Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2020

Ἔστι δίκης ὀφθαλμός ὅς τὰ πάνθ' ὁρᾶ - Άρθρο παρέμβαση του Ηλία Κασιδιάρη

 

Ἔστι δίκης ὀφθαλμός ὅς τὰ πάνθ' ὁρᾶ - Άρθρο παρέμβαση του Ηλία Κασιδιάρη


Στις 10 Δεκεμβρίου του 2014 – όντας προφυλακισμένος παράνομα στις φυλακές Κορυδαλλού – μεταφέρθηκα στη βουλή με χειροπέδες, συνοδεία αστυνομικών με αυτόματα. Ο λόγος πρωτοφανής: να γίνει νέα άρση ασυλίας μου για κάποιο ανύπαρκτο αδίκημα, για το οποίο αθωώθηκα πανηγυρικά λίγα χρόνια αργότερα στις δικαστικές αίθουσες. Η ημέρα εκείνη μπορεί να χαρακτηριστεί ιστορική, καθώς για πρώτη φορά στα χρονικά της ευρωπαϊκής πολιτικής ζωής, δόθηκε στη δημοσιότητα ηχητικό ντοκουμέντο με εντολές πρωθυπουργού προς δικαστικό να φυλακίσει παράνομα πολιτικούς του αντιπάλους. Πρόκειται για το περιβόητο ηχητικό Σαμαρά με τη χυδαία και παράνομη εντολή προς τον εισαγγελέα Ντογιάκο («ψηλό παναθηναϊκάκια»), με βάση την οποία οδηγήθηκαν στις φυλακές - χωρίς στοιχεία - εν ενεργεία βουλευτές.


Το μέγεθος του εγκλήματος τεράστιο. Κατάχρηση εξουσίας σε βαθμό κακουργήματος. Κατάργηση της διάκρισης των εξουσιών. Κατάλυση του Συντάγματος και Εσχάτη Προδοσία. Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα την ημέρα εκείνη απέδειξε την άθλια και εγκληματική του φύση. Όλοι οι συνένοχοι του Σαμαρά, από άκρα δεξιά μέχρι άκρα αριστερά, έσπευσαν με αγωνία να καλύψουν το τρομερό έγκλημα που είχε μόλις αποκαλυφθεί. Προσπάθησαν να θάψουν τα συγκλονιστικά στοιχεία. Ο Μητσοτάκης – μέγας εσωκομματικός εχθρός του Σαμαρά – ξέχασε τη θανάσιμη εχθρότητα που τους χώριζε και έβαλε πλάτη στον εγκληματία πρωθυπουργό. Ο Τσίπρας, που εποφθαλμιούσε και επιθυμούσε διακαώς την εξουσία, συγκάλυψε και αυτός τα κακουργήματα και στήριξε τον αρχισκευωρό της ΝΔ. Για το Πασόκ και το Κκε δε χρειάζεται να πούμε λέξη, καθώς πρόκειται για διαχρονικά, θλιβερά δεκανίκια της εξουσίας.


Ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών όμως, είχε εντελώς διαφορετική άποψη από τους εθνομηδενιστές πολιτικούς. Μελέτησε εις βάθος τα επίμαχα στοιχεία και τα βαρυσήμαντα ντοκουμέντα, που μαζί με το βίντεο Μπαλτάκου, τεκμηριώνουν την σκευωρία, καταδικάζουν τους εγκληματίες πολιτικούς της ΝΔ (Σαμαρά, Δένδια, Αθανασίου) και αθωώνουν πανηγυρικά όλους τους κατηγορούμενους της παράνομης δίωξης. Έτσι, λίγο καιρό αργότερα, έρχεται στη βουλή αίτημα για ποινική δίωξη του Σαμαρά για το αδίκημα της προτροπής σε τέλεση εγκλήματος (για την παράνομη εντολή που έδωσε στον Ντογιάκο). Ο Μητσοτάκης για μία ακόμα φορά υποστήριξε τον μισητό του αντίπαλο, ενώ ο Τσίπρας (ως πρωθυπουργός πλέον) έθαψε στο συρτάρι του το αίτημα του Εισαγγελέα και ο Σαμαράς κρύφτηκε πίσω από το άθλιο πλαίσιο του «νόμου περί ευθύνης υπουργού». Όλα τα κόμματα της βουλής συναίνεσαν στην συγκάλυψη, επομένως φέρουν άπαντες ευθύνη για το έγκλημα.


Το περασμένο Σάββατο, όλοι οι συνένοχοι στα βαρύτατα κακουργήματα που προανέφερα, είχαν το θράσος να δημοσιεύσουν μία σειρά άρθρων, που αποτελούν ευθεία και άμεση παρέμβαση στη Δικαιοσύνη. Μητσοτάκης, Τσίπρας και λοιποί αρχηγίσκοι παραβίασαν το τεκμήριο της αθωότητας και άσκησαν παράνομη πίεση σε δικαστικούς λειτουργούς, αποδεικνύοντας πως για το πολιτικό σύστημα δεν υπάρχει Διάκριση Εξουσιών, δεν υπάρχει Σύνταγμα, δεν υπάρχουν Δικαστές και Εισαγγελείς, παρά μόνο ένα βρώμικο κατεστημένο που υπηρετεί ξένα και άνομα συμφέροντα. Είναι αδιανόητο και πασίδηλα παράνομο, όλοι οι επικεφαλής της πολιτικής εξουσίας, λίγες ημέρες πριν την έκδοση δικαστικής απόφασης να προβαίνουν σε τόσο ευθεία παρέμβαση στη δικαστική εξουσία. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης θα είχε ταρακουνηθεί το σύμπαν για την προσβολή και την παραβίαση των θεσμών και της νομιμότητας. Στην Ελλάδα είναι Δευτέρα και όλο το βρώμικο σύστημα συνεχίζει να παραβιάζει αδιακρίτως το τεκμήριο της αθωότητας, τις πλέον θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος και μία σειρά άρθρων του ποινικού κώδικα.


Για την δικαστική απόφαση της 7ης Οκτωβρίου θα πω μόνο τα εξής: η παραπομπή των κατηγορουμένων σε δίκη έγινε με οριακή πλειοψηφία στο Δικαστικό Συμβούλιο και με τον Εφέτη – Εισηγητή να τεκμηριώνει με εισήγηση εκατό περίπου σελίδων, γιατί οι κατηγορούμενοι βουλευτές ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΠΕΜΦΘΟΥΝ ΣΕ ΔΙΚΗ. Η Πρόεδρος Εφετών, που με την ψήφο της (και χωρίς καμία σοβαρή αιτιολόγηση) προκάλεσε την παραπομπή των κατηγορουμένων σε δίκη, τελικά εκδιώχθηκε από το Δικαστικό Σώμα, γιατί κρατούσε κλειδωμένους στο συρτάρι της φακέλους για μείζονες ποινικές υποθέσεις! Τέτοια διεφθαρμένα πρόσωπα μεταχειρίστηκε το Σύστημα για να προωθήσει τα βρώμικα πολιτικά του σχέδια. Μετά από μία πολυετή ακροαματική διαδικασία, η Εισαγγελέας της Έδρας πρότεινε την ΑΘΩΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ για το αδίκημα της σύστασης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης. Το σκεπτικό της εισαγγελικής πρότασης αναπτύχθηκε και τεκμηριώθηκε επιστημονικά επί οκτώ και πλέον ώρες. Βασίστηκε σε αδιάσειστα στοιχεία και ντοκουμέντα, που καθιστούν την βαρύτητα και την νομική του επιχειρηματολογία αξεπέραστες. Με βάση τα παραπάνω επαναλαμβάνω όσα είπα και κατά την απολογία μου: πιστεύω ακράδαντα πως το κατασκευασμένο κατηγορητήριο περί δήθεν «εγκληματικής οργάνωσης» θα καταπέσει και η Αλήθεια θα λάμψει.


Η.Κ. – 5.10.2020

 

H εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή της Χρυσής Αυγής και ότι δεν πρέπει να χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση






Η πρόταση της εισαγγελέως Αδαμαντίας Οικονόμου τον Δεκέμβριο του 2019 για το ότι η Χρυσή Αυγή δεν πρέπει να χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση.

Σύμφωνα με την πρόταση της εισαγγελέως, η Χρυσή Αυγή δεν είναι εγκληματική οργάνωση και ο Ρουπακιάς έδρασε μόνος του χωρίς... 

 
να λάβει εντολή από ανώτερους και τα περιστατικά τα οποία χαρακτήρισε «μεμονωμένα», δεν αποδείχθηκαν ως κεντρικός σχεδιασμός:
«Δεν ήταν συντεταγμένοι»

«Δεν υπήρχε καμία εντολή για τον Φύσσα. Η εμφάνιση Ρουπακιά ήταν συμπτωματική, αν υπήρχε σχέδιο θα είχε λάβει και αυτός sms. Δεν προέκυψε πως οι συγκατηγορούμενοι του τον διευκόλυναν. Έδρασε μόνος του χωρίς να τον συνδράμει κανείς. Δεν ήταν συντεταγμένοι» αγόρευσε τότε η εισαγγελέας.

Για την επίθεση κατά των Αιγυπτίων ψαράδων η εισαγγελέας ζήτησε ενοχή των πέντε κατηγορουμένων με επιεικέστερη μετατροπή της κατηγορίας από απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη: «Αν ήθελαν να σκοτώσουν θα το έκαναν, δεν θα σταματούσαν».  

Ποια είναι η Αδαμαντία Οικονόμου

Γεννημένη το 1956, η Αδαμαντία Οικονόμου, με καταγωγή από τα Καλάβρυτα μπήκε στο σώμα το 1984 και άμεσα προήχθη σε αντεισαγγελέας εφετών. Η κ. Οικονόμου είχε αγορεύσει στην υπόθεση του Τάσου Θεοφίλου και ζήτησε την ενοχή του για την συμμετοχή του στους «Πυρήνες της Φωτιάς», πρόταση που δεν υιοθετήθηκε τελικά από το δικαστήριο.

Οι συνάδελφοι της κάνουν λόγο για οργανωτική και μεθοδική εισαγγελέα. 
   

newsbreak.gr  

 

Κούγιας για Χρυσή Αυγή: καταργήθηκε το τεκμήριο της αθωότητας



Για πρώτη και όχι αμετάκλητη απόφαση κάνει λόγο ο ποινικολόγος, στρέφοντας τα βέλη του κατά πολιτικών και δικαστών και κάνοντας λόγο για καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσων κάθονταν στο εδώλιο.

    Σε...  

 
 
δήλωση του, σχετικά, όπως αναφέρει «με την αντίδραση της Ενώσεως Δικαστών, των πολιτικών αρχηγών και των κομμάτων για την απόφαση που καταδίκασε την Χρυσή Αυγή», ο Αλέξης Κούγιας, ο οποίος δεν παρέστη ως συνήγορος στην πολύκροτη υπόθεση, στρέφεται κατά των δικαστικών ενώσεων και σύσσωμου του πολιτικού κόσμου της χώρας για την αντίδραση του στην εν λόγω απόφαση, αναφέροντας ότι είναι πρωτόδικη και όχι αμετάκλητη και σημειώνοντας ότι καταπατώνται ανθρώπινα δικαιώματα όσων καταδικάστηκαν από το Εφετείο, από τις αναφορές όσων στράφηκαν εναντίον τους, κατά τον σχολιασμό της απόφασης του δικαστηρίου.

Όλη η δήλωση του Αλέξη Κούγια

«Σ’ αυτήν τη δίκη επέλεξα να μην είμαι συνήγορος ουδενός εκ των κατηγορουμένων, όμως είμαι δικηγόρος. Είμαι 47 χρόνια στα Δικαστήρια. Είμαι πλέον 70 ετών. Έχω υπερασπιστεί κατηγορουμένους για τρομοκρατία, οι οποίοι έχουν αθωωθεί –υπόθεση ΕΛΑ -, αφού έχουν καταδικαστεί στον α΄ βαθμό. Έχω υπερασπιστεί τον πλέον αντιπαθή αστυνομικό για την άδικη ανθρωποκτονία εις βάρος του αείμνηστου Γρηγορόπουλου.

Όλα αυτά τα χρόνια, δεν έχω λείψει ούτε μία ημέρα από τις δικαστικές αίθουσες όλης της ελληνικής επικράτειας, μ’ έναν και μοναδικό σκοπό, το σκοπό που πρέπει να έχουν όλοι οι επαρκείς και έντιμοι δικηγόροι: Να βοηθώ τους δικαστές να εκδίδουν δίκαιες αποφάσεις.

Η σημερινή ανακοίνωσις της Ενώσεως Δικαστών, αλλά και οι προσωπικές τοποθετήσεις αρχηγών κομμάτων, πρωθυπουργών και πρώην πρωθυπουργών, υπουργών, βουλευτών, κορυφαίων δημοσιογράφων, αλλά και σύσσωμου του πολιτικού κόσμου, μού έχουν δημιουργήσει αμήχανα συναισθήματα, γιατί μού είναι αδύνατον να διανοηθώ ότι σε μία χώρα, που δίδαξε νομικό πολιτισμό, όταν παγκοσμίως επικρατούσαν τα λαϊκά δικαστήρια, και η οποία χώρα με πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση θεσμοθέτησε το σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας, μέχρι να εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση για την παράνομη συμπεριφορά ενός συνανθρώπου μας, όσο αντιπαθής κι αν είναι αυτός, οιουδήποτε χρώματος αν είναι αυτός, οποιουδήποτε κοινωνικού συστήματος αν είναι οπαδός, καταργείται το τεκμήριο αθωότητος, καταπατώντας τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Λυπάμαι τους συναδέλφους μου, που επί έξι χρόνια, είτε ήταν συνήγοροι πολιτικής αγωγής - υποστηρίξεως της κατηγορίας, είτε ήταν συνήγοροι υπερασπίσεως, αγωνίστηκαν να βοηθήσουν το δικαστήριο να εκδώσει μία δίκαιη απόφαση.

Η απόφαση αυτή πρέπει να γίνει από όλους σεβαστή, όμως είναι μία πρώτη απόφαση.

Απευθύνω μία έκκληση κι εκφράζω μία ανησυχία: Να αφήσουμε τη δικαιοσύνη πραγματικά ανεξάρτητη κι ανεπηρέαστη. Να αφήσουμε τους δικαστές έξω από πολιτικά παιχνίδια, γιατί δυστυχώς οι σημερινές θριαμβολογίες για την καταδίκη όλων αυτών των αντιπαθών και μισητών ανθρώπων, στο τέλος θα καταργήσουν τόσο την ανεξαρτησία των δικαστών, που θα γίνουν υποχείρια των πολιτικών, όσο και την ίδια την δικαιοσύνη, η οποία πρέπει να παραμένει ανεξάρτητη, ως το απόλυτο θεμέλιο της δημοκρατίας.

Εύχομαι η σημερινή μου τοποθέτηση να μην τύχει παρερμηνειών είτε από σκοπιμότητα, είτε από άγνοια, γιατί εκφράζει τους προβληματισμούς, νομικούς κι ανθρώπινους, ενός δικηγόρου που χρόνια θεωρεί τα δικαστήρια σπίτι του, τους δικαστές, τους εισαγγελείς και τους συναδέλφους του οικογένειά του».  

ant1news.gr  

 

Η απάντηση του Α.Κούγια για την δίκη της Χρυσής Αυγής: “Απευθύνω έκκληση και εκφράζω ανησυχία”

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: 
1

ΔΗΛΩΣΗ ΑΛΕΞΙΟΥ ΚΟΥΓΙΑ ΣΧΕΤΙΚΩΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΔΙΚΑΣΤΩΝ, ΑΡΧΗΓΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

Σ’ αυτήν τη δίκη επέλεξα να μην είμαι συνήγορος ουδενός εκ των κατηγορουμένων, όμως είμαι δικηγόρος. Είμαι 47 χρόνια στα Δικαστήρια. Είμαι πλέον 70 ετών. Έχω υπερασπιστεί κατηγορουμένους για τρομοκρατία, οι οποίοι έχουν αθωωθεί –υπόθεση ΕΛΑ -, αφού έχουν καταδικαστεί στον α΄ βαθμό. Έχω υπερασπιστεί τον πλέον αντιπαθή αστυνομικό για την άδικη ανθρωποκτονία εις βάρος του αείμνηστου Γρηγορόπουλου.

Όλα αυτά τα χρόνια, δεν έχω λείψει ούτε μία ημέρα από τις δικαστικές αίθουσες όλης της ελληνικής επικράτειας, μ’ έναν και μοναδικό σκοπό, το σκοπό που πρέπει να έχουν όλοι οι επαρκείς και έντιμοι δικηγόροι: Να βοηθώ τους δικαστές να εκδίδουν δίκαιες αποφάσεις.

Η σημερινή ανακοίνωσις της Ενώσεως Δικαστών, αλλά και οι προσωπικές τοποθετήσεις αρχηγών κομμάτων, πρωθυπουργών και πρώην πρωθυπουργών, υπουργών, βουλευτών, κορυφαίων δημοσιογράφων, αλλά και σύσσωμου του πολιτικού κόσμου, μού έχουν δημιουργήσει αμήχανα συναισθήματα, γιατί μού είναι αδύνατον να διανοηθώ ότι σε μία χώρα, που δίδαξε νομικό πολιτισμό, όταν παγκοσμίως επικρατούσαν τα λαϊκά δικαστήρια, και η οποία χώρα με πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση θεσμοθέτησε το σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας, μέχρι να εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση για την παράνομη συμπεριφορά ενός συνανθρώπου μας, όσο αντιπαθής κι αν είναι αυτός, οιουδήποτε χρώματος αν είναι αυτός, οποιουδήποτε κοινωνικού συστήματος αν είναι οπαδός, καταργείται το τεκμήριο αθωότητος, καταπατώντας τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Λυπάμαι τους συναδέλφους μου, που επί έξι χρόνια, είτε ήταν συνήγοροι πολιτικής αγωγής – υποστηρίξεως της κατηγορίας, είτε ήταν συνήγοροι υπερασπίσεως, αγωνίστηκαν να βοηθήσουν το δικαστήριο να εκδώσει μία δίκαιη απόφαση.

Η απόφαση αυτή πρέπει να γίνει από όλους σεβαστή, όμως είναι μία πρώτη απόφαση.

Απευθύνω μία έκκληση κι εκφράζω μία ανησυχία: Να αφήσουμε τη δικαιοσύνη πραγματικά ανεξάρτητη κι ανεπηρέαστη. Να αφήσουμε τους δικαστές έξω από πολιτικά παιχνίδια, γιατί δυστυχώς οι σημερινές θριαμβολογίες για την καταδίκη όλων αυτών των αντιπαθών και μισητών ανθρώπων, στο τέλος θα καταργήσουν τόσο την ανεξαρτησία των δικαστών, που θα γίνουν υποχείρια των πολιτικών, όσο και την ίδια την δικαιοσύνη, η οποία πρέπει να παραμένει ανεξάρτητη, ως το απόλυτο θεμέλιο της δημοκρατίας.

Εύχομαι η σημερινή μου τοποθέτηση να μην τύχει παρερμηνειών είτε από σκοπιμότητα, είτε από άγνοια, γιατί εκφράζει τους προβληματισμούς, νομικούς κι ανθρώπινους, ενός δικηγόρου που χρόνια θεωρεί τα δικαστήρια σπίτι του, τους δικαστές, τους εισαγγελείς και τους συναδέλφους του οικογένειά του.

 

Αθήνα, 7/10/2020

Με εκτίμηση

Αλέξιος Κούγιας

 

ΚΟΙΝΟΠΟΗΣΗ:

 

Ποια είναι η εισαγγελέας Αδαμαντία Οικονόμου που πρότεινε την απαλλαγή της Χρυσής Αυγής

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: 
1

Αμφιλεγόμενη χαρακτηρίστηκε η πρόταση της εισαγγελέως Αδαμαντίας Οικονόμου για το ότι η Χρυσή Αυγή δεν πρέπει να χαρακτηριστεί εγκληματική οργάνωση, τον Δεκέμβριο του 2019.

Σύμφωνα με την πρόταση της εισαγγελέως, η Χρυσή Αυγή δεν είναι εγκληματική οργάνωση και ο Ρουπακιάς έδρασε μόνος του χωρίς να λάβει εντολή από ανώτερους και τα περιστατικά τα οποία χαρακτήρισε «μεμονωμένα», δεν αποδείχθηκαν ως κεντρικός σχεδιασμός:

«Δεν ήταν συντεταγμένοι»
«Δεν υπήρχε καμία εντολή για τον Φύσσα. Η εμφάνιση Ρουπακιά ήταν συμπτωματική, αν υπήρχε σχέδιο θα είχε λάβει και αυτός sms. Δεν προέκυψε πως οι συγκατηγορούμενοι του τον διευκόλυναν. Έδρασε μόνος του χωρίς να τον συνδράμει κανείς. Δεν ήταν συντεταγμένοι» αγόρευσε τότε η εισαγγελέας.

Για την επίθεση κατά των Αιγυπτίων ψαράδων η εισαγγελέας ζήτησε ενοχή των πέντε κατηγορουμένων με επιεικέστερη μετατροπή της κατηγορίας από απόπειρα ανθρωποκτονίας σε βαριά σκοπούμενη σωματική βλάβη: «Αν ήθελαν να σκοτώσουν θα το έκαναν, δεν θα σταματούσαν».

Ποια είναι η Αδαμαντία Οικονόμου
Γεννημένη το 1956, η Αδαμαντία Οικονόμου, με καταγωγή από τα Καλάβρυτα μπήκε στο σώμα το 1984 και άμεσα προήχθη σε αντεισαγγελέας εφετών. Η κ. Οικονόμου είχε αγορεύσει στην υπόθεση του Τάσου Θεοφίλου και ζήτησε την ενοχή του για την συμμετοχή του στους «Πυρήνες της Φωτιάς», πρόταση που δεν υιοθετήθηκε τελικά από το δικαστήριο.

Οι συνάδελφοι της κάνουν λόγο για οργανωτική και μεθοδική εισαγγελέα.

ΚΟΙΝΟΠΟΗΣΗ:

Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2020

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

Δίνουμε...Παίρνουμε;;;;;

 

Δίνουμε...Παίρνουμε;;;;;


 

 

Πέμπτη, 1 Οκτωβρίου 2020

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΔΙΚΗΣΗ: Σαν σήμερα το 331 π.Χ. ο Μεγάλος μας Στρατηλάτης τσακίζει τους Πέρσες στα Γαυγάμηλα

 
 

 

   Η πλέον αποφασιστική μάχη που έδωσε ο Μέγας Αλέξανδρος εναντίον των Περσών. Συνήφθη την 1η Οκτωβρίου 331 π.Χ. στα Γαυγάμηλα, μία πεδινή περιοχή, την οποία μπορούμε να την προσδιορίσουμε σήμερα μεταξύ Μοσούλης και Αρμπίλ στο Ιράκ.

Μετά τη νίκη του επί...  


 

του Δαρείου στην Ισσό (333 μ.Χ.), ο Αλέξανδρος δεν επεδίωξε να καταδιώξει τον πέρση βασιλιά. Αντ' αυτού, πορεύθηκε προς το Νότο, κατά μήκος των παραλίων της Μεσογείου, και στη συνέχεια προς τη Συρία. Τότε έστειλε τον Παρμενίωνα να καταλάβει τη Δαμασκό, όπου εφυλάσσοντο οι θησαυροί της Αυτοκρατορίας. Οι θησαυροί αυτοί ήταν απολύτως αναγκαίοι στους Μακεδόνες, καθώς θα έλυναν τα οικονομικά προβλήματα της εκστρατείας.

Ο Δαρείος, από την πλευρά του, έστειλε απεσταλμένους στον Αλέξανδρο, με σκοπό να τον πείσουν να αφήσει ελεύθερη τη βασιλική οικογένεια, η οποία είχε συλληφθεί μετά τη Μάχη της Ισσού και να συναφθεί ειρήνη. Ο Αλέξανδρος τους υπενθύμισε ότι είχε έλθει στην Ασία για να τους τιμωρήσει για τα αδικήματα που είχαν διαπράξει οι πρόγονοί τους κατά των Ελλήνων και τους επισήμανε ότι αν ο Δαρείος ήθελε κάτι, καλά θα έκανε να έλθει αυτοπροσώπως και να το ζητήσει από τον «Βασιλιά της Ασίας», όπως αποκαλούσε τον εαυτό του.

Ο Δαρείος έστειλε νέα πρεσβεία, με σκοπό να του προσφέρει 10.000 τάλαντα για την απελευθέρωση της οικογένειάς του και να του παραχωρήσει την έκταση από τον Ευφράτη ως τα μεσογειακά παράλια. Ο Αλέξανδρος απέρριψε την πρόταση. Αναφέρεται, μάλιστα, ότι ο στρατηγός του, Παρμενίων, του είπε: «Εγώ θα δεχόμουν, αν ήμουν ο Αλέξανδρος». Και ο Αλέξανδρος του απάντησε: «Και εγώ θα δεχόμουν, αν ήμουν ο Παρμενίων». Στη συνέχεια, ο Αλέξανδρος βάδισε κατά της Αιγύπτου, την οποία κατέλαβε χωρίς μεγάλη αντίσταση και ίδρυσε την Αλεξάνδρεια το 331 π.Χ.

Αφού απέτυχε να εξευμενίσει τον Αλέξανδρο, ο Δαρείος κατάλαβε ότι μόνο με τα όπλα θα μπορούσε να υπερασπίσει τη θνήσκουσα αυτοκρατορία του. Συγκέντρωσε μια τεράστια στρατιωτική δύναμη, αποτελούμενη από 1.000.000 πεζούς και 40.000 ιππείς, αν και οι αριθμοί αυτοί είναι υπερβολικοί... Το σίγουρο είναι ότι ήσαν πολυπληθέστεροι των Μακεδόνων και των συμμάχων τους, που αριθμούσαν 40.000 οπλίτες και 7.000 ιππείς. Στο στρατό του Δαρείου συμμετείχαν 20.000 έλληνες μισθοφόροι, ενώ δρεπανηφόρα άρματα και 50 πολεμικοί ελέφαντες συμπλήρωναν τον βαρύ οπλισμό του.

Ο Δαρείος διάλεξε την ανοιχτή πεδιάδα των Γαυγαμήλων, προκειμένου να αντιπαρατεθεί για δεύτερη φορά με τον Αλέξανδρο. Εκεί, η τεράστια περσική στρατιά θα μπορούσε να ελιχθεί με άνεση και να εκμεταλλευτεί τον όγκο της. Ο Αλέξανδρος έφθασε στο πεδίο της μάχης στα τέλη Σεπτεμβρίου, αφού οι δυνάμεις του διάβηκαν τον Τίγρη και τον Ευφράτη, χωρίς να συναντήσουν την παραμικρή αντίσταση.

Στο πεδίο της μάχης, ο Δαρείος με τους επίλεκτους οπλίτες του κάλυπταν το κέντρο της παράταξης του περσικού στρατού. Στην αριστερή πτέρυγα είχαν τοποθετηθεί το ιππικό, με επικεφαλής τον σατράπη Βήσσο, και τα δρεπανηφόρα άρματα. Στα δεξιά, ο σατράπης Μαζαίος είχε υπό τας διαταγάς του δυνάμεις ιππικού και χιλιάδες μισθοφόρους, ανάμεσά τους και τους Έλληνες. Ο Αλέξανδρος ανέλαβε τη δεξιά πτέρυγα του στρατεύματός του και ο Παρμενίων την αριστερή.

Ο Αλέξανδρος εφάρμοσε ένα νέο στρατήγημα. Προκάλεσε το ιππικό των Περσών να επιτεθεί πρώτο προς την πλευρά του, με σκοπό να εκμεταλλευθεί το κενό που θα δημιουργηθεί μεταξύ των γραμμών του εχθρού και να επιτεθεί στο κέντρο της παράταξής τους, όπου ευρίσκετο ο Δαρείος με τους επίλεκτους οπλίτες του. Την υλοποίηση του σχεδίου θα αναλάμβαναν οι φάλαγγες και το ιππικό των Εταίρων, που θα σχημάτιζαν μία μεγάλη σφήνα, με τον ίδιο τον Αλέξανδρο στην κορυφή.

Το σχέδιο εκτελέσθηκε κατά γράμμα και ο Δαρείος βρέθηκε απομονωμένος, αφού ο Βήσσος, που κατείχε την αριστερή πτέρυγα, αποκόπηκε και ετράπη σε φυγή. Ακολούθησε ο Δαρείος, τον οποίον, όμως, δεν καταδίωξε ο Αλέξανδρος, καθώς επέλεξε να βοηθήσει τον Παρμενίωνα, που αντιμετώπιζε προβλήματα με τον Μαζαίο και τις δυνάμεις του. Όμως, ο πέρσης σατράπης γρήγορα αντελήφθη το μάταιο της προσπάθειάς του και υποχώρησε με τις δυνάμεις του.

Οι Πέρσες άφησαν ανυπολόγιστο αριθμό νεκρών επί του πεδίου της μάχης, ενώ οι Μακεδόνες από 100 έως 3.000, σύμφωνα με τις διάφορες πηγές. Οι άνδρες του Αλέξανδρου πήραν ως λάφυρα 4.000 τάλαντα από τη σκηνή του Δαρείου, το άρμα του και το προσωπικό του τόξο, καθώς και τους πολεμικούς ελέφαντες, που δεν έπαιξαν κανένα ρόλο στη μάχη.

Ο Αλέξανδρος μπήκε θριαμβευτικά στη Βαβυλώνα και ανακηρύχθηκε «Μεγάλος Βασιλεύς». Ο Δαρείος κατέφυγε στα βουνά της Μηδίας, με σκοπό να ανασυγκροτήσει τον στρατό του και να επιτεθεί εκ νέου στον Αλέξανδρο. Δεν πρόλαβε, καθώς ο Βήσσος, που εποφθαλμιούσε το θρόνο, τον έπιασε αιχμάλωτο και τον σκότωσε το 330 μ.Χ. Ήταν, όμως, αργά γι' αυτόν .Ο Αλέξανδρος ήταν ο κυρίαρχος της Ασίας και της Μεγάλης Περσικής Αυτοκρατορίας.

sansimera 

 

 

 

Η θρυλική ασπίδα του Αχιλλέα και οι ιδιαίτεροι συμβολισμοί της

 



 
Οι πέντε ομόκεντροι κύκλοι και η ερμηνεία τους

  «Βάζει τη γης, βάζει τη θάλασσα, βάζει τα ουράνια απάνω, βάζει τον ήλιο τον ακούραστο, τ’ ολόγιομο φεγγάρι, κι’ όλα τ’ αστέρια, ως στεφανώνουνε τον ουρανό…» Με... 


 

αυτά τα λόγια περιγράφει σε μερικούς από τους 134 στίχους του στην Ηλιάδα ο Όμηρος την μυθική ασπίδα του Αχιλλέα. Μια ασπίδα έργο τέχνης που έχει συζητηθεί και αναλυθεί όσο λίγα αντικείμενα της αρχαίας ιστορίας. Και ποιος άλλος θα μπορούσε να είχε φτιάξει αυτή την ασπίδα αν όχι ο Ήφαιστος; Και δεν είναι λίγοι βέβαια εκείνοι οι οποίοι έχουν υποστηρίξει ότι ο Όμηρος δεν περιέγραφε στους στίχους του στην Ηλιάδα μια πραγματική ασπίδα αλλά επρόκειτο για επινοήματά του που ένωσε με αριστοτεχνικό τρόπο. Το σίγουρο είναι ότι η μυθική ασπίδα του Αχιλλέα δεν μπορεί παρά να κρύβει μεγάλους και μικρότερους συμβολισμούς.

Αχιλλέας, ο ξακουστός της Θεσσαλίας

Ο Αχιλλέας αποτέλεσε έναν από τους πιο ξακουστούς και γενναίους ήρωες της αρχαιότητας και της μυθολογίας ο οποίος ξεχώρισε με τη συμμετοχή του στην Τρωική εκστρατεία. Γεννημένος στη σημερινή Φθιώτιδα (Φθία στην αρχαιότητα) ήταν γιος της Θέτιδος -θεά της θάλασσας- και του βασιλιά Πηλέα. Και ως γιος θεάς δεν μπορούσε παρά η μητέρα του να θέλει και τον ίδιο αθάνατο. Για να το επιτύχει αυτό λέει ο μύθος ότι κάθε μέρα η μητέρα του, κρυφά από τον Πηλέα, τον άλειφε με αμβροσία και τη νύχτα τον κρατούσε πάνω από τη φωτιά κρατώντας τον από τη φτέρνα.

Όταν κατάλαβε, όμως, ο Πηλέας τι συμβαίνει δεν άφησε την Θέτιδα να ολοκληρώσει και να βάλει στη φωτιά και τη φτέρνα του μωρού. Γι’ αυτό και εκείνο το σημείο του ήταν το μοναδικό τρωτό επάνω στο σώμα του. Δημιουργήθηκε, δηλαδή η γνωστή Αχίλλειος πτέρνα. Αφού δεν κατάφερε να κάνει πλήρως αθάνατο τον Αχιλλέα, η Θέτιδα αποφάσισε να επιστρέψει στα βάθη της θάλασσας. Από εκεί απ’ όπου είχε έρθει και εκεί όπου βρισκόταν το αιώνιο παλάτι του πατέρα της. Την ανατροφή του Αχιλλέα πλέον αναλάμβανε ο Κένταρος Χείρωνας στο Πήλιο με εντολή του Πηλέα. Εκεί ο μυθικός Αχιλλέας ανδρειώθηκε και έμαθε να χειρίζεται με τελειότητα τα όπλα αλλά και την τέχνη του κυνηγιού. 

 


Πηγή φωτογραφίας: Dr.K. 

 
Η θρυλική ασπίδα, η ιστορία της και ο Όμηρος

Στο έπος του Ομήρου, λοιπόν, στην Ηλιάδα ξεχωρίζει αυτό το αφιέρωμα στην ασπίδα του θρυλικού Αχιλλέα. Την ασπίδα λέει η ιστορία την παρήγγειλε η μητέρα του Αχιλλέα, Θέτιδα. Όλο τον εξοπλισμό του τον είχε δώσει ο Αχιλλέας στον Πάτροκλο για να πέσει στη μάχη αλλά ο τελευταίος σκοτώθηκε από τον Έκτορα. Έτσι αυτός πήρε σαν λάφυρα τα όπλα του. Ο Αχιλλέας, έτσι, χρειαζόταν νέα πανοπλοία και η μητέρα του, η Θέτιδα ζήτησε από το θεό Ήφαιστο να σφυρηλατήσει μια καινούργια. Έτσι και έκανε.

Δεν ήταν όμως μια απλή ασπίδα αλλά ένας ολόκληρος συμβολισμός. Τα μέταλλα που χρησιμοποίησε ο Ήφαιστος για να την φτιάξει ήταν ο χαλκός, ο κασσίτερος, το χρυσάφι και το ασήμι. Αυτό που την κάνει επίσης να ξεχωρίζει ήταν ο συμβολισμός της. Αποτελούταν ουσιαστικά από πέντε ζώνες καθεμιά από τις οποίες σχημάτιζε πέντε ομόκεντρους κύκλους. Σε αυτούς υπήρχαν πολλές περίτεχνες παραστάσεις με στοιχεία από όλο το σύμπαν.

Στον πρώτο κύκλο σχεδίασε όλα τα στοιχεία του σύμπατος. Στον δεύτερο κύκλο δύο πόλεις θνητών ανθρώπων, μια ειρηνική και μια εμπόλεμη. Στον τρίτο κύκλο μια περιγραφή της αγροτικής ζωής και στον τέταρτο τον ποιμενικό βίο. Ο πέμπτος και τελευταίος κύκλος περιλαμβάνει τον Ωκεανό ο οποίος αγκαλιάζει τη γη.

Οι αναλύσεις των ιστορικών, πάντως, αναφέρουν ότι η ασπίδα δεν είναι απλώς η περιγραφή ενός όπλου (και μάλιστα ειρηνικού) αλλά ένας ολόκληρος συμβολισμός. Σύμφωνα με τον Γερμανό συγγραφέα, Βόλφγκανγ Σάντεβαλντ οι τεμνόμενες αντιθέσεις αυτές δείχνουν τις βασικές μορφές μιας πολιτισμένης και ουσιαστικά ομαλής ζωής. Ίσως μάλιστα ήθελε να δείξει τις αντιθέσεις της απλής καθημερινής ζωής με τη βία και τη σκληρότητα του Τρωικού Πολέμου.


Εξωτερική εικόνα: “Shield of Achilles” / «Ασπίδα του Αχιλλέα» έργο του 1823, από τον Βρετανό γλύπτη και σχεδιαστή John Flaxman / Ιωάννη Φλάξμαν
 

exploringgreece.tv

 

«Φωτιὰ καὶ τσεκούρι σὲ Νενέκους, προσκυνημένους καὶ πουλημένους!

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2020

Σαν σήμερα το 1831 ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας Ι.Καποδίστριας δολοφονείται - Απόρρητα μέχρι σήμερα τα στοιχεία

 


 
 
Το ημερολόγιο γράφει Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου του 1831 και ο πρώτος κυβερνήτης της Ελληνικής Πολιτείας, Ιωάννης Καποδίστριας ετοιμάζεται να πάει στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα για την πρωινή λειτουργία, συνοδευόμενος από την ασφάλειά του.

Ο 31χρονος Γεώργιος Κοζώνης, που έχει χάσει το χέρι του στον Εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, ανήκει σε αυτήν όπως και...  

 
ο οπλίτης Δημήτριος Λεωνίδης, που είχε προστεθεί πρόσφατα.

Ξεκινούν με τα πόδια για τον ναό του Αγίου Σπυρίδωνα και όσο πλησιάζουν, τόσο πιο κοντά βρίσκεται στο θάνατο ο Ιωάννης Καποδίστριας, που σε λίγη ώρα θα κείτεται νεκρός.

Στην διαδρομή προς τον ναό συναντιούνται τυχαία με τον Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη όπως και με τον ανιψιό του Γιώργη, που έχουν αποφασίσει να κόψουν το νήμα της ζωής του κυβερνήτη, καθώς αφενός ήταν εκείνος που κατέπνιξε η στάση που οργάνωναν στη Μάνη κατά της επίσημης ελληνικής κυβέρνησης και αφετέρου είχε στείλει στην φυλακή τον γενάρχη της οικογένειας, Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη.

Η διαμάχη Μαυρομιχαλαίων, που αποτελούσαν φεουδάρχες της Μάνης με ισχυρή δύναμη, με τον Ιωάννη Καποδίστρια ήταν γνωστή σε ολόκληρο το Ναύπλιο.

Η διαμάχη ξεκινά από το έτος του 1830 όταν ο Ιωάννης Καποδίστριας επιχειρεί να αφαιρέσει τα προνόμια από τους δασμούς και τη φορολογία που απολάμβαναν πολλοί Μανιάτες, από την περίοδο της Τουρκοκρατίας.

Τον Απρίλιο του ίδιου έτους οι Μαυρομιχαλαίοι συγκροτούν παράτυπη Προσωρινή (Διοικητική) Επιτροπή και τρέπουν σε φυγή του κυβερνητικούς υπαλλήλους που έχουν μεταβεί στην Μάνη για την συλλογή φόρων ενώ στο μεταξύ αρπάζουν τις προσόδους του τοπικού τελωνείου.

Τον Δεκέμβριο ξεσπούν ταραχές στο Λιμένι, οπότε και διώχνεται βιαίως ο έκτακτος Επίτροπος (νομάρχης) Κάτω Μεσσηνίας, Ιάκωβος Κορνήλιος και οι στασιαστές σχεδιάζουν πια να ανατρέψουν τον Ιωάννη Καποδίστρια.

Ο κυβερνήτης μην έχοντας άλλη επιλογή, συγκρούεται ανοιχτά με τους Μανιάτες. Στις 23 Ιανουαρίου 1831 συλλαμβάνει τον γενάρχη τους, τον 66χρονο Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη και ρίχνεται σε ένα κελί στο Ιτς – Καλέ (Ακροναυπλία) και ακόμα και οι παρακλήσεις της 90χρονης μητέρας του φυλακισμένου για απελευθέρωση πέφτουν στο κενό.

Ο Πετρόμπεης περιφέρεται σιδηροδέσμιος

Τελικά οι προσπάθειες των Μαυρομιχαλαίων δεν πέφτουν όλες στο κενό και το ραντεβού για να συζητήσουν τα δύο μέτωπα για την αποκλιμάκωση της έντασης κλείστηκε για τις 26 Σεπτεμβρίου στην οικία του κυβερνήτη.

Η συνάντηση όμως αυτή έμελλε να μην πραγματοποιηθεί ποτέ.

Αυτό καθώς ο πολύπειρος πολιτικός είδε ένα βρετανικό δημοσίευμα το ίδιο πρωί, που κατέκρινε την πολιτική του και οργισμένος δεν δέχθηκε να τον συναντήσει.

Ο γενάρχης ένιωσε βαθιά ταπεινωμένος, καθώς θεώρησε ότι τον διαπομπεύουν, κυκλοφορώντας τον στα σοκάκια του Ναυπλίου σιδηροδέσμιος και αυτό δεν μπορούσε να το αφήσει να περάσει έτσι. Ζήτησε λοιπόν από τους φύλακες να περάσουν μπροστά την οικία του και εκείνοι δεν του χάλασαν χατίρι.

Φτάνοντας έξω από το σπίτι του φωνάζει τρέμοντας από οργή: «Γεια σας μωρέ ‘σεις παιδιά». Ο γιος και ο αδελφός του αναγνωρίζοντας την φωνή πετιούνται έξω και τον ρωτούν «Τι κάνεις» για να τους απαντήσει «Να, τα βλέπετε».

Με την φράση αυτή το μήνυμα είχε σταλεί και το σχέδιο της δολοφονίας ήταν στα σπάργανα.

Μπορούσαν να τον σκοτώσουν νωρίτερα

Οι δολοφόνοι του θα μπορούσαν να σκοτώσουν νωρίτερα τον Ιωάννη Καποδίστρια και συγκεκριμένα την στιγμή που τον πρωτοσυνάντησαν τυχαία στο δρόμο.

Άξιο απορίας παραμένει ακόμα και σήμερα η αιτία γιατί οι δολοφόνοι επέλεξαν να σκοτώσουν τον κυβερνήτη στο κατώφλι του ναού του Αγίου Σπυρίδωνα, μιας και το σημείο ήταν γεμάτο κόσμο και άρα αυτόπτες μάρτυρες.

Όπως και να έχει, στήνουν καρτέρι στην είσοδο, ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης στέκεται δεξιά της πόρτας και ο νεαρός Γιωργής λίγο πιο μέσα.

Ο ζητιάνος – κλειδί στην υπόθεση

Σύμφωνα με την πληθώρα των καταθέσεων, που ακολούθησαν της δολοφονίας του Ιωάννης Καποδίστρια, προκύπτει ότι εκείνη την στιγμή βρισκόντουσαν στο σημείο τα δύο άτομα που είχαν επιφορτιστεί με την επιτήρηση των Μαυρομιχαλαίων για λογαριασμό της πολιτείας (ώστε να μην προχωρήσουν σε κάποια έκνομη πράξη αλλά και να προστατευθούν από κάποια επίθεση), ένας λοχαγός με το επώνυμο Κουτσιαφόπουλος που εκείνη την ώρα πήγαινε σπίτι του, ένας άγνωστος νέος και ένα ζητιάνος, πράγμα ασυνήθιστο για την ώρα εκείνη.

Ερωτηματικό που ακόμα και σήμερα δεν έχει απαντηθεί είναι γιατί δεν κλήθηκε ποτέ στο δικαστήριο ο ζητιάνος, αν και ήταν αυτόπτης μάρτυρας της δολοφονίας.

Το τέλος του Καποδίστρια

Φτάνοντας στην εκκλησία ο κυβερνήτης είδε τους Μαυρομιχαλαίους και ταράχτηκε, δεν πίστεψε όμως ότι δεν προέβαιναν σε μια τέτοια ενέργεια.

Σε όσους τον συμβούλευαν να προσέχει, απαντούσε ότι «εάν οι Μαυρομιχαλαίοι θέλουν να με δολοφονήσουν ας με δολοφονήσουν. Τόσο το χειρότερον δι’ αυτούς. Θα έλθη κάποτε η μέρα κατά την οποίαν οι Έλληνες θα εννοήσουν την σημασίαν της θυσίας μου».

Ο κυβερνήτης βγάζει το καπέλο του και τότε ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης τον αρπάζει από το αριστερό χέρι και τον πυροβολεί στην βάση του κρανίου. Ταυτόχρονα ο νεαρός Γιώργης τον μαχαιρώνει στα δεξιά της βουβωνικής χώρας.

Ο Καραγιάννης, που είχε «αλλάξει στρατόπεδο» αντί να πέσει κάτω πάνω τους, πυροβολεί τον κυβερνήτη αλλά αστοχεί. Η σφαίρα του βρίσκεται ακόμη και σήμερα σφηνωμένη στην δεξιά πλευρά της εισόδου του ναού, οπού μπορεί να την δει κάθε επισκέπτης.

Λιντσάρισμα μέχρι θανάτου

Ο Ιωάννης Καποδίστριας σωριάζεται νεκρός, δίχως να προλάβει να πει λέξη ενώ ο μονόχειρας σωματοφύλακάς του τον αφήνει να πέσει μαλακά στο έδαφος και κυνηγά τους φονιάδες του.

Πυροβολεί τον Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη και τον βόλι τον βρίσκει στην πλάτη ξυστά. Την «χαριστική» βολή ρίχνει ο στρατηγός Φωτομάρας ενώ ακολουθεί το οργισμένο πλήθος που τον χτυπά με μανία σε όλο του το σώμα.

Λίγα λεπτά αργότερα αφήνει την τελευταία του πνοή, το πλήθος όμως εξακολουθεί οργισμένο να τον χτυπά και τον σέρνει μέχρι την πλατεία του Πλάτανουκαι κατόπιν τον ρίχνει από τα ψηλά τείχη του φρουρίου στη θάλασσα.

 

 

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΦΙΛΙΠΠΟΥ

 

«Φωτιὰ καὶ τσεκούρι σὲ Νενέκους, προσκυνημένους καὶ πουλημένους!

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2020

 

ΠΟΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΠΟΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ!!!

ΑΡΓΩ 9/5/2010



Vasilis Dimas ''Αγγελούδι''

Στίχοι: Βασίλης Δήμας
Μουσική: Βασίλης Δήμας
Πρώτη εκτέλεση: Νότης Σφακιανάκης

Κάποιοι άνθρωποι, απάνθρωποι και ψεύτες
υπεξαίρεσαν τα πάντα σαν τους κλέφτες

Για τον κόσμο που γεννήθηκα λυπάμαι
δε σας κρύβω πως το αύριο φοβάμαι

Μ' έχει κάνει το παρόν μου υλιστή
και το μέλλον μου δεινό αλχημιστή

Σωστά συμπεριφέρομαι,
ποτέ μου δεν επαίρομαι,
γελάω μα δεν χαίρομαι

Ένα αγγελούδι μες στους δρόμους
πήρε τα προβλήματα στους ώμους

Κι όλο ζητιανεύει στα φανάρια
πίσω από των αμαξιών τα χνάρια

Πείτε μου ποιος έχει την ευθύνη
που γυρεύει ελεημοσύνη

Ποια πατρίδα ποια δικαιοσύνη
όνειρα στο αγγελούδι δίνει

Με τραγούδια της καρδιάς μου πάντα θέλω
όλα αυτά που ενοχλούν να καταγγέλω

Παραδόπιστοι που ζούνε για το χρήμα
έχουν πάρει εξουσία κ είναι κρίμα

Ένα αθώο και ευάλωτο κορμί
χαρτομάντηλα πουλάει για ψωμί

Πάντα αντιπαρέρχομαι,
στα μέτρα τους δεν έρχομαι,
θυμώνω και τους μέμφομαι

Ένα αγγελούδι μες στους δρόμους
πήρε τα προβλήματα στους ώμους

Κι όλο ζητιανεύει στα φανάρια
πίσω από των αμαξιών τα χνάρια

Πείτε μου ποιος έχει την ευθύνη
που γυρεύει ελεημοσύνη

Ποια πατρίδα ποια δικαιοσύνη
όνειρα στο αγγελούδι δίνει

Και αν μας έγραψε τη μοίρα ο θεός μας
η αγάπη και η αλήθεια οδηγός μας!

 ΝΟΤΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗ