπλα? Θάλαμος χωρίς πρόσβαση, ώστε να μη μπορεί να γίνει σύληση ? Μακάρι!!!!!
                                           Προκατειργασμέναις:

Το αφήνω προς το παρόν. Εδώ χρειάζεται μεγάλη ανάλυση…….
Από αυτό το σημείο και μετά ξεκινά η  περιγραφή του δεύτερου χώρου (Ψηφιδωτό/ Καρυάτιδες)

«  μετὰ δὲ ταῦτα παρέστησαν τὴν τοῦτο κομιοῦσαν ἁρμάμαξαν, ἧς κατεσκεύαστο κατὰ μὲν τὴν κορυφὴν καμάρα χρυσῆ, ἔχουσα φολίδα λιθοκόλλητον, ἧς ἦν τὸ μὲν πλάτος ὀκτὼ πηχῶν, τὸ δὲ μῆκος δώδεκα, ὑπὸ δὲ τὴν ὑπωροφίαν παρ᾽ ὅλον τὸ ἔργον θριγκὸς χρυσοῦς, τῷ σχήματι τετράγωνος, ἔχων τραγελάφων προτομὰς ἐκτύπους, ἐξ ὧν ἤρτηντο κρίκοι χρυσοῖ διπάλαιστοι, δι᾽ ὧν κατακεκρέμαστο στέμμα πομπικόν, χρώμασι παντοδαποῖς διαπρεπῶς κατηνθισμένον. ἐπὶ δὲ τῶν ἄκρων ὑπῆρχε θύσανος δικτυωτός, ἔχων εὐμεγέθεις κώδωνας, ὥστ᾽ ἐκ πολλοῦ διαστήματος προσπίπτειν τὸν ψόφον τοῖς ἐγγίζουσι.

κατὰ δὲ τὰς τῆς καμάρας γωνίας ἐφ᾽ ἑκάστης ἦν πλευρᾶς Νίκη χρυσῆ τροπαιοφόρος.τὸ δ᾽ ἐκδεχόμενον τὴν καμάραν περίστυλον χρυσοῦν ὑπῆρχεν, ἔχον Ἰωνικὰ κιονόκρανα. ἐντὸς δὲ τοῦ περιστύλου δίκτυον ἦν χρυσοῦν, τὸ πάχος τῇ πλοκῇ δακτυλιαῖον καὶ πίνακας παραλλήλους ζῳοφόρους τέσσαρας ἴσους τοῖς τοίχοις ἔχον. τούτων δ᾽ ὁ μὲν πρῶτος ἦν ἔχων ἅρμα τορευτὸν καὶ καθήμενον  ἐπὶ τούτου τὸν Ἀλέξανδρον, μετὰ χεῖρας ἔχοντα σκῆπτρον διαπρεπές: περὶ δὲ τὸν βασιλέα μία μὲν ὑπῆρχε θεραπεία καθωπλισμένη Μακεδόνων, ἄλλη δὲ Περσῶν μηλοφόρων καὶ πρὸ τούτων ὁπλοφόροι:

 ὁ δὲ δεύτερος εἶχε τοὺς ἐπακολουθοῦντας τῇ θεραπείᾳ ἐλέφαντας κεκοσμημένους πολεμικῶς, ἀναβάτας ἔχοντας ἐκ μὲν τῶν ἔμπροσθεν Ἰνδούς, ἐκ δὲ τῶν ὄπισθεν Μακεδόνας καθωπλισμένους τῇ συνήθει σκευῇ, ὁ δὲ τρίτος ἱππέων εἴλας μιμουμένας τὰς ἐν ταῖς παρατάξεσι συναγωγάς, ὁ δὲ τέταρτος ναῦς κεκοσμημένας πρὸς ναυμαχίαν.”

Μετάφραση
«Μετά απ' αυτό, έστησαν πλάι την αρμάμαξα που θα το μετέφερε. Η χρυσή οροφή της ήταν επιμήκης θολωτή με ανάγλυφες φολίδες διακοσμημένες με πολύτιμους λίθους, είχε πλάτος οκτώ πήχεις και μήκος δώδεκα, ενώ κάτω από την οροφή περιέτρεχε ολόκληρο το κατασκεύασμα ορθογώνιος, χρυσός θριγκός με γλυπτές προτομές τραγέλαφων, στις οποίες ήταν περασμένοι κρίκοι χρυσοί με διάμετρο δύο παλάμες, από τους οποίους κρεμόταν πομπική γιρλάντα στολισμένη λαμπρά μ όλων των ειδών τα χρώματα. Στις άκρες υπήρχαν δικτυωτοί θύσανοι με ευμεγέθη κουδούνια, ώστε να φτάνει ο ήχος τους από μακριά όποιον πλησίαζε.

Στις γωνίες, στη βάση της οροφής και στις δυο πλευρές, έστεκαν χρυσά αγάλματα τροπαιοφόρου Νίκης. Η κιονοστοιχία που στήριζε τον θόλο ήταν χρυσή με ιωνικά κιονόκρανα. Μέσα στο περίστυλο υπήρχε χρυσό δίχτυ, πλεγμένο από νήμα πάχους ενός δακτύλου, και τέσσερις παράλληλες και ίσου μήκους με το πέτασμα ζωφόροι.Η πρώτη απ' αυτές είχε ανάγλυφο άρμα κι απάνω του καθισμένο τον Αλέξανδρο να κρατάει στα χέρια του σκήπτρο λαμπρό.

Γύρω απ' τον βασιλιά υπήρχε η σωματοφυλακή του, από ένοπλους Μακεδόνες και μηλοφόρους Πέρσες, και μπρος απ' αυτούς οι υπασπιστές. Η δεύτερη είχε τους ελέφαντες που ακολουθούσαν τη σωματοφυλακή, με πολεμική εξάρτυση και αναβάτες Ινδούς εμπρός και πίσω Μακεδόνες αρματωμένους με τον συνήθη τους εξοπλισμό. Η τρίτη αναπαριστούσε ίλες ιππικού σε σχηματισμό μάχης κι η τέταρτη πλοία αρματωμένα για ναυμαχία.»

Όπως βλέπουμε η μετάφραση δεν είναι κατά λέξη………

Σχόλια
1.      «  μετὰ δὲ ταῦτα παρέστησαν τὴν τοῦτο κομιοῦσαν ἁρμάμαξαν»

Παρέστησαν : έστησαν δίπλα
Σας φαίνεται λογικό? Δηλαδή πρώτα έφτιαξαν τη σαρκοφάγο, τη σκέπασαν με τη φοινικίδα, τοποθέτησαν δίπλα τα όπλα του ΜΑ και μετά έστησαν δίπλα την αρμάμαξα?
Η περιγραφή κανονικά θα έπρεπε να πήγανε κάπως έτσι : «Μετά λοιπόν τοποθέτησαν τη σαρκοφάγο αυτή μέσα σε μία  αρμάμαξα, την κάλυψαν με φοινικίδα..……. Η αρμάμαξα αυτή ήταν κατασκευασμένη……… κλπ κλπ»
Τελικά τοποθέτησαν  τη σαρκοφάγο μέσα στην αρμάμαξα?
Θεωρώ εδώ ότι το κάνει εσκεμμένα προκείμενου να διαχωρίσει το νεκρικό θάλαμο (ή θαλάμους ?) που αντιστοιχούν στην προηγούμενη περιγραφή  από την αρμάμαξα.
Η αρμάμαξα είναι οι υπόλοιποι θάλαμοι/κατασκευές, που ως  άμαξα, μας οδηγούν  στο νεκρικό θάλαμο.

Στις 22/11/2014 το ΥΠΠΟ ανακοίνωσε ότι πρώτα κατασκευάστηκε ο νεκρικός θάλαμος και μετά οι υπόλοιποι θάλαμοι. Τα συμπεράσματα δικά σας…...

Σημείωση
Εγώ θα προσέθετα ότι πρώτα κατασκευάστηκε ο νεκρικός θάλαμος, έγινε η ταφή και μετά χτίστηκε η υπόλοιπη κατασκευή. Η σορός του ΜΑ φυγαδεύτηκε από τη Βαβυλώνα αμέσως μετά το θάνατό του. Η “αντικατάσταση” της σορού δεν έγινε στα σύνορα Συρίας Αιγύπτου αλλά στη Βαβυλώνα. Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία…...

2.      Διαστάσεις καμάρας: 8 πήχεις πλάτος και 12 πήχεις μήκος
Κατ’ αρχήν να αναφέρω εδώ ότι έχω παρατηρήσει πως  ο “συγγραφέας” μας όταν μιλάει για καμάρα εννοεί το δεύτερο χώρο (ψηφιδωτό/ Καρυάτιδες)
Αν χρησιμοποιήσουμε το βασιλικό αιγυπτιακό (Ιερό) πήχυ (0,525) προκύπτει πλάτος 4,2  και  μήκος 6,3 .
(εντάξει το ξέρω, αλλά αυτός με βόλευε…..αν θέλετε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τον εμβάτη του μνημείου, που σύμφωνα με τους εκπροσώπους του ΥΠΠΟ, είναι 0,528)
Οι διαστάσεις αυτές πιθανόν είναι το πλάτος / μήκος (4,2) και το ύψος (6,3) του χώρου που οριοθετείται από τον θριγκό (βλέπε επόμενο σχόλιο) .

3.      ὑπὸ δὲ τὴν ὑπωροφίαν παρ᾽ ὅλον τὸ ἔργον θριγκὸς χρυσοῦς, τῷ σχήματι τετράγωνος,ἔχων τραγελάφων προτομὰς ἐκτύπους, ἐξ ὧν ἤρτηντο κρίκοι χρυσοῖ διπάλαιστοι, δι᾽ ὧν κατακεκρέμαστο στέμμα πομπικόν, χρώμασι παντοδαποῖς διαπρεπῶς κατηνθισμένον.”
         
Ας προσέξουμε εδώ ότι δε γράφει “παρ’ όλην την καμάρα”, αλλά “παρ᾽ ὅλον τὸ ἔργον “ Ποιο έργο???  Για αρμάμαξα μιλούσαμε και για καμάρες…..Μήπως εννοεί  αυτό το εξαιρετικό έργο ή έργα τέχνης που υπάρχουν από κάτω?
Ο όρος τετράγωνο δεν είχε τότε την ίδια σημασία με σήμερα? Γιατί ο μεταφραστής γράφει ορθογώνιο? Βέβαια η λογική λέει ότι κάτω από μια επιμήκη καμάρα θα υπάρχει ορθογώνιος θριγκός ιδίων διαστάσεων ( 8 Χ 12 πήχεις) και όχι τετράγωνος.
            Εννοεί κάτι?
Αυτό το σημείο με παίδεψε πάρα πολύ!....
Είμαστε στο χώρο μπροστά από τον νεκρικό θάλαμο. Αν υπήρχε τετράγωνος «θριγκός» αυτός, με βάση τις διαστάσεις της καμάρας θα ήταν 8Χ8 (πήχεις), άρα 4,2 Χ 4,2 μέτρα.
Σας θυμίζει κάτι αυτή η διάσταση? Το μήκος της μαρμάρινης πλάκας είναι 4,2μ . Το πλάτος του χώρου του μωσαϊκού είναι 4,5μ. Άρα κάλλιστα αυτές οι πλάκες (αποκλείεται να ήταν μόνο μία-  σύμφωνα με το ΥΠΠΟ η πλάκα αποτελούσε τμήμα της οροφής) θα μπορούσαν να οριοθετούν ένα τετράγωνο 4,2μ Χ 4,2μ.

Σύμφωνα με την περιγραφή της αρμάμαξας ο θριγκός αυτός είχε ανάγλυφες προτομές τραγέλαφων, στις οποίες ήταν περασμένοι χρυσοί κρίκοι με διάμετρο δύο παλαμών, από τους οποίους κρεμόταν πομπικό στέμμα ολάνθιστο με όλων των ειδών τα χρώματα.
Παραθέτω απόσπασμα από την ανακοίνωση του ΥΠΠΟ :
«Με την αφαίρεση των χωμάτων αποκαλύφθηκε, σε απόσταση 2 περίπου μέτρων από τη θόλο και 4,5 μέτρων, περίπου, από το δάπεδο, μαρμάρινη ορθογώνια πλάκα, μήκους 4.2μ, πλάτους 1μ. και πάχους 0.21μ, σε άριστη κατάσταση. (φωτο 1) Εδράζεται οριακά σε πώρινο λίθο του τρίτου διαφραγματικού τοίχου και στο ανώτερο τμήμα ορθομαρμάρωσης, το οποίο φέρει κυμάτιο. Στο κάτω μέρος της πλάκας υπάρχει γραπτός διάκοσμος σε γαλάζιο, κόκκινο και κίτρινο χρώμα, όπου παριστάνονται φατνώματα με ρόδακα στο κέντρο. Πρόκειται για τμήμα της οροφής του συγκεκριμένου χώρου»

Δεν ξέρω για τους τραγέλαφους αλλά το πολύχρωμο πομπικό στέμμα  το βλέπω ξεκάθαρα.

4.       «ἔχων τραγελάφων προτομὰς ἐκτύπους»
Τραγέλαφος : ανύπαρκτο ζώο /κάτι μη πραγματικό.
Ο όρος αυτός σήμερα έχει άλλη σημασία ( κωμικοτραγικό)
Ο Αριστοτέλης όμως τον χρησιμοποιεί για να διαχωρίσει το αληθές από το ψευδές.
“Εάν, λόγου χάριν, πούμε : « ο τραγέλαφός εστιν » ή « ο τραγέλαφος ούκ εστιν », αυτομάτως η πρώτη πρόταση σημαίνει, ότι ο τραγέλαφος είναι ένα ον ή ζώον το οποίο υπάρχει μέσα στην πραγματικότητα, και η δεύτερη το αντίθετό της. Είναι φανερό, ότι η πρώτη πρόταση είναι ψευδής, ενώ η δεύτερη αληθής.”

Μήπως οι τραγέλαφοι είναι μια προειδοποίηση του συγγραφέα , ότι αυτό που μας περιγράφει δεν υπάρχει στ’ αλήθεια και είναι κάτι άλλο?

Δεν αποκλείω βέβαια να υπάρχουν όντως οι τραγέλαφοι πάνω στην πλάκα ή περιμετρικά του τοίχου.
Κάπου διάβασα ότι στα Διονύσια μυστήρια ο τραγέλαφος, ήταν το σύμβολο της ανάστασης, της ελπίδας του ανθρώπου για αθανασία.
Είπαμε, δεν ξέρουμε όλα τα ευρήματα…….

7.  ἐπὶ δὲ τῶν ἄκρων ὑπῆρχε θύσανος δικτυωτός, ἔχων εὐμεγέθεις κώδωνας, ὥστ᾽ ἐκ πολλοῦ διαστήματος προσπίπτειν τὸν ψόφον τοῖς ἐγγίζουσι.

Είμαστε ακόμα στο δεύτερο θάλαμο. Έχω διαβάσει ότι συχνά οι καρυάτιδες/ μαινάδες απεικονίζονταν με θυσάνους στα χέρια. Επειδή όμως η αναφορά αυτή προηγείται αυτής των αγαλμάτων τροπαιοφόρου Νίκης μπορεί να είμαστε ακόμα στο χώρο του ψηφιδωτού.
Εννοεί μήπως το διακοσμητικό πλαίσιο του ψηφιδωτού?
Δεν κατάφερα να βρω κάποια αντιστοιχία με τα κουδούνια.
Μετά όμως από πολλές προσπάθειες,  συνειδητοποίησα ότι ίσως η βαρύτητα πρέπει να δοθεί στο «ὥστ᾽ ἐκ πολλοῦ διαστήματος προσπίπτειν τὸν ψόφον τοῖς ἐγγίζουσι»

Δηλαδή  όχι ακούγονταν αλλά ήταν ορατά από μακριά σε όσους πλησίαζαν.

Αν αναφέρεται όμως στο ψηφιδωτό, αυτό δεν ήταν ορατό από μακριά………
Θα δούμε………..
8.  Νίκες τροπαιοφόροι
Δε χρειάζεται να σχολιάσω……
Επειδή πολύς λόγος έχει γίνει για το τι κρατούσαν στα χέρια τους οι Καρυάτιδες, ίσως θα πρέπει να το ψάξουμε λιγάκι ανάποδα? Τι κρατούσαν συνήθως στα χέρια τους οι Νίκες? Δεν είναι τυχαίο, που τα αγάλματα αυτά τα αναφέρει  ως Νίκες  τροπαιοφόρους.
   
 Αυτός ο “συγγραφέας” καθημερινά με εκπλήσσει. Είναι ιδιοφυΐα!!! Καταφέρνει και γράφει αποπροσανατολιστικά. Αποσπά  την προσοχή σου από τα σημαντικά και σε οδηγεί εντέχνως  στις λεπτομέρειες  Άλλωστε αυτός είναι και στόχος του. Να μη συνδεθεί η περιγραφή αυτή με τον τάφο. Τι με έπιασε και τα λέω τώρα όλα αυτά? Θα δείτε……...
Με τη βοήθεια και την πολύ εύστοχη παρατήρηση ενός “ιντερνετικού” φίλου του Λοΐζου, το σκηνικό αλλάζει…..
Παραθέτω ακριβώς το μήνυμα που μου έστειλε ( η υπογράμμιση είναι δική μου). Εγώ δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο…...

“Μα πως κάνεις έτσι για ένα (Λ)?   Στο κείμενο:"θύσανος δικτυωτός έχων ευμεγέθεις κώδωνας"...χμμ , ή  κΛωδωνας?= μεγάλες Μαινάδες(Καρυάτιδες). Είναι και "θρεμμένες" 3,67μ ύψος.  Ο Πλούταρχος αναφέρει ότι οι Μαινάδες των ορφικών που δρουν στην Αμφίπολη ονομάζονται και κλώδωνες.

Οι κώδωνες όμως από κάπου άνωθεν πρέπει να κρέμονται...χμ... ή μήπως να ακουμπούν τα κεφάλια τους κάπου άνωθεν Σαν να κρέμονται? από που όμως?
Στο κείμενο:  "θύσανος ΔΙΚΤΥΩΤΌΣ" δηλαδή όχι απλός σαν αλογοουρές, ούτε ακριβώς δίχτυ, ούτε σχοινί, αλλά δικτυωτά πλεγμένος. χμμμ...Μήπως πρόσεξες το άνωθεν σημείο επαφής των κλωδώνων ?Αυτό με τους πλούσιους βοστρύχους = πλεξούδες του ΥΠΠΟ?  Παρατήρησες το υπέροχο δικτυωτό σχήμα της κάθε πλεξούδας ολόκληρης? Κάτι σου θυμίζει?? Αν ήμασταν στην θέση του (όποιου) συγγραφέα, πως αλλιώς θα απεικονίζαμε αλληγορικά -φωτογραφικά το άνωθεν σημείο σύνδεσης και χωρίς να παραπέμπει σε πραγματικά κουδούνια και καμπάνες?”

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ !!!! ΔΕ ΣΥΜΦΩΝΕΙΤΕ?
Και ήταν ορατές από μακριά σε όσους πλησίαζαν…………...

Και τώρα τι κάνουμε???
Ποιες είναι οι Νίκες τροπαιοφόροι, που αρχικά μου φαίνονταν τόσο προφανείς?
Εδώ θα τολμήσω μια άλλη ερμηνεία………..

Τι να κρατούσαν άραγε  στα χέρια τους οι Κλώδωνες/ Καρυάτιδες?

Μήπως κρατούσαν Νίκες τροπαιοφόρους?

( σαν κάτι να είχε πάρει το αυτί μου το προηγούμενο διάστημα αλλά το θεώρησα ότι ήταν στο πλαίσιο της παραπληροφόρησης. Δεν μπορούμε όμως να είμαστε σίγουροι. Θα πρέπει  να περιμένουμε να ανακοινωθούν όλα τα ευρήματα της ανασκαφής για να το επιβεβαιώσουμε ή όχι.).

9.      “ἐντὸς δὲ τοῦ περιστύλου δίκτυον ἦν χρυσοῦν, τὸ πάχος τῇ πλοκῇ δακτυλιαῖον”

Εδώ μάλλον μας μιλάει για το διακοσμητικό πλαίσιο του ψηφιδωτού .

10.  «και πίνακας παραλλήλους ζῳοφόρους τέσσαρας ἴσους τοῖς τοίχοις ἔχον.»

 Η περιγραφή αυτή είναι η περιγραφή των παραστάσεων των ζωγραφιστών             επιστυλίων, που δεν έχουμε δει ακόμα. Είναι όμως μόνο ζωγραφιστά ή έχουν και ανάγλυφες παραστάσεις? “Τορευτό” σημαίνει ανάγλυφο ή πάλι η μετάφραση είναι λάθος?

Δε χρειάζεται να πω κάτι άλλο. Άλλωστε τα περιγράφει αναλυτικότατα. Το μόνο που εύχομαι είναι να μην είναι και η περιγραφή αυτή αλληγορική……….

Από το σημείο αυτό ξεκίνα η περιγραφή του πρώτου χώρου (Σφίγγες-προθάλαμος)

“καὶ παρὰ μὲν τὴν εἰς τὴν καμάραν εἴσοδον ὑπῆρχον λέοντες χρυσοῖ, δεδορκότες πρὸς τοὺς εἰσπορευομένους: ἀνὰ μέσον δὲ ἑκάστου τῶν κιόνων ὑπῆρχε χρυσοῦς ἄκανθος ἀνατείνων ἐκ τοῦ κατ᾽ ὀλίγον μέχρι τῶν κιονοκράνων.”

Μετάφραση
Δεξιά κι αριστερά της εισόδου κάτω απ' την καμάρα έστεκαν χρυσοί λέοντες κοιτάζοντας προς τους εισερχόμενους Από το μέσο κάθε κίονα ξεκινούσε χρυσή άκανθα που ανέβαινε σιγά σιγά μέχρι το κιονόκρανο.

Σχόλια:
 
1.  “καὶ παρὰ μὲν τὴν εἰς τὴν καμάραν εἴσοδον ὑπῆρχον λέοντες χρυσοῖ, δεδορκότες πρὸς             οὺς εἰσπορευομένους”
Επιτέλους να και ένα εύκολο!
Οι Λέοντες αυτοί, που κοιτάζουν προς τους εισερχόμενους είναι οι δύο σφίγγες της εισόδου, που έχουν σώμα λιονταριού και τα κεφάλια τους στραμμένα  προς τους εισερχόμενους.

2.  «ἀνὰ μέσον δὲ ἑκάστου τῶν κιόνων ὑπῆρχε χρυσοῦς ἄκανθος ἀνατείνων ἐκ τοῦ κατ᾽ ὀλίγον μέχρι τῶν κιονοκράνων»
Προφανώς μιλάμε για τους κίονες της εισόδου
Αρχικά σκέφτηκα ότι οι κίονες αυτοί πιθανόν να έφεραν ζωγραφιστό διάκοσμο με άκανθα. Σε μια πιο «προχωρημένη» εκδοχή, σκέφτηκα και τις  σφίγγες (φτερά ή άκανθες στους πόλους).
Μετά όμως…..
Δεν πρέπει βέβαια να κατηγορούμε τον μεταφραστή γιατί και αυτός νομίζει ότι περιγράφει αρμάμαξα και προσαρμόζει αναλόγως την μετάφραση. Ο “συγγραφέας” ‘όμως άλλα μας λέει..
Ανάμεσα στους κίονες υπήρχε άκανθος η οποία εκτεινόταν (ανέβαινε /έφτανε μέχρι- “ανατείνων”) από το κάτω μέρος των κιόνων ( εκ του κατ΄ολίγον) έως τα κιονόκρανα.
Σας αρέσουν τα αινίγματα? Θα σας πω ένα……
Τι είναι αυτό που ανεβαίνει από το κάτω μέρος των κιόνων έως το ύψος των κιονόκρανων και είναι κατά κάποιο τρόπο “αγκαθωτό”’ έχει δηλαδή εσοχές/ προεξοχές?
Ελάτε!! Είναι εύκολο…
Η ΣΚΑΛΑ !!!!
Ο άνθρωπος είναι απίστευτος!!!!!! Αναρωτιέμαι ποιος να είναι άραγε???

Και τώρα βγαίνουμε έξω………….

“ἐπάνω δὲ τῆς καμάρας κατὰ μέσην τὴν κορυφὴν φοινικὶς ὑπῆρχεν ὑπαίθριος, ἔχουσα χρυσοῦν στέφανον ἐλαίας εὐμεγέθη, πρὸς ὃν ὁ ἥλιος προσβάλλων τὰς ἀκτῖνας κατεσκεύαζε τὴν αὐγὴν ἀποστίλβουσαν καὶ σειομένην, ὥστ᾽ ἐκ μακροῦ διαστήματος ὁρᾶσθαι τὴν πρόσοψιν ἀστραπῇ παραπλησίαν.”

Μετάφραση
Επάνω από την οροφή, στη μέση της καμάρας, υπήρχε μεγάλη κόκκινη πολεμική σημαία που κυμάτιζε στον αέρα κι έφερε πάνω της ένα μεγάλο χρυσό στεφάνι ελιάς, που όπως έριχνε πάνω του ο ήλιος τις ακτίνες του το έκανε να αστράφτει και να λαμπυρίζει, καθώς σειόταν, ώστε από μακριά να δίνει την εντύπωση αστραπής.

Σχόλια

1.      Εδώ αρχικά θεώρησα ότι μας μιλάει για τον Λέοντα της κορυφής, ο οποίος  ήταν στην κορυφή, ευμεγέθης, υπαίθριος, και φαινόταν από πολύ μακριά.
Να αναφέρω εδώ επιγραμματικά κάποιες πληροφορίες που βρήκα ψάχνοντας για σημαίες και φοινικίδες.
Στην αρχαιότητα δεν χρησιμοποιούσαν σημαίες αλλά διάφορα σύμβολα («επίσημα») στις ασπίδες. Η φοινικίδα ( ύφασμα με βαθύ κόκκινο χρώμα σαν του αίματος), την οποία χρησιμοποιούσαν οι Μακεδόνες, σηματοδοτούσε την έναρξη (έπαρση) ή τη λήξη της μάχης.
Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο η σημαία ονομαζόταν “σίγνο” (signum/ σημείο)
Σήμα του τάφου???

Αναθεώρησα όμως τη αρχική μου άποψη, γιατί για τον Λέοντα μας μιλάει παρακάτω

Η φοινικίδα είναι ο τύμβος (τούμπα). Σήμα δεν ονόμαζαν μόνο τις επιτύμβιες στήλες στους τάφους. Όταν κάλυπταν τους τάφους με χώμα (τους σηματοδοτούσαν κατά κάποιο τρόπο) η πράξη αυτή λεγόταν «χέειν σήμα».
Το στεφάνι ελιάς είναι το εντυπωσιακό μαρμάρινο περιμετρικό τοιχείο, το οποίο όταν το χτυπάει ο ήλιος μοιάζει από μακριά σαν αστραπή.

Κάτι όμως ξέχασε να μας πει και ξαναμπαίνουμε μέσα………….

“ ἡ δ᾽ ὑπὸ τὴν καμάραν καθέδρα δύο εἶχεν ἄξονας, οὓς περιεδίνευον τροχοὶ Περσικοὶ τέσσαρες, ὧν ὑπῆρχε τὰ μὲν πλάγια καὶ αἱ κνημίδες κατακεχρυσωμέναι, τὸ δὲ προσπῖπτον τοῖς ἐδάφεσι μέρος σιδηροῦν. τῶν δ᾽ ἀξόνων τὰ προέχοντα χρυσᾶ κατεσκεύαστο, προτομὰς ἔχοντα λεόντων σιβύνην ὀδὰξ κατεχούσας.  κατὰ δὲ  μέσον τὸ μῆκος εἶχον πόλον ἐνηρμοσμένον μηχανικῶς ἐν μέσῃ τῇ καμάρᾳ, ὥστε δύνασθαι διὰ τούτου τὴν καμάραν ἀσάλευτον εἶναι κατὰ τοὺς σεισμοὺς καὶ ἀνωμάλους τόπους. ”

Μετάφραση
Η βάση κάτω από το θολωτό κατασκεύασμα είχε δύο άξονες, γύρω από τους οποίους γύριζαν τέσσερις περσικοί τροχοί, των οποίων τα πλάγια και οι ακτίνες ήταν επιχρυσωμένα, ενώ το μέρος που ερχόταν σε επαφή με το έδαφος σιδερένιο. Τα άκρα των αξόνων που προεξείχαν ήταν επιχρυσωμένα κι είχαν σχήμα κεφαλής λιονταριού που κρατούσε στα δόντια του κυνηγετική λόγχη. Στο μέσον του μήκους τους οι δυο άξονες ήταν συνδεδεμένοι μ' ένα πόλο κάθετο που εφάρμοζε μ' ένα μηχανικό σύστημα στη μέση του θολωτού κατασκευάσματος, ώστε μέσω αυτού να παραμένει ασάλευτο στα τραντάγματα και στις λακκούβες..

Σχόλια

Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα…………..
Το αμορτισέρ!!!!!!
«κατὰ δὲ μέσον τὸ μῆκος εἶχον πόλον ἐνηρμοσμένον μηχανικῶς ἐν μέσῃ τῇ καμάρᾳ, ὥστε δύνασθαι διὰ τούτου τὴν καμάραν ἀσάλευτον εἶναι κατὰ τοὺς σεισμοὺς καὶ ἀνωμάλους τόπους»

Στο μέσο του μήκους τους οι άξονες είχαν πόλο, ο οποίος συνδεόταν μηχανικώς με το μέσο της καμάρας, ώστε να τη διατηρούν ασάλευτη κατά τους σεισμούς και τους ανώμαλους τόπους ( ή χρόνους??).

Δε γνωρίζω τη σημασία  του όρου σεισμού την εποχή εκείνη αν δηλαδή είχε την ίδια σημασία με σήμερα ή σήμαινε τα «ταρακουνήματα/ τραντάγματα». Αν όμως είχε την ίδια σημασία όπως σήμερα, τότε για πρώτη φορά ακούω για αντισεισμικό όχημα!

Ας υποθέσουμε όμως ότι εννοεί τραντάγματα. Άρα μιλάει  για αμορτισέρ.


Το φυσιολογικό θα ήταν λοιπόν ο πόλος αυτός να ήταν εναρμονισμένος μηχανικά με την βάση της αρμάμαξας και όχι την οροφή!

Τι θέλει να μας πει? Ποιοι είναι οι άξονες,  ο κάθετος πόλος και ο «αντισεισμικός»/ «αντικραδασμικός» μηχανισμός?

Μήπως περιγράφει τη πόρτα?? Που έχει δύο άξονες περιστροφής, τροχούς σιδερένιους ( θυμηθείτε τη σκουριά πάνω στο μωσαϊκό), οι οποίοι στο μέσο τους ενώνονται με κάποιο μηχανισμό (κλειδαριά ή κάτι άλλο) για να την κρατούν ασάλευτη? Πιθανόν έφεραν διακόσμηση από κεφαλή / κεφαλές Λιονταριών (χερούλι).
            ή  μήπως τίποτα από τα παραπάνω?
Ας ξαναπάμε στην  αίθουσα του ψηφιδωτού….

Στο χώρο αυτό έχει βρεθεί μια μαρμάρινη πλάκα, “τμήμα της οροφής “του χώρου αυτού, σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΥΠΠΟ.
Γιατί όμως μόνο αυτός ο χώρος είχε οροφή???

Οι πλάκες θα πρέπει να ήταν τουλάχιστον δύο. Η δεύτερη (ή οι υπόλοιπες τρεις) ίσως βρέθηκε σπασμένη και γι αυτό και δεν ανακοινώθηκε. Μεταξύ των δύο αυτών πλακών πιθανόν υπήρχε ξύλινη ψευδοροφή (ίσως και όχι -εξαρτάται από τον αριθμό των μαρμάρινων πλακών που υπήρχαν)
Το ψηφιδωτό έχει φθορά στο κέντρο, η οποία σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΥΠΠΟ, δεν έχει προέλθει από φυσικά αίτια.
Επάνω στο ψηφιδωτό βρέθηκαν ίχνη σκουριάς και επίσης στο χώρο αυτό βρέθηκαν μεταλλικά καρφιά.

Αρχικά το μυαλό μου πήγε στην πόρτα γιατί ήταν το μόνο “μηχανικό” μέρος της όλης κατασκευής.
Τώρα όμως θεωρώ ότι η οροφή κάλυπτε κάποιο μηχανισμό ανοίγματος/κλειδώματος της πόρτας ή μηχανισμό αποφυγής εισόδου.
Οι οπές που έχουν βρεθεί ψηλά στους τοίχους πιθανόν συνδέονται με κάποιο τρόπο με το μηχανισμό αυτό.

Αν τα μέρη του μηχανισμού ήταν ξύλινα ή/ και μεταλλικά πιθανόν μα μη σώζονται και γι αυτό δεν έχουν βρεθεί (ή μήπως κάνω λάθος και  έχουν βρεθεί υπολείμματά  τους??).
Οι τροχοί αναφέρονται ως “περσικοί” όχι γιατί είχαν λεπίδες αλλά γιατί ήταν οδοντωτοί   («οδάξ»)

Είτε λόγω φθοράς είτε λόγω σεισμού η οροφή (ή ψευδοροφή) κατέρρευσε συμπαρασύροντας τον μηχανισμό. Έτσι προκλήθηκε και η ζημιά στο κέντρο του ψηφιδωτού, πιθανόν από την πτώση του «κάθετου πόλου». Εναλλακτικά θα μπορούσε ο κάθετος πόλος να ήταν στερεωμένος στο κέντρο του ψηφιδωτού. Θα κατέστρεφαν όμως ένα τέτοιο υπέροχο έργο τοποθετώντας στο κέντρο του έναν «πόλο»?
Την ακριβή μορφή αυτού του μηχανισμού ίσως δεν θα μάθουμε ποτέ.
Όλα τα παραπάνω φυσικά προϋποθέτουν ότι ο χώρος αυτός δεν ήταν αρχικά επιχωματωμένος.
Σημείωση
Πιθανολογώ ότι ο χώρος ήταν επισκέψιμος. Όχι για το ευρύ κοινό φυσικά…... Επισκέψιμος ως χώρος λατρείας όμως και όχι ως τάφος. Ο τάφος ήταν μυστικός και καλά κρυμμένος κάτω από το δάπεδο. Αυτά όμως είναι δικές μου εικασίες…..……

 Ξαναβγαίνουμε έξω……..
“τεσσάρων δ᾽ ὄντων ῥυμῶν ἑκάστῳ τετραστοιχία ζευγῶν ὑπέζευκτο, τεσσάρων ἡμιόνων ἑκάστῳ ζεύγει προσδεδεμένων, ὥστε τοὺς ἅπαντας ἡμιόνους εἶναι ἑξήκοντα καὶ τέσσαρας, ἐπιλελεγμένους ταῖς τε ῥώμαις καὶ τοῖς ἀναστήμασιν. ἕκαστος δὲ τούτων ἐστεφάνωτο κεχρυσωμένῳ στεφάνῳ καὶ παρ᾽ ἑκατέραν τῶν σιαγόνων εἶχεν ἐξηρτημένον κώδωνα χρυσοῦν, περὶ δὲ τοὺς τραχήλους χλιδῶνας λιθοκολλήτους.”

Μετάφραση
Υπήρχαν τέσσερις ρυμοί που έφεραν τέσσερις ζυγούς ο καθένας, ενώ κάθε ζυγός ήταν τετραπλός, ώστε να ζεύονται τέσσερις ημίονοι στον καθένα. Έτσι, συνολικά υπήρχαν εξήντα τέσσερις ημίονοι, διαλεγμένοι για την αντοχή και το ανάστημα τους. Καθένας απ' αυτούς ήταν στεφανωμένος με επίχρυσο στεφάνι, ενώ από τα χάμουρα δεξιά κι αριστερά από τη σιαγόνα του κρεμόταν από ένα χρυσό κουδούνι και στον τράχηλο είχε λαιμαριά διακοσμημένη με πολύτιμους λίθους.

Σχόλια

Τώρα πλέον αφήνουμε την αρμάμαξα και  πιάνουμε τα υποζύγια (ζώα).

Όπως καταλάβατε μας μιλάει για το Λέοντα της κορυφής. Δεν τον αποκαλεί Λέοντα γιατί δε θέλει να “προδοθεί” Μας μιλάει όμως για το ανάστημα και τη δύναμή του και ότι ήταν “στεφανωμένος με χρυσό στεφάνι” ( χαίτη).
Οι κώδωνες δεν κατάφερα να βρω (προς το παρών) τι θα μπορούσαν αν είναι. Έχω δοκιμάσει όλους τους πιθανούς αναγραμματισμούς (…?...?). Στις σιαγόνες του Λιονταριού εγώ βλέπω μόνο οδόντες όχι κώδωνες.

Αναφέρεται στο σχήμα? Μοιάζουν λίγο με κουδούνια……
Στον τράχηλο πιθανόν να έφερε κάποια διακόσμηση λιθοκόλλητη.

Τα υπόλοιπα στοιχεία, ρυμοί, ζυγοί κλπ θεωρώ ότι περιγράφουν τη βάση του Λέοντα, για την οποία δεν ξέρουμε πως ακριβώς ήταν κατασκευασμένη.
Το μόνο που θα αναφέρω εδώ είναι ότι έχω διαβάσει ότι σε κάθε πλευρά της υπήρχαν τέσσερις  δωρικοί ημικίονες (σύνολο δεκάξι).
64 ημίονοι λοιπόν συνολικά. Για να δούμε τι θα βγει αν πολλαπλασιάσουμε το 64 με τον βασιλκό αιγυπτιακό πήχυ.
64Χ0,525=33,6 (ύψος του τύμβου?). Ή μήπως πρέπει να και  διαιρέσουμε (ημιόνοι)?

“ἡ μὲν οὖν ἁρμάμαξα, τοιαύτην ἔχουσα τὴν κατασκευὴν καὶ διὰ τῆς ὁράσεως μᾶλλον ἢ τῆς ἀπαγγελίας φαινομένη μεγαλοπρεπεστέρα, πολλοὺς ἐπεσπᾶτο θεωροὺς διὰ τὴν περιβόητον δόξαν: οἱ γὰρ ἐκ τῶν πόλεων καθ᾽ ἃς αἰεὶ γίνοιτο πανδημεὶ συνήντων καὶ πάλιν προέπεμπον, οὐκ ἐμπιμπλάμενοι τῆς κατὰ τὴν θεωρίαν τέρψεως. [2] ἀκολούθως δὲ ταύτῃ τῇ μεγαλοπρεπείᾳ παρηκολούθει πλῆθος ὁδοποιῶν καὶ τεχνιτῶν, ἔτι δὲ τῶν στρατιωτῶν παραπεμπόντων. Ἀρριδαῖος μὲν οὖν σχεδὸν ἔτη δύο καταναλώσας περὶ τὴν κατασκευὴν τῶν ἔργων ἀπεκόμισε τὸ σῶμα τοῦ βασιλέως ἐκ Βαβυλῶνος εἰς Αἴγυπτον:

[3] Πτολεμαῖος δὲ τιμῶν τὸν Ἀλέξανδρον ἀπήντησε μετὰ δυνάμεως μέχρι τῆς Συρίας καὶ παραλαβὼν τὸ σῶμα τῆς μεγίστης [p. 362] φροντίδος ἠξίωσεν. ἔκρινε γὰρ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰς μὲν Ἄμμωνα μὴ παρακομίζειν, κατὰ δὲ τὴν ἐκτισμένην ὑπ᾽ αὐτοῦ πόλιν, ἐπιφανεστάτην οὖσαν σχεδόν τι τῶν κατὰ τὴν οἰκουμένην, ἀποθέσθαι. [4] κατεσκεύασεν οὖν τέμενος κατὰ τὸ μέγεθος καὶ κατὰ τὴν κατασκευὴν τῆς Ἀλεξάνδρου δόξης ἄξιον, ἐν ᾧ κηδεύσας αὐτὸν καὶ θυσίαις ἡρωικαῖς καὶ ἀγῶσι μεγαλοπρεπέσι τιμήσας οὐ παρ᾽ ἀνθρώπων μόνον, ἀλλὰ καὶ παρὰ θεῶν καλὰς ἀμοιβὰς ἔλαβεν. [5] οἱ μὲν γὰρ ἄνθρωποι διὰ τὸ τῆς ψυχῆς εὐχάριστον καὶ μεγαλόψυχον συνέτρεχον πάντοθεν εἰς τὴν Ἀλεξάνδρειαν καὶ προθύμως ἑαυτοὺς εἰς τὴν στρατείαν παρείχοντο, καίπερ τῆς βασιλικῆς δυνάμεως μελλούσης πολεμεῖν πρὸς Πτολεμαῖον, καὶ κινδύνων προδήλων καὶ μεγάλων ὄντων ὅμως ἅπαντες τὴν τούτου σωτηρίαν τοῖς ἰδίοις κινδύνοις ἑκουσίως περιεποιήσαντο: [6] οἱ δὲ θεοὶ διὰ τὴν ἀρετὴν καὶ εἰς πάντας τοὺς φίλους ἐπιείκειαν ἐκ τῶν μεγίστων κινδύνων παραδόξως αὐτὸν διέσωσαν.”

Μετάφραση
Τέτοια ήταν η κατασκευή και η διακόσμηση της αρμάμαξας, μεγαλοπρεπέστερη να τη βλέπεις παρά να την ακούς, και γι' αυτό προσέλκυε πλήθος θεατών, λόγω της φήμης που εξαπλώθηκε παντού. Στις πόλεις που συναντούσε στην πορεία της, οι κάτοικοι έτρεχαν σύσσωμοι να την προϋπαντήσουν και να τη συνοδεύσουν μέχρι να περάσει, μη μπορώντας να χορτάσουν το απολαυστικό θέαμα. Σε αντιστοιχία με την τόση μεγαλοπρέπεια, μεγάλο πλήθος όδοποιών και τεχνιτών ακολουθούσε την άμαξα μαζί με στρατιωτική συνοδεία.
Μετά τα δύο σχεδόν χρόνια που χρειάστηκε ο Αρριδαίος για την ολοκλήρωση του έργου, μετέφερε τη σορό του βασιλιά από τη Βαβυλώνα στην Αίγυπτο.

Για να τιμήσει τον Αλέξανδρο ο Πτολεμαίος βγήκε με στρατιωτική δύναμη μέχρι τη Συρία και, αφού παρέλαβε τη σορό, έδειξε τη μεγαλύτερη δυνατή φροντίδα για τον νεκρό. Διότι αποφάσισε να μην τον μεταφέρει προς το παρόν στον Άμμωνα, άλλα να τον ενταφιάσει στην πόλη που ίδρυσε εκείνος κι ήταν η επιφανέστερη σχεδόν πόλη της οικουμένης. Έχτισε, λοιπόν, τέμενος αντάξιο της δόξας του Αλεξάνδρου, όπου τον ενταφίασε και τον τίμησε με θυσίες και μεγαλοπρεπείς αγώνες, που άρμοζαν σε ήρωα. Γι' αυτές τις τιμές που του απέδωσε, ο Πτολεμαίος δεν ανταμείφτηκε μόνο από τους ανθρώπους αλλά και από τους θεούς. Διότι οι άνθρωποι συνέρρεαν από παντού στην Αλεξάνδρεια…………………….”

Σχόλια
1.      Υπάρχει καμία αναφορά σε άλλους λαούς για αυτή την φοβερή και τρομερή αρμάμαξα? Αφού πλήθος θεατών συνέρρεε να τη δει κάτι θα πρέπει να υπάρχει………

2.      πλῆθος ὁδοποιῶν καὶ τεχνιτῶν, ἔτι δὲ τῶν στρατιωτῶν παραπεμπόντων
Χρειάστηκε πολύ κόσμος να δουλέψει για την κατασκευή και τη φύλαξη του μνημείου. Αυτό με τους οδοποιούς μπορεί να παραπέμπει στην τοποθεσία («Εννέα Οδοί»)

3.      Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο  Αρριδαίος έκανε περίπου δύο χρόνια για φτιάξει αυτή την αρμάμαξα και δεδομένης της μεγάλης απόστασης που είχε να διανύσει και της κατάστασης των δρόμων, η οποία δε θα επέτρεπε εύκολα τη δίοδο μιας τέτοιας αρμάμαξας και κατά συνέπεια των απαιτούμενων έργων διαπλάτυνσης και διάστρωσης των δρόμων, μετά από πόσα χρόνια υπολογίζετε ότι θα έφτανε στα σύνορα Συρίας και Αιγύπτου?  Νομίζω ακόμη τον περιμένουν ………

4.      “ἔκρινε γὰρ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰς μὲν Ἄμμωνα μὴ παρακομίζειν, κατὰ δὲ τὴν ἐκτισμένην ὑπ᾽ αὐτοῦ πόλιν, ἐπιφανεστάτην οὖσαν σχεδόν τι τῶν κατὰ τὴν οἰκουμένην, ἀποθέσθαι”
Σε ποια εποχή αναφέρεται?
Ήταν τότε η Αλεξάνδρεια μεγάλη και τρανή, σχεδόν η επιφανέστερη πόλη της οικουμένης?  Μπορεί βέβαια να εννοεί όταν έφτασε ο Αρριδαίος με την αρμάμαξα

Μήπως η αναφορά αυτή αφορά στον Πτολεμαίο και σε κάποιο μνημείο/τέμενος /ηρώο που έχτισε  προς τιμή του Αλέξανδρου, όταν αργότερα οικοδόμησε την Αλεξάνδρεια? (ποια σορό να είχε άραγε ο Πτολεμαίος?....)


ΓΕΝΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ
Α/            Βλέπουμε ότι ο συγγραφέας, παρ’ όλο που περιγράφει αναλυτικά όλη την εσωτερική κατασκευή δεν δίνει καμία πληροφορία για την παράσταση του ψηφιδωτού .
Αυτό αφενός μεν εξηγείται από το γεγονός ότι πολύ δύσκολα θα μπορούσε να τοποθετήσει την παράσταση αυτή στην περιγραφή μιας  αρμάμαξας …...τι έγραψα μόλις τώρα? αρμάμαξα? αρμάμαξα????

Ε, ΝΑΙ!! ΑΡΜΑΜΑΞΑ!!!

 ή μήπως άμαξα του Ερμή?

(όπως πολύ σωστά μου επεσήμανε  η “art ant”)

Β/ Ο  ίδιος “συγγραφέας” σε προηγούμενες παραγράφους, περιγράφει τη νεκρική πυρά του Ηφαιστίωνα (δε θα ασχοληθώ προς το παρόν με αυτήν). Αναφέρει όμως ότι γκρέμισαν περίπου δύο χιλιόμετρα από τα τείχη της Βαβυλώνας για να διαμορφώσουν τη βάση της κατασκευής. Προσπαθώντας να βρω διάφορες πληροφορίες για την αρχαία Αμφίπολη, έπεσα πάνω σε μια φωτογραφία ενός τμήματος των τειχών που έχει διασωθεί, που μου θύμισε το μοτίβο της ορθομαρμάρωσης του περιμετρικού τοιχείου. Μπορεί αυτό να είναι  τυχαίο, αλλά με οδήγησε σε κάποια άλλη σκέψη………

Προφανώς μετά το θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου υπήρχε πίεση χρόνου να ολοκληρωθεί το μνημείο. Δεν αποκλείω οι πώρινοι λίθοι των εσωτερικών στρωμάτων του περιμετρικού τοιχείου να έχουν προέλθει από τα τείχη της Αμφίπολης, ώστε να κερδίσουν χρόνο….Ένας έλεγχος θα μας έπειθε…..

Γ/  Τα εισαγωγικά στη λέξη συγγραφέας δεν έχουν μπει τυχαία. Πιστεύω ότι ο “συγγραφέας” αυτών των περιγραφών δεν είναι ο Διόδωρος Σικελιώτης. Υποπτεύομαι ότι έχει γίνει μεταγενέστερη παρέμβαση στα σημεία αυτά του συγγράμματος, από κάποιον που είχε δει τον τάφο και πήρε το λόγο από τον Διόδωρο για να μας τον περιγράψει. Ίσως o “συγγραφέας” (ή ο εντολέας του ) να είναι και αυτός που τον σφράγισε. Αυτή την ιστορία όμως μπορεί να τη πει πολύ καλύτερα από μένα κάποιος άλλος……


ΤΟ ΛΑΘΟΣ

Ο συγγραφέας μας σε όλο το κείμενο επιλέγει παρά πολύ προσεκτικά, ευφυώς θα έλεγα, τις λέξεις και εκφράσεις που χρησιμοποιεί. Όμως έχει κάνει ένα λάθος…..

“ἡ μὲν οὖν ἁρμάμαξα, τοιαύτην ἔχουσα τὴν κατασκευὴν καὶ διὰ τῆς ὁράσεως μᾶλλον ἢ τῆς ἀπαγγελίας φαινομένη μεγαλοπρεπεστέρα”
Τέτοια λοιπόν ήταν η κατασκευή και η διακόσμηση της αρμάμαξας, μεγαλοπρεπέστερη να τη βλέπεις παρά να σου να μιλούν για αυτήν.
Τι κρίμα!!! Και εμείς οι αναγνώστες του δεν μπορούμε να τη δούμε. Θα την ακούσουμε μόνο.

Το λάθος που έχει κάνει λοιπόν ο “συγγραφέας” μας  είναι ότι δεν υπολόγισε την ………Κα Περιστέρη, η οποία τώρα είναι αυτή που θα τον διακόψει και θα πάρει το λόγο!!!!!!

Κα Περιστέρη,
τα θερμά μου ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!! Έχετε κάθε λόγο να αισθάνεστε ΥΠΕΡΗΦΑΝΗ  και ΠΑΝΕΥΤΥΧΗΣ.
Σας είμαστε ευγνώμονες γιατί χάρη σε εσάς την έχουμε ήδη δει την αρμάμαξα και πλέον ξέρουμε.
Καμιά φορά οι λέξεις είναι πολύ φτωχές…………...

ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ
COPY RIGHT ©

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr