Σαν σήμερα το 1814 ιδρύθηκε η Φιλική Εταιρεία από τους Νικόλαο Σκουφά, Εμμανουήλ Ξάνθο και Αθανάσιο Τσακαλωφ.
Οι βαθμοί της Εταιρείας ήταν εφτά: βλάμηδες, συστημένοι, ιερείς, ποιμένες, αρχιποιμένες, αφιερωμένοι, αρχηγοί των αφιερωμένων. Οι δύο τελευταίες ομάδες αφορούσαν κυρίως τους στρατιωτικούς. Ο...
Οι βαθμοί της Εταιρείας ήταν εφτά: βλάμηδες, συστημένοι, ιερείς, ποιμένες, αρχιποιμένες, αφιερωμένοι, αρχηγοί των αφιερωμένων. Οι δύο τελευταίες ομάδες αφορούσαν κυρίως τους στρατιωτικούς. Ο...
αρχικός της πυρήνας γνώριζε τις μυστικές μεθόδους των τεκτονικών στοών και δημιούργησε μια οργάνωση που λειτουργούσε με κώδικες και σύμβολα. Οι μυημένοι ορκίζονταν βάζοντας το αριστερό τους χέρι στο Ευαγγέλιο ή στην εικόνα του Χριστού και κρατώντας με το δεξί ένα κερί, το οποίο και αργότερα κρατούσαν. Τα φως του κεριού συμβόλιζε την μάχη με το σκότος του οθωμανικού ζυγού. Στους στρατιωτικούς έδιναν και μια σπάθα με τον όρκο να πολεμήσουν με αυτήν υπέρ της πατρίδος.
Η Φιλική Εταιρεία υπήρξε εκείνη η μυστική οργάνωση, η οποία κατάφερε να ενώσει τους παράγοντες που συνέβαλλαν στον απελευθερωτικό αγώνα. Αυτοί δεν ήταν άλλοι από τους στρατιωτικούς, τους διανοούμενους του νεοελληνικού διαφωτισμού, τους πολιτικούς, τους εμπόρους και τους κληρικούς. Χωρίς λοιπόν την παρουσία της δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί η πολεμική προετοιμασία και ο γενικός σχεδιασμός της Επαναστάσεως.
Το 1918 η έδρα της Φιλικής Εταιρείας θα μεταφερθεί στην Κωνσταντινούπολη στην οικία του Ξάνθου. Εκεί θα απλωθεί η δράση της, καθώς στην Ρωσία υπήρχε ο ασφυκτικός έλεγχος της αστυνομίας. Πέρα τούτου από την Πόλη μπορούσε πιο εύκολα να διακλαδωθεί η Εταιρεία τόσο ως προς την Μολδοβλαχία όσο και ως προς την κυρίως Ελλάδα. Σημαντικά μέλη της Εταιρείας υπήρξαν οι Αναγνωστόπουλος, Αναγνωσταράς, Γαζής, Σέκερης, Γαλάτης. Ο τελευταίος μάλιστα δολοφονήθηκε στην Ερμιόνη από τον φιλικό Δημητρόπουλο ως ύποπτος προδοσίας της Εταιρείας. Η Εταιρεία πέρα από τα αγαθά και γεμάτο πατριωτισμό μέλη της είχε στην τάξη της και προδότες. Αναφέρονται τα ονόματα του πελοποννησίου Ασημάκη Θεοδώρου που πρόδωσε την Εταιρεία στον Σουλτάνο Μαχμούτ τον Β΄ και του επτανησίου Διόγου που την αποκάλυψε στον Αλή Πασά.
Από την Πόλη διατρέχουν τον ελληνισμό οι 12 απόστολοι της Εταιρείας, οι οποίοι ήταν: 1) ο Γεωργάκης Ολύμπιος για τη Σερβία, 2) ο Βατικιώτης για τη Βουλγαρία, 3) ο Πεντεδέκας για τη Ρουμανία, 4) ο Λουριώτης για την Ιταλία, 5) ο Αναγνωσταράς για τα νησιά του Σαρωνικού, 6) ο Χρυσοσπάθης για τη Μεσσηνία, 7) ο Φαρμάκης για τη Μακεδονία και Θράκη, 8 ) ο Κροκίδας για την Ήπειρο, 9) ο Πελοπίδας για την Πελοπόννησο, 10) ο Ίπατρος για την Αίγυπτο, 11) ο Κατακάζης για τη Νότια Ρωσία και 12) ο Κυρ. Καμαρηνός για τον Πετρόμπεη της Μάνης.
Το 1820 μετά την άρνηση του Ιωάννη Καποδίστρια να αναλάβει την αρχηγία της Εταιρείας, επικεφαλής της τίθεται ο στρατηγός και υπασπιστής του Τσάρου Αλεξάνδρου, Αλέξανδρος Υψηλάντης. Η έδρα της Εταιρείας βρίσκεται τώρα στο Ισμαήλι της Βεσσαραβίας. Εκεί καταστρώνεται το τελικό σχέδιο δράσης, το οποίο προέβλεπε ξεσηκωμό στην Πόλη με πυρπολισμό του Οθωμανικού στόλου και τον αποθηκών πολεμοφοδίων. Επίσης έναρξη της Επαναστάσεως στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και στην Ελλάδα, με κύρια εστία την Πελοπόννησο.
Τον Ιούνιο του 1821 θα κατέλθει ως πληρεξούσιος της Φιλικής Εταιρείας στην Ελλάδα ο αδελφός του Αλεξάνδρου Υψηλάντη, Δημήτριος, ο οποίος θα ζητήσει την γενική αρχηγία. Η Πελοποννησιακή Γερουσία όμως, που έχει συσταθεί στις 26 Μαΐου του 1821, με πρόεδρο τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη δεν θα το δεχθεί, με αποτέλεσμα να υπάρξει ρήξη. Οι αγώνες του πρώτου έτους θα γίνουν κάτω από την σημαία και τα σύμβολα της Φιλικής Εταιρείας, τα οποία όμως θα καταργηθούν με τις αποφάσεις τις Α΄ Εθνικής Συνελεύσεως της Επιδαύρου στις αρχές του 1822.
Οι Έλληνες δεν ήθελαν πλέον να φαίνεται πως ο αγώνας τους ήταν εκπορευόμενος από μια μυστική εταιρεία, αλλά ότι είχε εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα. Άλλωστε το κίνημα του Υψηλάντη στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες είχε αποτύχει και η Αόρατος Αρχή που ταυτιζόταν με τον Τσάρο της Ρωσίας, όπως άφηνε να εννοηθεί η Φιλική Εταιρεία είχε πλέον αποκαλυφθεί ως μια απάτη.
Η Φιλική Εταιρεία υπήρξε εκείνη η μυστική οργάνωση, η οποία κατάφερε να ενώσει τους παράγοντες που συνέβαλλαν στον απελευθερωτικό αγώνα. Αυτοί δεν ήταν άλλοι από τους στρατιωτικούς, τους διανοούμενους του νεοελληνικού διαφωτισμού, τους πολιτικούς, τους εμπόρους και τους κληρικούς. Χωρίς λοιπόν την παρουσία της δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί η πολεμική προετοιμασία και ο γενικός σχεδιασμός της Επαναστάσεως.
Το 1918 η έδρα της Φιλικής Εταιρείας θα μεταφερθεί στην Κωνσταντινούπολη στην οικία του Ξάνθου. Εκεί θα απλωθεί η δράση της, καθώς στην Ρωσία υπήρχε ο ασφυκτικός έλεγχος της αστυνομίας. Πέρα τούτου από την Πόλη μπορούσε πιο εύκολα να διακλαδωθεί η Εταιρεία τόσο ως προς την Μολδοβλαχία όσο και ως προς την κυρίως Ελλάδα. Σημαντικά μέλη της Εταιρείας υπήρξαν οι Αναγνωστόπουλος, Αναγνωσταράς, Γαζής, Σέκερης, Γαλάτης. Ο τελευταίος μάλιστα δολοφονήθηκε στην Ερμιόνη από τον φιλικό Δημητρόπουλο ως ύποπτος προδοσίας της Εταιρείας. Η Εταιρεία πέρα από τα αγαθά και γεμάτο πατριωτισμό μέλη της είχε στην τάξη της και προδότες. Αναφέρονται τα ονόματα του πελοποννησίου Ασημάκη Θεοδώρου που πρόδωσε την Εταιρεία στον Σουλτάνο Μαχμούτ τον Β΄ και του επτανησίου Διόγου που την αποκάλυψε στον Αλή Πασά.
Από την Πόλη διατρέχουν τον ελληνισμό οι 12 απόστολοι της Εταιρείας, οι οποίοι ήταν: 1) ο Γεωργάκης Ολύμπιος για τη Σερβία, 2) ο Βατικιώτης για τη Βουλγαρία, 3) ο Πεντεδέκας για τη Ρουμανία, 4) ο Λουριώτης για την Ιταλία, 5) ο Αναγνωσταράς για τα νησιά του Σαρωνικού, 6) ο Χρυσοσπάθης για τη Μεσσηνία, 7) ο Φαρμάκης για τη Μακεδονία και Θράκη, 8 ) ο Κροκίδας για την Ήπειρο, 9) ο Πελοπίδας για την Πελοπόννησο, 10) ο Ίπατρος για την Αίγυπτο, 11) ο Κατακάζης για τη Νότια Ρωσία και 12) ο Κυρ. Καμαρηνός για τον Πετρόμπεη της Μάνης.
Το 1820 μετά την άρνηση του Ιωάννη Καποδίστρια να αναλάβει την αρχηγία της Εταιρείας, επικεφαλής της τίθεται ο στρατηγός και υπασπιστής του Τσάρου Αλεξάνδρου, Αλέξανδρος Υψηλάντης. Η έδρα της Εταιρείας βρίσκεται τώρα στο Ισμαήλι της Βεσσαραβίας. Εκεί καταστρώνεται το τελικό σχέδιο δράσης, το οποίο προέβλεπε ξεσηκωμό στην Πόλη με πυρπολισμό του Οθωμανικού στόλου και τον αποθηκών πολεμοφοδίων. Επίσης έναρξη της Επαναστάσεως στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες και στην Ελλάδα, με κύρια εστία την Πελοπόννησο.
Τον Ιούνιο του 1821 θα κατέλθει ως πληρεξούσιος της Φιλικής Εταιρείας στην Ελλάδα ο αδελφός του Αλεξάνδρου Υψηλάντη, Δημήτριος, ο οποίος θα ζητήσει την γενική αρχηγία. Η Πελοποννησιακή Γερουσία όμως, που έχει συσταθεί στις 26 Μαΐου του 1821, με πρόεδρο τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη δεν θα το δεχθεί, με αποτέλεσμα να υπάρξει ρήξη. Οι αγώνες του πρώτου έτους θα γίνουν κάτω από την σημαία και τα σύμβολα της Φιλικής Εταιρείας, τα οποία όμως θα καταργηθούν με τις αποφάσεις τις Α΄ Εθνικής Συνελεύσεως της Επιδαύρου στις αρχές του 1822.
Οι Έλληνες δεν ήθελαν πλέον να φαίνεται πως ο αγώνας τους ήταν εκπορευόμενος από μια μυστική εταιρεία, αλλά ότι είχε εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα. Άλλωστε το κίνημα του Υψηλάντη στις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες είχε αποτύχει και η Αόρατος Αρχή που ταυτιζόταν με τον Τσάρο της Ρωσίας, όπως άφηνε να εννοηθεί η Φιλική Εταιρεία είχε πλέον αποκαλυφθεί ως μια απάτη.
από το βιβλίο Συνοπτική Ιστορία της Νεώτερης και Σύγχρονης Ελλάδος
τηλέφωνο παραγγελιών 2103611590 εκδόσεις Λόγχη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου