Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

Είχαμε μια χώρα ξακουστή, μια χώρα ξακουσμένη και την εκατάντησαν ένα κουρέλι.

Χώρα - κουρέλι
Ο τίτλος του κειμένου προέρχεται από πρόσφατη επιστολή, προς την “Καθημερινή”, γηραιάς Hπειρώτισσας. Οι ιδιότητες της αποστολέως, που αναφέρω, προκύπτουν από το περιεχόμενο της επιστολής.

Το θέμα της επιστολής, με δικά μου (τωρινά και παλιότερα) λόγια:

Πώς είναι δυνατόν, άτομα που έζησαν την έσχατη φτώχεια, που γεύτηκαν τα ελέη της αλληλεγγύης, που γνώρισαν την ταπείνωση, που πορεύτηκαν με το ελάχιστο, άνθρωποι που τους αρνήθηκαν τα δανεικά, που χόρταιναν με την περηφάνια να παρασυρθούν τόσο εύκολα και -ανεπαισθήτως- να εναγκαλιστούν τόσο απροκάλυπτα με την επιτυχία της ήσσονος προσπάθειας;

Πώς έγινε, οι Έλληνες του 20ου αιώνα, που χάρη και στη σχολική τους παιδεία αγκάλιασαν την υπομονή και την επιμονή ως βασικούς όρους επιβίωσης, να ασπασθούν τόσο εύκολα την αντίληψη ότι η ζωή οφείλει να είναι εύκολη; Χωρίς δυσκολίες, χωρίς αναποδιές; Να υιοθετήσουν το εύκολο χρήμα ως δικαίωμα; Να ταυτίσουν την επιτυχία με την αρπαχτή;

“Γιατί ο χθεσινός άρχοντας, μέσα σε δυο γενιές, να μεταποιηθεί σε υπανάπτυκτο λιμασμένο καταναλωτή, που ασυναίσθητα και αδιάντροπα πιθηκίζει αλλότριες κοινωνίες ή προκλητικές, ξιπασμένες μειοψηφίες του τρα-λα-λα, εν ονόματι κάποιου δήθεν κοσμοπολιτισμού και μιας επιφανειακής εξωστρέφειας, ‘κάλπικον δάνειον’ χωρίς αντίκρισμα”;

Πού χάθηκε η εργατικότητα σε μια χώρα, στη γλώσσα της οποίας, από αρχαιοτάτων χρόνων, η βιοποριστική καταπόνηση κλιμακώνεται μέσα από μια μακρά σειρά πανέμορφων λέξεων, όπως: κούραση, κόπος ( ηνίκ’ αν κόπος μ’ απαλλάξη ποτέ), κόπωση, καταπόνηση, μόχθος (μοχθείν δε βροτοίσιν ανάγκη), κάματος (αίθρω και καμάτω δεδμημένον);

Με το θέμα έχουν καταπιαστεί τα τελευταία χρόνια φιλόσοφοι, στοχαστές, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, κοινωνιολόγοι ή αρθρογραφούντες επί παντός, καλή ώρα.

Παρέθεσα το παραπάνω δείγμα, λόγιας ας πούμε, γραφής για άμεση σύγκριση με την ανεπιτήδευτη εκφραστική αυτοπεποίθηση του λόγου της σεβαστής επιστολογράφου. Και, συγχρόνως, για ανάδειξη τής χαμαιλεοντικής, όπως έχει γραφτεί, ευστροφίας της ελληνικής γλώσσας.

Απολαύστε την επιστολή:

“Κύριε διευθυντά

[…]Μετά τον πόλεμο εμείς οι παλαιότεροι ριχτήκαμε όλοι στη δουλειά, στο εξωτερικό, στο εσωτερικό, εφτιάσαμε σπίτια, δρόμους, ιδρύματα και τα καταστρέψαν όλα από το ’81 που άλλαξαν οι κυβερνήτες και έγιναν καλοπατέρες.

Έδωσαν και στις κότες συντάξεις και μισθούς, έβαλαν στο Δημόσιο γραμματισμένους και αγράμματους, με τι θα τα πλήρωναν όλα αυτά; Είχαν καμιά μηχανή να βγάζει χρήματα ή να παίρνουν δανεικά και αγύριστα;

Γι’ αυτό εφτάσαμε εδώ. Δεν ξέρω γιατί δεν δουλεύει ο κόσμος, μικροί και μεγάλοι, οι Αλβανοί γιατί δουλεύουν; Εμείς περιμένουμε ‘πέσε μαραγκούλα να σε φάω, δεν προλαβαίνει να γένει, την τρώνε τα πουλιά’.

Ένα εργοστάσιο ήταν στους Φιλιάτες, το έκλεισαν κι αυτό. Το καλοκαίρι αρρώστησα και εγώ στα βαθιά γεράματα, επήγα στο νοσοκομείο 10 μέρες. Είδα καλά και δυσάρεστα, ευτυχώς που έχουμε ένα καλό νοσοκομείο με αξιόλογους γιατρούς και προσωπικό, όλοι τους με ευγένεια, αυτά θέλει ο άρρωστος.

Να αγιάσει αυτός που έβαλε τα θεμέλια και σώνεται ο κόσμος. Στον θάλαμο που ήμασταν πέντε γριές, είχαμε το βράδυ πέντε ξένες αποκλειστικές, Αλβανίδες και Ρωσίδες. Οι Ελληνίδες είναι αρχόντισσες. Ερχόταν μία αργά το βράδυ και την ερώτησα πούθε είναι. Από την Αλβανία είμαι, μου είπε. Πού μένεις; Μένω στην Κοκκινιά. Με τι έρχεσαι εδώ τούτην ώρα; Με το αυτοκίνητό μου. Πώς πήγε εκεί; της λέω. Εκοιτούσα μια γριά και μένουμε εκεί, δεν πληρώνω νοίκι, έχω τα ζωντανά μου, βάζω τα κηπικά μου. Τι ζωντανά έχεις; της είπα. Έχω 60 πρόβατα. Πώς τα θρέφετε, αγοράζετε τροφές; Οχι, μου είπε, λίγα πράματα. Καθαρίζει ο άνδρας μου τα περιβόλια, τα κλαδεύει κι εκεί τα βάζομε.

Εμείς γιατί εφτάσαμε εδώ; Επάει το χρήμα στην Αλβανία, και το λάδι. Οι Ελληνίδες δεν σκύβουν να μάσουν ελιές, χαλάει το μανικιούρι. Κοιτάζουν το πορτοφόλι να βρουν κανένα πενηντάλεπτο, να πάρουν τρία κλωνιά μαϊντανό. Θα μας πάρουν τον τόπο οι Αλβανοί.

Οι κυβερνήτες δεν ξέρουν να κυβερνήσουν, περιμένουν τα έτοιμα, αλλά αν κοπεί το νερό, θα σταματήσει ο μύλος. Τι θα γίνει ο κόσμος που δεν δουλεύει; Άκουσα στην τηλεόραση πως διορίσαν νέα παιδιά με 500 ευρώ. Πως θα ζήσουν αυτά τα παιδιά, πώς θα κάνουν οικογένεια;

Και οι μεγαλύτεροι καρεκλάδες παίρνουν δυο και τρεις χιλιάδες δουλεμένα και αδούλευτα. Εδούλεψαν περισσότερο από τον εργάτη, από τον αγρότη, από τον κτηνοτρόφο; Ή μήπως είχαν διπλές μασέλες και διπλά στομάχια; Η καρέκλα ψωμί δεν βγάζει. Άλλοι σκάβουν και κλαδεύουν, και μετράνε και τη δεκάρα, και άλλοι πίνουν και μεθούνε.

Κανένας έλεγχος, καμιά πειθαρχία, φάτε λύκοι, φάτε αρκούδες.

Να τσακιστούν να φέρουν τους μισθούς και τις συντάξεις όλες στα πεντακόσια. Αν θα γίνει αυτό, θα βγει το χρέος και θα ζήσει και ο κόσμος.

Είχαμε μια χώρα ξακουστή, μια χώρα ξακουσμένη και την εκατάντησαν ένα κουρέλι.

Α.Δ.”

Διαβάζοντας την επιστολή αναρωτιέται κανείς, τι από τα δυο είναι πιο χρήσιμο και πιο θαυμαστό σ’ αυτήν; Το ζουμάκι του περιεχομένου της ή τα απαστράπτοντα, πενταγάργαρα ελληνικά της;

Ένα εκφραστικό αποταμίευμα που επαναφέρει ως βασική συνθήκη του ανθρώπινου βίου την τραγικότητα της ύπαρξης, η οποία τόσο επιπόλαια (και βολικά!) έχει εκτοπισθεί από την θεώρηση ζωής του σύγχρονου Έλληνα.

O κ. Κωστούλας είναι τέως γενικός διευθυντής εταιρειών του ευρύτερου χρηματοπιστωτικού τομέα


Του Γιώργου Κωστούλα
capital.gr

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ!!!

Κυριακή, 17 Μαΐου 2015

Ζαν-Λικ Γκοντάρ: "Οι Γερμανοί είναι καθάρματα. Πρέπει να γονατίσουν μπροστά στην Ελλάδα και να πουν ευχαριστώ"

Η Ευρώπη και η Γερμανία πρέπει να γονατίσουν μπροστά στην Ελλάδα και να της πουν: «Ευχαριστώ». 

Ένας από τους μεγαλύτερους εν ζωή σκηνοθέτες του παγκόσμιου κινηματογράφου, ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ εκφράζεται υπέρ της Ελλάδας.

«Οι Γερμανοί είναι καθάρματα» λέει ο Ζαν-Λικ Γκοντάρ στο περιοδικό «SoFilm».




«Διαγράψαμε όλα τους τα χρέη, ξαναχτίσαμε τα σπίτια τους, και τους επιτρέπεται να εισβάλλουν στην Ελλάδα ως τουρίστες».

Σε συνέντευξή στο «SoFilm» τάσσεται υπέρ της αξίωσης της ελληνικής πλευράς για πολεμικές αποζημιώσεις από την Γερμανία.




«Φυσικά κι έχουν δίκιο! Και σας προτείνω να δείτε την ταινία «Η Κληρονομιά της Κουκουβάγιας» του Κρις Μαρκέρ στην οποία αντιλαμβανόμαστε ότι όλα τα χρωστάμε στην ελληνική σκέψη, η οποία διήρκησε για χιλιάδες χρόνια».
enallaktikos.gr

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2015

Ἡ μεγαλυτέρα ἐπανάστασις ποὺ μποροῦμε νὰ κάνουμε, εἶναι τὸ νὰ γίνουμε Ἕλληνες.

Εἶναι τὸ δυσκολότερο καὶ τὸ ἐντιμότερο ἀπὸ ὅσα ἔχουμε νὰ μάθουμε.
Εἶναι μία διαρκὴς πορεία, ποὺ ὀφείλουμε, πάσῃ θυσία, νὰ διανύσουμε.
Εἶναι μία ἀνάγκη, ποὺ θέλουμε δὲν θέλουμε, θὰ τὴν βιώσουμε…

Μὲ μίαν διαφορά…
Γιὰ νὰ γίνουμε Ἕλληνες πρέπει πρῶτα ἀπὸ ὅλα νὰ ξεχάσουμε ὅλες αὐτὲς τὶς συμπεριφορὲς τοῦ παρελθόντος, ποὺ μᾶς κρατοῦν δεσμίους σὲ καταστάσεις τελειωμένες. Οὐσιαστικῶς, ἐὰν δὲν ἀλλάξουμε τὴν ὀπτική μας, τὴν ἀντιληπτικότητά μας καὶ τὸν τρόπο ποὺ προσλαμβάνουμε πληροφορίες, δυστυχῶς, πάλι μέσα στοὺς χαμένους θὰ εἴμαστε.
Καί τί σημαίνει τό «νά γίνουμε Ἕλληνες»; Ἔ;
Ἔχουν κυλήσῃ τόσοι πολλοὶ αἰῶνες, ἀπὸ τότε ποὺ ὁ τελευταῖος Ἕλλην, μὲ τὴν ὁλοκληρωμένη ἔννοια, ἄφησε τὸ στίγμα του στὸν πλανήτη, ποὺ τελικῶς μᾶλλον φαντάζει
παράλογον τὸ νὰ ἀναζητοῦμε τὸν τρόπο…
Κι ὅμως… Κι ὅμως, δὲν εἶναι τόσο δύσκολο ὅσο ἀρχικῶς φαίνεται…
Οὐσιαστικῶς εἶναι μία ἄνευ τέλους πορεία, ὄχι μόνον πρὸς ἀναζήτησιν ἀξιῶν καὶ ἀρχῶν, μὰ κυρίως εἶναι ἡ ἀνάγκη τῆς ἐφαρμογῆς τους στὴν καθημερινότητά μας. Τί ἀξία ἄλλως τέ ἔχει ἡ θεωρία δίχως τήν πράξι νά τήν ἀκολουθῇ;
Πῶς; Πῶς θά τό καταφέρουμε;
Ἄς ξεκινήσουμε ἀπὸ τὰ ὀφθαλμοφανῆ… Κι ὅλα τὰ ἄλλα θὰ βρεθοῦν…
Λίγες σκέψεις γιὰ ἀρχή…
Νὰ γίνουμε Ἐραστὲς καὶ φορεῖς τῆς Ἀληθείας… Αύτομάτως ὅμως μεταμορφωνόμεθα σὲ πολεμίους τοῦ ψεύδους καὶ τοῦ σκότους…Ἡ Ἀλήθεια ὅμως περνᾶ μέσα ἀπὸ τὴν Ἐπιστήμη, τὴν ἄνευ παραποιήσεων Ἱστορία καὶ τὴν Ἐπίγνωσι τοῦ δρόμου ποὺ ὀφείλουμε νὰ ἐπιλέξουμε. Ἡ γνώσις, ἡ μάθησις, ἡ διαρκὴς ἀναζήτησις εἶναι ὑποχρέωσίς μας.
Νὰ γίνουμε Ἐραστὲς τῆς ἐλευθερίας τῆς σκέψεως καὶ τοῦ Ἀνθρώπου… Αὐτομάτως ὅμως μεταμορφωνόμεθα σὲ πολεμίους κάθε προσπαθείας γιὰ δουλοποίησι τῆς ἀνθρωπότητος σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ πλάτη τῆς Γῆς. Ἀρνούμαστε τὸν φανατισμό, τὸν ὁπαδισμό, τὴν ἐξάρτησι. Ὁ Ἕλλην ἀπὸ μόνος του εἶναι ἐλεύθερος. Οὐδέποτε χρειάστηκε προστᾶτες, σωτῆρες καὶ ὁδηγούς. Γίνεται ὁδηγὸς καὶ παράδειγμα, καταργῶντας κι ἀκυρώνοντας οὐσιαστικῶς ἀνύπαρκτα δεσμά…
Νὰ γίνουμε Ἐραστὲς τῆς Ἀρετῆς. Πάντα μέσα μας θὰ ἐμφωλεύουν δύο τάσεις. Ἐὰν θέλουμε νὰ ΞΑΝΑ-γίνουμε Ἕλληνες ξέρουμε τὸ ποιὰ ἀπὸ αὐτὲς ὀφείλουμε νὰ ἐπιλέγουμε.
Νὰ γίνουμε πραγματικοὶ Ἐραστὲς τῆς Ζωῆς. Κάθε μορφῆς. Ἀπὸ τὴν πιὸ «ἀσήμαντη», τῆς ἀμοιβάδας, ἔως τὴν πλέον «σημαντική». Ὁ Ἕλλην σέβεται τὴν δημιουργία καὶ τὴν ὑπηρετεῖ μὲ σεβασμό. Οὐδέποτε τὴν καταστρέφει!!! Παραλλήλως ὅμως πρέπει νὰ γίνουμε Ἐραστὲς τοῦ Κάλλους. Τὸ Κάλλος, ἡ Εὐμορφία ἀπουσιάζει ἀπὸ τὴν ζωή μας. Ὀφείλουμε λοιπὸν καὶ στοὺς γύρω μας ἀλλὰ καὶ στοὺς ἑαυτούς μας τὴν ἀναζήτησι, τὴν ἀνάδειξι καὶ τὴν διάδοσίν του. Ὄχι μέσα ἀπὸ στερεότυπα ποὺ μᾶς φόρτωσαν διὰ τῆς βίας, ἀλλὰ ἀναζητῶντας νέες εἰκόνες κι ἀνοίγοντας δρόμους. Ἡ ὀμορφιὰ χρειάζεται ἐκ νέου δόμησι πρῶτα μέσα μας.
Νὰ γίνουμε Ἐραστὲς, χρῆστες καὶ μιμητὲς τῶν Φυσικῶν Νόμων. Οἱ Φυσικοὶ Νόμοι δὲν δημιουργήθηκαν μόνον γιὰ νὰ «κρατοῦν ἐν τάξει» τοὺς πλανῆτες, τὸ ζωϊκὸ καὶ τὸ φυτικὸ βασίλειο. Πρῶτος καὶ κύριος ὑπερασπιστής τους, μιμητής τους καὶ θαυμαστής τους ὀφείλει νὰ εἶναι ὁ Ἄνθρωπος. Ὁ,τιδήποτε «παρὰ φύσειν» ἁπλῶς εἶναι Ὕβρις.
Νὰ γίνουμε Ἐραστὲς καὶ ὑπερασπιστὲς τοῦ Δικαίου. Δὲν νοεῖται Ἐλεύθερος Ἄνθρωπος δίχως τὴν αἴσθησι τοῦ Δικαίου.
Αὐτὰ γιὰ ἀρχή…
Σιγὰ σιγά, βῆμα τὸ βῆμα, ἡμέρα τὴν ἡμέρα, κάτι νέο θὰ μαθαίνουμε. Κάποιο νέο λιθαράκι θὰ προσθέτουμε στὸν γενικότερο «χῶρο πληροφοριῶν». Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, οἱ ἀπαντήσεις γιὰ τὸν δρόμο ποὺ ὀφείλουμε νὰ ἀκολουθήσουμε εἶναι μὲν παντοῦ γύρω μας, ἀλλὰ πρέπει νὰ τὶς ἀνακαλύψουμε μόνοι μας. Οἰ ἕτοιμες λύσεις δὲν εἶναι λύσεις. Εἶναι μαϊμουδισμός…
Καί τί θά κερδίσουμε ἀπό ὅλο αὐτό;
Μὰ πρῶτα ἀπὸ ὅλα τὴν πραγματική μας Ἐλευθερία…
Ἐὰν κάποιος καταφέρῃ πρῶτα μέσα του νὰ αἰσθανθῇ ἐλεύθερος, ὅλα τὰ ὑπόλοιπα εἶναι θέμα στιγμῆς, διότι στὴν πραγματικότητα ἔχουν συμβῇ… Κι ἄς μὴν τὸ γνωρίζῃ…
Φιλονόη

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ!!!

Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

ΓΑΠ - Ο ΠΙΟ ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΕΒΡΑΙΟΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ - ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ 2010

Η Μοσάντ “φυλάγει” τον Γιωργάκη… Τον πιο πολύτιμο Εβραίο στον κόσμο
Τον προδότη, που θα δώσει στον Σιωνισμό 300 – ελληνικά - δις ευρώ ή ...τη μισή σχεδόν
Ελλάδα.

Η Μοσάντ, από την πρώτη στιγμή της ίδρυσής της, εξυπηρετούσε έναν και μόνο στόχο. Την προστασία των σιωνιστικών συμφερόντων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη. Γι' αυτόν τον λόγο ιδρύθηκε και αυτό έκανε πάντα. Η Μοσάντ, δηλαδή, δεν είναι μια συμβατική κρατική υπηρεσία κατασκοπίας ή αντικατασκοπίας του Ισραήλ …όπως νομίζουν πολλοί. Τέτοιες υπηρεσίες είναι η Σιν-Μπεθ, η Αγκάφ κλπ.. Η Μοσάντ ξεφεύγει από τον "στενό" ρόλο της υπηρεσίας, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κράτους του Ισραήλ και εξυπηρετεί τα διεθνή συμφέροντα του σιωνισμού.
Στην πραγματικότητα είναι μια σιωνιστική διεθνούς εμβέλειας και ένοπλη οργάνωση, η οποία εξυπηρετεί τα σιωνιστικά συμφέροντα παγκοσμίως.
Όπου υπάρχουν Εβραίοι, υπάρχει και η Μοσάντ. Δεν υπάρχουν αδιαπέραστα εθνικά σύνορα για τη Μοσάντ. Ό,τι εθνικότητα έχουν οι ανά τον κόσμο Εβραίοι, έχουν και τα μέλη της Μοσάντ. Αν δηλαδή υπάρχουν Έλληνες Εβραίοι στην Ελλάδα, τότε στο κλιμάκιο της Μοσάντ στην Ελλάδα βρίσκονται ως επί το πλείστον Έλληνες υπήκοοι εβραϊκής ή κρυπτοεβραϊκής καταγωγής. Στη Γαλλία αυτόν τον ρόλο τον παίζουν Γαλλοεβραίοι, στην Ιταλία Ιταλοεβραίοι κλπ.. Αυτό είναι το απόλυτο πλεονέκτημα της υπηρεσίας, εφόσον την καθιστά πρακτικά "αόρατη". Της δίνει το δικαίωμα να δραστηριοποιείται οπουδήποτε στον κόσμο, χωρίς να έχει πρόβλημα με τους εθνικούς νόμους ή όλους τους άλλους περιορισμούς, οι οποίοι αφορούν τις συμβατικές κρατικές υπηρεσίες πληροφοριών. Εκμεταλλεύεται τη μεγάλη εβραϊκή διασπορά, για να μπορεί να "κρύβεται", αποφεύγοντας τον "σκόπελο" των διπλωματικών προβλημάτων με τις άλλες χώρες.
Αυτή η μη ανιχνεύσιμη και πρακτικά "αόρατη" μυστική υπηρεσία έχει πολύ συγκεκριμένο έργο να φέρει εις πέρας …Το έργο της εξυπηρέτησης των συμφερόντων του σιωνισμού. Το έργο της προστασίας των ανθρώπων, οι οποίοι εξυπηρετούν τα συμφέροντα αυτά. Αυτό επιτυγχάνεται με το φονικό ανθρώπινο δυναμικό της. Απλά η ιδιομορφία της είναι ότι δεν μετακινούνται Ισραηλινοί πράκτορες, προκειμένου να φέρουν εις πέρας το έργο της, στην όποια χώρα την ενδιαφέρει. Δραστηριοποιούνται τοπικοί πολίτες, οι οποίοι στη δραστηριότητά τους μοιάζουν περισσότερο με προδότες παρά με πράκτορες.
Ο κάθε Εβραίος οπουδήποτε στον κόσμο είναι πράκτορας ή δυνάμει πράκτορας της Μοσάντ. Είναι υποχρεωμένος να είναι τέτοιος, γιατί σε διαφορετική περίπτωση η υπηρεσία εκδικείται τον "άπιστο". Αυτή η ιδιαιτερότητα την καθιστά "αόρατη" και αυτό την κάνει αποτελεσματική στο έργο που έχει αναλάβει και το οποίο είναι να προστατεύει με τα όπλα όλους όσους από τους Εβραίους θεωρεί ο σιωνισμός πολύτιμους για τον ίδιο και να δολοφονεί όσους επίσης ο σιωνισμός θεωρεί επικίνδυνους για τον ίδιο.
Γιατί όμως αναφερόμαστε σ' αυτήν την υπηρεσία; Για έναν πολύ απλό λόγο. Ο σημερινός πρωθυπουργός της Ελλάδας είναι ένας δικός τους άνθρωπος και αυτό το γνωρίζουν. Είναι ένας Εβραίος, τον οποίο θα μπορούσαν να τον χρησιμοποιήσουν ως απλό πράκτορα αν ήταν ασήμαντος ή να τον προστατεύουν με πράκτορες αν ήταν σημαντικός. Εκ των δεδομένων λοιπόν ο Γιωργάκης είναι σημαντικός γι' αυτούς. Είναι πρωθυπουργός μιας ξένης χώρας και όχι μόνον αυτό. Είναι πρωθυπουργός, που, εκτός όλων των άλλων, έχει αναλάβει την υποχρέωση να τους εξυπηρετήσει εις βάρος του κράτους του οποίου ηγείται. Πρέπει να τον προστατεύσουν όχι μόνον επειδή είναι δικός τους άνθρωπος, αλλά γιατί με τις πράξεις του θα δώσει πολύ μεγάλο κέρδος σε άλλους δικούς τους ανθρώπους. Δισεκατομμύρια ευρώ κέρδους.
Το να ισχυριστεί λοιπόν κάποιος ότι η Μοσάντ έχει αναλάβει την προστασία του "Έλληνα" πρωθυπουργού, δεν απαιτεί πληροφορίες του τύπου εκείνου, που διαχειρίζονται οι μυστικές υπηρεσίες. Απλή λογική και γνώσεις χρειάζεται. Είναι υποχρεωμένη η Μοσάντ να τον προστατεύει, γιατί αυτό επιβάλει το καταστατικό της. Το ιδρυτικό καταστατικό της. Είναι υποχρεωμένη όχι τόσο απέναντι στον ίδιο τον Γιωργάκη, όσο απέναντι σε όλους τους Εβραίους, οι οποίοι έχουν κέρδος εξαιτίας του Γιωργάκη και άρα, αν χαθεί αυτός, θα το χάσουν. Ακόμα δηλαδή και αν οι ελληνικές υπηρεσίες προσέφεραν άριστη προστασία στον Γιωργάκη, η Μοσάντ ήταν υποχρεωμένη να τις ελέγχει, γιατί δεν της επιτρέπεται να ρισκάρει την ασφάλεια ενός τέτοιου ανθρώπου. Την ασφάλεια ενός τόσο πολύτιμου ανθρώπου τόσο γι' αυτήν όσο και για τους σιωνιστές εργοδότες της.
Εδώ ακριβώς βρίσκεται το λεπτό σημείο και από το οποίο δίνονται απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματά μας. Απαντήσεις, οι οποίες προκύπτουν από σοβαρές γνώσεις και όχι από απλές πληροφορίες. Για τον σιωνισμό ο Γιωργάκης αυτήν τη στιγμή είναι ο πιο πολύτιμος Εβραίος στον κόσμο. Είναι αυτός, ο οποίος θα τους φέρει πάνω από 250 δις ευρώ κέρδη. Αυτός, ο οποίος θα ξεπουλήσει μια ολόκληρη χώρα, για να τους δώσει τα παράνομα κέρδη, που διεκδικούν από την Ελλάδα. Αυτός, που τους διαβεβαίωσε —μέσω Ελ Παις— ότι θα πληρωθούν τα πάντα στο ακέραιο. Γιατί τον έχουν ανάγκη; Γιατί τα δισεκατομμύρια, τα οποία διεκδικούν από την Ελλάδα οι διεθνείς τοκογλύφοι και άρα οι Εβραίοι, δεν είναι πραγματικά χρέη …Είναι ομόλογα …και τα ομόλογα στην πραγματικότητα δεν είναι χρέη.
Τα ομόλογα είναι οφειλές, οι οποίες προκύπτουν από "υποσχέσεις". Τα ομόλογα είναι μια θεατρική "παράσταση" αγοραπωλησίας μεταξύ τοκογλύφων και πελατών. Ζητάς χρήματα από κάποιον που έχει, "πουλώντας" του ομόλογα, τα οποία στη συνέχεια του "υπόσχεσαι" ότι θα τα αγοράσεις πίσω πολύ ακριβότερα. Δεν εξοφλείς χρέη, όταν παίρνεις πίσω τα ομόλογα, γιατί δεν υπάρχουν τέτοια. Απλά εκπληρώνεις μια "ο μ ο λ ο γ ί α" που είχες κάνει, όταν διαβεβαίωνες κάποιους ότι θα ξαναγόραζες αυτά, τα οποία τους πούλησες. "Ενέχυρο" τους δίνεις τα δικά σου ομόλογα …με την "υπόσχεση" ότι σε ένα εκ των προτέρων προσδιορισμένο χρονικό διάστημα θα τα ξαναπάρεις πίσω. "Πουλάς" κάτι σχετικά φτηνά με την "υπόσχεση" ότι θα το "ξαναγοράσεις" πολύ ακριβότερα.
Μιλάμε δηλαδή για "αέρα" κοπανιστό. Μιλάμε για απλούς χ ρ η μ α τ ο λ ή π τ ε ς και όχι για δ α ν ε ι ο λ ή π τ ε ς. Μιλάμε για χρέη ανύπαρκτα, εφόσον δεν υπάρχουν οι δεσμεύσεις και οι κυρώσεις, οι οποίες συνήθως συνοδεύουν τα συμβατικά δάνεια και είναι οι υποθήκες. Συνήθως εκπληρώνονται οι "υποσχέσεις" απέναντι στους τοκογλύφους, όχι επειδή οι τοκογλύφοι έχουν τη δυνατότητα να απειλούν τα θύματά τους, αλλά επειδή τα θύματά τους εξακολουθούν να έχουν τις ίδιες ανάγκες. Στην πραγματικότητα γίνεται μια διαρκής ανακύκλωση των ίδιων χρημάτων πάντα εις βάρος των χρηματοληπτών. Σου δίνουν χρήματα, για να εκπληρώσεις την "υπόσχεση" της αγοράς του παλαιού ομολόγου, εκδίδοντας ένα νέο ομόλογο. Δεν έχεις χρήματα να την εκπληρώσεις και ξαναζητάς νέα, περισσότερα και ακόμα πιο "ακριβά" χρήματα, για να είσαι συνεπής. Μια κινούμενη "άμμος", όπου, όσο περνά ο χρόνος, τόσο πιο πολύ "βυθίζεται" το θύμα μέσα σ' αυτήν. Η χαρά του τοκογλύφου.
Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι οι "αγνοί" τοκογλύφοι δεν έπεφταν θύματα άγνοιας, όταν έδιναν χρήματα στην "πονηρή" Ελλάδα. Εν γνώση τους τα έκαναν όλα αυτά. Τους συνέφερε να είναι στον "αέρα", γιατί αυτό είχε μεγαλύτερη απόδοση. Δεν έδιναν δάνεια, αναγκάζοντας τους δανειολήπτες να βάζουν υποθήκες, γιατί δεν τους συνέφερε να δανείζουν. Δεν του συνέφεραν τα νόμιμα δάνεια, γιατί αυτά, πέρα από το γεγονός ότι υπήρχε πρόβλημα με τον καθορισμό των υψηλών τόκων, ελέγχονται ως τέτοια από πολλούς και για πολλούς λόγους. Δεν τους συνέφεραν τα νόμιμα δάνεια, γιατί δεν τους συνέφερε να συναγωνιστούν τις νόμιμες εμπορικές τράπεζες. Με λίγα λόγια τα δάνεια δεν τους άρεσαν, γιατί οι τοκογλύφοι ελέγχονται για τοκογλυφία και οι πολιτικές ηγεσίες ελέγχονται για προδοσίες.
Γι' αυτόν τον λόγο έβαλαν την Ελλάδα —και όχι μόνον αυτήν— στη περιπέτεια της έκδοσης των ομολόγων. Στην περιπέτεια να τους υποσχεθεί ότι θα "αγοράσει" πανάκριβα αυτά, τα οποία τους είχε πουλήσει φτηνά. Από ένα πρώτο ομόλογο φτάσαμε στη σημερινή κρίση. Το ένα ομόλογο γινόταν αιτία να χρηματοδοτηθεί με ένα άλλο και αυτό με ένα επόμενο και στο τέλος οι αποδώσεις των αποδόσεων έφτασαν να πνίξουν την Ελλάδα. Οι τοκογλύφοι έδιναν χρήματα με τον τόνο σε διεφθαρμένες κυβερνήσεις απλά για να τα ξοδεύουν και να διαφθείρουν τους κρατικούς μηχανισμούς τους.
Η διαφθορά τους συνέφερε, γιατί βοηθούσε στη γρήγορη σπατάλη των χρημάτων και ταυτόχρονα δημιουργούσε μαζικά συνενόχους. Οι επίορκοι πολιτικοί, οι οποίοι έπαιρναν τα άχρηστα και επικίνδυνα χρήματα, μέσω της διαφθοράς εξασφάλιζαν συνενόχους μέσα από τον κρατικό μηχανισμό. Η διαφθορά παγκοσμίως, δηλαδή, δεν είναι ένα τυχαίο φαινόμενο, το οποίο αφορά κάποιες λίγες χώρες, επειδή μια κατάσταση ξέφυγε από τον έλεγχο της εξουσίας αυτών των λίγων χωρών. Η διαφθορά είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο, το οποίο ενθάρρυναν οι τοκογλύφοι, βάζοντας όλα τα κράτη στο παιχνίδι των ομολόγων. Είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο, γιατί οι πρωταγωνιστές είναι παντού οι ίδιοι και είναι οι διεθνείς τοκογλύφοι. Αυτοί, οι οποίοι κατ’ ευφημισμόν ονομάζονται "αγορές".
Γι' αυτόν τον λόγο οι τοκογλύφοι έδιναν στα κράτη χρήματα χωρίς καμία προδιαγραφή ή δέσμευση —από αυτές που ζητούν οι τραπεζίτες για τη διασφάλισή τους, προκειμένου να δώσουν δάνεια— αλλά με τεράστιο "υποσχόμενο" τόκο. Τα ίδια γίνονταν παντού. Οι διεφθαρμένοι Έλληνες πολιτικοί, για παράδειγμα, έπαιρναν τις προμήθειές τους από τους τοκογλύφους και φόρτωναν διαρκώς το κράτος με νέα και ολοένα ακριβότερα ομόλογα. Οι συνένοχοί τους διεφθαρμένοι δημόσιοι υπάλληλοι πανηγύριζαν κάθε φορά που επαναλαμβανόταν η διαδικασία. Νέα ομόλογα σήμαιναν νέα δημόσια έργα και άρα νέες μίζες για μηχανικούς του δημοσίου, προμηθευτές και κατασκευαστές. Νέα ομόλογα σήμαιναν νέους εξοπλισμούς στα νοσοκομεία και άρα νέες μίζες για γιατρούς του δημοσίου, προμηθευτές και φαρμακοποιούς. Νέα ομόλογα σήμαιναν νέα οπλικά συστήματα και άρα νέες μίζες για στρατιωτικούς του δημοσίου, προμηθευτές και εμπόρους όπλων.
Μιλάμε για κανονική συμμορία ιδιωτών και δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίοι λυμαίνονταν τον δημόσιο πλούτο. Αυτό εννοούσαν κάποιοι, όταν μιλούσαν για "επιτυχή" σύμπραξη ιδιωτικού και δημοσίου τομέα. Όλοι αυτοί οι νεόπλουτοι συμμορίτες των δανεικών του κράτους ήταν αυτοί, που έβγαζαν τη γνωστή "σαύρα" του Κολωνακίου σαν τον "καταλληλότερο" πρωθυπουργό. Από τους μεγαλο­δημοσιο­γράφους των εθνικών μας εκδοτών και κατασκευαστών μέχρι τον κακομοίρη τον νεαρό γιατρό, ο οποίος έκανε το "αγροτικό" του φάμπρικα, υπογράφοντας συνταγές με μπόνους από τις φαρμακευτικές. Οι πάντες έκλεβαν, γιατί ενθαρρύνονταν να κλέβουν. Μέχρι και τον νόμο άλλαξαν, μετατρέποντας την απιστία προς την υπηρεσία από κακούργημα σε πλημμέλημα, προκειμένου να μην φοβούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι να τα "παίρνουν".
Ενθαρρύνονταν οι υπάλληλοι να διαφθείρονται από τις ίδιες τις κυβερνήσεις, εφόσον τα διεφθαρμένα στελέχη τους έπαιρναν προμήθειες από τους τοκογλύφους. Όσο πιο πολύ έκλεβαν, τόσο πιο πολύ συνέφερε τους τοκογλύφους, γιατί τόσο πιο γρήγορα θα ξοδεύονταν τα χρήματα και άρα θα τους ξαναζητούσαν νέα. Όλα στον "αέρα", γιατί με τον τρόπο αυτόν οι τοκογλύφοι παρουσίαζαν στα βιβλία τους τεράστιες αποδόσεις. Καμία εμπορική τράπεζα δεν μπορούσε να τους συναγωνιστεί σε αποδόσεις κερδών. Σιγά-σιγά μάζεψαν γύρω τους όλους τους τοκογλύφους επενδυτές του Πλανήτη, οι οποίοι βιάζονταν να πλουτίσουν και δεν τους ενδιέφερε τι έπρατταν οι διαχειριστές των χρημάτων τους. Τα περίφημα funds των τοκογλύφων θεωρητικά έβγαζαν τεράστια κέρδη και δεν κρίνονταν ποτέ γι' αυτά τα κέρδη, εφόσον υποτίθεται αυτά τα κέρδη ξανάμπαιναν στην αγορά, για να βγάλουν κι άλλα.
Τι φοβούνται όμως σήμερα οι τοκογλύφοι; Φοβούνται την οικονομική κρίση. Την κρίση, η οποία μπορεί να αναγκάσει την Ελλάδα να βαρέσει "κανόνι". Την κρίση, η οποία μπορεί να οδηγήσει στην αδυναμία αυτού, ο οποίος "υποσχέθηκε" να φέρει εις πέρας την υπόσχεσή του …Στην αδυναμία αυτού, τον οποίο δεν έχουν "δέσει" με υποθήκες και υποχρεώσεις και μπορεί να τους "γράψει" στα παλιά του τα παπούτσια. Αυτό φοβούνται. Φοβούνται τα funds. Φοβούνται μήπως ελεγχθούν από τους πελάτες τους για τον ολέθριο χειρισμό των χρημάτων τους. Φοβούνται μήπως εκτεθούν στους πελάτες τους και τους οδηγήσουν στα δικαστήρια.
Φοβούνται μήπως η Ελλάδα αρνηθεί να πληρώσει τους "επενδυτές" των "πέτσινων" ομολόγων. Των ομολόγων, που εξέδιδε ο διεφθαρμένος Σημίτης με τον τόνο. Των ομολόγων, τα οποία έληγαν και επαναχρηματοδοτούνταν με νέα και ακόμα πιο ακριβά ομόλογα του ίδιου Σημίτη. Των ομολόγων, τα οποία έσπευδαν οι ίδιοι οι τοκογλύφοι ν' αγοράσουν, χωρίς να υπάρχει καμία προδιαγραφή ασφάλειας, μόνο και μόνο για να δείξουν τεράστια κέρδη και υψηλές αποδόσεις. Των ομολόγων, τα οποία σπαταλούσε το διεφθαρμένο κράτος του Σημίτη και δεν ήταν βέβαιο ότι θα μπορούσε κάποτε να τα ξεπληρώσει, ξαναγοράζοντάς τα. Τα ομόλογα του δικού τους Σημίτη. Αυτό φοβούνται.
Φοβούνται έναν Έλληνα πατριώτη Πρωθυπουργό, ο οποίος θα προσπαθήσει να προστατεύσει τα συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών και εργαζομένων και θα κλείσει την πόρτα στους τοκογλύφους. Φοβούνται τον πρώτο Έλληνα Πρωθυπουργό, ο οποίος θα κλείσει στη φυλακή τους διεφθαρμένους Σημίτηδες και Καρμανλήδες, οι οποίοι μας φόρτωσαν με τα ομόλογα. Φοβούνται τον πρώτο Έλληνα Πρωθυπουργό, ο οποίος θα τους φερόταν όπως φέρθηκε ο Σημίτης στους Έλληνες, που καταστράφηκαν στο χρηματιστήριο, όταν τους έλεγε …"ας πρόσεχαν". Προφανώς κατά τη γνώμη τους μόνον οι Έλληνες επενδυτές έχουν "δικαίωμα" στη χασούρα. Όταν οι επενδυτές είναι Εβραίοι, έχουν "δικαίωμα" μόνον στα κέρδη.
Για να εισπράξουν λοιπόν αυτά τα επικίνδυνα κέρδη, μας επέβαλαν έναν πρωθυπουργό με τα ακριβώς αντίθετα χαρακτηριστικά. Μας επέβαλαν έναν άνθρωπο, ο οποίος ούτε πατριώτης είναι και ούτε έχει τον παραμικρό λόγο ν' αγωνιστεί για τους Έλληνες, γιατί ούτε καν Έλληνας είναι. Έναν πρωθυπουργό, ο οποίος αποτελεί τον απόλυτο ορισμό του παραλόγου …όπως τον έχει ορίσει ο ίδιος ο Παπανδρέου. Στην πιο δύσκολη ώρα για τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας πρωθυπουργός της είναι ένας Εβραίος διεθνιστής, ο οποίος ονειρεύεται την παγκόσμια διακυβέρνηση.
Σε μια κατάσταση έκτακτης εθνικής ανάγκης, στην οποία οι συγκυρίες ευνοούν την Ελλάδα, ο πρωθυπουργός της απεμπολεί κάθε πλεονέκτημά της. Οι συνθήκες ευνοούν την Ελλάδα, γιατί στην πραγματικότητα όλα αυτά τα χρόνια δεν δανειζόταν. Στην πραγματικότητα απλά έπαιρνε τα χρήματα που της έδιναν οι τοκογλύφοι, επενδύοντας πάνω της τις τοκογλυφικές τους ελπίδες. Έπαιζε η Ελλάδα ένα παιχνίδι μαζί με συμπαίκτες. Παρίστανε το "άλογο" και αυτοί τζόγαραν πάνω της. Ας πρόσεχαν πού τα έδιναν. Το "άλογο" έχασε. Δεν μπορεί να κερδίσει αυτά, τα οποία τους υποσχέθηκε. Δικό τους πρόβλημα είναι και όχι της Ελλάδας.
Αυτή είναι η ουσία της κατάστασης. Αυτήν την ουσία αγνοεί ο πρωθυπουργός της, ο οποίος πέρα από κάθε λογική υπόσχεται σε όλους τους τοκογλύφους ότι θα τους πληρώσει στο ακέραιο όλες τις απάτες, κόβοντας ακόμα και τις συντάξεις των φτωχών. Αυτά δεν τα λέμε εμείς. Αυτά τα είπε ο ίδιος. Ο ίδιος δήλωσε οπαδός της παγκόσμιας διακυβέρνησης, αλλά παρ' όλα αυτά διεκδίκησε τη θέση της ελληνικής ηγεσίας. Ο ίδιος, ως πρόεδρος της "Σοσιαλιστικής Διεθνούς", δήλωσε ότι θα ξεπληρώσει τους τοκογλύφους πάση θυσία και ως γνήσιος "σοσιαλιστής" ξεκίνησε από τις συντάξεις των φτωχών.
Αυτός ο Εβραίος είναι βέβαιον ότι παίζει το παιχνίδι της "παγκόσμιας διακυβέρνησης", το οποίο είναι καθαρά εβραϊκό. Εκ των δεδομένων λοιπόν θ' απολαμβάνει τις υπηρεσίες των "αφεντικών" του. Τις ίδιες υπηρεσίες, τις οποίες απολαμβάνουν και οι άλλοι ομοεθνείς και "συνάδερφοί" του. Όλοι αυτοί υπό την ίδια "ομπρέλα" προστασίας της ίδιας Μοσάντ βρίσκονται. Τον Παπανδρέου, δηλαδή, τον συνδέουν με τον Τρισέ ή τον Στρος περισσότερα πράγματα απ' όσα γνωρίζουμε ή μπορούμε να υποθέσουμε. Μπορεί να είχαν κατά καιρούς τους ίδιους Εβραίους σωματοφύλακες. Μπορεί ο Εβραίος πράκτορας της Μοσάντ, που έδινε χθες την πετσέτα στον λουόμενο Γιωργάκη να είναι αυτός, που σήμερα δίνει τα χάπια για την πίεση στον Τρισέ και αυτός που αύριο θα ψάχνει βίζιτες για τον Στρος Καν.
Όλοι αυτοί οι Εβραίοι, οι οποίοι βγάζουν ή εξασφαλίζουν δισεκατομμύρια ευρώ για τον σιωνισμό και τους χιλιάδες Εβραίους τοκογλύφους, έχουν ανάγκη τη Μοσάντ. Ανάμεσα σ' αυτούς την έχουν ανάγκη και οι συγκεκριμένοι Εβραίοι, οι οποίοι οδήγησαν στην Ελλάδα στη λεηλασία του ΔΝΤ. Αυτοί, οι οποίοι γνωρίζουν ότι κινδυνεύουν από την αντίδραση των θυμάτων τους. Πιο πολύ όμως την έχουν ανάγκη αυτοί, οι οποίοι αναμίχθηκαν άμεσα στη λεηλασία της. Αυτοί, οι οποίοι βρίσκονται στη Ελλάδα. Αυτοί, οι οποίοι έπεισαν τους Έλληνες να τους εμπιστευτούν και να τους ψηφίσουν και στη συνέχεια τους πρόδωσαν. Αυτοί, οι οποίοι στην πραγματικότητα έχουν υποσχεθεί σε ένα μεγάλο πλήθος Εβραίων τοκογλύφων τόνους κερδών από τη λεηλασία της Ελλάδας. Αν καταλάβει κάποιος ποιοι και πώς έπαιξαν το παιχνίδι κατά της Ελλάδας, θα καταλάβει και τον ρόλο και του Γιωργάκη. Θα καταλάβει γιατί θεωρούμε βέβαιο ότι τον προστατεύει η Μοσάντ.
Θα εξετάσουμε την κατάσταση από την αρχή και η αποκάλυψη των υπευθύνων θα γίνει εύκολα. Ποιοι ήταν οι τοκογλύφοι, στους οποίους χρωστούσε η Ελλάδα "υποσχέσεις"; Οι τοκογλύφοι ήταν οι γνωστοί Εβραίοι "επενδυτές", οι οποίοι αγόραζαν τα ελληνικά ομόλογα της εποχής του Σημίτη και της "ισχυρής" Ελλάδας. Η Goldman Sachs του Εβραίου Μπλακφέιν, η Deutsche Bank του Εβραίου Άκερμαν, η ΕΚΤ του Εβραίου Τρισέ, τα funds του Εβραίου Σόρος, Μπάφετ κλπ.. Αυτοί, δηλαδή, οι οποίοι διαχειρίζονται τα χρήματα χιλιάδων Εβραίων τοκογλύφων-"επενδυτών" και έχουν υποσχεθεί μεγάλες και —παρανόμως για ομόλογα— "σίγουρες" αποδώσεις. Οι συμπατριώτες του φυλακισμένου Μάντοφ, ο οποίος έκανε τα ίδια κερδοσκοπικά παιχνίδια υπέρ των ιδίων ανθρώπων.
Αυτοί λοιπόν οι τοκογλύφοι, αφού "φόρτωσαν" το ελληνικό "γαϊδούρι" με άπειρα ομόλογα, κατάλαβαν ότι έφτασε στα όριά του. Αυτοί, οι οποίοι διέφθειραν τις ελληνικές κυβερνήσεις, προκειμένου να τις αναγκάσουν να "δανειστούν" άχρηστα και άπειρα χρήματα για απλή σπατάλη, κατάλαβαν ότι η κατάσταση έφτασε στα όριά της. Η παγκόσμια κρίση, σε συνδυασμό με την ελληνική δημοσιονομική προβληματικότητα, ήταν βέβαιο ότι θα τους έβαζε σε περιπέτειες στην Ελλάδα. Γιατί; Γιατί ήταν θέμα χρόνου να φτάσει η Ελλάδα σε θέση αδυναμίας εξυπηρέτησης των χρεών και των "υποσχέσεών" της. Ήταν θέμα χρόνου να φτάσει στη στάση πληρωμών. Πού όμως θα έκανε στάση πληρωμών; Στάση πληρωμών σε πραγματικά δάνεια δεν μπορείς να κάνεις, γιατί υπάρχουν άμεσες συνέπειες, οι οποίες σε οδηγούν στην οδυνηρή χρεοκοπία και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Τι θα "κόψεις" πρώτα; Αυτά, τα οποία δεν κοστίζουν. Αυτά, τα οποία δεν σε οδηγούν στη χρεοκοπία. Αυτά, τα οποία δεν σε οδηγούν σε κατασχέσεις ή δεσμεύσεις περιουσιακών στοιχείων. Αυτά, τα οποία είναι "αέρας". Αυτά, τα οποία δεν έχουν συνέπειες …Τα ομόλογα.
Οι Εβραίοι αντιλήφθηκαν ότι, αν δεν έπαιρναν εγκαίρως τα μέτρα τους, θα έτρωγαν "φέσι" από την Ελλάδα, που τους "χρωστούσε". Ένα "φέσι" καταστροφικό για τους ίδιους, αλλά απολύτως σωτήριο για την Ελλάδα, καθώς τα ομόλογά τους αντιπροσώπευαν περίπου το 60% του δημόσιου χρέους της. Τους τρομοκρατούσε το γεγονός ότι, αν οι Έλληνες αντιλαμβάνονταν τα "δικαιώματά" τους ως "αντικείμενα" επένδυσης, θα τους "πυροβολούσαν" και όχι μόνον θα απαλλάσσονταν χωρίς κόστος από αυτούς, αλλά και θα βελτίωναν και τη οικονομική τους θέση στον κόσμο. Τους τρομοκρατούσε όμως ακόμα πιο πολύ το ότι ακόμα και στο "δίκιο" τους θα είχαν άδικο, γιατί ήταν μπλεγμένοι οι ίδιοι σε παράνομες πράξεις.
Με πρώτη την Goldman Sachs ήταν μπλεγμένοι στο "φόρτωμα" της Ελλάδας με ομόλογα. Στο παράνομο "φόρτωμα", εφόσον αυτό εξακολουθούσε να γίνεται με τους ίδιους ρυθμούς χάρη στα ψεύτικα στοιχεία που "μαγείρευαν" οι ίδιοι. Χάρη στα ψευδή στοιχεία, που, όχι μόνον τους επέτρεπαν να συνεχίζουν τις παρανομίες τους εις βάρος της Ελλάδας, αλλά τα πληρώνονταν "χρυσάφι" από την κυβέρνηση Σημίτη. 300 εκ. ευρώ πλήρωσε η Ελλάδα στην Goldman Sachs για μια απλή λογιστική απάτη, η οποία της "επέτρεψε" να φορτωθεί νέα ομόλογα για λογαριασμό της Goldman Sachs. Οι τοκογλύφοι, δηλαδή, μόνοι τους εφοδίαζαν την Ελλάδα με ψεύτικα χαρτιά, τα οποία επιβεβαίωναν το "αξιόχρεό" της, για να τη φορτώνουν με νέα δάνεια. Μιλάμε για απάτες, οι οποίες δεν συμβαίνουν ούτε στα πεζοδρόμια των γκέτο έξω από μπαρμπουτιέρες και πορνεία.
Όλα αυτά τα γνώριζαν οι Εβραίοι και φοβούνταν μια ελληνική "απειθαρχία". Φοβούνταν μια Ελλάδα "πονηρεμένη" εις βάρος τους. Γνώριζαν οι ίδιοι ότι μια Ελλάδα χωρίς τα "βαρίδια" των εβραϊκών ομολόγων θα ήταν σε καλύτερη οικονομική κατάσταση ακόμα και από τη Γερμανία. Σε μια τέτοια περίπτωση θα έχαναν άμεσα και με συνοπτικές διαδικασίες περίπου 140 δις και χωρίς να έχουν ούτε ένα νομικό όπλο, για να στραφούν εναντίον της και να τα διεκδικήσουν. Μιλάμε για όλεθρο. Μιλάμε για "κανόνι", το οποίο θα έστελνε στο "τάφο" όλους τους τοκογλύφους μαζί. Μιλάμε για "κανόνι", που, αν γινόταν, θα έστελνε τους τοκογλύφους στον "τάφο" της Leman Bros και του Μάντοφ.
Εξαιτίας αυτού του φόβου άρχισαν τις μεθοδεύσεις εναντίον της Ελλάδας. Τι έκαναν; Προσπάθησαν να τη φέρουν σ' εκείνο το σημείο, ώστε να την αναγκάσουν να μετατρέψει τα ομόλογά σε πραγματικά χρέη. Να την αναγκάσουν να δανειστεί πραγματικά δάνεια, για να ξεπληρώσει τα "πέτσινα" ομόλογα. Να την αναγκάσουν να "αυτοκτονήσει". Πώς όμως θα το έκαναν αυτό; Ποια ελληνική κυβέρνηση θα δεχόταν να καταστρέψει ολοσχερώς τον ελληνικό λαό, για να φανεί "συνεπής" στους τοκογλύφους; Ποιος Έλληνας πρωθυπουργός θα δεχόταν να κόψει τις συντάξεις και τους μισθούς των φτωχών, για να γίνουν πλουσιότεροι οι τοκογλύφοι του Πλανήτη.
Αυτό ήταν ένα πρόβλημα, το οποίο το έλυσαν εύκολα. Είχαν τα δεδομένα για να το λύσουν. Είχαν δικό τους άνθρωπο σε απόσταση βολής από την εξουσία. Λίγο βλάκας, λίγο "τσαλακωμένος" από την προηγούμενη ήττα του, αλλά δικός τους άνθρωπος. Αφού πλήρωσαν όλους τους Πακιστανούς και τους Αφγανούς να τον αναδείξουν αρχηγό του κόμματος του ΠΑΣΟΚ, στη συνέχεια τον έβαλαν στην "κούρσα" της διεκδίκησης της πρωθυπουργίας. Με ψέματα και υποσχέσεις, που ξεπερνούν κάθε προηγούμενο πολιτικής αθλιότητας, τον έχρισαν "νικητή".
Αυτόν τον "νικητή" με συντονισμένες ενέργειες τον έβαλαν να προδώσει την Ελλάδα. Αυτοί, δηλαδή, μαζί με τον προδότη έβαλαν την Ελλάδα στον "μονόδρομο", που οδηγούσε στο ΔΝΤ. Στο ΔΝΤ, το οποίο θα μετέτρεπε τα πέτσινα ομόλογα σε πραγματικά δάνεια. Το ζητούμενο, δηλαδή, ήταν να οδηγήσουν με τον Εβραίο Γιωργάκη την Ελλάδα στο "σφαγείο" του ΔΝΤ του Εβραίου Στρος Καν. Για να το πετύχουν όμως αυτό, έπρεπε να οδηγήσουν την Ελλάδα στην "ασφυξία". Αυτό ήταν λίγο δύσκολο, γιατί η Ελλάδα δεν ήταν η μοναδική περίπτωση υπερχρεωμένης χώρας. Δεν διέφερε και πολύ από την Ιρλανδία ή την Πορτογαλία ή την Ισπανία. Δεν διέφερε καν από τις ΗΠΑ ή από τη Βρετανία και την Ιαπωνία.
Είχαν ανάγκη δηλαδή την εσωτερική προδοσία, για να την οδηγήσουν στο ΔΝΤ. Είχαν ανάγκη τον δικό τους υπερπολύτιμο Εβραίο, που την κυβερνούσε. Αυτόν, ο οποίος θα πρόδιδε την Ελλάδα στους Εβραίους τοκογλύφους. Τι έκαναν; "Έβγαλαν" μόνοι τους την Ελλάδα από την αγορά των ομολόγων. Την έβγαλαν λίγες ημέρες πριν τη λήξη ενός μεγάλου ομολόγου, για να προκαλέσουν πανικό και να την απειλήσουν δήθεν με χρεοκοπία. Δεν την έβγαλαν νωρίτερα, γιατί η Ελλάδα μπορούσε να δανειστεί και ο πρωθυπουργός της "αρνούνταν", γιατί "είχε" χρήματα. Ο πρωθυπουργός της, ο οποίος "δεν είδε" ότι μέσα από την Τράπεζα της Ελλάδας κάποιοι έκαναν ζημιά στα ελληνικά ομόλογα. Ο πρωθυπουργός της, ο οποίος "φούσκωσε" με τη βοήθεια της Τράπεζας της Ελλάδας το δημοσιονομικό έλλειμμα.
Αυτό ήταν. Υπήρχε πλέον η δικαιολογία για τους τοκογλύφους να μην δανείζουν στην Ελλάδα και να την εμφανίζουν σαν χρεοκοπημένη. Με ένα "τεράστιο" δημόσιο έλλειμμα και με τα ομόλογά της να χάνουν καθημερινά αξία, δεν μπορούσε να δανειστεί. Οι Εβραίοι τοκογλύφοι πήραν τη "σκυτάλη" από τον Εβραίο πρωθυπουργό της Ελλάδας. Οι εβραϊκές εταιρείες αξιολόγησης "υποβάθμιζαν" καθημερινά την Ελλάδα. Τα εβραϊκά ΜΜΕ την "έθαβαν" καθημερινά στο παγκόσμιο ακροατήριο. Κάποια από αυτά τής έδειχναν και το "δάκτυλο". Η Ελλάδα είχε γίνει ο περίγελος των γύφτων της ανθρώπινης ιστορίας. Ο περίγελος των μαστροπών και των τοκογλύφων της ανθρώπινης ιστορίας.
Από εκεί και πέρα τα πράγματα εξελίχθηκαν ραγδαία. Ο Εβραίος Τρισέ ξεκίνησε το παιχνίδι του πολέμου, λέγοντας ότι η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα δεν θα ξαναγοράσει ελληνικά ομόλογα. Οι κερδοσκόποι, εξαιτίας αυτής της δήλωσης και των δικών τους υποβαθμίσεων της ελληνικής οικονομίας, οδήγησαν την Ελλάδα στην ασφυξία. Την οδήγησαν λίγο πριν τη λήξη ενός μεγάλου δεκαετούς ομολόγου του Σημίτη. Τότε και με τρομοκράτηση του ελληνικού λαού, τον οδήγησαν στο ΔΝΤ. Η Ελλάδα "υποτάχθηκε" στο ΔΝΤ. Οι Εβραίοι του ΔΝΤ δανείζονται χρήματα, για να ξεπληρώσουν τους Εβραίους τοκογλύφους, υποθηκεύοντας το μέλλον των Ελλήνων. Στο μεταξύ ο Εβραίος Πρωθυπουργός της Ελλάδας "συνεδριάζει" στη Σύμη. Όταν δεν κάνει διακοπές, κατηγορεί τους προηγούμενους. Το γνωστό παραμύθι.
Ο αναγνώστης αρχίζει πλέον κι αντιλαμβάνεται τον λόγο που μιλάμε για Μοσάντ. Όλο αυτό το εβραϊκό παιχνίδι δεν θα μπορούσε να παιχθεί χωρίς τον προδότη Γιωργάκη. Τον άνθρωπο, ο οποίος είναι εκτεθειμένος στον κίνδυνο όσο κανένας άλλος ομοεθνής του. Τον πολύτιμο γι' αυτούς άνθρωπο, ο οποίος θα δώσει πάνω από 200 δις στους σιωνιστές. Δις, τα οποία σε άλλη περίπτωση θα έπρεπε να τα θεωρούν χαμένα. Αυτό το ποσό καθιστά τον Γιωργάκη τον πιο πολύτιμο Εβραίο στον κόσμο. Αυτό το εισπρακτικό του επίτευγμα είναι βέβαιον ότι θα του αποδώσει τεράστιο πλούτο από τα ποσοστά που του αντιστοιχούν. Τα ποσοστά, που είναι λογικά στην πιάτσα. Οι Εβραίοι θα κονομήσουν για άλλη μια φορά χάρη σε έναν συμπατριώτη τους, ο οποίος πρόδωσε αυτούς, που ανέλαβε ν' αντιπροσωπεύσει. Οι Εβραίοι θα κονομήσουν και θα έχουν να πληρώσουν και τη διαβόητη Μοσάντ, η οποία τους επιτρέπει να επιχειρούν εγκλήματα εναντίον ολόκληρων κρατών και λαών.
Από αυτήν την αίσθηση της ασφάλειας πηγάζει το θράσος ενός "εκκωφαντικά" κουτού και δειλού ανθρώπου, όπως είναι ο Giorgo. Αισθάνεται ασφαλής και παντοδύναμος κάτω από την ασπίδα της Μοσάντ των πραγματικών ομοεθνών του. Μιλάει με τη σιγουριά του γνώστη και όχι με την ανασφάλεια του κουτού, γιατί απλούστατα "διαβάζει" σιωνιστικές εντολές. Κινείται με τη σιγουριά του γενναίου και όχι με την ανασφάλεια του δειλού, γιατί απλούστατα προστατεύεται από σιωνιστικές "κάνες". Δεν φοβάται να προδώσει έναν ολόκληρο λαό, γιατί έχει εξασφαλισμένη την προστασία του από έναν άλλο λαό, τον οποίον "πιστεύει" και "εμπιστεύεται" πιο πολύ απ' ό,τι τον ελληνικό. Δεν φοβάται μήπως εγκλωβιστεί στη χώρα, γιατί έχει εξασφαλισμένη τη διαφυγή του από αυτήν.
Στις επιχειρησιακές ανάγκες της συγκεκριμένης υπηρεσίας ψάχνουμε τις εξηγήσεις για πολλά από τα "ιδιόμορφα" που χαρακτηρίζουν την πρωθυπουργική του θητεία. Δεν μας παραξενεύει ότι ο Εβραίος Γιώργος έκανε την ανακοίνωση για την νέα "κατοχή" της χώρας από το Καστελόριζο. Το Καστελόριζο δεν είναι απλά το πιο απομακρυσμένο νησί της Ελλάδας. Το Καστελόριζο είναι το πλησιέστερο στο Ισραήλ ελληνικό νησί. Δεν μας παραξενεύει επίσης ότι σε όλο το κρίσιμο διάστημα, κατά το οποίο περίμεναν λαϊκή αντίδραση, ο Πρωθυπουργός ταξίδευε σε όλο τον κόσμο. Ήταν πιο εύκολο και πιο διακριτικό για τη Μοσάντ να τον προστατεύει εκτός Ελλάδας.
Τα ταξίδια όμως στο εξωτερικό είχαν και άλλο λόγο που έγιναν και όχι μόνον την ασφάλεια. Για λόγους που αφορούν τη μελλοντική του ασφάλεια έκανε αυτά τα ταξίδια. Για λόγους που αφορούν το μέλλον, το οποίο θ' ακολουθήσει μετά την "πετυχημένη" πρωθυπουργική καριέρα του. Για λόγους που ίσως να τον αναγκάσουν να κατοικεί εκτός Ελλάδας. Γιατί υπάρχουν λόγοι ασφάλειας στην προσπάθειά του να "χτίσει" τη διεθνή του "καριέρα"; Για να εξασφαλίσει ως άτομο —και με τη βοήθεια βέβαια των εβραϊκής ιδιοκτησίας διεθνών μέσων μαζικής ενημέρωσης— την παγκόσμια συμπάθεια εις βάρος του λαού του. Εις βάρος του λαού, τον οποίον πρόδωσε για χρήματα. Αυτό είναι το ζητούμενο. Εν μέσω μιας παγκόσμιας και πρωτοφανούς δυσφημιστικής εκστρατείας εις βάρος των Ελλήνων ο Giorgo παριστάνει το καλό "παιδί". Το καλό "παιδί", το οποίο —"ανύποπτο" και "απονήρευτο" όπως ήταν— ανέλαβε την εξουσία επάνω σε έναν "κακό" λαό.
Έναν λαό, τον οποίο όλοι μαζί οι σιωνιστές προσπαθούν να "εγκλωβίσουν" στην αποπληρωμή των ανύπαρκτων χρεών, βάζοντας τον "καλό" Πρωθυπουργό του να "βεβαιώνει" τους πάντες ότι θα πάρουν πίσω τα χρήματά τους μέχρι δεκάρας. Τους πάντες, τους οποίους —μέσω του ΔΝΤ— θα μετατρέψει ο ίδιος σε δανειστές μας, προκειμένου να ξεπληρωθούν μέχρι δεκάρας οι Εβραίοι τοκογλύφοι. Άρα; Άρα, αν δεν συμβεί αυτό, θα φταίει ο "κακός" λαός και όχι ο "καλός" Πρωθυπουργός. Αν αύριο-μεθαύριο κατηγορηθεί ο Giorgo για οτιδήποτε, αυτές θα είναι οι "άδικες" κατηγορίες ενός "κακού" λαού, ο οποίος δεν ήθελε να πληρώσει τις υποχρεώσεις του, όπως ήθελε ο "καλός" Πρωθυπουργός.
Αυτό το "κοντράστ" ιδιοτήτων είναι αυτό, το οποίο θα του εξασφαλίσει τη μελλοντική επιβίωση στον Πλανήτη, ακόμα και στην περίπτωση που θ' αναγκαστεί να εγκαταλείψει τη χώρα με τη βία. Να μην αναγκαστεί ν' αναζητά κάποια τριτοκοσμική χώρα για να επιβιώσει σαν τον Ίντι Αμίν και άλλους προδότες ή δικτάτορες. Να μην "εγκλωβιστεί" στο Ισραήλ και δεν μπορεί να ταξιδεύσει στον υπόλοιπο κόσμο, όπως έπαθε ο ομοεθνής και συνάδερφός του Εβραίος Βλαντιμίρ Γκουσίνσκι, που λεηλάτησε τη Ρωσία και τώρα διώκεται από αυτήν. Να μπορεί να καταφύγει στις αγαπημένες του ΗΠΑ, όπως κατέφυγαν όμοιοί του προδότες και δικτάτορες στη Βρετανία κατά το παρελθόν. Αυτό είναι το ζητούμενο. Να υπάρχει υποδομή προπαγάνδας και επιχειρημάτων, για να μπορούν οι ΗΠΑ ακόμα και ν' αρνούνται την έκδοσή του σε μια σύμμαχο χώρα, χωρίς να προκαλούνται διεθνείς αντιδράσεις.
Αυτό είναι το ζητούμενο. Ακόμα κι αν ανατραπεί και διαφύγει με τα μέσα των προστατών του, να μπορεί να επιβιώσει στις "αυλές" τους. Σε μια τέτοια περίπτωση θα δικαιολογείται να ζητήσει "άσυλο" τόσο για τον εαυτό του όσο και για την οικογένειά του. Θα μπορεί όχι απλά να διαφύγει στο εξωτερικό, αλλά να ζήσει νόμιμα σαν φυγάς σε μια ανεπτυγμένη χώρα. Ως Εβραίος θα δικαιολογεί ακόμα και την επίσημη προστασία της Μοσάντ, εφόσον έναν τέτοιο "καλό" άνθρωπο θα μπορούν να τον προστατεύουν οι "καλοί" ομοεθνείς του από τους "κακούς" και "αχάριστους" Έλληνες. Αυτός θα είναι πάντα ο "καλός" πολιτικός, που είχε την "ατυχία" να ηγείται ενός "κακού" λαού, ο οποίος είχε την "αθλιότητα" να μην θέλει να φερθεί "τίμια" απέναντι στους "δανειστές" του. Το καλό "παιδί" με το ποδήλατο και τους κουραμπιέδες, το οποίο έπεσε θύμα ενός λαού κλεφτών και απατεώνων.
Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο συμφερόντων κινείται ολόκληρο το εβραϊκό κύκλωμα παγκοσμίως. Οι Εβραίοι τοκογλύφοι δεν αφήνουν να "πέσουν" τα Spreds των ελληνικών ομολόγων, ακόμα και τώρα που η Ελλάδα —λόγω ΔΝΤ— βρίσκεται εκτός αγοράς, μόνο και μόνο για να μην "μπαίνουν" ιδέες στους Έλληνες για έξοδο από αυτό. Τα εβραϊκά ΜΜΕ διαβάλουν και κατηγορούν τον ελληνικό λαό διαρκώς με στόχο να τον απομονώσουν. Τον παρουσιάζουν παντού στον κόσμο σαν "απατεώνα", προκειμένου να του στερήσουν τις συμπάθειες και άρα τους πιθανούς συμμάχους σε περίπτωση που θα θελήσει ν' αντιδράσει. Το εβραϊκό ΔΝΤ "εφεύρε" τον μεικτό μηχανισμό στήριξης, εξυπηρετώντας την ανάγκη των Εβραίων τοκογλύφων να εξασφαλίσουν ευρωπαίους συνενόχους στη λεηλασία της Ελλάδας.
Η οικογένεια Παπανδρέου είναι η πρώτη από τις τρεις οικογένειες των "εθνοπατέρων" της μεταπολίτευσης, η οποία αποτίμησε το μερίδιο ιδιοκτησίας της στη χώρα μας και την πούλησε. Η οικογένεια των Αμερικανών, οι οποίοι θα πληρωθούν και θα φύγουν από τη χώρα, παραδίδοντάς την σε νέους ιδιοκτήτες. Είναι βέβαιο ότι αυτό έγινε. Γι' αυτόν τον λόγο βιάζονταν να πάρουν άρον-άρον την εξουσία χωρίς κανέναν όρο και προδιαγραφή. Γνώριζαν ότι μόνον μέσω της εξουσίας θα μπορούσαν να πετύχουν τη "μεταπώληση" του μεριδίου τους …Ό,τι προλάβουν και για όσο προλαβαίνουν. Μέχρι και ο "διανοούμενος" της οικογένειας ανέλαβε να κάνει επαφές για το "συμφέρον" της Ελλάδας. Επιζήμιες επαφές με διεθνή λαμόγια και εμπόρους όπλων. Να βγάλει κι αυτός το "μεροκάματο" δίπλα στον αδερφό.
Όμως, λογαριάζουν χωρίς τον "νοικοκύρη". Όχι μόνον αυτοί οι συγκεκριμένοι βλάκες και παντελώς ασήμαντοι Εβραίοι. Το ίδιο ισχύει και γι' αυτούς που βρίσκονται από πίσω τους. Τους ομοεθνείς τους, οι οποίοι παριστάνουν τους έξυπνους και τους ισχυρούς. Όλοι τους λογαριάζουν χωρίς τον "νοικοκύρη". Αλήθεια το λέμε αυτό. Ορκιζόμαστε γι' αυτό. Ο "νοικοκύρης" τούς έχει πάρει χαμπάρι. Γνωρίζει τι κάνουν και πώς το κάνουν. Γνωρίζει ποια είναι τα ισχυρά τους σημεία και ποια τα αδύνατά τους σημεία. Είναι θέμα χρόνου να πέσουν οι πρώτες καρπαζιές. Καρπαζιές, που ματώνουν σάρκες και σπάνε κόκαλα. Αυτά πρέπει να τα γνωρίζουν οι Εβραίοι, γιατί θα τα αντιμετωπίσουν σύντομα.
Οι Εβραίοι, οι οποίοι θεωρητικά μόνον είναι πλούσιοι. Θεωρητικά είναι το πιο πλούσιο έθνος στον κόσμο. Είναι τέτοιοι μόνον για όσο διάστημα οι λαοί δεν καταλαβαίνουν το παιχνίδι τους με τα ομόλογα. Το σύνολο του πλούτου τους είναι "αποτυπωμένο" στα ομόλογα όλων των κρατών. Στην πραγματικότητα αυτός ο πλούτος δεν υπάρχει, αν δεν πληρώσουν τα ομόλογα οι λαοί. Αν το καταλάβουν αυτό οι λαοί και τους "φεσώσουν", δεν έχουν τίποτε. Το "φέσι" δεν θα το γλιτώσουν με τίποτε. Δεν θα το γλιτώσουν, γιατί θα τους το "κεράσουν" οι προαιώνιοι εχθροί τους. Οι μισητοί γι' αυτούς Έλληνες. Αυτοί, τους οποίους νομίζουν ότι ελέγχουν με τον βλάκα.
θα το φάνε το "φέσι" σίγουρα, γιατί οι Έλληνες θα φροντίσουν να ενημερώσουν τον Πλανήτη γι' αυτό. Το "φέσι" θα το φάνε και να δούμε πού θα κρυφθούν, όταν οι λαοί καταλάβουν ότι τους πρόδωσαν. Όταν ειδικά οι λαοί, που είχαν την ατυχή έμπνευση να συνεργαστούν μαζί τους, αντιληφθούν ότι τους πούλησαν. Όταν οι Αμερικανοί καταλάβουν ποιος διέλυσε το κράτος τους και τους φόρτωσε με δεκάδες τρις χρέος. Όταν οι Γερμανοί καταλάβουν ότι είναι απόλυτα υποδουλωμένοι στους γύφτους. Τότε δεν θα φτάνει η Μοστάντ για την ασφάλειά τους. Η συμμορία θα τελειώσει την πορεία της όπως ακριβώς την ξεκίνησε …Στο μέσον της ερήμου.


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ

«ΑΡΓΩ» το… Αρχαίο Διαστημόπλοιο

Η αρχαία Ελληνική μυθολογία δεν αποτελείται από μυθεύματα, αλλά περιέχει πραγματικά γεγονότα τα οποία σήμερα, ύστερα από τα τεχνολογικά επιτεύγματα των τελευταίων δεκαετιών, γίνονται κατανοητά και παίρνουν τις αληθινές τους διαστάσεις.

Τυπικό παράδειγμα αυτού του τρόπου αποκρυπτογράφησης της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας αποτελεί η Αργώ, που, όπως αναφέρεται στη Μυθολογία, ήταν ένα πλοίο. Όμως, όπως θα διαφανεί από τα στοιχεία που θα παρατεθούν παρακάτω, η Αργώ ουσιαστικά ήταν ένα διαστημόπλοιο…

Η Αθηνά εκπονεί τα σχέδια για την κατασκευή της Αργούς και επιβλέπει και βοηθάει στην κατασκευή της από τον Αργό, Η Αθηνά ανήκει στους δώδεκα Ολύμπιους «θεούς», οι οποίοι ήταν μια εξωγήινη αποστολή που κατήλθε στον πλανήτη μας για εκπολιτιστικούς λόγους.

Η εξωγήινη καταγωγή της Αθηνάς κρυπτογραφείται στον παρακάτω μύθο, ο οποίος δεν είναι ευρύτατα γνωστός και προέρχεται από την Κρήτη. Σύμφωνα λοιπόν με αυτόν το μύθο, ο Δίας χτύπησε ένα σύννεφο από το οποίο εξήλθε η Αθηνά.

Όμως, σήμερα, έπειτα από έρευνες πενήντα ετών κι από αναφορές ανθρώπων οι οποίοι παρέστησαν μάρτυρες θεάσεων UFO, γνωρίζουμε ότι ένας από τους τύπους των UFO είναι αυτός που έχει μορφή σύννεφου.







Η κατασκευή της Αργούς έγινε από το ιερό ξύλο της βελανιδιάς που ήταν ανθεκτικό τόσο στο νερό όσο και στη φωτιά. Η τοποθεσία στην οποία καυασκευάστηκε είναι ο Παγασές που βρίσκεται κοντά στο λόφο Γορίτσα στο Βόλο, όπου έχουν αναφερθεί ανεξήγητες εξαφανίσεις ανθρώπων και θεάσεις UFO. Σε αυτόν το λόφο ο μαγνητισμός πάντα είναι έντονος.

Όμως, το πιο σημαντικό είναι ότι στην κορυφή του υπάρχει ένα κτίσμα το οποίο έχει δυο ανάστροφα έψιλον, που απέχουν ελάχιστα μεταξύ τους, και στη μέση τα ενώνει μια οριζόντια γραμμή την οποία διέρχεται στη μέση μια κάθετη γραμμή. Αυτό το σύμβολο δεν είναι τυχαίο, γιατί, σύμφωνα με μαρτυρίες από διαφορετικά σημεία του πλανήτη μας, αυτό το σύμβολο υπάρχει πάνω σε σύγχρονα UFO.







Η τελευταία αναφορά σχεακά με αυτό το σύμβολο προέρχειαι από τη Ρωσία στις 27/9/1989 και μεταδόδηκε από επίσημο πρακτορείο ειδήσεων το γνωστό αμερικανικό τηλεοπτικό κανάλι CΝΝ κι αναφέρδηκε μετέπειτα σε έγκυρα ερευνητικά περιοδικά ότι αυτό το UFO είχε στη μια πλευρά του ένα έμβλημα, το οποίο, όπως το περιέγραφαν, ήταν όμοιο μ’ εκείνο του Βόλου.

Το πλήρωμα της Αργούς ήταν επίλεκτο, αφού συμμετείχαν σε αυτό ημίθεοι και ήρωες, από τους οποίους ορισμένοι είχαν θεϊκές ικανότητες. Ενδεικτικά αναφέρω τον Λυγκέα, για τον οποίο ο Ορφέας αναφέρει στα Αργοναυτικά τα παρακάτω: «Ο Λυγκέας, μόνος αυτός απ’ όλους τους ανθρώπους, έβλεπε με μάτια διαπεραστικά τα πλέον απομακρυσμένα βάθη του αιθέρα και της θάλασσας και τα βάραθρα του Πλούτωνα που ζει κάτω από τη Γη».

Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Λυγκέας, όπως οι γονείς του κι ο αδελφός του, είχε μυηθεί στα Ελευσίνια Μυστήρια, τα οποία ουσιαστικά παρείχαν ανεκτίμητες γνώσεις, τις οποίες δεν έπρεπε να ξέρουν οι απλοί άνθρωποι.

Πιστεύετε ότι ένα μέρος αυτών των γνώσεων αφορούσε και ανώτερα τεχνολογικά επιτεύγματα που εκείνη την εποχή θα τα δεωρούσαν μαγικά. Επομένως, ο Λυγκέας θα χρησιμοποιούσε κάποια συσκευή, η οποία με τις ειδικές ακτίνες που διέθετε μπορούσε να εισχωρεί παντού και να βλέπει τα πάντα, όπως σήμερα διαδέτουμε τις ακτίνες Χ για να ακτινογραφούμε το ανθρώπινο σώμα.

Επίσης, συμμετείχε ο θεϊκός Ορφέας, ο οποίος γοήτευσε με τη λύρα του ακόμα και τα τέρατα του Άδη (όπου είχε κατεβεί, για να φέρει πίσω την αγαπημένη του σύζυγο Ευρυδίκη) καθώς και τους χθόνιους θεούς.

Είναι αξιοσημείωτο πως, όταν κόλλησε στη Γη η Αργώ, ο Ορφέας έπαιξε τη λύρα του και με παλμικές κινήσεις που προκαλούσε, μετέβαλε τη μοριακή δομή της Αργούς, με αποτέλεσμα να μειώνεται το βάρος της και να καθίσταται ικανή να υπερνικήσει τη δύναμη της βαρύτητας.

Αλλα επίλεκτα μέλη της Αργούς ήταν ο Καλάις και ο Ζήτης, οι οποίοι είχαν την ικανότητα να πετούν με τα υποπόδια που φορούσαν (και προφανώς ήταν πτηπκές μηχανές). Εδώ υπενθυμίζουμε την πτητική μηχανή Jetpac που χρησιμοποιούν ειδικοί Αμερικανοί κομάντος. Ακόμα συμμετείχαν οι Διόσκουροι, δηλαδή ο Κάστορας και ο Πολυδεύκης, οι οποίοι ήταν υιοί του Δία και της Λήδας, και είχαν κι αυτοί την ικανότητα να πετάνε. Επίσης, ο Αγκαίος (σημ. xgrt: Γιος του Ποσειδώνα και της Αστυπάλαιας,) γνώριζε τις πορείες των άστρων στον ουρανό και τις τροχιές των πλανητών.

Οι πιο γνωστοί κυβερνήτες της Αργούς ήταν ο Ηρακλής, ο Ιάσονας, ο Αργός, ο Τίφυς, ο Αγκαίος, ο Κάναπος.

Σχετικά με το σχήμα της Αργούς, όπως διαφαίνεται από τους παρακάτω στίχους, ήταν κυρτό κι από τα δύο μέρη και εξωτερικά είχε ένα «τοίχωμα» το οποίο έπρεπε να περάσουν οι Αργοναύτες, για να εισέλθουν στο εσωτερικό του πλοίου που ήταν κοίλο·.

«Ούτε υπάρχει λιμάνι ως καταφύγιο των αμφικύρτων πλοίων» (Ορφικά, στ. 1188-1217). «Αφού εβάδιζαν υπεράνω από το τοίχωμα του πλοίου» (Ορφικά, στ. 612-642), «ταχέως έπειτα οι Μινύαι εισήλθαν ένοπλοι εις το κοίλον» (Ορφικά, στ. 500-528).

Το τελευταίο κομμάτι που τοποθετήθηκε πάνω στην Αργώ ήταν ένα ξύλο που έφερε η Αθηνά από τη Δωδώνη, το οποίο «μιλούσε» κι οδηγούσε τους Αργοναύτες στη σωστή πορεία. Όπως γράφει ο αρχαίος συγγραφέας Απολλώνιος ο Ρόδιος σιο έργο του Αργοναυιικά, «στην πλώρη της Αργούς έβαλε η Αθηνά ένα ξύλο από δρυ της Δωδώνης, το οποίο μιλούσε ανθρώπινα».

Η Αργώ «φώναξε» και είπε ότι δεν μπορεί να κρατήσει άλλο το βάρος του Ηρακλή. Αυτό το «κυβερνητικό» ξύλο όχι μόνο μιλούσε, αλλά έδινε και διάφορες εντολές στους Αργοναύτες. «Η Αργώ μίλησε και είπε στους Αργοναύτες ότι δεν θα σταματήσει η οργή του Δία για ίο φόνο του Άψυρτου, του αδελφού της Μήδειας τόν οποίο κομμάτιασε η ίδια και πετούσε τα κομμάτια του στη θάλασσα για να καθυστερήσει την καταδίωξη του πατέρα της, αν δεν πάνε στην Αισονία κι εκεί καθαριστούν από το φόνο από την Κίρκη».

Αλλά και οι Αργοναύτες μιλούσαν μαζί της, όπως ο Ορφέας, ο οποίος της λέει: «Και τώρα, Αργώ, άκουσε τη δική μου φωνή όπως την άκουσες προηγουμένως». Σε μια άλλη περίπτωση αναφέρεται ότι μίλησε η Αργώ και είπε τα παρακάτω:

«Ω, εγώ η δυστυχισμένη, μακάρι να είχα συντριβεί και καταστραφεί σιις Κυανές Πέτρες και στην τρικυμία του Ευξείνου Πόντου. Παρά που τώρα άδοξη μεταφέρω την πασίγνωστη άγνοια των βασιλέων. Επειδή τώρα η αιώνια Ερινύα μας παρακολουθεί από πίσω ως τιμωρούς του συγγενικού αίματος του αποθανόντος Αψύρτου.

Επέρχεται δε η μία συμφορά πάνω στην άλλη. Διότι τώρα θα κινδυνεύσω να περιέλδω σε άθλια κι οδυνηρή δυστυχία, εάν πλησιάσω στις Ιερνίδες Νήσους, εάν βεβαίως, αφού παρακάμψετε τα Ιερά Ακρωτήρια, δε φδάσειε στον κόλπο εσωτερικά της ξηράς και της απέραντης θάλασσας, κι εγώ φθάσω έξω στο Ατλαντικό Πέλαγος. Αφού είπε (η Αργώ) αυτά, σταμάτησε να μιλά…» (στ. 1160-1188).

Υπάρχουν κι άλλα σημεία στα Αργοναυτικά, τα οποία μας παρέχουν την ένδειξη ότι αυτό το ξύλο πρέπει να ήταν ένα είδος ασύρματης επικοινωνίας μεταξύ των Αργοναυτών και της Αθηνάς ή των άλλων Oλύμπιων «θεών», οι οποίοι τους καθοδηγούσαν όποτε χρειάζονταν τη βοήθειά τους.

Η άποψη ότι η Αργώ ήταν διαστημόπλοιο τεκμηριώνεται περισσότερο από τους παρακάτω στίχους που ουσιαστικά αναφέρουν ότι «πετούσε»: «Οι Άλπεις έχουν εκτεταμένη αιχμήν, επικάθηται δε πάντοτε εκεί ομίχλη. Από δω ξεκινήσαντες βιαστικά…» (Ορφικά, στίχοι 1131-1136). «Τούτον, τον Κάνθο τον Αβαντιώτη κατενίκησεν η μοίρα, και η ανάγκη του επέβαλε να αποθάνει υπεράνω (πάνω από) της Λιβύης» (Ορφικά, στίχοι 118-131).

Δευτέρα, 4 Μαΐου 2015

Η κομμουνιστική φυλή (Στρατής Μυριβήλης)

σχόλιο Α.Α : Χωρίς διάθεση αντιδικίας με κανέναν... Αλλά επειδή ο καιρός για τις αυταπάτες πέρασε... Κι έρχεται η ώρα του λογαριασμού για όλους μας... Κι όλα αυτά που λέει εδώ ο ποιητής ξαναζούν στην ουσία τους...

Όποιος διαφωνεί, να'ναι καλά και να κάνει το καλό όπως μπορεί εκείνος... Κι αυτός, βέβαια, δε χάνει τίποτα να προβληματιστεί λίγο πάνω στο δοκίμιο αυτό.


Κάθε φορά που μια μεγάλη χαρά, ή μια θλίψη έρχεται να συνταράξει ως τις εθνικές του ρίζες έναν λαό, τα άτομα που τον αποτελούν αισθάνονται τη βιολογική ανάγκη να συμπλησιαστούν και να συνειδητοποιήσουν όσο περισσότερο μπορούν την ομαδική τους αλληλεγγύη. Το ίδιο γίνεται όταν ένας μεγάλος κίνδυνος σταθεί πάνω από το εθνικό σύνολο.
Τότε, κάθε άτομο υπακούει σε μια μυστική, κεντρομόλο δύναμη, που το σπρώχνει να συσπειρωθεί γύρω στην κοινή, την παλιά και αγαπημένη εθνική εστία. Το αποτέλεσμα είναι θαυμαστό. Το απομονωμένο άτομο αισθάνεται τότε μέσα του τη δύναμη της ομογένειας του συνόλου, ο καθένας γίνεται η συνισταμένη όλων των συγκλινουσών θελήσεων. Μπορεί τώρα πια να δεχτεί κατάστηθα όλη τη χαρά και όλη τη θλίψη της ομάδας. Μπορεί ο καθένας να αντικρίσει τη φοβέρα του κινδύνου με όλη την τρομερή δύναμη των ενωμένων συνειδήσεων.
Κάθε φορά που το Γένος σύσσωμο αισθάνεται αυτό το θαύμα, νοιώθει συγχρόνως πως καμμιά υλική δύναμη δεν μπορεί να το καταπονέσει και να το βάλει κάτω. Αυτό το ξέρουν καλά -καλύτερα από μας- όλοι οι εχθροί που κατά καιρούς επιχείρησαν να εξαφανίσουν την ελληνική φυλή που στέκεται πεισματικά ριζωμένη πάνω σε τούτον τον βράχο σαν τα δυνατά πουρνάρια επί τριάντα αιώνες. Οι παλιοί κατακτητές το ήξεραν από διαίσθηση. Οι σημερινοί το ξέρουν επιστημονικά. Γι’ αυτό και εφαρμόζουν για την υποταγή των λαών ολόκληρο σύστημα μιας ψυχοτεχνικής, σατανικά σοφής, μελετημένης και πειραματισμένης επί χρόνια μέσα στα μυστικά εργαστήρια της ψυχολογίας των λαϊκών μαζών. Και γι’ αυτό οι επιθέσεις τους εκδηλώνονται με λύσσα και μανία ενάντια σε όλους εκείνους τους παράγοντες που αποτελούν τους συνδετικούς κρίκους για την εθνική μας ενότητα…
Γνήσιος κομμουνιστής, είναι εκείνος που θα μπορέσει, κάτω από μια σοφή, βαθιά ψυχολογημένη και επίμονη κατηχητική καθοδήγηση, να σκοτώσει μέσα του, όλα αυτά τα λογικά και συναισθηματικά στοιχεία, που αποτελούν την ιδιομορφία του εθνικού πολιτισμού μας… Όταν αυτό κατορθωθεί, όταν η εθνική σημαία από σύμβολο ενότητας φτάσει να μεταβληθεί σε παλιοκούρελο μέσα στη συνείδηση του κατηχουμένου, τότε ο κατηχούμενος είναι ώριμος πια για να χτυπήσει το μαχαίρι στην καρδιά της πατρίδας του…
Ο κομμουνιστής είναι μέλος μιας νέας φυλής, ενός νέου τύπου ανθρώπου, όπως ακριβώς ήταν ο ναζί. Η νέα αυτή φυλή κατασκευάζεται σαν ένα είδος κουρελλά, από τα ρετάλια όλων των φυλών, όλων των λαών, όλων των εθνών. Η δύναμη που κινεί τη σατανική μηχανή του είναι το μίσος. Ο κομμουνιστής, για να προχωρήσει πρέπει να μάθει να μη λυπάται τον άνθρωπο. Για να γίνει αυτό πρέπει να πιστέψει πως το έγκλημα, η ψευτιά, η λεηλασία, η εκπόρνευση, η κλεψιά, ο βιασμός, δεν είναι πια κακουργήματα μόνο, είναι πράξεις πολιτικές, που επιτρέπονται και επιβάλλονται για έναν πιστό του κόμματος. Πως η ελευθερία του ατόμου είναι εφεύρεση των αστών, και πως η δημοκρατία, που ως τώρα σήμαινε το πολιτικό σύστημα διακυβερνήσεως, σύμφωνα με το οποίο η πλειοψηφία ενός λαού καθόριζε τον τρόπο της ζωής της ολότητας των πολιτών, η δημοκρατία αυτή είναι μέθοδος τυραννίας. Η αληθινή δημοκρατία είναι η δικτατόρευση πάνω στην ολότητα μιας κομματικής μειονότητας συνωμοτικής, οπλισμένης, αποφασισμένης να σφάξει όλους όσους έχουν αντίθετη γνώμη με τη δική της.
Όλη αυτή η τερατώδης παιδαγωγική, στηρίζεται πάνω σε μια βάση μεσσιανικής ευτυχίας. Θα σφάξουμε, θα κάψουμε, θα βασανίσουμε, θα ατιμάσουμε, θα κλέψουμε, θα βιάσουμε για να κατασκευάσουμε τον μελλοντικό Παράδεισο της ανθρωπότητας… Πότε αυτό; Άγνωστο. Κάποτε. Κάτι παρόμοιο ήταν και ο νέος τύπος ανθρώπου, που είχε επιτύχει να κατασκευάσει ο Ναζισμός όσο κρατούσε η δυναστεία του.
Η διαφορά ήταν, πως σ’ εκείνον, η κυριαρχία επάνω στην ανθρωπότητα, που θα ήταν υποδουλωμένη στη «νέα τάξη», δεν στηρίζονταν σ’ ένα κόμμα, αλλά σε μια προνομιούχο φυλή, που πέρασε ολόκληρη μέσα από το κατηχητικό σύστημα ενός κόμματος, και υπέστη «διαφοροποίηση». Δηλαδή έχασε τη συμπόνεση για τον άνθρωπο, και κατάργησε όλες τις βασικές αρχές πάνω στις όποιες στηρίχτηκε η ανθρωπότητα, για να κάμουν τις σχέσεις των ανθρώπων όσο γίνεται πιο ανθρώπινες.
Όταν ένας κατηχούμενος πάθει την κομμουνιστική διαφοροποίηση, είναι πια ώριμος να προδώσει τον τόπο του, τους δικούς του, τους φίλους του, τους γονείς του, κάθε τι που είναι δεμένο με την καρδιά και με το αίσθημα του ανθρώπου. Τότε πια, δεν έχει βούληση για να θέλει. Άλλος, θέλει για λογαριασμό του. Αυτός, απλώς εκτελεί. Δεν έχει δικαίωμα να σκέφτεται και να αποφασίζει. Η σκέψη και ο στοχασμός είναι δικαιώματα του κόμματος. Το κόμμα είναι ο εγκέφαλος και η καρδιά της νέας φυλής των ανθρώπων του Κομμουνισμού.
Δεν υπάρχουν Έλληνες κομμουνιστές. ‘Όταν κανείς γίνει συνειδητός κομμουνιστής παύει να είναι ‘Έλληνας. Γι’ αυτό και το κόμμα λέγεται Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας και όχι Ελληνικό Κομμουνιστικό Κόμμα. ‘Όταν κάποτε καταλάβουν αυτό το απλό και αδιαφιλονίκητο πράγμα τα κράτη, θα αφαιρέσουν αμέσως την εθνική υπηκοότητα από όλα τα άτομα που ανήκουν στη νέα κομμουνιστική φυλή. Όσο δεν το κάνουν, και όσο δεν συγκεντρώνουν όλα αυτά τα άτομα έξω από τα εθνικά σύνορα, και έξω από την εθνική κοινωνία, θα έχουν τον εχθρό μέσα στα τείχη, για να υπονομεύει το φρούριο της ειρηνικής των ζωής από μέσα. Οι δημοκρατίες εξακολουθούν ακόμα να καθοδηγούνται στις πολιτικές πράξεις τους από την κεκτημένη ταχύτητα των προπολεμικών συνθηκών της κοινωνικής ζωής. Δεν τολμούν να κινηθούν αποφασιστικά και εγκαίρως για τη σωτηρία των λαών. Γιατί, επί πολλά χρόνια έζησαν καλλιεργώντας στους πολίτες των τη συνείδηση της ελευθερίας της σκέψεως, που τόσο αίμα χύθηκε για να την κατακτήσουν οι λαοί, και σήμερα έγινε η αδύνατη πλευρά της υπάρξεώς των.
Η κομμουνιστική φυλή το ξέρει αυτό και μεταχειρίζεται τους ελεύθερους θεσμούς των δημοκρατιών, για να καταστρέψει την ελευθερία τους. Με τον ίδιο τρόπο μεταχειρίζεται την ειρηνοφιλία των δημοκρατιών για να καταστρέψει την ειρήνη τους.
Η κομμουνιστική φυλή, ζει μια ζωή τερατώδη, αληθινά, πραγματικά μεταφυσική. Ο κομμουνιστής, ο διαφοροποιημένος πια κομμουνιστής, δεν βλέπει όπως βλέπουν όλοι οι άνθρωποι, δεν ακούει όπως ακούν οι άλλοι, δεν διαβάζει όπως διαβάζουν οι άλλοι. Εκατόν είκοσι χιλιάδες υπολογίζονται οι άοπλοι και αθώοι άνθρωποι που σφάχτηκαν από τους κομμουνιστές της Ελλάδος, από τα χρόνια της Κατοχής ως το 1948. Άνδρες, γυναίκες, παιδιά, κοριτσάκια, βρέφη. Μόνο γιατί επέμειναν να είναι Έλληνες αδιαφοροποίητοι…
Ο Άρης Βελουχιώτης το είχε διακηρύξει αφελέστατα: «Εφτάμισυ εκατομμύρια Έλληνες είναι», είπε σε μια συζήτηση. «Απ’ αυτούς θα μείνουν τρία εκατομμύρια, και πολύ τους είναι». Κάθε αληθινός κομμουνιστής, βρίσκει σήμερα πολύ λογική και φρόνιμη τούτη τη σκέψη εκείνου του ανθρωποφάγου. Ένας ποιητής του κόμματος από την Ήπειρο, του έβγαλε έναν τόμο ποιήματα, που τον εξυμνεί και τον θαυμάζει. Ένας άλλος από τη Μυτιλήνη, έβγαλε άλλον έναν τόμο, όπου λιγώνεται από τη μεγαλοπρέπεια του δεκεμβριανού ανθρωποσφαγείου των άοπλων Αθηναίων, το 1944. Ένας τρίτος αλήτης της λογοτεχνίας, έγραψε τρίτο βιβλίο: «Τον μεγάλο Δεκέμβρη». Είναι τρελοί αυτοί οι άνθρωποι; Όχι. Είναι απλώς κομμουνιστές. Είναι διαφοροποιημένοι πρώην Έλληνες, που τώρα πια ανήκουν στη νέα φυλή…
Τριακόσια δέκα έξι χρόνια είχε ν’ ακουστεί στον τόπο μας η λέξη «παιδομάζωμα», η πιο ανατριχιαστική λέξη που έπλασε ο ελληνικός λαός με το αίμα, με το δάκρυ και με την πιο τρυφερή του σάρκα. Το ανάφερε η ιστορία μονάχα. Με αποτροπιασμό το ανάφερε και η λαογραφία μας με τα τραγούδια-μοιρολόγια, που διασώθηκαν από εκείνο το πανελλήνιο σύθρηνο. Και κατόπιν, σαν ήθελαν πια οι άνθρωποι να χαρακτηρίσουν τη βαρβαρότητα και την αγριότητα κείνης της εποχής, λέγανε: «Την εποχή που γινόταν το παιδομάζωμα». Και εννοούσαν μιαν εποχή άγριας βαρβαρότητας, που οι μητέρες δάκρυζαν αίμα, και οι πατέρες καταριόνταν την ερωτική χαρά του γάμου, που έσπερνε τόση θλίψη και τόσο σπαραγμό μέσα στο σπίτι τους.
Και ήρθε το 1948… Ο κόσμος σ’ αυτό το αναμεταξύ προόδεψε. Υπάρχουν τώρα Διεθνείς Ερυθροί Σταυροί, υπάρχουν σύλλογοι προστασίας των ζώων, που δεν επιτρέπουν καν να κρατάς τα πουλερικά από τα πόδια, με το κεφάλι κρεμασμένο προς τα κάτω, για να μην υποφέρουν από τούτη την αφύσικη στάση. Υπάρχουν διεθνείς οργανώσεις γυναικών, και ορφανοτροφεία και υπουργεία περιθάλψεως. Υπάρχουν νόμοι και δικαστήρια, που προστατεύουν τα παιδιά, ακόμα και από έναν μπάτσο που θα τους δώσει ο γονιός και ο δάσκαλος. Υπάρχουν ακόμα οργανώσεις ευαίσθητων ανθρώπων που έχουν ως μοναδικό σκοπό ν’ αγοράζουν και να ελευθερώνουν από τα κλουβιά τα σκλαβωμένα πουλιά. Τόσο πολύ προόδεψε μέσα σ’ αυτά τα 316 χρόνια η ανθρωπιά, που έγινε νόμος και δικαστήριο. Και έξαφνα ξεσπάει πάνω στην Ευρώπη ο Κομμουνισμός, καταπόδι από τον ομογάλακτο αδελφό του τον Ναζισμό. Και αφού ο Κομμουνισμός στάθηκε ο δάσκαλος και ο οργανωτής του Ναζισμού, και αφού κακούργησε πάνω σε δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους μέσα στον τόπο που γεννήθηκε, ξεχείλισε κατόπι έξω από την ανόσια πηγή του και άπλωσε τα ματωμένα πλοκάμια του πάνω στις γειτονικές χώρες. Όταν ο Ναζισμός είχε ατιμάσει όλη την Ευρώπη και όταν όλη η Ευρώπη έγλειφε τη γερμανική μπότα, βρέθηκε τούτος ο μικρός καταπληκτικός λαός να του σηκώσει κεφάλι. Έσωσε την τιμή του και την ιστορία του. Και πλήρωσε την αξία της τιμής του και της ιστορίας του…
Αλλά ο Κομμουνισμός δεν επιτρέπει την ύπαρξη των ελεύθερων λαών και των ελεύθερων ανθρώπων. Γι’ αυτό συνέχισε το έργο του Ναζισμού. Όσους Έλληνες δεν πρόφτασε να σφάξει ο Γερμανός, ο Βούλγαρος, ο Ιταλός και ο Αλβανός, βάλθηκε να τους σφάξει ο κομμουνιστής. Τρία εκατομμύρια Έλληνες είναι αρκετοί να ζήσουν. Έτσι είχε αποφασίσει ο Άρης Βελουχιώτης, ένας από τους εργολάβους του εξανδραποδισμού της φυλής μας…
Κι εμείς;… Εμείς που αρνηθήκαμε να υποταχθούμε τόσο στον Γερμανό όσο και στον Σλάβο κατακτητή;… Εμείς τι κάνουμε; Τί κάνουμε σαν κράτος; Τι κάνουμε σαν έθνος; Τί κάνουμε σαν εκπρόσωποι του λαού; Τι κάνουμε σαν λόγιοι, σαν επιστήμονες, σαν μέλη ζωντανά του ζωντανού ελληνικού οργανισμού που τεμαχίζεται, που στρεβλώνεται, που μολύνεται, που μαχαιρώνεται και μαγαρίζεται, ως τα πιο ιερά, τα πιο άγιά του άδυτα; Φιλολογία κάνουμε. Και ψηφίσματα κάνουμε, που τα δημοσιεύουμε από βραδίς στις εφημερίδες μας, τα διαβάζουμε το πρωί και κοιμούμαστε με ελαφριά συνείδηση το βράδυ. Αυτό κάνουμε…
Δίνουμε το χέρι σ’ αυτούς που μπήγουν το μαχαίρι στη ράχη των στρατιωτών μας… Και τους βλέπουμε να χύνουν στάλα στάλα το φαρμάκι στην ψυχή των φτωχών, που πεινούν και έχουν στον νου τους μόνο την αδειανή κοιλιά τους. Τους ανεχόμαστε στα σπίτια μας σαν φίλους ιδεολόγους. Τους ανεχόμαστε και τους χειροκροτούμε στα θέατρά μας σαν προπαγανδιστές. Σαν ηθοποιούς και σαν επιθεωρησεογράφους και σαν σκηνοθέτες και σαν ομιλητές ουδετέρων διαλέξεων. Και στα σχολεία μας σαν κρυφοκουκουέδες. Και στις εφημερίδες μας και στα περιοδικά μας σαν συνεργάτες. Και στην Ακαδημία μας σαν ακαδημαϊκούς. Και σ’ όλες τις κρατικές μας υπηρεσίες. Και τους προστατεύουμε σαν βουλευτές. Και τους ενισχύουμε σαν πλούσιοι. Και παίζουμε άνανδρα με μερικές ηχηρές λέξεις που τις ρίχνουν οι κομμουνιστές στους ηλίθιους για δόλωμα και στους προπαγανδιστές τους για δίχτυα: Η δημοκρατία. Και η ελευθερία σκέψεως. Και η αστράτευτη τέχνη. Και ο αγνός ιδεολόγος. Και ο ουδέτερος αριστερός και ο πληρωμένος βιβλιοπώλης που πλασάρει μπροσούρες στους εφήβους. Και το δήθεν φιλολογικό περιοδικό που δημοσιεύει τα έμμετρα εμετά του Ελιάρ για τον «Κόκκινο Δεκέμβρη». Και τις προσφωνήσεις τον γραικύλων ποιητών της Αθήνας προς τον ξένο υβριστή. Όλη αυτή η σαπρία είναι υπό την προστασία μας, τη φανερή και την κρυφή…
Ποιός είναι λοιπόν ο μυστικός αυτός προστάτης των συνοδοιπόρων, των δημοσιογράφων, των λογίων, των υπαλλήλων, που εμποδίζει το χέρι της Ελλάδας να ξετινάξει από πάνω της τα παράσιτα της σιγανής φθοράς;… Ο πολιτευόμενος που ξέχασε πως είναι εθνικός απόστολος και εθνικός αγωνιστής και έγινε επαγγελματίας της Βουλής, και δούλος της συναλλαγής…
Πηγή: Προσαρμοσμένα αποσπάσματα από διάλεξη του Στρατή Μυριβήλη, με πρωτότυπο τίτλο «Ο Κομμουνισμός και το παιδομάζωμα» (1948). 


ellas2.com