Κυριακή 24 Μαΐου 2026

 

Ντόλκα σε Καρυστιανού: «Φάτους τα σωθικά, μαζί σου με κάθε κόστος»

Με μια μακροσκελή ανάρτηση, η κυρία Ντόλκα υπενθυμίζει όλα όσα έχουν γίνει από την αποφράδα 28η Φεβρουαρίου του 2023 μέχρι και σήμερα, που έχουμε φτάσει πλέον στην εκδίκαση της υπόθεσης

Μιχάλης Παπαδάκος
Ντόλκα σε Καρυστιανού: «Φάτους τα σωθικά, μαζί σου με κάθε κόστος»
Eurokinissi

Η Μαρία Ντόλκα, μητέρα της Αναστασίας Παπαγγελή, η οποία πέθανε στο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, τάσσεται στο πλευρό της Μαρίας Καρυστιανού και της ζητά να συνεχίσει να δίνει μάχη για να δικαιωθούν τα νεκρά παιδιά τους, αυτή τη φορά από τον πολιτικό στίβο.

Με μια μακροσκελή ανάρτηση, η κυρία Ντόλκα υπενθυμίζει όλα όσα έχουν γίνει από την αποφράδα 28η Φεβρουαρίου του 2023 μέχρι και σήμερα, που έχουμε φτάσει πλέον στην εκδίκαση της υπόθεσης.

Η ανάρτηση της Μαρίας Ντόλκα

«Ένα χρόνο πριν ,βρίσκομαι μαζί σου κ Καρυστιανου στη Σύρο .

Σε μια πρόσκληση από το σύλλογο γυναικών με αφορμή τη γιορτή της μητέρας, σε μια εκδήλωση ,για να τιμήσουν μητέρες που έχασαν τα παιδιά τους στα Τέμπη.

Στην εκδήλωση μια μητέρα που έχασε το παιδί της κ για χρόνια ολόκληρα αρνείται να βγει από το σπίτι της στη Σύρο.

Οι ψυχικές μου δυνάμεις μου είπε με έχουν εγκαταλείψει ,σήμερα όμως ήρθα για την Μαρία την Καρυστιανου...

Ένα χρόνο μετά στη Θεσσαλονίκη κάνεις ένα βήμα ακόμα μπροστά. Αναφέρετο δικαίωμα σου σαν Ελληνίδα πολίτης να θέσεις υποψηφιότητα μέσα από ένα νέο φορέα που έχει τη σφραγίδα σου.

Στο Σύνταγμα της Ελλάδας όλοι οι Έλληνες κ οι Ελληνίδες έχουν το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.

Μάθημα στην Αγωγή του Πολίτη, πέμπτη δημοτικού.

Θεωρώ πως χρόνια πριν δεν είχες σκεφτεί, μέσα από την καθημερινότητα σου πως θα έφτανες σε αυτή την επιλογή σου ,γιατί πολύ απλά σου δολοφόνησαν το παιδί σου .
Μια γιαγιά από τη Θεσσαλονίκη μου έστειλε μήνυμα πριν από καιρό ,αν ζει το εγγόνι μου ζει από τη Μαρία την Καρυστιανου.

Είχες ιατρείο ,είχες κ είχα μια καθημερινότητα που καμμία από τις δύο μας δεν φανταζόταν ποτέ τον όλεθρο .Την απόλυτη καταστροφή, τη συντριβή που φέρνει ο χαμός του παιδιού σου ,όταν απλά παίρνει ένα τρένο που δεν διανοήθηκε καμμία από τις δύο μας ότι ήταν κινούμενο φέρετρο.

Η μόρφωση σου, η ψυχική σου δύναμη.

Η οργή σου να ανοίξεις τον σκουπιδοτενεκέ που περιέχει όλη τη σαπιλα κ να τους ξεσκεπάσει ,σε έφερε στη σκέψη ,στη θέση ,στην ανάγκη; να προκηρύξεις τη δημιουργία ενός κόμματος, ίσως πια η τελευταία επιλογή μετά από τόσες προσπάθειες να αφυπνίσεις τη συνείδηση του κόσμου, ότι στο τρένο εκείνο έφυγαν νιάτα.

Η Μαρθη κ η Αναστασία, μόνες αβοήθητες περίμεναν να πεθάνουν.

Ήξεραν ,ήταν νέες ,είχαν αντανακλαστικά ,έζησαν τις τελευταίες τους στιγμές υποφέροντας γιατί οι σάπιοι που μας κυβερνούν, δεν ήξεραν ,δεν φαντάστηκαν ,δεν σταμάτησαν τα κινούμενα φέρετρα ,γιατί η Hellenic train ,δεν θα έκοβε εισητηρια

Κ τι;

Θα χάναμε τόσα εισιτήρια;

Προτιμότερο να χάσουμε παιδιά, μητέρες, πατεράδες στο τρένο από το να αδειάσουν οι τσέπες.

Εδώ κ μέρες η λάσπη τους ,ξεχείλισε, το στόμα τους το χέρι τους δεν σταματά .

Ακόμα κ τα ρούχα σου τους ενοχλούν

Εμένα βέβαια με ενοχλούν, οι Καραμανλήδες που κουνούν τα βρωμοδαχτυλα τους, οι ΟΠΕΚΕΠΕΔΕΣ, που αφαίρεσαν από τα νέα παιδιά τη δυνατότητα να γυρίσουν στον τόπο τους ,να αναπτύξουν εκεί στην επαρχία που ερημώνει την γεωργία κ την κτηνοτροφία ,με ενοχλεί που αυτοκτόνησαν βοσκοί απελπισμένοι ,γιατί ξέρω πόσο σκληρά δούλεψαν σε χωριό μεγάλωσα.

Με ενοχλεί που βρέθηκαν τόσοι βουλευτές με τόσα σπίτια στα 7 αυτά τελευταία χρόνια, ενώ άνθρωποι χάνουν το ένα κ μοναδικό τους σπίτι.

Με ενοχλεί που ένας σάπιος δήθεν πολιτικός ,ρωτά που βρήκες τα χρήματα για την εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη, ενώ ο ίδιος κρατούσε ένα μπακαλοχαρτο για πτυχίο, που η Ντόρα του υπενθύμισε φύγε έφαγες πολλά μας χαλάει τη μόστρα

Με ενοχλεί που ενώ ζω όπως μου υπενθυμίζουν ,σε ένα ήσυχο διαμέρισμα ,κ που δεν έχω ιδέα για την αλήθεια στα Τέμπη, ότι πάω στη Λάρισα από το προηγούμενο καλοκαίρι κ η πρόεδρος του δικαστηρίου για τα βίντεο δεν τολμά να δώσει το κλειδί που φυλάσσονται τα πειστήρια που μεταφέρθηκαν στην Νομαρχία από τον κ Μπατζοπουλο, γιατί δεν χωρούσαν ...στον υπολογιστή του σπιτιού του κ δεν χρειαζόταν να τα δει ο κ Μπακαιμης.

Με ενοχλεί που στη Λάρισα,οι θέσεις των κατηγορουμένων είναι άδειες, κ την Αναστασία, αυτό το υπέροχο μου πλάσμα το τρώνε τα σκουλήκια, γιατί σκουλήκια αποφάσιζαν για τη ζωή της.

Με ανακουφίζει η κ Κωνσταντοπουλου η δικηγόρος μας που τους ξεβρακωνει, κ ας την χτυπούν ανελέητα κ ας νιώθουν οίκτο κάποιες ,που από μικρή θυμάμαι το ίδιο μπλα, μπλα, μπλα στην τηλεόραση με δέκα κιλά τζελ στο μαλλί που παρουσίαζαν εκπομπές ,κάνοντας τον Μπαμπινιώτη για την ορθή χρήση της ελληνικής γλώσσας ,όταν η μοίρα τις έφερε να είναι σε ένα χώρο που πατάνε όταν Κ εφόσον έχουν διάθεση κ ο Έλληνας πληρώνει.

Με ενοχλεί ,πάντα από το ήσυχο διαμέρισμα μου ,που δεν έχω τα αληθινά στοιχεία για τα Τέμπη, να βλέπω στο Κολωνάκι την κυρια που αντί η θέση της να είναι στις θέσεις τις άδειες στη Λάρισα στην τεράστια .... αίθουσα που δεύτερη δεν υπάρχει στον κόσμο, να μπαινει μπροστά μου στο μαγαζί με τις πανάκριβες τσάντες, ενώ θα έπρεπε να είναι μέσα.

Με ενοχλεί ότι ο δολοφόνος του παιδιού μου ,που ποτέ δεν άνοιξε τον υπολογιστή του, ποτέ δεν διάβασε τις επιστολές, τα εξώδικα ,να είναι έξω κ να ζει ελεύθερος γιατί ένα μόνον άρθρο του Συντάγματος τον προστατεύει.

Με ενοχλεί που στη ζαχαρένια χώρα μου ... κινδυνεύεις να κυκλοφορήσεις με ασφάλεια κ εσύ κ τα παιδιά σου.
Κ όλοι αυτοί που ευθύνονται άκουσον άκουσον ,έχουν το δικαίωμα να μην παρίστανται στις θέσεις τους στη δική.

Ε λοιπόν ,ναι Κ Καρυστιανου φάτους τα συκωτια ,όπως λέει κ ένας φίλος μου γιατρός .

Φάτους πριν φάνε κ άλλους νέους ,τόσο όμορφους, τόσο δροσερούς ,τόσο ορεξατους για ζωή ,που τους την αφαίρεσαν σε λίγα λεπτά, εκείνο το βράδυ.

Στη Θεσσαλονίκη πια , επειδή εκεί έζησα τις τελευταίες 15μερες με την Αναστασία μου ,τις τελευταίες που την άφησαν οι σαπιλες να ζήσει ,δεν αντέχω να έρχομαι.

Στην Αθήνα, λοιπόν ,θα έρθω εκεί στη θέση που πάντα έρχομαι κ Καρυστιανου, σαν φόρο τιμής στην Αναστασία, στη Μαρθη που μια μητέρα ,τολμά να τα βάλει με τη σαπιλα, έχει τσαγανο .

Στην Αθήνα λοιπόν ,.

Πήγα παντού ,άκουσα όλους τους συγγενείς που μίλησαν για τα παιδιά τους, για τους γονείς τους ,για τα αδέρφια τους .

Για τα Τέμπη, ο αγώνας με κάθε τρόπο συνεχίζεται ,όπως μπορεί καθείς από το δικό του μετερίζι .

Δεν ξέραμε ότι θα ζήσουμε την απόλυτη καταστροφή .

Δεν γεννήθηκαμε πολιτικοί .

Δεν είχαμε καμμία διάθεση να διαβάζουμε ατελείωτες ώρες ή να μιλάμε στα κανάλια για την σαπιλα που δολοφόνησε τα παιδιά μας.

Δεν είχα καμία διάθεση να βλέπω την απάθεια ενός άχρηστου κ ανίκανου βούτυρο μπεμπέ γόνου ,να ζει κ να κινείται με προστασία, ενώ η Αναστασία δεν αναπνέει .

Δεν ήθελα να τα ζήσω .

Είχα μια υγιή καθημερινότητα ,κ μια ήρεμη ζωή.

Αυτήν την ήρεμη ζωή, ξέσκισαν οι άχρηστοι , ανίκανοι γόνοι ,για να γεμίσουν τις τσέπες τους .

Κ να μας αδειάσουν τις ψυχές κ τα σπίτια.

Μαρία ,από το ήρεμο διαμέρισμα μου ,από την οδυνηρή καθημερινότητα μου ,από την οργή που έχω μέσα μου να μην δουν τον ήλιο ξανά ,όπως δεν τον βλέπει κ η Αναστασία μου κ η Μαρθη σου ,

ΜΗΝ ΣΤΑΜΑΤΑΣ .

ΦΑΤΟΥΣ ΤΑ ΣΩΘΙΚΑ .

ΜΕ ΟΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ .

ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ .

ΟΣΟ ΑΝΤΕΧΕΙΣ .

Κ Η ΜΑΝΑ ΑΝΤΕΧΕΙ .

ΑΥΤΗ ΔΙΝΕΙ ΠΝΟΗ,ΖΩΗ, ΣΤΟ ΠΑΙΔΊ ΤΗΣ

Κ ΟΤΑΝ ΤΗΣ ΤΟ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ ,

ΓΙΝΕΤΑΙ ΛΥΚΑΙΝΑ .

ΣΥΝΕΧΙΣΕ .

Από την μητέρα της Αναστασίας της Παπαγγελη.

Ήταν μόνον 18 χρονών .

Ένα δροσερό λουλούδι .

Μαζί σου .

Με κάθε κόστος .

Άλλωστε έχω μάθει πια .

Συνήθισα κ γω .

Συνηθίσες κ εσύ».

pigi   https://www.newsbomb.gr/

 

ΕΛΛΑΣ

Η ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΜΟΥ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΜΟΥ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΜΟΥ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΜΟΥ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΜΟΥ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΜΟΥ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΜΟΥ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΜΟΥ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΜΟΥ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΜΟΥ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣΗ ΣΗΜΑΙΑ ΣΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΜΟΥ ΘΑ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ

Παρασκευή 22 Μαΐου 2026

Πέμπτη 21 Μαΐου 2026

 

...όξω πούστ..//..ΔΕΣ.. απ' την παράγκα!.........


 

 

ΟΥΣΤ....ΠΑΛΙΟΜΑΣΚΑΡΑΔΕΣ...........

 

ΜΙΑ από τα ίδια;;;;;


 

 

Αχ . . . Πατριδα μου καημενη !


 

ΑΧ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΚΑΗΜΕΝΗ
Στίχοι: Φώντας Λάδης
Μουσική: Μάνος Λοΐζος

Τα πορτοκάλια απούλητα
τα μήλα πεταμένα
κι οι γέροι στα μπαλκόνια τους
σαν φύλλα μαραμένα

Αχ πατρίδα μου καημένη
ποια κατάρα σε βαραίνει

Κι εμείς στην πόλη μια ζωή
υπάλληλοι κι εργάτες
να κουβαλάμε ολημερίς
τ' αφεντικά στις πλάτες

Αχ πατρίδα μου καημένη
ποια κατάρα σε βαραίνει

Κι απέξω από την πόρτα μας
οι ξένοι σούρτα φέρτα
το αίμα τον ιδρώτα μας
να πίνουνε αβέρτα

Αχ πατρίδα μου καημένη
ποια κατάρα σε βαραίνει

Τετάρτη 20 Μαΐου 2026

«Η Επιστολή της Ντροπής — Τα τελευταία λόγια του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο πριν τον κατασπάραξουν οι ανίεροι Τούρκοι»

 



🔥Η Σμύρνη καιγόταν πριν ακόμη παραδοθεί στις φλόγες.Οι δρόμοι της ήταν γεμάτοι φόβο, προδοσία, απελπισία και σιωπηλές κραυγές ανθρώπων που καταλάβαιναν πως ένας ολόκληρος κόσμος έσβηνε. Μέσα σε εκείνες τις τελευταίες ώρες του ελληνισμού της Ιωνίας, ένας άνθρωπος δεν εγκατέλειψε το ποίμνιό του. Ο μητροπολίτης Χρυσόστομος Σμύρνης έμεινε όρθιος, γνωρίζοντας ότι βάδιζε προς το μαρτύριο.
Δύο...  


 

μόλις ημέρες πριν από τον φρικτό θάνατό του από τον μανιασμένο όχλο, πήρε την πένα του για να γράψει μία ύστατη επιστολή προς τον άνθρωπο στον οποίο ακόμη πίστευε πως μπορούσε να σώσει τον ελληνισμό τον Ελευθέριο Βενιζέλο.
Δεν είναι απλώς ένα ιστορικό κείμενο.
Είναι η κραυγή ενός έθνους που καταρρέει.
Η εξομολόγηση ενός ιεράρχη που βλέπει τον θάνατο να πλησιάζει.Η τελευταία αγωνιώδης παράκληση της Σμύρνης πριν χαθεί για πάντα που πρέπει να διαβαστεί από κάθε Έλληνα που σέβεται τον εαυτό του και την ιστορία του..

📜Εν Σμύρνη
Τη 25 Αυγούστου 1922
Αγαπητέ φίλε και αδελφέ κ. Ελευθέριε Βενιζέλε,
Επέστη η μεγάλη ώρα της μεγάλης εκ μέρους σας χειρονομίας. Ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας, το Ελληνικόν Κράτος αλλά και σύμπαν το Ελληνικόν Έθνος καταβαίνει πλέον εις τον Άδην από του οποίου καμμία πλέον δύναμις δεν θα δυνηθή να το αναβιβάση και το σώση.
Της αφαντάστου ταύτης καταστροφής βεβαίως αίτιοι είναι οι πολιτικοί και προσωπικοί σας εχθροί, πλην και Υμείς φέρετε μέγιστον της ευθύνης βάρος δια δύο πράξεις Σας.
Πρώτον διότι αποστείλατε εις Μ. Ασίαν ως Ύπατον Αρμοστήν ένα παράφρονα και εγωιστήν. Και δεύτερον διότι πρωτού αποπερατώσητε το έργον σας και θέσητε την κορωνίδα και το επιστέγασμα επί του ανεγερθέντος αφαντάστως ωραίου και μεγαλοπρεπούς δημιουργήματός Σας, της καταθέσεως των θεμελίων της περικλεεστάτης ποτέ Βυζαντινής μας Αυτοκρατορίας, είχατε την ατυχή και ένοχον έμπνευσιν να διατάξητε εκλογάς κατ’ αυτάς ακριβώς τας παραμονάς της εισόδου Σας εις Κωνσταντινούπολιν και της καταλήψεως αυτής υπό του Ελληνικού Στρατού προς εκτέλεσιν – οίμι –δια παντός καταστραφείσης Συνθήκης των Σεβρών.
Αλλά γέγονεν ο γέγονεν.
Ακόμη όμως υπάρχει καιρός αν όχι να σωθή η Συνθήκη των Σεβρών, αλλά τουλάιστον να μη καταστραφή τελείως το Ελληνικόν Έθνος δια της απωλείας ότι μόνον της Μ. Ασίας αλλά και της Θράκης και αυτής ίσως της Μακεδονίας.
Και επειδή οι καιροί ου μενετοί πλέον, έκρινα καθήκον και εμόν απαραίτητον να κυλίσω τον πίθον μου εν μέσω της γενικής κινήσεως της παγκοίνου εδώ συμφοράς μας και πρώτον μεν έγραψα με ημερομηνίαν 21 Αυγούστου προς τον επί του Ελληνικού θρόνου ευρισκόμενον Κωνσταντίνον να προβή εις τας μεγάλας αποφάσεις, εν αις πρωτίστην θεωρώ την ανάληψιν της πηδαλιουχίας του ελληνικού σκάφους παρά της πάγκοινον την ευρωπαϊκήν υπόληψιν κεκτημένης Σης κορυφής.
Την παράδοσιν της διοικήσεως του στρατού εις τους εκδιωχθέντας αξιωματικούς της Αμύνης, οι οποίοι γνωρίζουν πως ανασυντάσσεται καταστραμμένος στρατός και οδηγείται εις την νίκην και την άμεσον εντεύθεν εκδίωξιν Στεργιάδου και Χατζανέστη και άλλα σχετικά.
Έκρινα δε προ παντός απαραίτητον εκ των φλογών της καταστροφής εν αις οδυνάται ο Μικρασιατικός Ελληνισμός, και ζήτημα είναι εάν όταν το παρόν μου γράμμα αναγιγνώσκεται υπό της Υμετέρας Εξοχότητος, αν ημείς πλέον υπάρχωμεν εν ζωή προοριζόμενοι – τις οίδε- κατ’ ανεξερευνήτους βουλάς της Θείας Προνοίας εις θυσίαν και μαρτύριον, ν’ απευθύνω την υστάτην ταύτην έκκλησιν προς την φιλογενή και μεγάλην ψυχήν Σας και να Σας είπω μόνο δύο λέξεις.
Εάν δια να σώσητε την Ελλάδα εκρίνατε καθήκον σας να προβήτε εις το επαναστατικόν κίνημα της Θεσσαλονίκης, μη διστάσητε τώρα να προβήτε εις εκατόν τοιαύτα κινήματα, ίνα σώσητε τώρα ολόκληρον τον απανταχού και ιδία τον μικρασιατικόν και θρακικόν Ελληνισμόν, ο οποίος τόσην θρησκευτικήν λατρείαν τρέφει προς Υμάς.
Και νυν, φίλτατε αδελφέ, σε μόνον θεωρούμεν τον από μηχανής Θεόν, σε βράχον, σε ελπίδα, σε σωτήρα και σε μεσσίαν μας. Περίζωσε την ρομφαίαν του λόγου σου κατευοδού προς υμάς και κόψον τον άλυτον δια την διπλωματίαν μέχρι σήμερον δεσμόν του Ανατολικού ζητήματος.
Πίπτων επί του τραχήλου υμών, περιλούω υμάς δι’ απείρων φιλημάτων σεβασμού και αγάπης.
† Ο Σμύρνης Χρυσόστομος»

🕯️Κάπως έτσι, μέσα στις φλόγες της Μικρασιατικής Καταστροφής, η φωνή του Αγίου Χρυσόστομου Σμύρνης έμελλε να γίνει η τελευταία κραυγή ενός κόσμου που χανόταν.Δεν έγραφε πλέον ως ιεράρχης, ούτε ως πολιτικός συνομιλητής του Ελευθέριου Βενιζέλου έγραφε ως η ίδια η ετοιμοθάνατη Ιωνία. Κάθε λέξη της επιστολής του μοιάζει να στάζει στάχτη, αίμα και προφητεία.

Όταν ο Βενιζέλος διάβαζε εκείνες τις γραμμές, η Σμύρνη πιθανότατα καιγόταν ήδη και ο Χρυσόστομος δεν ανήκε πια στους ζωντανούς αλλά στην ιστορία και στο μαρτύριο. Μαζί του δεν πέθαινε μόνο ένας άνθρωπος αλλά κατέρρεε ένας αιώνιος ελληνισμός, χιλίων και πλέον ετών, που είχε ριζώσει στα παράλια της Μικράς Ασίας από την αρχαιότητα έως το τέλος της Μεγάλης Ιδέας.
Ίσως το πιο τραγικό απ’ όλα είναι ότι μέσα στην απόγνωση των τελευταίων του ωρών δεν έπαψε να ελπίζει. Ακόμη και μπροστά στον γκρεμό, αναζητούσε έναν σωτήρα, μια ύστατη ανατροπή της μοίρας, πιστεύοντας πως η ιστορία μπορούσε ακόμη να γυρίσει πίσω. Όμως η ιστορία είχε ήδη αποφασίσει.

Έμεινε μόνο η επιστολή.
Σαν μνημόσυνο.
Σαν κατηγορώ.
Σαν η τελευταία φωνή της χαμένης πατρίδας πριν σβήσει μέσα στη φωτιά.🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷🇬🇷

Β.Β. 

 

 

 

Η λέξη Έλληνας απαγορευόταν επι 1.500 χρόνια με ποινή θανάτου!

Του Θωμά Ηλιόπουλου*
Η μεγαλύτερη καταστροφή του ελληνισμού –χωρίς αμφιβολία– έγινε κατά τη διάρκεια του 4ου μ.Χ. αιώνα. Από τότε και για τα επόμενα 1500 χρόνια ακόμη και το όνομα Έλληνας απαγορεύτηκε τελείως να χρησιμοποιείται.



Στη διάρκεια αυτών των 1500 ετών ψάξτε να βρείτε το όνομα Έλληνας σε ό,τι έμεινε γραπτό στην eλληνική γλώσσα. Δεν υπάρχει. Έγινε καταπιεστικά Ρωμαίος ή Ρωμιός και η Ελλάδα και οι Έλληνες ξεχάστηκαν για πάντα.

Το όνομα Έλληνας ήταν απαγορευμένο επί ποινή ΘΑΝΑΤΟΥ.
Συκοφαντήθηκε ανελέητα και κακόβουλα και έγινε συνώνυμο του ειδωλολάτρη, μία λέξη ειδικά κατασκευασμένη για τους έλληνες μόνο με «πνευματική» μανία.

Κατά το υπόλοιπο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τα χρόνια του Βυζαντίου και κατά την τουρκοκρατία, ο ραγιάς Ρωμιός είχε ξεχάσει τελείως την Ελλάδα, την ελληνικότητά του και το ίδιο το όνομά του. Τον έκαναν να απεχθάνεται τον έλληνα και για αυτό έγινε ρωμιός και μάλιστα να είναι υπερήφανος για αυτό. Κανένας άλλος λαός στον κόσμο δεν πέταξε το όνομά του για να πάρει το όνομα του κατακτητή. Θλιβερό κατάντημά μας. Έμεινε, όμως, η ελληνική γλώσσα η οποία εξυπηρέτησε το εκάστοτε κατεστημένο, αλλά και αυτή αλλοιώθηκε βάναυσα να το υπηρετεί. Χιλιάδες λέξεις της πήραν άλλη σημασία που ήθελαν οι κατακτητές οι οποίοι ήξεραν ότι ένα λαό τον κατακτάς όταν όντως του αλλάζεις τη γλώσσα του.

Η 25η Μαρτίου 1821 έφτασε σαν ένας εφιάλτης και τον ξύπνησε, γιατί στο βαθύ υποσυνείδητο όλοι οι σκλάβοι Ρωμιοί ήξεραν ότι ήταν «Έλληνοι». Ευτυχώς τους είχε μείνει και αυτό μέσα στη ρωμαίικη παράδοση. Τα δημοτικά μας τραγούδια και πάλι ευτυχώς κράτησαν κάτι από αυτή την καταστροφική ισοπέδωση. Αυτή ήταν η ζοφερή κατάσταση των Ελλήνων όταν ανέτειλε το 1821.
Κατά την Αναγέννηση οι Ευρωπαίοι μάς «άνοιξαν» λίγο τα μάτια, αλλά η λάμψη της, δυστυχώς, δεν μπορούσε να φτάσει σε κάθε ελληνική γωνιά της Μεσογείου. Εξάλλου ακολούθησαν και τα 400 χρόνια της μαύρης Τουρκοκρατίας.

Μέχρι και το 1821 –και πολύ μετά από αυτό– η πραγματικότητα ήταν ότι όλος ο Ελληνισμός έμεινε πρώτα από όλα ανιστόρητος και συνεπώς ανελλήνιστος. Η ρωμιοσύνη τον κρατούσε απολίτιστο και κάτω από την εξουσία των δογμάτων και τον τυραννούσε πολιτικά, αλλά περισσότερο πνευματικά.

Ακόμη και μετά το 1821 η Ευρώπη φιλελληνικά προσπάθησε να μάς βοηθήσει, αλλά το ρωμαίικο έμεινε πάντοτε εναντίον της Ελλάδας και κάθε τι ελληνικό. Ακόμη και σήμερα ονομάζουμε τους προγόνους μας, τους φωτοδότες της ανθρωπότητας φευ, τους ιδεολάτρες που έσπειραν το σημερινό μας πολιτισμό, χλευαστικά τους υποβιβάζουμε και τους αποκαλούμε αηδιαστικά ειδωλολάτρες!

Η ελληνικότητά μας ακόμη και σήμερα διαστρεβλώνεται, τις περισσότερες φορές αποκρύπτεται και αλλοιώνεται τόσο άδικα ώστε να την απωθούμε. Ο σημερινός έλληνας αγνοεί τελείως το παρελθόν του και τον εαυτό του. Με τη ρωμιοσύνη γίναμε ένας λαός σχιζοφρενής. Τι μέλλον μπορεί να έχει ένας λαός ο οποίος δεν γνωρίζει την ένδοξη ιστορία και το λαμπρό παρελθόν του το οποίο θα πρέπει να τον οδηγεί στο μέλλον για σημαντικότερα κατορθώματα;

Οι Ευρωπαίοι ακόμη και σήμερα περιμένουν σπίθες αναλαμπής από τον ελληνισμό που δεν έρχονται.


Ως ρωμιοί τι έχουμε δώσει στον κόσμο; Η Ευρώπη κατά την Αναγέννηση αναγεννήθηκε μέσα στο αρχαίο ελληνικό πνεύμα. Εμείς είμαστε αιώνες πίσω και ζούμε μέσα σε ένα δογματισμό και κρατικισμό που δεν είναι ελληνικά και αυτό ακριβώς μας απομονώνει από την Ευρώπη, αλλά περισσότερο εκμηδενίζει τις δημιουργικές δυνάμεις του Ελληνισμού. Με μία τόσο μακραίωνη ταπείνωση, ο σημερινός Έλληνας δεν γνωρίζει το χθες και είναι ανίκανος να προβλέψει και να βαδίσει στο ελληνικό του μέλλον. Αυτό μας έχει φέρει σε μία κατάσταση βαρβαρότητας που τη ζει σήμερα ο Έλληνας μέσα στη χρεοκοπία του.

Το πιο σημαντικό πράγμα που μας έφερε τα ο 1821 –εκτός από την ελευθερία από τον τουρκικό ζυγό– είναι που ξαναέφερε στην επιφάνεια και ζωντάνεψε τα ονόματα Ελλάς και Έλληνες. Να, λοιπόν γιατί η γενναία Ελληνική Επανάσταση αφορίστηκε τόσο πανηγυρικά! Η ρωμιοσύνη μάς ήθελε ανιστόρητους, βάρβαρους και σκλάβους. Ποιος το αμφιβάλει αυτό;
Εάν έχετε διαβάσει δύο-τρία βιβλία Ιστορίας, βάλτε το χέρι στην καρδιά σας και πέστε ότι όλα τα ανωτέρω είναι ψέματα. Η καρδιά που χτυπάει ελληνικά και βλέπει ελεύθερα και με πόνο την κατάντιά μας, θα ομολογήσει την αλήθεια που φαίνεται με γυμνό μάτι. Ας κοιτάξουμε λίγο γύρω μας.

Είχε απόλυτο δίκιο ο ποιητής μας Κωστής Παλαμάς που διακήρυξε:
Αυτό το λόγο θα σας πω
δεν έχω άλλο κανένα,
Μεθύστε με το αθάνατο
κρασί του Εικοσιένα.
Μόνο τότε θα ψάλλουμε με πολλή υπερηφάνεια τα αθάνατα λόγια του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού.
Απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη
Των ελλήνων τα ιερά
Και σαν πρώτα ανδρειωμένη
Χαίρε, ω χαίρε Ελευθεριά!
ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Ας σκεφτούμε ΟΜΩΣ τι μας λένε και τι μας συμβουλεύουν τα λόγια αυτά!

*Ο ΘΩΜΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ είναι εκπαιδευτικός στη Μελβούρνη και αρθρογράφος σε ομογενειακά και Ελληνικά έντυπα