Παρασκευή, 23 Αυγούστου 2019

Εχουμε σύμμαχους;;;;;

Εχουμε σύμμαχους;;;;;

ΤΟΙΣ ΕΝ ΘΕΡΜΟΠΥΛΑΙΣ ΘΕΣΠΙΕΥΣΙ ΠΕΣΟΥΣΙ



ΕΠΙΓΡΑΜΜΑ 

Ώ του Κόσμου Πολίτα,
πορεύου, ειπέ και διαλάλει προς πάντας τους Λαούς,
ότι ενθάδε κείνται άνδρες Θεσπιείς επτακόσιοι,
πεπτωκότες υπέρ ελευθέρας Πατρίδος,
ταις εαυτών συνειδήσεσιν εισακούοντες.

Απόδοση:

Πολίτη του Κόσμου,
πήγαινε, να πεις και να διαλαλήσεις σε όλους τους Λαούς,
ότι εδώ είναι θαμμένοι επτακόσιοι στρατιώτες Θεσπιείς,
που έδωσαν τη ζωή τους για ελεύθερη Πατρίδα,
εισακούοντες τις επιταγές της συνείδησής τους.

ΙΣΤΟΡΙΑ

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ: ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ-ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 480 π.Χ

Μετά την προδοσία του Εφιάλτη, οι Σπαρτιάτες υπό τον βασιλέα Λεωνίδα και οι υπόλοιποι Έλληνες ήσαν ουσιαστικά περικυκλωμένοι από τους Πέρσες, οι οποίοι σε αριθμό ήσαν πολλαπλάσιοι των Ελλήνων ( έως 300 χιλιάδες σύμφωνα με σύγχρονες εκτιμήσεις) και η ήττα στην επικείμενη τελική αναμέτρηση στις Θερμοπύλες ήταν αναπόφευκτη.

Τότε ο Λεωνίδας διεμήνυσε στους υπόλοιπους Έλληνες ότι όσοι ήθελαν μπορούσαν να αποχωρήσουν και να αποφύγουν τη μάχη και το θάνατο.

Μεταξύ αυτών που παρέμειναν να πολεμήσουν ήσαν και οι επτακόσιοι Θεσπιείς με επικεφαλής τον Δημόφιλο, οι οποίοι, αν και οι νόμοι της Πατρίδας τους δεν ήσαν τόσο αυστηροί και μπορούσαν να αποχωρήσουν, εν τούτοις εισακούοντες τις επιταγές της συνείδησής τους, παρέμειναν και έπεσαν στο πεδίο της μάχης μέχρις ενός για την ελευθερία της Πατρίδας τους.

Από την άποψη αυτή η απόφαση των Θεσπιέων που είναι ύψιστη από κάθε πλευρά, τους εξυψώνει ακόμη πιό πολύ και θεωρείται από πολλούς ιστορικούς ότι είναι ανώτερη των Σπαρτιατών, των οποίων οι νόμοι της Πατρίδας τους ήσαν αυστηροί ("´Η τάν ή επί τάς δηλαδή, ή θα έλθεις με την ασπίδα,ή θα σε φέρουν πάνω σ´αυτήν) και τους επέβαλαν να παραμείνουν στο πεδίο της μάχης κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και ανεξάρτητα αν η έκβαση της μάχης εκ των προτέρων ήταν γνωστή.

Όλα τα παραπάνω εμπεριέχονται στο περίφημο επίγραμμα του Σιμωνίδη, που είναι χαραγμένο στο μνημείο των τριακοσίων πεσόντων Σπαρτιατών στις Θερμοπύλες:

"Ώ ξείν, αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι".

(Ώ ξένε, να αναγγείλεις στους Λακεδαιμονίους ότι εδώ είμαστε θαμμένοι, μένοντες πιστοί στους νόμους εκείνων).

Υπογραμμίζεται ότι οι Θεσπιές, μια πολύ σπουδαία αρχαία πόλη της Βοιωτίας,κατά την Ρωμαιοκρατία ήταν η μόνη πόλη της Στερεάς Ελλάδος που δεν υποδουλώθηκε στους Ρωμαίους.

Ανέστης Ν.Μωυσιάδης

Καρδιολόγος

Πέμπτη, 22 Αυγούστου 2019

Γιατί ο Πειραιάς λέγεται και «Πόρτο Λεόνε»;

 
Ο Πειραιάς μέχρι την Ελληνική Επανάσταση δεν θύμιζε σε τίποτα το λιμάνι που έγινε τα χρόνια που ακολούθησαν . Να φανταστείτε πως το 1834 μετρούσε 150 κατοίκους, ενώ 40 χρόνια μετά, 22.000. Όταν ξεκίνησε η χρήση των ατμόπλοιων και το λιμάνι της Ερμούπολης άρχισε να παρακμάζει, ο Πειραιάς, έγινε το σπουδαιότερο λιμάνι της χώρας, την δεκαετία του 1910.

Το... 

 
 
 
όνομα «Πόρτο Λεόνε» για το λιμάνι του Πειραιά, εμφανίστηκε το 1318, όταν ο Γενοβέζος Πέτρο Βισκόντι, το ανέφερε έτσι σε έναν χάρτη. Γιατί όμως το είπε έτσι; Το λιμάνι κοσμούσε ένα άγαλμα που αναπαριστούσε τον «Λέοντα της Χαιρώνειας», ένα μαρμάρινο γλυπτό ύψους τριών μέτρων, που ήταν επίσης γνωστό και ως ο «Λέων του Πειραιώς».

Δεν μπορούμε να ξέρουμε πότε ακριβώς τοποθετήθηκε εκεί το άγαλμα, αλλά το πιο πιθανό είναι πως φτιάχτηκε το 2ο μ.Χ. αιώνα. Άλλοι πάλι λένε πως τοποθετήθηκε εκεί μεταξύ 11ου και 15ου αιώνα, από τν μεγάλο δούκα της Αθήνας Γκυ Ντε Λα Ρος. Από τον 14ο αιώνα, αρχίζουν πάντως οι αναφορές για την ύπαρξή του στον μυχό του λιμανιού.Έτσι το λιμάνι του Πειραιά για αιώνες, λεγόταν και «Πόρτο Λεόνε». Η παρουσία του αγάλματος στο λιμάνι τερματίστηκε το 1687. Τότε ο ναύαρχό και δόγης της Βενετίας Φραντσέσκο Μοροζίνι, το άρπαξε ως λάφυρο μαζί με άλλα τρία λιοντάρια μικρότερου μεγέθους. Τα μετέφερε στην Βενετία. Από τότε μέχρι και σήμερα, το πάλαι ποτέ έμβλημα του λιμανιού του Πειραιά που συνδέθηκε τόσο πολύ με το δεύτερο όνομά του, κοσμεί την είσοδο του ναυστάθμου της Βενετίας. Πρόκειται για άλλη μια περίπτωση αρπαγής της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας, σε μια λίστα που είναι μεγαλύτερη από όσο φανταζόμαστε όλοι…

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2019

Για τρίτη θητεία δήμαρχος από την πρώτη Κυριακή με το σαρωτικό 56% ο αγωνιστής της ελληνικότητας της Μακεδονίας Δημήτρης Καμπόσος

Για τρίτη θητεία και από την πρώτη Κυριακή με το σαρωτικό ποσοστό 56% εξελέγη δήμαρχος Άργους – Μυκηνών στις δημοτικές εκλογές της 26ης Μαΐου του 2019 ο Δημήτρης Καμπόσος, ο οποίος είχε πριν από καιρό επισκεφτεί την Κατερίνη και... 




είχε μιλήσει σε εκδήλωση για την ελληνικότητα της Μακεδονίας στην "Εκάβη", καταφερόμενος με σφοδρότητα κατά της συμφωνίας των Πρεσπών και ο οποίος ήταν επίσης ένας εκ των ομιλητών στη μεγάλη συγκέντρωση ενάντια στο ξεπούλημα της Μακεδονίας τον Ιανουάριο του 2019 στο Σύνταγμα των Αθηνών. 

Τα αποτελέσματα των εκλογών:

Συνδυασμός Καμπόσου 56% (23 έδρες)
Συνδυασμός Χειβιδόπουλου 28,15% (12 έδρες)
Συνδυασμός Πανοβράκου 12,27% (5 έδρες)
Συνδυασμός Θεοδοσίου 3,57% (1 έδρα)

Ποιοι πρόδωσαν τον Στήβ Λάλα;Ποιος έδωσε τελικά τον Λάλα στους Aμερικάνους;

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: 
steve lalas

Το κατασκοπευτικό θρίλερ γύρω από την σύλληψη του ελληνοαμερικανού πράκτορα περιέχει πολλά αναπάντητα ερωτήματα.
«Οι πούσ…ες οι Αμερικάνοι, πιάσανε τον Λάλα» μονολογούσε πριν από αρκετά χρόνια, το πρωί της 29ης Απριλίου του 1993 ο ταξίαρχος Αναξαγόρας Σπιτάς, καθοδόν για το περίφημο κτήριο της οδού Κατεχάκη όπου στεγαζόταν η τότε ΚΥΠ. Ο Σπιτάς, αρχηγός στον ευαίσθητο Α’ κλάδο της υπηρεσίας, χειριζόταν όλα τα θέματα κατασκοπίας και συλλογής πληροφοριών και ήταν ο προσωπικός «χειριστής» του ανθρώπου που μέχρι πριν λίγους μήνες ήταν γνωστός με το κωδικό όνομα «Σταύρος». Στο μυαλό του, από εκείνη την ημέρα μέχρι την στιγμή που απεβίωσε το 2003 χτυπημένος από την επάρατη νόσο, εξακολουθούσε να τριγυρνάει το μοιραίο ερώτημα «Ποιος έδωσε τελικά τον Λάλα στους Aμερικάνους»;
Το παζλ του μυστηρίου γύρω από τα πρόσωπα που «έστειλαν» τον καλύτερο στρατολογημένο πράκτορα που είχε η χώρα μας πακέτο στους Αμερικανούς εξακολουθεί να υφίσταται και μάλλον θα περάσουν χρόνια μέχρι να αποκαλυφθεί όλη η αλήθεια. Προς το παρόν περιλαμβάνει μια πρώην υφυπουργό Εξωτερικών, τον μακαρίτη Σπιτά και δύο τουλάχιστον στελέχη της Υπηρεσίας -κύκλοι της υπηρεσίας από εκείνη την εποχή κάνουν λόγο για περισσότερους- οι οποίοι ήταν στρατιωτικοί. Ο ένας μάλιστα υπηρετούσε μέχρι πρότινος στην ΕΥΠ σε πολύ καλή θέση, εξαργυρώνοντας, λένε κάποιοι, τα όσα έπραξε τον Απρίλιο του ’93, τότε που η υπηρεσία βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα μετά από την σύλληψη του Στιβ Λάλα.
Ο «χειριστής»-σφίγγα»
Όσοι γνώρισαν τον Αναξαγόρα Σπιτά κάνουν λόγο για έναν αξιωματικό πληροφοριών ιδιαίτερα έξυπνο που χειρίστηκε ιδανικά μέχρι ενός σημείου τον Σταύρο Λάλα. Από την στιγμή που αποσπάστηκε στην ΚΥΠ με τον βαθμό του ταγματάρχη στον A’ κλάδο έγινε «σφίγγα» σε ό,τι αφορούσε την δουλειά του, όπως θυμούνται συνάδελφοί του. Κάποιοι «φίλοι» του πάντως φρόντισαν γρήγορα να μαθευτεί στο κτήριο της Κατεχάκη ότι ο Σπιτάς ήταν τελευταίος στην τάξη του στην Σχολή Ευελπίδων, δείγμα κι’ αυτό του τι παιζόταν μέσα στις διάφορες φατρίες της τότε Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.
Το 1990 επί κυβέρνησης Μητσοτάκη, όπως μάλιστα λένε κάποιοι, έχοντας στενές σχέσεις με την οικογένεια του επίτιμου, έγινε προϊστάμενος του Α΄ κλάδου και έγινε ο τελευταίος «χειριστής» του Λάλα. Τον συναντούσε πολύ συχνά στο διαμέρισμα- «γραμματοκιβώτιο» που είχε νοικιάσει η υπηρεσία κάπου στου Ζωγράφου, παίρνοντας πάντα ο ίδιος τις απαραίτητες προφυλάξεις. Εκεί πήγαινε ο έλληνας πράκτορας τα σκισμένα έγγραφα που έκλεβε από το κτίριο της αμερικανικής πρεσβείας στην Βασιλίσσης Σοφίας, τον τελευταίο σταθμό της κατασκοπευτικής του δράσης. Μιας δράσης η οποία χάρισε στην Ελλάδα ιδιαίτερα «ευαίσθητα» έγγραφα σε ό,τι έχει να κάνει με την εξωτερική πολιτική της χώρας, τα οποία πάντως κάποιοι χρησιμοποίησαν για δικούς τους προσωπικούς σκοπούς και οφέλη. Σιωπή μέχρι το τέλος.
Στις αρχές του 1992, άρχισε να «στραβώνει» η υπόθεση, ειδικά από την στιγμή που, εκτός από τον Σπιτά, άρχισαν να χειρίζονται τον Λάλα, άλλοι δύο στρατιωτικοί, αποσπασμένοι στην ΚΥΠ. Από το1977 που ξεκίνησε την δράση του μέχρι και το 1992, οι πληροφορίες του Λάλα που έφθαναν ακατέργαστες στην Κατεχάκη, κατέληγαν συγκαλυμμένες στον Πρωθυπουργό και τον υπουργό Εξωτερικών. Ο Σπιτάς, όπως και οι προκάτοχοί του, είχε φροντίσει να παραμείνει μυστική η ταυτότητα του ελληνοαμερικανού πράκτορα, κάποιες φορές ακόμα και από τους εκάστοτε πρωθυπουργούς. Μετά την σύλληψή του «χτύπησε σίγουρα το κεφάλι του στον τοίχο» έλεγε πριν από χρόνια επιχειρησιακό στέλεχος της τότε ΚΥΠ σε μια κατ’ ιδίαν συζήτηση από αυτές που δεν δημοσιοποιούνται ποτέ, ειδικά όταν κυκλοφόρησε η φήμη ότι από δικό του λάθος χειρισμό αποκαλύφθηκε ο Λάλας, κάτι που αρνούνται κατηγορηματικά παλιά στελέχη της υπηρεσίας.
Οι σχέσεις Ελλάδας-ΗΠΑ κλυδωνίστηκαν για τα καλά, αφού οι «φίλοι» μας απείλησαν ακόμα και με απελάσεις στελεχών της ΚΥΠ στην Αμερική. Ο Σπιτάς την πλήρωσε με την αποκαθήλωσή του από τον Α’ κλάδο και μια δυσμενή μετάθεση  σε μεραρχία της Καβάλας, κάνοντας περιπολίες στα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Παρόλο που στα χρόνια που ακολούθησαν κάποιοι προσέγγισαν τον Σπιτά προκειμένου να δώσει την δική του εκδοχή, ο ίδιος επέλεξε να κρατήσει το στόμα του κλειστό μέχρι την ημέρα που πέθανε. Κάτι που δεν έκαναν κάποιοι άλλοι… Τα «παπαγαλάκια» και οι προσφερόμενες υπηρεσίες. Δεν είναι τυχαίο λένε κάποιοι ότι ο ένας από τους άλλους δύο αξιωματικούς που χειριζόταν τον Λάλα μεγαλούργησε στην  ΚΥΠ, με διαδοχικές προαγωγές στα χρόνια που ακολούθησαν την σύλληψη και την καταδίκη του ελληνοαμερικανού.
Σύμφωνα με τα όσα ακούστηκαν στους διαδρόμους του «αμαρτωλού» κτιρίου της Κατεχάκη, ο συγκεκριμένος αξιωματικός επωφελήθηκε από τον χειρισμό του Λάλα για να μοιράζει τις πολύτιμες πληροφορίες του δεξιά και αριστερά λίγους μήνες πριν την τραγική κατάληξη της υπόθεσης. Οι πολύ καλές σχέσεις του με αμερικανούς πράκτορες της CIA στην Αθήνα έγιναν ακόμα καλύτερες μετά την σύλληψη Λάλα, σε σημείο μάλιστα που κάποιοι να αρχίσουν να μιλάνε για ξεπούλημα του συγκεκριμένου αξιωματικού. «Διαβαθμισμένα έγγραφα τα οποία έβλεπαν δύο το πολύ τρεις άνθρωποι άρχισαν να κυκλοφορούν σαν διαφημιστικά φυλλάδια σε γραφεία βουλευτών και υπουργών» θα πει υψηλόβαθμος επιτελικός της ΚΥΠ που γνωρίζει πάρα πολλά για την υπόθεση. Αργά η γρήγορα θα γινόταν το κακό» είχε πει σε συνάδελφό του, προσθέτοντας ότι η μετάλλαξη της ΚΥΠ μέσα σε μια δεκαπενταετία έφερε στην υπηρεσία ανθρώπους που ήταν ακατάλληλοι για επικίνδυνες αποστολές. Τοποθετημένοι στην πλειοψηφία τους με κομματικά κριτήρια, φρόντισαν πρωτίστως να εξυπηρετούν όλους τους άλλους, αγνοώντας το γεγονός ότι σε μια τέτοια υπηρεσία τα στεγανά πρέπει πάντοτε να μένουν ερμητικά κλειστά.
Στην περίπτωση Λάλα, ο δεύτερος αξιωματικός που τον χειριζόταν, έφτασε στο σημείο να χρησιμοποιήσει το διαμέρισμα του Ζωγράφου σαν ερωτική φωλιά, την ίδια στιγμή που ο ελληνοαμερικανός όποτε πήγαινε για να παραδώσει τα έγγραφα άλλαζε συνέχεια διαδρομή. Εν αντιθέσει με τον Σπιτά, οι δύο συνάδελφοί του, των οποίων οι επιχειρησιακές ικανότητες ήταν αμφίβολες, χειρίστηκαν τόσο άτσαλα τον Λάλα, που ήταν θέμα χρόνου να αποκαλυφθεί η ταυτότητά του.
Η άγνοια της Βιργινίας Τσουδερού
Μια διαφορετική εκδοχή του παζλ των προσώπων που έδωσαν ηθελημένα η άθελά τους τον Στιβ Λάλα εμπλέκει και την πρώην υφυπουργό Εξωτερικών Βιργινία Τσουδερού στην υπόθεση Λάλα. Με το θέμα των Σκοπίων να «καίει» τότε την Αθήνα, η πίεση στον Λάλα γίνεται αφόρητη και αυτός κουβαλάει σχεδόν κάθε βράδυ σκισμένα έγγραφα από την πρεσβεία  των ΗΠΑ στο διαμέρισμα του Ζωγράφου. Ένα από αυτά είναι και η περίφημη επιστολή του Αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα Μάικλ Σωτήρχου για την θέση της χώρας του στο Σκοπιανό, η οποία φτάνει στα χέρια του Κωνσταντίνου  Μητσοτάκη και της Βιργινίας Τσουδερού.
Η μια εκδοχή λέει ότι η υφυπουργός ενημέρωσε στις 26 Φεβρουαρίου του 1993 τον τότε πρεσβευτή μας στις ΗΠΑ Χρήστο Ζαχαράκη για μια άγνωστη πτυχή του θέματος, την οποία κανονικά γνώριζαν μόνο οι Αμερικανοί και του ζήτησε να κάνει διάβημα στοState Department. Οι «φίλοι» μας και σύμμαχοι εκπλήσσονται από τις λεπτομέρειες του διαβήματος, αφού βασιζόταν εξ’ ολοκλήρου σε μια πληροφορία που δεν έπρεπε να γνωρίζει η Αθήνα. Η άλλη εκδοχή επιμένει ότι η κυρία. Τσουδερού «έδωσε» κατά λάθος τον Στιβ Λάλα σε μια συνομιλία της με  τον Σωτήρχο, νομίζοντας ότι η άλλη πλευρά ήταν γνώστης της δράσης του ελληνοαμερικανού, κάτι πάντως που σύμφωνα με το στενό περιβάλλον της πολιτικού δεν έγινε ποτέ.
Ό,τι και αν συνέβη, οι Αμερικανοί ανέλαβαν δράση. Κάτω από απόλυτη μυστικότητα ένα κλιμάκιο του FBI με επικεφαλής τον John Quatroqui φτάνει στις 23 Μαρτίου στην Αθήνα για να ερευνήσει την υπόθεση. Οι έρευνες επικεντρώνονται πολύ γρήγορα στους επτά υπαλλήλους που είχαν πρόσβαση στην Μονάδα Επικοινωνίας Προγραμμάτων της αμερικάνικης πρεσβείας και στα απόρρητα έγγραφα. Στον χώρο τοποθετούνται κάμερες οι οποίες καταγράφουν τον Λάλα να παίρνει διάφορα έγγραφα, τα οποία θα έπρεπε κανονικά να καταστρέφει, ενώ η παρακολούθηση συνεχίζεται και εκτός πρεσβείας. Ο πιο πολύτιμος πράκτορας της Ελλάδας, φωτογραφίζεται από το κλιμάκιο του FBI να μπαινοβγαίνει στο διαμέρισμα του Ζωγράφου ενώ από τους φακούς των Αμερικανών δεν «γλιτώνουν» και έλληνες πράκτορες της ΚΥΠ. Λίγες μέρες αργότερα, όταν τον συλλαμβάνουν με το που πατάει το πόδι του στην Ουάσιγκτον, αρχίζει ο εφιάλτης του που τέλειωσε  με την επιστροφή του στην Ελλάδα, μετά από χρόνια στην φυλακή…
Το πόσο τον στήριξαν οι εκάστοτε ελληνικές κυβερνήσεις, αυτές για τις οποίες έβαλε το κεφάλι του στον ντορβά, φάνηκε από την φράση που είχε πει στα πρώτα χρόνια της φυλάκισής του για όλους αυτούς που του γύρισαν την πλάτη μόλις τον έπιασαν. «Αυτό που με στεναχώρησε περισσότερο απ’ όλα, ήταν ότι έκαναν πως δεν με ήξεραν…».
από:Διονύσης Θανάσουλας
ΚΟΙΝΟΠΟΗΣΗ:

Δευτέρα, 19 Αυγούστου 2019

«HΛΘΕΝ Η ΩΡΑ» – ΤΟΥΣ ΕΔΩΣΕ ΣΤΕΓΝΑ Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ – ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΠΑΡΑΙΤΗΘΗΚΑ! ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΨΥΧΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΓΙΑ ΑΘΕΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΓΟΥΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ – ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑΣ Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΑΠΕΣΤΕΙΛΕ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: 
BeFunky Collage

Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος απέστειλε στην Ιερά Σύνοδο την επιστολή παραίτησής του. Σε αυτή αναφέρεται στην περίοδο που διεποίμανε στη Μητρόπολη Καλαβρύτων ενώ αναφέρεται και στο ζήτημα των διώξεων σε σχέση με δηλώσεις του.
Η ανάρτηση που έκανε στο ιστολόγιο του αναφέρει:
ΗΛΘΕΝ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΩΣ !
_______Με την Χάριν του Φιλευσπλάχνου Κυρίου μας συνεπλήρωσα ήδη 58 έτη στην Ιερωσύνη, εκ των οποίων σαράντα τρία (43) στην Αρχιερωσύνη (17 Αυγούστου 1976) και σαράντα ένα (41) ως Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Καθώς, λοιπόν, τώρα άγω το 82ον έτος της ηλικίας μου (22.07.1938) εθεώρησα χρέος μου να θυσιάσω τον εαυτόν μου διά το συμφέρον της Μητρός Εκκλησίας! Διότι σταθερά έχω την γνώμην, ότι ο Ιεράρχης πρέπει να αποχωρή της ενεργού ιεράς Διακονίας του πριν οι σωματικές και οι πνευματικές του δυνάμεις αρχίζουν να τον εγκαταλείπουν! Διότι όλοι γνωρίζομεν και ομολογούμεν, ότι «το γήρας ουκ έρχεται μόνο».
________ Καθώς, λοιπόν, τα γηρατειά ήλθαν και με σφικταγκάλιασαν, τώρα, που νοιώθω ακόμη υγιής, απεφάσισα να παραδώσω το πηδάλιον της νοητής νηός, τ.έ. της Μητροπόλεώς μου, σε άλλα πιό στιβαρά χέρια! Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας θα εξετάση το θέμα και θα επιλέξη το κατάλληλον πρόσωπον εις διαδοχήν μου. Θα ηδυνάμην να προτείνω πρόσωπον κατάλληλον, κατά την γνώμην μου, ως διάδοχόν μου, όπως π.χ. τόν Πανοσ. Αρχιμ. π. Ιωακείμ Βενιανάκην, τον Πρωτοσύγκελλόν μου, αλλά η σεπτή Ιεραρχία, όλως προσφάτως, με αφορμή την αντίστοιχη ενέργεια του παραιτηθέντος Μητροπολίτου Άρτης κ. Ιγνατίου, απέδειξεν, ότι ΑΠΟΣΤΡΕΦΕΤΑΙ αυτού του είδους τις προτάσεις! Άρα η παραίτησίς μου δεν εμπεριέχει και πρότασιν περί προσώπου τινός, όπως εσφαλμένως ανεγράφη σε κάποια ηλεκτρονική εφημερίδα!
_________Πόθος της ψυχής μου είναι να ζήσω σύμφωνα με το αίτημα, το οποίον υποβάλλομεν πρός τον Φιλάγαθον Κύριον σε κάθε ιερή ακολουθία, ήτοι « τον υπόλοιπον χρόνον της ζωής ημών εν ειρήνη και μετανοία εκτελέσαι, παρά του Κυρίου αιτησώμεθα»!
_________Με γνώμονα, λοιπόν, τις παραπάνω σκέψεις καί άλλα τινα, τα οποία δεν είναι ανακοινώσιμα προς παρόν, την 17ην Αυγούστου 2019, με την ευκαιρίαν της ανόδου μου εις τον Αρχιερατικόν Θρόνον (17.08.1976), όπου με ανεβίβασεν ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών καί πάσης Ελλάδος κυρός ΣΕΡΑΦΕΙΜ, υπέγραψα την παραίτησίν μου, την οποίαν και σήμερον 19ην Αυγούστου 2019 υπέβαλα πρός την Ιεράν Σύνοδον.
______Στη συνέχεια σας παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από το κείμενο αυτό. Είθε ο Νυμφίος της Εκκλησίας, αλλά καί Νυμφίος της ταλαίπωρης ψυχής μου, να δεχθή την ταπεινήν, πλήν όμως καί ολοκληρωτικήν, προσφοράν μου όλα αυτά τα σαράντα καί ένα χρόνια της διακονίας μου ως Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας.
Καλάβρυτα, 19.08.2019
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ
Αριθμ. Πρω. 880 Εν Αιγίω τη 17η Αυγούστου 2019
Μακαριώτατον Αρχιεπίσκοπον Αθηνών και πάσης Ελλάδος
Κύριον κ. ΙΕΡΩΝΥΜΟΝ
Πρόεδρον της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου
Ιω. Γενναδίου, 14
115 21 ΑΘΗΝΑΣ
ΘΕΜΑ: Υποβολή παραιτήσεως
«…ο καιρός της εμής αναλύσεως εφέστηκε, τον αγώνα τον καλόν ηγώνισμαι, τον δρόμον τετέλεκα, την πίστιν τετήρηκα∙ λοιπόν απόκειταί μοι …» ([1]) ο χρόνος προετοιμασίας της ψυχής μου διά την μέλλουσαν κρίσιν, ίνα ακούσω την ευκταίαν φωνήν: «είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου» ([2]).
Μακαριώτατε Άγιε Πρόεδρε,
Σεβασμιώτατοι εν Χριστώ Αδελφοί,
1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
Η θέσις του Μητροπολίτου, ως γνωστόν, απαιτεί μίαν ολοκληρωτικήν αφοσίωσιν, ήτις συνεπάγεται υπέρβασιν του εαυτού μας και σχεδόν εικοσιτετράωρον εκδαπάνησιν, εάν συνυπολογίσωμεν και την ώραν του ύπνου ως βιολογικώς αναγκαίαν και στοιχειώδη ανάπαυσιν προς ανανέωσιν των σωματικών και των πνευματικών μας δυνάμεων, ούτως ώστε να συνεχίσωμεν απροσκόπτως την πνευματικήν ημών αποστολήν.
Ταύτα πάντα είναι εφικτά, εάν και εφ’όσον ο εν ενεργεία Μητροπολίτης έχη καλώς εις την υγείαν του, ώστε να εκδαπανά ολόκληρον την ύπαρξιν αυτού εις το έργον της ιεράς αυτού διακονίας προς δόξαν Κυρίου, ωφέλειαν δε και εν Χριστώ οικοδομήν του Χριστεπωνύμου Πληρώματος και προς εύκλειαν της Μητρός Εκκλησίας.
Πλην όμως ο άνθρωπος, προιούσης της ηλικίας, υφίσταται είτε σταδιακήν μείωσιν, είτε και αιφνιδιαστικήν απώλειαν των δυνάμεών του, οπότε καθίσταται αναγκαίον πλέον, ίνα διαθέτη πολύτιμον χρόνον προς περίθαλψιν και συντήρησιν του εαυτού του, τούθ’όπερ ασφαλώς έως τινός σημείου τυγχάνει αποδεκτόν!
Πλην όμως, όταν το ισοζύγιον των προσωπικών μας δυνάμεων διαταράσσεται, η δε φροντίς διά τον εαυτόν μας απαιτεί εκδαπάνησιν περισσοτέρου χρόνου, τότε οφείλομεν να σκεφθώμεν ωριμώτερον! Δηλ. η προς την Μητέρα Εκκλησίαν αγάπη ημών οφείλει να υπερκεράση την προς τον εαυτόν μας οφειλομένην τοιαύτην.
Το σημείον τούτο ακριβώς συνιστά και το κρίσιμον σημείον εις την ληφθείσαν ήδη απόφασιν ημών περί παραιτήσεως. Ο καλός στρατιώτης, ως γνωστόν, θυσιάζει εαυτόν, ήτοι αυτήν ταύτην την ζωήν του, διά την Πατρίδα! Κατ’ αναλογίαν, κατά την ταπεινήν μας άποψιν, και ο ευσυνείδητος Επίσκοπος, ο διαπεπιστευμένος την Διοίκησιν μιάς εκκλησιαστικής Επαρχίας ως Μητροπολίτης, οφείλει να προτάσση της προς εαυτόν αγάπης την προς την Μητέρα Εκκλησίαν τοιαύτην! Άλλως προκαλεί σκωπτικά σχόλια και κρίσεις ουχί επαινετάς διά τον εαυτόν του! ([3])
Δεδομένου, λοιπόν, του γεγονότος, ότι η άσκησις των καθηκόντων μας ως εν ενεργεία Αρχιερέων πέρα των πνευματικών υποχρεώσεων εκτείνεται και εις πλείστα όσα διοικητικά καθήκοντα το πράγμα καθίσταται πολύ λεπτόν! Εις την Διοίκησιν μιάς Μητροπόλεως, οσάκις ο γεγηρακώς ή ο εν ασθενείαις περιπεσών Μητροπολίτης αδυνατεί πλέον να ασκήση πλήρως τα δοικητικά αυτού καθήκοντα, συνήθως παρεισφρύουν αλλότρια πρόσωπα, (είτε κατά σάρκα συγγενείς του, είτε κληρικοί, είτε και λαικοί ακόμη, πρόσωπα του στενού περιβάλλοντός του), τα οποία -κατ’ανάγκην- κινούν τα νήματα της Διοικήσεως!
Τότε, λοιπόν, αφεύκτως επέρχεται η φθορά ουχί απλώς του ονόματος του γεγηρακότος Μητροπολίτου, αλλά και αυτής ταύτης της Μητρός Εκκλησίας! Επαναλαμβάνομεν: τότε αναποφεύκτως όχι μόνον αμαυρούται το «καλόν όνομα» του εκδαπανηθέντος Μητροπολίτου, αλλά και η Αγία ημών Εκκλησία πλήττεται!
Η άχρι τούδε υπερ-τεσσαρακονταετής ταπεινή διακονία μας εις την εκκλησιαστικήν Διοίκησιν (1978-2019) πολλά εν προκειμένω μας έχει διδάξει! Η κατ’εφαρμογήν του Νόμου αποστολή της ειδικής Επιτροπής, συγκροτουμένης υπό του Προέδρου του Σ.τ.Ε και δύο Καθηγητών της Ιατρικής Σχολής των Πανεπιστημίων της Χώρας, εις τινα Μητροπολίτην, προκειμένου να τον εξετάσουν και να βεβαιώσουν την αδυναμίαν επιτελέσεως των ποιμαντικών του καθηκόντων διά τα περαιτέρω, τελικώς, αποβαίνει μειωτική -ευτελιστική θα ελέγομεν- διά τον γεγηρακότα ή και ασθενούντα Ιεράρχην! Αναγκαία ίσως, πλην όμως ευτελιστική!
ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Μακαριώτατε Άγιε Πρόεδρε,
Σεβασμιώτατοι εν Χριστώ Αδελφοί,
Καθ’ εκάστην ιεράν ακολουθίαν ψάλλοντες, παρακαλούμεν τον Φιλάν-θρωπον Κύριον να μας επιτρέψη και να μας ευλογήση, ώστε «τον υπόλοιπον χρόνον της ζωής ημών εν ειρήνη και μετανοία εκτελέσαι»!
Συνεπείς και ημείς προς την δέησιν ταύτην, ζωηρώς επιθυμούμεν, ώστε να διέλθωμεν τα τελευταία έτη της ζωής ημών εν ειρήνη, εν προσευχή, εν μελέτη λιπαρά του θείου λόγου, πρώτιστα δε πάντων εν μετανοία! Εξομολογούμενος ενώπιον Υμών, ομολογούμεν, ότι ο λόγος της Εκκλησίας «γεύσασθε και ίδετε, ότι χρηστός ο Κύριος» ([25]) σαγηνεύει την καρδίαν μας! Η γλυκύτης του Κυρίου εγγίζει την ταλαίπωρον ψυχήν μου και προκαλεί εσωτερικήν τινά μέθην! Όλα τα άλλα υποχωρούν, καθώς εντός ημών αυτός ούτος ο θείος έρως κυριαρχεί και μας αιχμαλωτίζει!
Περιττόν, φρονούμεν, τυγχάνει να υπομνήσωμεν προς Υμάς, ο, τι και ο λόγος του Θεού μας πληροφορεί: «αι ημέραι των έτών ημών ……εβδομήκοντα έτη, εάν δε εν δυναστείαις, ογδοήκοντα έτη, και το πλείον αυτών κόπος και πόνος» ([26])
Καθώς, λοιπόν, την 28ην Ιανουαρίου 2019 ο Πανάγαθος Θεός ηυδόκησεν, ώστε η αναξιότης μου να δοξασθή και με το παράσημον της διά Χριστόν κακοπαθείας, διωκόμενος εμφανώς μεν υπό των ομοφυλοφίλων, αφανώς δε υπό των παραγόντων της έως χθες Κυβερνήσεως των Αθέων και Μάγων του ΣΥΡΙΖΑ, και καθώς επίσης «κακοπαθώ μέχρι δεσμών ως κακούργος» ([27]), ίνα κατά τον άγιον Απόστολον είπω, διά τούτο ακριβώς σήμερον 17ην Αυγούστου 2019, ότε εορτάζω την 43ην επέτειον από της εις Επίσκοπον χειροτονίας μου ως Αρχιερέως του Θεού του Υψίστου (χειροτονηθείς Τιτουλάριος Μητροπολίτης Ταλαντίου την 17ην Αυγούστου 1976 υπό του αειμνήστου και Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κυρού Σερα-φείμ), ήτις εγένετο ευδοκία του Πανοικτίρμονος Θεού,
ΟΡΙΣΤΙΚΩΣ ΚΑΙ ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΩΣ
Διά της παρούσης εκτενούς αναφοράς ημών υποβάλλω σήμερον προς Υμάς την παραίτησίν μας εκ της θέσεως του Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, το ιερόν πηδάλιον της οποίας, κατά την άφατον προς ημάς συγκατάβασιν και φιλανθρωπίαν του Νυμφίου μας Ιησού Χριστού, παρέλαβον κατά την 19ην Νοεμβρίου 1978 και εκ βάθους ψυχής θερμότατα παρακαλώ Υμάς διά τα καθ’ Υμάς.
Ταπεινόν δείγμα της αόκνου αρχιερατικής μας Διακονίας εις την έπαλξιν ταύτην αποτελεί ο προσφάτως εκδοθείς τόμος υπό τον τίτλον «ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΟΣ (1978-2018)», αντίτυ-πον του οποίου αδελφικώς και Σας προσφέρομεν.
Όθεν ταπεινώς παρακαλούμεν διά τα καθ’ Υμάς.
Επί δε τούτοις διατελούμεν
Ελάχιστος εν Χριστώ Αδελφός
+ Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
ΚΟΙΝΟΠΟΗΣΗ:

Κυριακή, 18 Αυγούστου 2019

Πως αξιοποιούνται επιχειρηματικά αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά - Ευκαιρίες για νέους καλλιεργητές


Στο όρος Κόζιακα, στον νομό Τρικάλων, ο «θεός» της ιατρικής, Ασκληπιός, αξιοποιούσε την πολύ μεγάλη φυτική βιοποικιλότητα που διαθέτει η περιοχή, με τα μοναδικά χαρακτηριστικά αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά, για... 
 





να παρασκευάζει φάρμακα για τους ασθενείς, συλλέγοντας βότανα.

Σήμερα, η επαγγελματική ενασχόληση νέων καλλιεργητών της περιοχής, με τον ιδιαίτερα δυναμικό κλάδο των φαρμακευτικών- αρωματικών φυτών, παρουσιάζει επενδυτικές ευκαιρίες σε όλους τους τομείς της τοπικής οικονομίας, αφού τα προϊόντα έχουν ένα ευρύ φάσμα χρήσεων, όπως είναι η διατροφή, η φαρμακοβιομηχανία, η κοσμετολογία, κα.

Στο πλαίσιο αυτό, παράλληλα με την υλοποίηση μιας σειράς άλλων δράσεων, το Επιμελητήριο Τρικάλων, κατάρτισε και κατέθεσε ολοκληρωμένη πρόταση στο υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης για τη δημιουργία Βοτανικού κήπου με το όνομα «Ο Ασκληπιός». Αξιοποιώντας, στην κατεύθυνση αυτή, την πλούσια χλωρίδα της περιοχής, προς τιμήν του μεγάλου θεραπευτή της αρχαιότητας που γεννήθηκε στην αρχαία Τρίκκη και συνέλλεγε τα αρωματικά φυτά και βότανα για τα ιάματα του στις πλαγιές του όρους Κερκέτιον (σημερινός Κόζιακας).

Στην πρόταση, όπως τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Τρικάλων Βασίλης Γιαγιάκος, εμπεριέχεται και η χάραξη δασικών μονοπατιών για την ενίσχυση του εναλλακτικού τουρισμού, στα οποία ο περιπατητής θα μπορεί να δει και να θαυμάσει τις ομορφιές της χλωρίδας και της πανίδας της περιοχής, ενισχύοντας έτσι την επισκεψιμότητα του ορεινού όγκου. Παράλληλα, το Επιμελητήριο προώθησε την καλλιέργεια αρωματικών φυτών και βοτάνων είτε μέσω ομάδων παραγωγών είτε μέσω επενδύσεων και συμβολαιακής γεωργίας, μιας και η περιοχή του Κόζιακα είναι το βουνό με την μεγαλύτερη ποικιλία βοτάνων στην Ελλάδα.

Με τη συνεργασία του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ και μέσω αυτού, προσθέτει, έγινε η μοριακή ταυτοποίηση της άριστης ποιότητας ρίγανης Κόζιακα και προχωρά με την ανάπτυξη πολλαπλασιαστικού υλικού ενός συγκεκριμένου κωδικού με την μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε καρβακρόλη. Κύριο μέλημα του Επιμελητηρίου, σύμφωνα με τα όσα είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Γιαγιάκος, είναι η διαφύλαξη και προστασία της ρίγανης Κόζιακα και η σωστή μετασυλλεκτική μεταχείριση και αξιοποίησή της στη μεταποίηση, παράγοντας προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας με οικονομικά αποτελέσματα για τον τόπο.

Σήμερα, συνεχίζει, με την έναρξη διαδικασιών ταυτοποίησης και άλλων αυτοφυών φυτών του Κόζιακα όπως το μπιτούνι, το άγριο τριαντάφυλλο, τη μέντα, το τσάι του βουνού, το μελισσόχορτο με στόχο ο Νομός να καταστεί το κέντρο των αρωματικών φυτών και βοτάνων στην Ελλάδα.

Ωστόσο, η μοριακή ταυτοποίηση της ρίγανης, έδωσε αμέσως τη δυνατότητα στο Επιμελητήριο το 2018 να καταθέσει φάκελο στο αρμόδιο υπουργείο για την πιστοποίηση του Τρικαλινού Λουκάνικου με συστατικό του τη ρίγανη της περιοχής, ως προϊόντος γεωγραφικής ένδειξης (ΠΓΕ), καθώς η πιστοποίηση ενός προϊόντος δίνει υπεραξία και ιδιαίτερη δυναμική στην τοποθέτησή του στην αγορά, συμβάλλοντας στην οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.
Άλλες δράσεις

Πάντως, το Επιμελητήριο Τρικάλων έχει προχωρήσει και στην υλοποίηση κι άλλων δράσεων. Με το που ανέλαβε την προεδρία ο Βασίλης Γιαγιάκος, είχε επισημάνει, ότι το μέλλον των Τρικάλων και της Θεσσαλίας γενικότερα είναι να γίνει ο λαχανόκηπος, ο ανθόκηπος και ο οπωρώνας της Ευρώπης και η περιοχή των Τρικάλων, σημείο αναφοράς για την καλλιέργεια οπωρολαχανικών και ανθοκομίας. Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, το Επιμελητήριο Τρικάλων ανέλαβε πρωτοβουλίες και είναι το μοναδικό που ίδρυσε Αγροτικό Τμήμα, βάσει της πεποίθησης του ότι ο αγροδιατροφικός τομέας αποτελεί βασικό πυλώνα για την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Επίσης, το 2008, το Επιμελητήριο Τρικάλων, κατάθεσε ολοκληρωμένη πρόταση, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και το ΚΕΤΕΑΘ, στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για τη δημιουργία του «Μεσογειακού Πράσινου Θερμοκηπίου» με καινοτόμες εφαρμογές υδροπονίας και βασικές πηγές ενέργειας, την γεωθερμία και το βιοαέριο.

Συνεχίζοντας με γνώμονα την αύξηση του αγροτικού εισοδήματος ανά στρέμμα γης και πάντα με τη σκέψη της επιτακτικής ανάγκης για αναδιάρθρωση των καλλιεργειών, μετά από μια σειρά ενημερωτικών ημερίδων για τα μανιτάρια, τα αρωματικά φυτά, την εκτροφή σαλιγκαριών και άλλα, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση και στράφηκε στις δενδρώδεις καλλιέργειες. Εκπόνησε και κατέθεσε επίσης το 2013 ολοκληρωμένη πρόταση στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για τη δημιουργία μιας σύγχρονης, καθετοποιημένης μονάδας παραγωγής αχλαδιού και ειδικότερα της ποικιλίας Abate Fetel από ομάδες παραγωγών.

Μια σημαντική δυναμική καλλιέργεια η οποία, σύμφωνα με όσα δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Τρικάλων, μπορεί να συμβάλλει στην οικονομική ανάπτυξη του τόπου, διευρύνοντας την παραγωγική βάση και συμβάλλοντας καθοριστικά στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ομάδες παραγωγών είναι μονόδρομος για την ανάπτυξη των δυναμικών καλλιεργειών στην Ελλάδα, όπως άλλωστε συμβαίνει σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Στο πλαίσιο λειτουργίας αυτού του πρότυπου κτήματος, θα υπάρχει συνεχής συνεργασία με τα πανεπιστημιακά ιδρύματα αφού ένα τμήμα αυτού θα είναι το ερευνητικό κέντρο των πανεπιστημίων για την ανάπτυξη των πειραματικών εφαρμογών τους αλλά και την εκπαίδευση των παραγωγών για την απόκτηση της απαραίτητης τεχνογνωσίας. Κατά τη διάρκεια αυτού του πρότζεκτ υπάρχει επαφή με το ίδρυμα ΝΑΒΑΡΑ στη Φεράρα της Ιταλίας που αποτέλεσε τη βάση για την ανάπτυξη της καλλιέργειας στην περιοχή της Εμίλια-Ρομάνια, καταλήγει μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Τρικάλων.