Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2020

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2020

Η μεγαλύτερη αεροπορική τραγωδία που στοίχισε τη ζωή σε 583 ψυχές

 
   
 
 
     Το μόνο που επιθυμούν είναι να αναχωρήσουν το νωρίτερο δυνατό και να μπει ένα τέλος στην ταλαιπωρία τους

 
 
 
 
 
 
Λένε –και έτσι όντως συμβαίνει- πως κάθε αεροπορικό δυστύχημα γίνεται η αιτία για βελτιώσεις στην αεροπλοΐα. Στην Τενερίφη, πριν από 42 χρόνια, χρειάστηκε να θυσιαστούν 583 ψυχές για να πετάμε εμείς σήμερα με μεγαλύτερη ασφάλεια.

Η απογείωση και προσγείωση ενός αεροπλάνου θεωρούνται οι πιο επικίνδυνες στιγμής κατά την διάρκεια μιας προγραμματισμένης πτήσης. Κι όσο κι αν αυτό «ακούγεται» οξύμωρο, έρχεται η ίδια η πραγματικότητα και οι αμείλικτοι αριθμοί για να το επιβεβαιώσουν.

Άλλωστε η μεγαλύτερη αεροπορική τραγωδία όλων των εποχών αφορά στη σύγκρουση δύο αεροσκαφών η οποία δεν συνέβη στον αέρα. Έγινε με τα δύο αεροπλάνα να τροχιοδρομούν για απογείωση και τους πιλότους τους να μην αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο μέχρι να είναι πάρα μα πάρα πολύ αργά.

Το ημερολόγιο έγραφε 27 Μαρτίου 1977 και η Ισπανία βιώνει μια ταραγμένη περίοδο που κορυφώνεται με τρομοκρατική επίθεση της αυτονομιστικής ομάδας Fuerzas Armadas Guanches που τοποθετεί βόμβα στο αεροδρόμιο της Λας Πάλμας, στις Κανάριες Νήσους.

Οι τοπικές αρχές τίθενται σε επιφυλακή και αποφασίζεται τα υπόλοιπα αεροσκάφη που καταφθάνουν να κατευθυνθούν προς την γειτονική Τενερίφη, η οποία όμως εκείνη την εποχή δεν διέθετε (όπως αποδείχτηκε με τραγικό τρόπο) τα μέσα, τις εγκαταστάσεις και την τεχνολογία για να διαχειριστεί την κατάσταση που δημιουργήθηκε.

Επιπλέον πρέπει να έχουμε κατά νου πως το μακρινό 1977 τα πράγματα στις πτήσεις ήταν πολύ διαφορετικά από αυτά που σήμερα θεωρούμε δεδομένα σε θέματα ασφαλείας. Ακόμη και ο τρόπος επικοινωνίας μεταξύ πληρωμάτων και πύργων ελέγχου βρισκόταν σε στάδιο που σήμερα μοιάζει τρομερά αφελές και σχεδόν ερασιτεχνικό, καθώς δεν είχε καταστεί πλήρως κωδικοποιημένο ώστε να αποφεύγονται παρερμηνείες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ατυχήματα. Μετά από αυτό που συνέβη στην Τενερίφη τα πάντα άλλαξαν…

Στο πολύ μικρό αεροδρόμιο Λος Ροντέος επικρατεί το αδιαχώρητο. Δεκάδες αεροπλάνα βρίσκονται εκεί, με κυβερνήτες, πλήρωμα και επιβάτες να προσπαθούν να διαχειριστούν τον εκνευρισμό τους από τις πολύωρες αναμονές και τους ελεγκτές εναέριες κυκλοφορίας να κάνουν ό,τι μπορούν για να αντεπεξέλθουν στον ασυνήθιστο για αυτούς όγκο δουλειάς.

Το δυσοίωνο σκηνικό γίνεται ακόμη χειρότερο εξαιτίας της πυκνής ομίχλης που καλύπτει τα πάντα, αλλά δεν δείχνει να ανησυχεί ιδιαίτερα τους χειριστές των δύο μοιραίων –όπως αποδείχτηκε- Boeing 747. Το μόνο που επιθυμούν είναι να αναχωρήσουν το νωρίτερο δυνατό και να μπει ένα τέλος στην ταλαιπωρία τους. Πρόκειται για ένα αεροπλάνο της αμερικανικής εταιρείας Pan Am, που εκτελούσε το δρομολόγιο Λος Άντζελες – Νέα Υόρκη – Γκραν Κανάρια με 380 επιβάτες και 16μελές πλήρωμα και της ολλανδικής KLM που εκτελούσε την πτήση Άμστερνταμ – Γκραν Κανάρια με 234 επιβάτες και 14μελές πλήρωμα.  
 

 
 
Λίγα λεπτά αργότερα οι περισσότεροι από αυτούς ήταν νεκροί…

Για να φτάσουμε σ’ αυτήν την πρωτοφανή τραγωδία με απολογισμό 583 νεκρούς «χρειάστηκε» η συνδρομή πολλών παραγόντων. Η καθυστέρηση της πτήσης της KLM άγχωσε τους ανθρώπους της εταιρείας καθώς θα έπρεπε να αναλάβει το κόστος φιλοξενίας των επιβατών, ενώ και ο κυβερνήτης ήθελε να απογειωθεί το αεροσκάφος προκειμένου να μην ξεπεραστεί το ανώτατο χρονικό όριο που θα βρισκόταν ο ίδιος σε υπηρεσία, καθώς εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα υπήρχαν νομικές συνέπειες.

Παράλληλα, στον πύργο ελέγχου βρίσκονται μόλις δύο ελεγκτές, οι οποίοι υπό φυσιολογικές συνθήκες θα ήταν αρκετοί για να διαχειριστούν την κατάσταση, αλλά εκείνη τη μέρα, τη μέρα τις βομβιστικής επίθεσης στη διπλανή Λας Πάλμας, ήταν πρακτικά αδύνατο να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες που είχαν δημιουργηθεί.

Ο βιαστικός και αγχωμένος κυβερνήτης της KLM ανεφοδιάζει το αεροσκάφος για να κερδίσει χρόνο και κατευθύνεται προς την άκρη του διαδρόμου όπου θα κάνει αναστροφή και θα τροχιοδρομήσει για απογείωση. Κανονικά αυτή η «μανούβρα» θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί σε βοηθητικό διάδρομο και όχι στον κύριο. Όμως όλοι οι βοηθητικοί είναι γεμάτοι από τα επιπλέον αεροσκάφη. Η ίδια οδηγία δίνεται και στο αμερικανικό πλήρωμα, με την υποσημείωση ότι θα χρειαστεί σύντομα να απελευθερώσει την μοιραία έξοδο 3.

Όταν όμως φτάνουν εκεί, διαπιστώνουν ότι το 747 είναι τόσο μεγάλο που είναι αδύνατο να στρίψει. Κοιτάζουν τον χάρτη και εικάζουν ότι η σαφώς πιο άνετη έξοδος 4 είναι μάλλον εκείνη που εννοούσε ο ελεγκτής, αποδίδουν την παρερμηνεία στα μέτρια αγγλικά του και κατευθύνονται προς τα εκεί. Στην ουσία κατευθύνονται προς την καταστροφή.  
 


Οι λέξεις πάνω σε ένα κομμάτι χαρτί ή στην οθόνη ενός υπολογιστή δεν μπορούν να αποδώσουν πιστά όσα ακολούθησαν, τα οποία με βάση τα σημερινά δεδομένα μοιάζουν παιδιάστικα λάθη που δεν έχουν θέση ούτε σε γραφείο δημοσίου υπαλλήλου που έχει επωμιστεί με την ευθύνη απλά να βάζει σφραγίδες.

Ένα πρόβλημα στις επικοινωνίες κάνει το «φεύγουμε» του κυβερνήτη της KLM να ακουστεί μόνο εντός της καμπίνας και όχι στον πύργο ελέγχου ή τους ανθρώπους της PAN AM που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής. Ακολουθούν και άλλα τέτοια περιστατικά, με όλους τους εμπλεκόμενους να είναι κυριολεκτικά χαμένοι στην μετάφραση. Το «We are now at take off» γίνεται αντιληπτό ως «we are now at take off position»… Την ίδια στιγμή ο ελεγκτής σαστίζει και απαντά «ΟΚ», προσπαθώντας στο μεταξύ να καταλάβει τι συμβαίνει, όμως ο πιλότος θεωρεί ότι του ανάβουν το πράσινο φως για απογείωση.

Οι φωνές του πληρώματος της PAN AM ότι είναι κι αυτοί εκεί πνίγονται και χάνονται την ώρα που ο ελεγκτής καλεί την KLM να μείνει στη θέση της. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα αυτή η αλυσίδα εγκληματικών λαθών και απίστευτης αμέλειας οδηγεί το ένα αεροσκάφος πάνω στο άλλο, την ώρα που το ένα απογειωνόταν και το άλλο τροχιοδρομούσε. Από την σύγκρουση πεθαίνουν 583 άνθρωποι, οι επιζώντες είναι μόλις 61.

Πρόκειται για την μεγαλύτερη σε αριθμό θυμάτων αεροπορική τραγωδία όλων των εποχών. Και εντελώς οξύμωρα συνέβη στο έδαφος…  

pentapostagma.gr

Κυριακή, 16 Αυγούστου 2020

ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ, σπάει η ομερτά! Οι Έλληνες ιατροί υπερασπίζονται την αλήθεια απέναντι στους πραιτοριανούς της σύγχρονης επιστημονικής βαρβαρότητας...


   


Έλληνες ιατροί υπερασπίζονται την αλήθεια, ενάντια στους πραιτοριανούς της σύγχρονης επιστημονικής βαρβαρότητας!..   

Ανακοίνωση

Ολόκληρη η ανθρωπότητα απ' άκρου εις άκρον της γης βιώνει σήμερα μία πρωτόγνωρη και ταυτόχρονα ασύμμετρη απειλή με απρόβλεπτες και καταστροφικές συνέπειες. Κινδυνεύει δηλαδή η ίδια η υπόσταση του ανθρώπου ως είδος, ο τρόπος ζωής του, η ελευθερία του, ο τρόπος διακυβέρνησης του και η απρόσκοπτη επιβίωση του γενικότερα.
Λόγω... 




των έκτακτων αυτών κοινωνικών συνθηκών, αναγκών και προβλημάτων, που έχουν προκύψει στη χώρα μας, αλλά και σ' ολόκληρο τον κόσμο, η Ελληνική επιστημονική κοινότητα παρακολουθεί νυχθημερόν την αρχή, την πορεία και την εξέλιξη αυτής της ιδιότυπης και ιδιόμορφης εφιαλτικής απειλής.
Οι Έλληνες επιστήμονες και ιδιαίτερα οι γιατροί, που αφουγκράζονται άγρυπνα τα σοβαρά αυτά προβλήματα των κοινωνιών όλου του κόσμου, που βρίσκονται σε απόγνωση ενεργοποιούνται, συγκεντρώνονται, συσκέπτονται, ενώνουν τις δυνάμεις τους και ζητούν την βοήθεια, την συμπαράσταση και τη συνεργασία ολόκληρης της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας, προκειμένου να αντιμετωπισθεί άμεσα και με τον καλύτερο επιστημονικό τρόπο ο εφιάλτης της πανδημίας του κορωνοϊού.
Οι Έλληνες επιστήμονες που παρακολουθούν επίσης έκπληκτοι την καθημερινή πλημμυρίδα και τον καταιγισμό της παραπληροφόρησης, της επιστημονικής αντινόησης, της αναίσχυντης και της απροκάλυπτης προπαγάνδας, την τρομοκρατία και τους εκβιασμούς των αργυρώνητων Μ.Μ.Ε., τα οποία σκορπίζουν καθημερινά φόβο, τρόμο, σύγχυση και απόγνωση, δημιουργώντας ένα φθοροποιό για την υγεία των ανθρώπων στρες.
Αποφασίζουν σήμερα την διοργάνωση και την πραγμάτωση μιας διημερίδας σ' επείγουσα βάση στον Ιατρικό Σύλλογο της Αθήνας στις 19 -20 Σεπτεμβρίου με συμμετοχή, αρωγή και συμπαράσταση όλων των κλάδων και των ειδικοτήτων της σύγχρονης επιστήμης και τεχνολογίας, με αποκλειστική θεματολογία την πανδημία του κορωνοϊού.
Η πρόσκληση, η συμπαράσταση και η παρουσία κορυφαίων καθηγητών και ερευνητών από όλες τις χώρες του κόσμου θεωρήθηκε αναγκαία και απαραίτητη, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης.
Οι ξένοι επιστήμονες έχουν ήδη προσκληθεί για να συμμετάσχουν, διότι η πλανητική αυτή απειλή φαίνεται να είναι η απαρχή πολλών δεινών για ολόκληρη την ανθρωπότητα.
Στον Ιατρικό Σύλλογο Αθήνας στήνονται επομένως οι νέες Θερμοπύλες με την ανωτέρω επιστημονική πανστρατιά και πού θα είναι εξοπλισμένοι με την πυρηνική δύναμη της ηθικής και της δεοντολογίας της επιστήμης, για να σταθούν απέναντι, ν' απαντήσουν, ν' απομυθοποιήσουν και να συντρίψουν μ' επιστημονικά επιχειρήματα τους πραιτοριανούς της σύγχρονης επιστημονικής βαρβαρότητας, που δεν επέλεξαν τον δρόμο της Αρετής και της Σοφίας στην επιστήμη τους, αλλά τον ολισθηρό δρόμο της διαφθοράς και της πανουργίας.
Σ' αυτή την ιστορική αναμέτρηση πρέπει να διαλυθούν τα σκοτάδια του νέου πνευματικού μεσαίωνα και των σύγχρονων ιερατείων και να γίνει η αρχή ενός πραγματικού Διαφωτισμού για όλες τις κοινωνίες των ανθρώπων και για όλους τους λαούς.
Πρέπει να συντρίψουμε την βαρβαρότητα του κοινωνικού δαρβινισμού, που προκαλεί και παράγει αρρώστιες, επιδημίες και νοσηρότητα. Ο κοινωνικός δαρβινισμός είναι πολέμιος της ανθρώπινης φύσης. Έχει επιβληθεί με βία, με παραπληροφόρηση και όχι με επιλογή.
Να υιοθετήσουμε στη συνέχεια ένα πολιτικό - οικονομικό μοντέλο σ' όλες τις κοινωνίες που θα ισορροπεί τον άνθρωπο με τη φύση και θα έχει τοποθετήσει στην κορυφή της πυραμίδας των κοινωνικών αξιών μόνο την τρίμορφη θεότητα της γνώσης, της υγείας και της Ιπποκράτειας πρόληψης.
Τέλος η πρωτοβουλία αυτή των Ελλήνων επιστημόνων για μία παγκόσμια συστράτευση των δυνάμεων της επιστήμης, για την αντιμετώπιση αυτής της νοσηρότητας και της δυστυχίας, είναι απόρροια και υποχρέωση που πηγάζουν από τον κοινωνικό ρόλο που επωμίζεται ο κάθε επιστήμονας και είναι ν' αφουγκράζεται τα προβλήματα της κοινωνίας, να τα επεξεργάζεται επιστημονικά, στη συνέχεια να ενημερώνει με δημόσιο λόγο τους πολίτες και τέλος να παρεμβαίνει υπό μορφήν υποχρεωτικής εντολής στις εκάστοτε κυβερνήσεις, δίδοντας τις ενδεδειγμένες επιστημονικά λύσεις για την αντιμετώπισή τους, θωρακίζοντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο τις κοινωνίες των ανθρώπων.

Θεματολογία:

Ποια πρέπει να είναι η υποδομή και οργάνωση των συστημάτων υγείας και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για την αντιμετώπιση των επιδημιών
Οι πολιτικοί - οικονομικοί σχεδιασμοί και η οργάνωση των συστημάτων υγείας σε πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο επίπεδο, για την πρόληψη των ασθενειών και την αντιμετώπιση επιδημιών.
Η παραγωγή και αξιολόγηση ασφαλών φαρμάκων για την υποστήριξη των ανθρώπων που ασθενούν από τη λοίμωξη του κορωνοϊού.
Ποια τα απαιτούμενα επιστημονικά μέτρα προστασίας και προφύλαξης για τον περιορισμό της επέκτασης και της διασποράς μιας επιδημίας στον πληθυσμό της χώρας ή και των άλλων χωρών.
Τρόποι ανίχνευσης και προσδιορισμού όλων των ευπαθών ομάδων του πληθυσμού, που είναι ευάλωτοι και κινδυνεύουν περισσότερο σε μία επιδημία.

Ανάδειξη της σημασίας και της αξίας

α. των φυσικών θεραπειών
β. όλων των τρόπων ενίσχυσης του ανοσοποιητικού συστήματος και
γ. τρόποι αποκατάστασης της ακεραιότητας των φυσικών φραγμών του ανθρώπινου οργανισμού.
Ποιες οι επιπτώσεις στην σωματική και ψυχική υγεία του πληθυσμού από την επιβολή μέτρων καθολικής καραντίνας καθολικού εγκλεισμού και καθολικής κοινωνικής αποστασιοποίησης.

Τρόποι παραγωγής ασφαλών και αποτελεσματικών εμβολίων, που θα υπακούουν και δεν θα παρεκκλίνουν από την Ιπποκράτεια αντίληψη του “ωφελέειν ή μη βλάπτειν” και των Ιπποκρατικών αρχών της ιατρικής γενικότερα.

Οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου:

Τέσσερις παρατάξεις του Δ.Σ. Ιατρικού Συλλόγου Αθήνας.
Ιατρικός Σύλλογος Πειραιά.
Ιατρικός Σύλλογος Χανίων.
Ιατρικός Σύλλογος Πύργου.

Οι επιστημονικοί εκπρόσωποι από τις 12 ειδικότητες της επιστήμης, που αποτελούν τις επιτροπές της προληπτικής ιατρικής: (γιατρός, γεωπόνος, εδαφολόγος, κτηνίατρος, βιολόγος, γενετιστής, χημικός, περιβαλλοντολόγος, οικονομολόγος, νομικός, ενεργειακός μηχανικός, τεχνολόγος τροφίμων καθώς και εκπρόσωπος γεωργών, κτηνοτρόφων και καταναλωτών)
Η επιστημονική επιτροπή Ενιαίας Υγείας του Πανελληνίου Κτηνιατρικού Συλλόγου, η διεθνής πλατφόρμα "Ασκληπιός Ενιαία Υγεία" καθώς και οι αντίστοιχες επιστημονικές επιτροπές για την ενιαία υγεία της Ευρώπης.

Έχουν κληθεί για να μιλήσουν:

Vandana Shiva καθηγήτρια πυρηνικής φυσικής, ακαδημαϊκός και καθηγήτρια φιλοσοφίας στην Ινδία
Giulio Tarro υποψήφιος νομπελίστας καθηγητής ιατρικής και ιολογίας Ιταλία
Peter Gotzsche Καθηγητής Ιατρικής Πανεπιστήμιο Κοπεγχάγης και Πρόεδρος του Cochrane Colaboration
Sucharit Bhakdi Γερμανία
Alberto Zangrillo καθηγητής πανεπιστημιακού νοσοκομείου San Raffaele Μιλάνο
Stefano Montanari καθηγητής Νανοπαθολογίας Ιταλία
Giuseppe De Donno καθηγητής πνευμονολογίας πανεπιστήμιο Πάντοβας
Ιωάννης Ιωαννίδης καθηγητής ιατρικής πανεπιστήμιο Stanford
Ιωάννης Καλαμπόκης καθηγητής παιδιατρικής, λοιμωξιολογίας και επιδημιολογίας.
Αρετή Λάγιου καθηγήτρια επιδημιολογίας και λοιμωξιολογίας Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής
Γιώργος Χρούσος καθηγητής της Ιατρικής και Ακαδημαϊκός
Παπαγεωργίου Χαράλαμπος καθηγητής της Α' Πανεπιστημιακής Ψυχιατρικής κλινικής
Ζέρβας Γιάννης καθηγητής ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Κωνσταντίνος Πάντος καθηγητής της φαρμακευτικής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Δημήτρης Κούβελας καθηγητής φαρμακολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Μιχάλης Κουτσιλιέρης καθηγητής της φυσιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών
Γέμου Βασιλική Καθηγήτρια Ιατρικής Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Κατσαρός Νίκος Καθηγητής Χημείας Αθήνα
Πετρής Κωνσταντίνος Βιοοργανομεταλλικός Χημικός Msc Σύμβουλος Ασφάλειας & Ποιότητας Τροφίμων, Τεχνικός Ασφαλείας
Ευθυμιάδης Παναγιώτης Καθηγητής Γεωπονικής Αθήνα
Βαρώτσος Ανδρέας Καθηγητής Οικονομίας και Γεωπονικής
Levett Jeffrey Καθηγητής Προληπτικής Ιατρικής
Γκίκας Βασίλειος Καθηγητής Κοινωνιολογίας ΗΠΑ Γερουσιαστής
Αλεξανδρής Σταύρος Καθηγητής Γεωπονικής
Κωλέττης Θεόφιλος Καθηγητής Καρδιολογίας
Ρωμανός Γεώργιος Καθηγητής Ιατρικής
Olalla Pedro Καθηγητής Φιλοσοφίας και επικεφαλής των αρχαιοελληνιστών Ευρώπης
Βιτάκης Σπύρος Καθηγητής Καρδιολογίας
Παπαμαρινόπουλος Σταύρος Καθηγητής Γεωφυσικής
Πετράκης Δημήτριος Καθηγητής Ιατρικής
Μέτσης Θεόδωρος Καθηγητής Πολυτεχνείου - Ενεργειακός Μηχανικός
Κωνσταντινόπουλος Βασίλειος Καθηγητής Φιλοσοφικής Πρόεδρος Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσός
Roy Steven Καθηγητής Φιλοσοφικής και Ιστορίας σε πανεπιστήμιο της Αγγλίας
Τσιπάς Γεώργιος Καθηγητής Φιλοσοφίας και Πολιτικός Μηχανικός
Τζάννη Μαρία Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας Εθνικού & Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Παγώνη Ματίνα Πρόεδρος ΕΙΝΑΠ
Τζαμαλίκος Παναγιώτης Καθηγητής Πολυτεχνείου Θεσσαλονίκης
Γρηγορόπουλος Γρηγόρης Κοσμήτορας ΕΜΠ Μηχανολόγος Ναυπηγός Περιβαλλοντολόγος
Παππά Αθανασία Πρόεδρος Ελλ. Εταιρείας Αντιρευματικού Αγώνα, Πρόεδρος Συλλόγου Καρκινοπαθών, Πρόεδρος Συλλόγου ασθενών με Διαβήτη
Γουδέβενος Γιάννης Καθηγητής Καρδιολογίας Πρόεδρος Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας
Φιλντίσης Παναγιώτης Πρόεδρος Ελλήνων Φυσικών.

Όλοι οι ομιλητές έχουν ως κοινά χαρακτηριστικά, υψηλό επίπεδο γνώσης με ολιστική αντίληψη και σεβασμό στην ηθική και την δεοντολογία της επιστήμης που υπηρετεί τον άνθρωπο και την κοινωνία.
Περιμένουμε την απάντησή σας και ποια μέρα και ποια ώρα θα θέλατε να μιλήσετε μέσω του διαδικτύου, έχετε άλλωστε τη δυνατότητα.
Στη συνέχεια αν μπορείτε να μας γνωρίσετε την ημέρα και την ώρα για να είστε online να δεχτείτε ερωτήσεις από το συνέδριο στις ημερομηνίες 19 και 20 Σεπτεμβρίου 2020.
Εάν πάλι δεν έχετε τη δυνατότητα την ημερομηνία εκείνη να κάνετε την τοποθέτησή σας, μπορείτε να ετοιμάσετε ένα βίντεο σε πρωθύστερο χρόνο να μας το αποστείλετε.
Σύντομα θα ανακοινωθεί το αναλυτικό πρόγραμμα του συνεδρίου που θα μεταδοθεί ζωντανά στο διαδίκτυο.

Για την οργανωτική επιτροπή του συνεδρίου, που θα είναι ταυτόχρονα και όλοι ομιλητές.

Ανδρέας Γιαννουλόπουλος
Καρδιολόγος - Πνευμονολόγος
Υ.Γ. Λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης και των πολλών και απρόσμενων γεγονότων και εξελίξεων πάνω στην πανδημία, η οργανωτική επιτροπή θα συνεχίσει να είναι ενεργός και να συνεδριάζει και μετά το Σεπτέμβριο, με στόχο να γίνονται νέες τηλεδιασκέψεις, τοποθετήσεις και ενημερώσεις για την εκτίμηση των εξελίξεων.

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2020

"Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ"



"Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ"
----Απόσπασμα από το βιβλίο του Παντελή Β. Γιαννουλάκη, από το κεφάλαιο ΟΙ ΠΕΡΙΠΑΤΟΙ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ -----
. . . . . .Όταν πέθανε ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης ένιωσε ότι δεν θα μπορούσε να συνεχίσει ανεμπόδιστος τις μελέτες του και το έργο του στην κεντρική Ελλάδα, γιατί εκεί ήταν πολλοί αυτοί που εναντιώνονταν έντονα στις δραστηριότητες των φιλοσόφων και τους κατηγορούσαν με την παραμικρή πρόφαση.
Έτσι, αποφάσισε να μεταναστεύσει.
Θεώρησε ότι ο καταλληλότερος τόπος γι’ αυτόν θα ήταν εκείνος που κυβερνούταν από έναν μαθητή της φιλοσοφίας (ακολουθώντας σε αυτό την ίδια άποψη του Πλάτωνα). Έτσι, ενώ στην αρχή πήγε στην Μυτιλήνη, τελικά μετανάστευσε στον Αταρνέα, στην αυλή του βασιλιά Ερμεία, ενός τυράννου της Μικράς Ασίας, ο οποίος είχε σπουδάσει μαζί του στην Ακαδημία του Πλάτωνα, όπου είχαν γνωριστεί και συνδεθεί με φιλία. . . . . .
. . . . . .Ερωτεύτηκε την κόρη του Ερμεία (ή την ανιψιά του), την Πυθιάδα ή Πυθία, και την παντρεύτηκε.
Την Πυθιάδα την αγάπησε όσο τίποτε άλλο στη ζωή του, και ήταν ευτυχισμένος μαζί της στην Μικρά Ασία για αρκετά χρόνια, κάτω από τους φοίνικες και δίπλα σε φιλικούς ανθρώπους που «τιμούσαν τον Ξένιο Δία», που ήταν δηλαδή φιλόξενοι. Ο Αριστοτέλης έλεγε πως ήταν ξένος όπου κι αν βρισκόταν, επειδή ήταν άνθρωπος της γνώσης και η γνώση ήταν ξένη για τους περισσότερους ανθρώπους.
Θέλησε εκεί να ιδρύσει για πρώτη φορά την δική του σχολή, αλλά πριν προλάβει να το κάνει, έγινε πόλεμος με τους Πέρσες.
Οι Πέρσες εισέβαλαν βάρβαρα, σκότωσαν τον Ερμεία και προσάρτησαν το κράτος του στην Περσική αυτοκρατορία.
Αυτή η εισβολή, ουσιαστικά δώρισε στην Ελλάδα έναν από τους μεγαλύτερους φιλοσόφους της (αφού, αν δεν γινόταν, μάλλον δεν θα έφευγε από εκεί για να επιστρέψει), αν και η σκηνοθεσία της μοίρας ήταν έτσι στημένη ώστε κανονικά θα έπρεπε να τον σκοτώσουν. . . . . . .
. . . . . .Την τελευταία στιγμή, καθώς φλέγονταν τα πάντα, ο Αριστοτέλης μαζί με την Πυθιάδα κατάφεραν να δραπετεύσουν και να βρουν ένα καράβι για την Λέσβο.
Όμως, η αγαπημένη του Πυθιάδα πέθανε αργότερα, αφήνοντας τον απαρηγόρητο για όλη του τη ζωή, και αφήνοντας του μία όμορφη κόρη. Γι’ αυτήν την κόρη του, την οποία είχε μαζί του για αρκετό καιρό, οι ανόητοι και καχύποπτοι επικριτές του τον κατηγορούσαν ότι ήταν η ανήλικη παλλακίδα του, χωρίς να γνωρίζουν ότι ήταν παιδί του.
Παρ’ όλα αυτά, σαν να ήθελε να τους σοκάρει περισσότερο, άρχισε να συζεί (ή ξαναπαντρεύτηκε) με την Ερπυλλίδα, μια φημισμένη εταίρα εκείνης της εποχής. Από αυτήν απέκτησε και έναν γιό, τον οποίο αγαπούσε πολύ: τον Νικόμαχο.
Αλλά, η απουσία της Πυθιάδας τον βασάνιζε κρυφά σε όλη την ζωή του (όπως δεν δίσταζε να μνημονεύει και τον Ερμεία, για τον οποίο πρέπει να ένιωθε μεγάλη ευγνωμοσύνη), γι’ αυτό και, όπως αποδείχθηκε, πριν πεθάνει, στην διαθήκη του ζήτησε να τον θάψουν δίπλα της («εκεί που θα με θάψετε, να βάλετε και τα οστά της Πυθιάδας μου, όπως εκείνη επιθυμούσε», έγραψε, για να μη δείξει τη δική του αδυναμία).
Αυτή η συναισθηματική λεπτομέρεια, νομίζω ότι αντιτίθεται κάπως στην μάλλον λανθασμένη εικόνα που έχουμε για τον Αριστοτέλη: ενός ανθρώπου αυστηρού, στρατηγικού, ψυχρού, πολύ εγκεφαλικού, δίχως αισθήματα και πάθη. Αυτή ήταν μάλλον μία εικόνα που επιτηδευμένα την εμφάνιζε δημοσίως, ίσως γιατί τον εξυπηρετούσε στους σκοπούς του…
Ο Αριστοτέλης τραύλιζε, τουλάχιστον όσο ήταν νεαρός, γι’ αυτό και δεν ήταν ιδιαίτερα δεινός στην ρητορική ομιλία και την προφορική έκφραση, είχε μικρά μάτια, και η όρασή του με τα χρόνια εξασθενούσε από το πολύ διάβασμα, είχε αδύναμα και λεπτά πόδια, γι’ αυτό και –αυτός, ο ιδρυτής της περιπατητικής σχολής– άρχισε να δυσκολεύεται στο βάδισμα και να κουτσαίνει, από κάποια ηλικία και έπειτα…
Έχει σχολιαστεί έντονα από πολλούς συγγραφείς η μανία επίδειξης του Αριστοτέλη, ο οποίος, όντως, πρέπει να ήταν αρκετά επιδειξίας.
Και είχε, ίσως λόγω αυτής της επιδειξιμανίας, πολλές μικρές μανίες ή εμμονές.
Του άρεσαν πολύ τα δαχτυλίδια, είχε μεγάλη συλλογή και του άρεσε να τα επιδεικνύει, πάντα φορούσε τόσα πολλά δαχτυλίδια που σχεδόν δεν φαινόντουσαν τα δάχτυλά του. Τα χέρια του έλαμπαν από μακριά στο φως του ήλιου, από τα πολλά δαχτυλίδια που φορούσε, πέντε ή έξι στο κάθε δάχτυλο, σε όλα τα δάχτυλα και των δύο χεριών.
Παντού και πάντα περηφανευόταν για την τεράστια βιβλιοθήκη του και για τα σπάνια αναγνώσματα που είχε στην κατοχή του.
Επίσης, συνέλεγε τα πιο παράξενα και αξιοπερίεργα αντικείμενα.
Του άρεσε να ντύνεται επίσημα, με τα πιο καλά ρούχα και με περίτεχνους χιτώνες.
Κούρευε πολύ κοντά τα μαλλιά του, σε αντίθεση με τους περισσότερους άντρες της εποχής του, για να δείχνει ταξιδεμένος και κοσμοπολίτης, (επειδή όσοι ταξίδευαν πολύ, κυρίως στην Ανατολή, κούρευαν κοντά τα μαλλιά τους ακολουθώντας τις μόδες των χωρών της Ανατολής, όπου μάλλον το κοντό κούρεμα προτιμούταν λόγω του συνήθως θερμού κλίματος).
Ο ίδιος που είχε παρατηρήσει και επικρίνει τόσο μεθοδικά τις λεγόμενες αντιφάσεις του Πλάτωνα, δεν συναισθανόταν τη μεγάλη αντίφαση για τον εαυτό του, μεταξύ της επιδειξιμανίας, φιλοδοξίας και ίσως αλαζονείας, που φανερά τον χαρακτήριζαν, και της αρετής και σοφίας που πρέσβευε ή επιδίωκε.
Ίσως γιατί, έτσι κι αλλιώς, ήταν ένας ενάρετος και σοφός άνθρωπος.
Πάντως, επειδή είχε διαφοροποιηθεί από τον Πλάτωνα όσο ακόμη εκείνος ζούσε, ο Πλάτωνας είχε πει γι’ αυτόν: «Ο Αριστοτέλης με κλώτσησε, όπως τα πουλάρια κλωτσούν την μητέρα τους μόλις γεννηθούν…» (Κι από τότε, μέχρι σήμερα, διαρκεί ο αρχετυπικός θρύλος του μαθητή που τελικά εναντιώνεται στον δάσκαλο του, θέλοντας να τον ξεπεράσει. Σ’ αυτό έχει συντελέσει και ένας σχετικός μύθος του Αισώπου).
Ακόμη και το όνομά του, Αριστοτέλης, υποδείκνυε ότι ήταν ένας άνθρωπος που όλα τα έκανε άριστα.
Κυνηγημένος από παντού από μισαλλοδοξίες, ζήλια, εχθρικές εισβολές, κινδύνους, ανοησία, επικρίσεις και αυστηρότητα, ο Αριστοτέλης δεν μπορούσε να βρει το καταφύγιο που έψαχνε, στο οποίο να μπορούσε επιτέλους να στεγάσει τη φιλοσοφία του και το διδασκαλικό έργο που ήθελε να επιτελέσει.
Και είχε κουραστεί να περιπλανιέται.
Ώσπου, το 343 π.Χ., όταν ο Αριστοτέλης ήταν ήδη σαράντα χρονών, ο βασιλιάς της Μακεδονίας, Φίλιππος, που τον γνώριζε ως γιο του γιατρού και φίλου του πατέρα του, τον προσκάλεσε στην Πέλλα για να αναλάβει την επίβλεψη, την διδασκαλία και την εκπαίδευση του δεκαπεντάχρονου γιου του και διαδόχου του, Αλέξανδρου. Ο Φίλιππος ήθελε για τον Αλέξανδρο τον καλύτερο δάσκαλο της Ελλάδας, και έκρινε ότι αυτός ήταν ο Αριστοτέλης, που ήταν και ομογενής του και οικογενειακός φίλος.
Όπως καταλαβαίνει κανείς, αυτό ήταν μεγάλη τιμή για τον φιλόσοφο, αλλά ήταν και η αρχή ακόμη μεγαλύτερων προβλημάτων γι’ αυτόν. . . . . . . . . . . . . . . . .
*
*
*
Διάβασε :
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΥΣ
(Παντελής Β. Γιαννουλάκης)
Νέο βιβλίο από το ΑΟΡΑΤΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟ
–Για να το αποκτήσεις με παραγγελία άμεσα online :
–Ή στο email : InvisibleCollege.publ@gmail.com

ΦΙΛΙΑ ΕΣΤΙ ΜΙΑ ΨΥΧΗ ΕΝ ΔΥΣΙ ΣΩΜΑΣΙΝ ΕΝΟΙΚΟΥΜΕΝΗ


Το αεροπλάνο με την βοήθεια ιατρικού υλικού που μας έστειλαν οι Κινέζοι, είχε αυτήν την επιγραφή που μάς έγραψαν με τα λόγια του Αριστοτέλη : «Φιλία είναι μία ψυχή που ενοικεί σε δύο σώματα»
Επειδή λέμε ότι οι φίλοι φαίνονται στα δύσκολα, αυτό δεν θα πρέπει να το ξεχάσουμε εμείς οι Έλληνες, ούτε την πράξη τους προς εμάς, ούτε το ότι δεν το έκαναν τυπικά αλλά πρόσθεσαν -προφανέστατα όχι τυχαία- αυτήν την επιγραφή.
Παράξενο αλλά αληθινό!

ΤΡΟΜΕΡΟ! Τι εντόπισε ο Λιαντίνης στον Ταΰγετο και τί εμφανίζεται το πρωί στην υψηλότερη οροσειρά της Πελοποννήσου;

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: 
liantin

Φυσικά, ο Λιαντίνης δεν είναι νεκρός, αλλά όντως άφησε πίσω το σώμα του σε μια σπηλιά στον Ταύγετο…
Τώρα είναι αλλού και η μελέτη του Λιαντίνη, βάσει της ειδικής οικολογικής του έρευνας (και ας μην ξεχνάμε τη σχέση του ιστορικού ονόματός του με την ιερή λέξη Λιάντη), για την Υποχθόνια, τον Κόσμο των Αθανάτων, και για τον ψυχικό νεραϊδιακό κόσμο, είναι ένα φαεινό παράδειγμα των σχέσεων της ψυχοστατικής συγκεκριμένων γεωγραφικών σημείων και των μυστηρίων τα οποία συμβαίνουν δια της μεταλλάξεως της ανθρώπινης υπόστασης στα σημεία αυτά, (και πολλά θα βρει κανείς αν διαβάσει προσεκτικά τα βιβλία του Λιαντίνη).
Βρίσκεται εις το χείλος του θανάτου, βρίσκεται στο μέσο ενός άξονα εκεί (μετά από την μελέτη που αυτός είχε κάνει), είναι ένας άξονας των δύο κόσμων, που υπάρχει στον Ταΰγετο. (το μέρος στο οποίο είχε πάει είναι το ιερό όρος της Ταϋγέτης, που είναι μία από τις 7 κόρες του Άτλαντα).
Πρέπει να καταλάβουμε ότι όλα τα τοπωνύμια της επιφάνειας αναφέρονται στον άλλο κόσμο, όταν π.χ. λέμε «οι Δελφοί», οι αληθινοί Δελφοί δεν είναι εδώ, είναι αλλού, αυτοί που ξέρουμε είναι ένα είδωλό τους, ή πχ η Αθήνα, ή η κάμινος όπως τη λέγανε στην αρχαιότητα, δεν είναι αυτή η αληθινή Αθήνα, εκείνη βρίσκεται εντός του άλλου κόσμου και αξονικό σημείο επαφής των δύο πόλεων είναι ο βράχος της Ακρο – Πόλεως.
Ο Λιαντίνης εντόπισε κάποιον άξονα ανάμεσα στους δύο κόσμους, (η περίπτωση Λιαντίνη είναι μια υπόθεση που όποιος την ψάξει βαθιά θα βρεθεί προ μεγάλων εκπλήξεων). Το ιερό όρος Τάλετον (το όρος Ταϋγέτη), βρίσκεται σε μία ρυμοτομία και διαρρύθμιση που για να τη μετρήσει κάποιος, ορθο-γραφικά, αριθμο-σοφικά, μαθη-ματικά, χαρτο-γραφικά, πρέπει να πάει στον ιερό του Αμύκλέου Απόλλωνος, στις Αμύκλες, και να οριοθετηθεί σε σχέση με την πυραμίδα του Ταύγετου. Ακριβώς στις 4.04 το πρωί, κάθε μέρα, αντανακλούνται οι πέντε πυραμίδες, της Αιγύπτου στο δέλτα του Ταϋγέτου, στο ναό Μίθρα του άρματος του ήλιου, που βρίσκεται στην κορυφή του Ταϋγέτου και σήμερα λέγεται Άη Λιας, είναι ένα εκπληκτικό φαινόμενο το οποίο μπορεί να το δει ο καθένας αν βρεθεί εκεί εκείνη την ώρα, μόνο που δεν πάει κανένας εκεί (το φαινόμενο μας θυμίζει ίσως τους λεγόμενους «Δροσουλίτες»).
Σε αυτό το σημείο εμφανίζεται μια αλλοχρονική θέση των δύο αξόνων του Νοήμονος Συμπαντικού Οργανισμού (για τον οποίο θα μιλήσουμε εκτενώς σε άλλο άρθρο). Εμείς εδώ στη Γη νοούμεθα ως μικροοργανισμοί σε νοήμονα και ζώσα υλική κατάσταση, αλλά με πνευματική υπόσταση που αντικατοπτρίζει το μεγαοργανισμό που κυβερνά το Σύμπαν και αυτή η σχέση καθρεπτίζεται στα πιο ιδιόμορφα από τα μέρη που μας περιβάλλουν.
Τις περισσότερες φορές αυτό ισχύει κυρίως ως προς ένα μέρος το οποίο είναι ορεινό, σχεδόν ποτέ δεν είναι πεδινό, κι όλο το επίκεντρο των μελετών αυτών, βρίσκεται σε σημείο ορεινά, στα οποία, προστρέχουν ειδικοί για να κάνουν τις μελέτες τους, ιδιωτικώς, αλλά στα ίδια ορεινά μέρη έχουμε και τους αρχαίους ναούς ή τα σημερινά μοναστήρια αλλά και τις βάσεις και τα ραντάρ, γιατί εκεί εκπέμπεται μια δύναμη από το Νοήμονα Συμπαντικό Οργανισμό, το πράνα (ή το πάρνα) και στα ορεινά είναι το αξονικό επίπεδο καθόδου του, μπορεί να εντοπιστεί η ροή του.Είναι πολύ βαρύ αυτό το θέμα, εκεί μπορεί να προκληθεί η καταλυτική ρήξη της κατάρας της ανθρώπινης Ειμαρμένης και φυλακής της ζωής, βασικά είναι ένας αποδέκτης του ανθρώπινου πόνου και της ιδιοτέλειας της εδώ καταστάσεως, που τη μετασχηματίζει σε μια ψυχική κατάσταση ενός είδους «αγιοσύνης» για όποιον συνδεθεί με τη ροή της, για αυτό και πηγαίνουν τα τάγματα να απομονωθούν σε τέτοια μέρη, για αυτό και σφραγίζουν ιερατικά ή στρατιωτικά την πρόσβαση σε αυτά.
Σε αυτό το θέμα ο Λιαντίνης, είχε ανακαλύψει πάρα πολλά και ήξερε ότι σε συγκεκριμένα περάσματα μπορούσε να δραπετεύσει από τον κόσμο του θανάτου προς τον Κόσμο των Αθανάτων. Έχω κάνει μια επίσκεψη στο μέρος από το οποίο νομίζω πως είχε «φύγει» ο Λιαντίνης, είναι ένα ειδικό σπήλαιο, από το οποίο μπορεί να μελετήσει κανείς το ζήτημα των οπτασιακών πυραμίδων. Ναι, αντικατοπτρίζονται τέσσερις ή πέντε πυραμίδες στις 4.04 μετά τα μεσάνυκτα, από την Αίγυπτο στο ιερόν Τάλετον.
Το «αλώνι» το οποίο αναφέρει ο Λιαντίνης στο βιβλίο του Γκέμμα, υπάρχει εκεί, στο οποίο αν κοιμηθεί κάποιος ένα βράδυ μόνος του, θα δει την «Επιούσια», δηλαδή στην αιθερική ουσία του λεγομένου «Κάρμα» καθώς περνά από το ιερό γεωγραφικό αυτό σημείο, θα δει την εικόνα του μηχανισμού που ρυθμίζει της ψυχοστασία των ανθρώπων του κόσμους μας. Σε αυτό το σημείο γίνεται η αποϋλοποίηση, στο «Αλώνι», (όπως και σε άλλα τέτοια μέρη) εκεί που εμφανίζονται οι Νεράιδες.
Η αποϋλοποίηση όμως γίνεται με την «Παρουσία», την κατάσταση κατά την οποία είμαστε συνειδητά ενεργοποιημένοι και συνδεδεμένοι με το μέρος, κι αυτό το πετυχαίνουμε ακολουθώντας συγκεκριμένες διαδρομές και έπειτα με την πολύωρη παραμονή εκεί και ακολουθεί η αρχή της διαδικασίας της μετουσίωσης.
Αλλά με την έναρξη αυτής της διαδικασίας, κάποιος πρέπει να εισέλθει εντός των στοών για να μπορέσει να προχωρήσει σε άλλο χρόνο και χώρο. Τα φαινόμενα αυτά συμβαίνουν και στον Άθω (στο όρος του Άθω, σε ειδικά σημεία που γίνονται σημεία και τέρατα, σημεία στα οποία εξαφανίζονται καλόγεροι, εκεί εμφανίζονται οι θρυλικοί «Εννέα Αόρατοι» κτλ, στον Όλυμπο και στους Δελφούς υπάρχουν σημεία αποϋλοποίησης και αλλοχρονικής καταστάσεως, όπως και αλλού!
πηγή: strange
ΚΟΙΝΟΠΟΗΣΗ:

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2020